วิวาห์เงินตรา

ตอนที่ 1

เริ่ม...

“ตะวันเรื่องแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล็ก แม่อยากให้ลูกลองคิดทบทวนอีกสักครั้งได้ไหม”

ชม้อยไม่ชอบว่าที่ลูกสะใภ้เสียเท่าไหร่ถึงแม้จะไม่เคยเจอกันแต่ก็ไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมาขัดลูกชาย

“ผมตัดสินใจมาดีแล้วครับคุณแม่ เราสองคนอาจจะคบกันได้ไม่นานแต่เรามั่นใจว่าเราทั้งคู่รักกันมากพอที่จะร่วมสร้างครอบครัว คุณแม่เชื่อใจผมนะครับ”

ตะวันโอบกอดมารดาอย่างเอาใจ ตั้งแต่บิดาจากไปครอบครัวชัฏพนาลีก็มีกันอยู่เพียงแค่สามคนแม่ลูก ชม้อยดูแลธุรกิจต่อจากสามีและทำมันได้ดีจนฐานะร่ำรวยส่งลูก ๆ ทั้งสองคนให้ได้เรียนต่อต่างประเทศอย่างที่ลูก ๆ ต้องการ ทุกการตัดสินใจในทุกเรื่องชม้อยจึงเป็นใหญ่ที่สุด

“ในเมื่อแม่ห้ามลูกแล้วลูกไม่ฟังก็คงต้องยอมแต่...คงไม่ใช่แต่งภายในปีนี้นะแม่ขอเป็นคนไปดูฤกษ์เอง”

“ได้เลยครับแค่เราสองคนได้แต่งงานกัน ผมก็มีความสุขที่สุดแล้ว”

คนเป็นแม่ยืดเวลาเพื่อหวังว่างานแต่งงานครั้งนี้จะถูกล้มเลิกก่อนที่วันแต่งงานจะมาถึงเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกของลูก ๆ เธอที่อยากแต่งงานแต่ทุกครั้งสุดท้ายก็มีอันต้องยกเลิกก่อนพอคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาชม้อยก็อดคิดถึงลูกสาวไม่ได้เพราะเมื่อสองปีที่แล้วรุจิรามาปรึกษาเธอเรื่องจะแต่งงานแต่ยังไม่ทันได้แต่งว่าที่เจ้าบ่าวก็มาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตก่อน

“ฟ้ากลับมาบ้านบ้างสิลูก แม่กับตะวันอยากกินข้าวเย็นพร้อมหน้ากัน”

คนเป็นแม่ทนคิดถึงลูกสาวไม่ไหวจึงตัดสินใจโทรศัพท์หา ตั้งแต่แฟนหนุ่มจากไป ฟ้าก็ย้ายตัวเองไปเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ที่เชียงใหม่ปิดตัวเองจากสังคมชั้นสูงเก็บตัวเงียบนาน ๆ ทีถึงจะกลับมาที่บ้านหลังใหญ่ของครอบครัว

“คุณแม่ฟ้าขอเวลาสักพักนะคะตอนนี้เพิ่งเปิดสาขาใหม่ไว้ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางจะรีบบินไปเลยนะคะ”

คำตอบที่ได้ไม่ได้ทำให้คนคิดถึงแปลกใจอะไรเพราะมันเป็นแบบนี้ทุกครั้ง

ชม้อยไม่ค่อยได้รู้เรื่องส่วนตัวของลูกสาวเพราะรุจิราเป็นผู้หญิงที่โลกส่วนตัวสูง วันที่ลูกสาวพาชายหนุ่มมาแนะนำให้ชม้อยรู้จักและบอกว่าเขาคือคนที่เธอจะแต่งงานด้วยวันนั้นชม้อยตกใจมากและพยายามยืดเวลาเหมือนครั้งนี้ที่ตะวันอยากแต่งงานแต่ยังไม่ทันจะได้รู้จักอนาคตลูกเขยก็ได้ข่าวอีกทีว่าเขาเสียชีวิตแล้ว

รุจิราไม่ยอมให้คนในครอบครัวไปงานศพของคนรักและนับตั้งแต่เหตุการณ์นั้นหญิงสาวก็ย้ายไปอยู่เชียงใหม่และแทบจะไม่กลับมาบ้านอีกเลย

ตะวันลูกชายเพียงคนเดียวดูแลและอยู่เคียงข้างมารดามาตลอดสองปีที่ครอบครัวของเขาเหมือนเหลือกันแค่สองคน ชม้อยจึงรักและหวงลูกชายคนนี้มากจึงเป็นสาเหตุให้การแต่งงานของตะวันต้องพังก่อนทุกครั้งเพราะไม่มีผู้หญิงคนไหนทนกับแม่คนรักที่แสนจะร้ายอย่างชม้อยได้เลยสักคน

“คุณคะฉันไม่อยากเสียลูกไปอีกคน วันนี้ตะวันมาขอจะแต่งงานอีกแล้วค่ะ มันผิดใช่ไหมที่ฉันทำลายความรักของลูกแต่ฉันไม่อยากอยู่คนเดียวงานแต่งงานจะต้องไม่เกิดขึ้น”

ชม้อยคุยกับรูปของสามีที่ติดอยู่ที่ผนังห้องนอนเพราะตอนนี้เธอกำลังคิดวิธีที่จะทำให้อนาคตลูกสะใภ้ทนไม่ได้และทิ้งลูกชายของเธอไปเหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่ผ่านมา

ตะวันรู้สึกโล่งใจที่ได้บอกกับมารดาเรื่องที่เขาจะแต่งงานจึงรีบขับรถมาหาแฟนสาวที่เขาเพิ่งคบหาได้ไม่ถึงปี

“วันนี้พี่ตะวันมีอะไรหรือเปล่าคะตั้งแต่มาถึงเอาแต่มองหน้าทรายยิ้มไปยิ้มมาอยู่คนเดียวแบบนี้”