บทที่ 1 กลับมาอีกครั้ง

ไบรอัน... ชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เข็นรถเข็นใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่หลายใบออกจากสนามบินสุวรรณภูมิเพื่อไปขึ้นรถกลับคอนโดมิเนียมที่อยู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร หลังจากถูกส่งไปทำงานต่างประเทศนานนับปี เขาจึงตัดสินใจทำงานที่ต่างประเทศต่อเพื่อให้ลืมอดีตบางอย่างที่ติดค้างอยู่ในใจ ใช่แล้ว... เขาเลือกที่จะทำงานต่างประเทศเพื่อให้ลืมชาลิสา หญิงสาวคนรักเก่าที่เขารักมากจนหมดหัวใจ

เขาถูกภัทรดนัย... ซึ่งเป็นสามีของชาลิสากลั่นแกล้งให้ไปทำงานต่างประเทศ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เจอกับชาลิสา ครั้งแรกที่รู้ความจริงเขาโกรธมาก ทั้งโกรธและโมโหที่เป็นฝ่ายถูกกระทำเช่นนี้ เขาจึงเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศ พอเก็บเงินทุกได้ก้อนหนึ่งเขาจึงกลับมาลงทุนเปิดบริษัทให้บริการพัฒนาซอฟแวร์ ผลิตซอฟแวร์ เขียนโปรแกรมต่างๆ และตัดใจกับชาลิสา เพราะรู้ตัวเองดีว่าต่อให้อยู่ใกล้ชาลิสา เขาก็ไม่มีวันได้ครอบครองตัวและหัวใจของเธอ เขาจึงปล่อยวางทุกอย่างและใช้ชีวิตแบบสุดเหวี่ยงที่ต่างประเทศ ใช้ชีวิตอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทั้งดื่มเหล้า เข้าผับ มีผู้หญิงมานอนกับเขาไม่ซ้ำหน้าไม่เว้นแต่ละวัน เขาเลือกที่จะใช้ชีวิตโสดแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่อยากรัก ไม่อยากดูแลใครอีกแล้ว

เขานั่งแท็กซี่มาที่คอนโด นึกย้อนไปเมื่อ 7 ปีก่อน ตอนนั้นเขากลับมาถึงเมืองไทย ชาลิสาเป็นคนขับรถมารับเขา ตั้งใจไว้ว่าวันรุ่งขึ้นจะพาเธอไปพักผ่อนและจะขอเธอเป็นแฟน สุดท้ายกลับเจอเรื่องเซอร์ไพรส์ กลายเป็นว่าเธอตั้งท้อง ท้องทั้งๆ ที่คุยกับเขา ท้องทั้งๆ ที่ไม่เคยมีอะไรกับเขาเลยสักครั้ง เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เขาเสียหลักไปพอสมควร เขาใช้เวลาทำใจนานมาก พอเห็นชาลิสาต้องทนทุกข์ทรมานกับครอบครัวสามี เขาจึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือและจะรับเป็นพ่อเด็กในท้องให้ สุดท้ายภัทรดนัย ซึ่งเป็นสามีของชาลิสากลับพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อกันเขาออกมาจากเธอ

ไบรอันเอามือลูบปลายคางตัวเองที่เริ่มมีหนวดเคราขึ้นยาวครึ้มไปหมด กลับไปถึงคอนโดคงจะต้องจัดการสะสางพวกหนวดเครานี้ให้หมดสักที เขากลายเป็นฤๅษีไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ไม่ค่อยดูแลตัวเอง หลังจากนี้คงจะต้องกลับมารักตัวเองให้มากขึ้นกว่าเดิม

ชายหนุ่มกลับไปที่คอนโด เขาจัดเสื้อผ้าข้าวของทุกอย่างจนเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงเปิดอีเมล์ดูใบสมัครงานของบริษัทเขา ไล่อ่านประวัติไปเรื่อยๆ หลายคน จนกระทั่งไปสะดุดตากับผู้หญิงคนหนึ่งที่คุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน แต่ก็จำไม่ได้ หญิงสาวคนนั้นชื่อ ‘ณัชชา อมรรัตนากูร’ เธอเคยทำงานบริษัทเดียวกับเขา ก่อนจะลาออกไปประกอบอาชีพอื่น และกลับมาสมัครงานในตำแหน่งประชาสัมพันธ์ของบริษัทเขา ไบรอันเห็นประวัติแล้วจึงตัดสินใจโทรหาเพื่อให้เธอมาสัมภาษณ์งานทันที

วันรุ่งขึ้นไบรอันไปที่บริษัท เขาไปดูความเรียบร้อยของการจัดตกแต่งภายใน และไปสัมภาษณ์พนักงานในตำแหน่งต่างๆ ด้วยตัวเอง เขารอจนถึงบ่ายโมง ซึ่งเป็นเวลานัดสัมภาษณ์ณัชชา เสียงเคาะประตูดังขึ้นขณะที่เขากำลังนั่งคิดอะไรเพลินๆ

“เชิญครับ”

“สวัสดีค่ะ” เสียงหวานดังขึ้น ไบรอันเงยหน้าจากเอกสารขึ้นมองหญิงสาวที่เข้ามาใหม่ เธอมีรูปร่างสูงโปร่ง ผมยาวสีน้ำตาลมัดรวบตึงปล่อยปอยผมเล็กน้อย ขับใบหน้านวลเปล่งปลั่งที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางจัดจ้าน เธอสวมเดรสสีดำสนิทสั้นเหนือเข่า สะพายกระเป๋าหนังสีดำ รองเท้าส้นสูงสีดำ ขณะที่ริมฝีปากเธอแดงฉ่ำ หัวใจอันแข็งแกร่งของไบรอันเต้นแรงเมื่อเห็นหญิงสาวเดินเข้ามาใกล้

เหมือน... เหมือนเหลือเกิน บุคลิกลักษณะ การแต่งตัวเหมือนชาลิสาไม่มีผิด!

“สวัสดีครับ เชิญนั่งก่อนครับ” เขาลุกขึ้นแล้วผายมือไปที่เก้าอี้ เธอยิ้มให้อย่างสุภาพแล้วค่อยๆ นั่งลง เขานั่งตามแล้วเปิดเอกสารดูประวัติคร่าวๆ อีกรอบ

“คุณณัชชาใช่ไหมครับ”

“ใช่ค่ะ”

“ผมอ่านประวัติของคุณแล้วน่าสนใจไม่น้อยเลยนะครับ คุณเคยทำงานที่เดียวกับผมด้วย?”

“ใช่ค่ะ ฉันเคยทำงานที่เดียวกับคุณ” เธอยิ้มมองสบสายตาไม่มีหลบ

“คุณเคยเจอผมไหม” เขาถามต่อไปอีก ณัชชาหัวเราะเบาๆ

“เคยค่ะ ไม่มีใครไม่รู้จักคุณหรอก” คำตอบของณัชชาทำให้ไบรอันชะงัก

“เมื่อก่อนผมดังขนาดนั้นเชียวเหรอ” เขาถาม ณัชชายื่นหน้าเข้าไปใกล้

“ดังยิ่งกว่าที่คุณคิดไว้อีกค่ะ”

“ดังในเรื่องไหนล่ะ ดังในเรื่องที่ดีหรือไม่ดี บ้าจริง ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าผมจะเป็นที่รู้จักขนาดนี้” ไบรอันกระเซ้า ณัชชามองเขาด้วยสายตายั่วยวน

“ดัง... ในเรื่องผู้หญิงค่ะ ไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดี” เธอหยอกเขากลับ ไบรอันหัวเราะพรืด

“คุณ... ตอนผมอยู่ไทย ผมไม่ใช่คนมักมาก หรือเจ้าชู้นะ”

“ฉันไม่ได้หมายความว่าคุณมักมากหรือเจ้าชู้จนขึ้นชื่อ แต่ฉันหมายความว่าคุณมีปัญหากับหุ้นส่วนบริษัทเรื่องผู้หญิงที่ชื่อชาลิสาจนต้องถูกส่งตัวไปทำงานต่างประเทศ” คำตอบของเธอทำให้เขาชะงัก ไบรอันนิ่งไปครู่หนึ่ง มือหนาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะแล้วกระตุกยิ้มที่มุมปาก

“ไม่เลว... คุณนี่รู้ประวัติผมเยอะดี รู้เยอะแบบนี้คงจะรู้ใช่ไหมว่าทำไมผมถึงมาเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง”

“รู้ค่ะ ฉันไม่ใช่คนโง่ขนาดที่จะมองอะไรไม่ออก” ณัชชาบอก คำตอบของเธอทำให้เขาพึงพอใจมาก

“ดี! ถ้าอย่างนั้นเราจะได้ร่วมมือกันทำให้บริษัทนี้ก้าวหน้า ผมตกลงรับคุณเข้าทำงาน สัปดาห์หน้าเราจะมาเริ่มงานกัน เรื่องเงินเดือนผมให้ตามที่คุณขอ หวังว่าคุณจะทำงานเต็มที่เต็มความสามารถนะครับ” เขาบอก ณัชชายิ้มกว้าง

“ขอบคุณมากค่ะ ฉันจะทำให้เต็มที่อย่างที่คุณต้องการทุกเรื่อง”

“ไอ้ฌอร์น แกเห็นข่าวนี้หรือยังวะ” ภัทรดนัยโทรไปหาฌอร์นตั้งแต่เช้าตรู่เมื่อเห็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ธุรกิจ

“ข่าวอะไรวะ” ฌอร์นลืมตาตื่นขึ้นด้วยความงัวเงีย

“ไอ้ไบรอัน มันลาออกจากบริษัทที่เราเป็นหุ้นส่วนแล้วไปเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง”

“เออ เห็นแล้ว ฉันรู้ตั้งนานแล้ว”

“แกรู้ตั้งนานแล้วทำไมแกไม่บอกฉันวะ” ภัทรดนัยถามอย่างอารมณ์เสีย

“ฉันคิดว่าแกจะเลิกสนใจชีวิตมันแล้วซะอีก ทำไม... มันไปเปิดบริษัทเองแล้วแกจะทำไมวะ” ฌอร์นถามอย่างหงุดหงิด

“เปล๊า! ฉันก็ไม่ได้มีอะไร แค่แปลกใจเฉยๆ ไม่คิดว่าน้ำหน้าอย่างมันจะไปเปิดบริษัทเองได้” ภัทรดนัยพูดอย่างดูแคลน ฌอร์นหัวเราะหึ

“แกก็ไปดูถูกเขา ฉันได้ข่าวมาว่าไบรอันนี่เป็นคนเก่งระดับหัวกะทิของบริษัทเลย ตอนที่มันจะลาออก เจ้าของบริษัทจะไม่ยอมให้ออกด้วยซ้ำ สมองมันระดับอัจฉริยะ เก่งเรื่องเทคโนโลยีมาก มันคงไปตั้งตัวได้ตอนที่ถูกพวกเราส่งไปอยู่ต่างประเทศนั่นแหละ ที่แกถามแบบนี้อย่าบอกนะว่าแกกลัวว่ามันจะมาเกาะแกะกับลิสาอีก”

“ยอมรับก็ได้ว่ากลัว”

“ไอ้ภัทร! ลิสามีลูกกับแกตั้งสามคนแล้วนะ แกยังจะหึงหวงอะไรอีก” ฌอร์นลุกขึ้นนั่งแล้วขยี้ผมตัวเองแรงๆ

“มันเป็นคนดี ฉันกลัวว่าลิสาจะหวั่นไหว”

“โอ้ย! ไอ้ภัทร แกเลิกบ้าซะทีเถอะน่า ป่านนี้มันไปมีลูกมีเมียแล้วมั้ง ฉันว่าทางที่ดีแกทำใจให้สงบๆ ทำใจให้ร่มๆ เอาไว้ แล้วตั้งหน้าตั้งตาดูแลลูกเมียตัวเองให้ดีที่สุดเถอะ ถ้าแกมั่นใจว่าตัวแกดีพอ แกก็ไม่ต้องไปกังวลว่าลิสาจะไปปันใจให้ไบรอันหรือผู้ชายคนอื่น” ฌอร์นเตือนสติ ภัทรดนัยถอนหายใจ

“ฉันก็รู้เรื่องนี้ แต่ทำไงได้ ตอนนี้เมียฉันยิ่งสวยยิ่งแซบมันก็ต้องมีหึงหวงบ้างเป็นธรรมดา เหมือนที่แกหึงชะเอมนั่นแหละ” ภัทรดนัยย้อนเข้าให้

“แกไม่ต้องมาย้อนฉันเลยนะโว้ย แค่นี้แหละ ฉันไม่อยากคุยกับแกแล้ว” ฌอร์นกดวางสายโทรศัพท์ พร้อมกับปลงตกกับเพื่อนรักที่ปัจจุบันนี้อายุอานามก็ปาเข้าไป 40 กว่ากันแล้ว แก่ขนาดนี้ยังตามหึงเมียกันอยู่อีก ว่าแต่... เช้านี้เมียเขาไปไหนแล้ว ตื่นมาก็ไม่เจอเอมมาลิน เจอแต่หมอนข้าง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เอมมาลินมีนัดคุยกับลูกค้าชาวฝรั่งเศส ได้ข่าวว่ามันแอบมาก้อร่อก้อติดเมียเขาด้วย คิดจะจีบเมียเขาแบบนี้ ต้องเล่นงานเสียให้เข็ด!