บท
ตั้งค่า

ตอนที่1 คุณลุง

ขอคนละหนึ่งใจให้ไร์หน่อยจ้า

หลังโรงเรียนมัธยม

ร่างสูงพ่นควันบุหรี่ออกจากปากในขณะที่สายตาจ้องมองไปยังสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ตรงหน้าและคาดว่าอีกไม่นานก็คงจะเสร็จ สิ่งปลูกสร้างที่ว่านั้นคือร้านอาหารญี่ปุ่นที่อยู่หลังโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งและร้านแห่งนี้เป็นของเขา

เมื่อก่อนเขาไม่ค่อยคิดจะทำอะไรกับที่ดินหรือพื้นที่ที่ตัวเองมีสักเท่าไหร่ได้แต่ปล่อยเช่าเท่านั้น แต่ปัจจุบันก็เริ่มสร้างอะไรที่เป็นของตัวเองอย่างเช่นร้านอาหารแห่งนี้ แต่ไม่ใช่ที่นี่ที่แรกหรอก เพราะเขายังมีบาร์ที่เปิดควบคู่กับร้านอาหารอยู่อีกที่หนึ่งและที่เขามาเปิดร้านอาหารที่นี่เพราะเห็นว่าปัจจุบันนี้ที่ตรงนี้ทำเลดีเหมาะแก่การเปิดกิจการ

"คุณลุง!"

"คุณลุงคะ! กลิ่นบุหรี่ของคุณลุงรบกวนมากเลยค่ะ"

กึก

ราม ชะงักมือในขณะที่กำลังยกบุหรี่ขึ้นสูบ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าเสียงแว่วที่ได้ยินนั้นจะเรียกเขาด้วยซ้ำเพราะไม่คิดว่า 'คุณลุง' ที่ได้ยินนั้นจะเป็นตัวเขา

รามหันไปทางต้นเสียงและก็พบกับเด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่งที่หน้าตาจิ้มลิ้มกำลังยืนอยู่อีกฝั่งของกำแพงรั้ว เพราะรั้วครึ่งหนึ่งเป็นปูนอีกครึ่งเป็นเหล็กทำให้มองเห็นได้อย่างชัดเจนและรั้วไม่ได้สูง

"หมายถึงฉัน?"

รามชี้นิ้วเข้าหาตัวเองเพื่อถามย้ำอย่างไม่แน่ใจพร้อมกับดับบุหรี่ลง

"ค่ะ คุณลุงนั่นแหละ"

เด็กสาวในชุดนักเรียนมัธยมปลายบอกย้ำด้วยใบหน้าระรื่นและดูใสซื่อ

แต่คนฟังถึงกับพูดไม่ออก

'คุณลุงงั้นเหรอ?'

รามถึงกับเหม่อกับสิ่งที่ได้ยินเพราะไม่เคยมีใครเรียกเขาว่าลุงมาก่อน หรือเป็นเพราะเขาไม่เคยคลุกคลีกับเด็กก็เลยไม่เคยถูกเรียกแบบนี้ แต่ถึงอย่างนั้นแม้เขาอายุจะเข้าเลขสี่ต้น ๆ แต่ทุกคนที่ได้รู้จักเขากลับบอกว่าเขาเหมือนคนอายุสามสิบ เขาเลยไม่เคยถูกเรียกว่าลุง

และปกติเขามักจะถูกผู้หญิงเรียกเขาว่าคุณคะคุณขา ทำให้เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองแก่มาก่อน และด้วยความที่เขายังไม่มีเมียไม่มีลูกและใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอด อีกอย่างร่างกายยังแข็งแรงเรี่ยวแรงยังดีเหมือนตอนอายุเลขสองและยังมีผู้หญิงเข้าหาไม่เคยขาด เขาเลยไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองแก่

พอถูกเรียกว่าลุงแทบจะลมจับ

"โทษทีถ้ากลิ่นบุหรี่ของฉันไปรบกวน"

รามตอบกลับห้วน ๆ พร้อมจ้องเด็กสาวเพื่อจดจำรูปประพันสันฐานไว้

'เด็กขี้เหร่'

รามได้ข้อสรุปในใจหลังจากที่พิจารณารูปลักษณ์ของเด็กสาว เธอถักเปียสองข้างไว้ผมหน้าม้าและตัวเล็กเหมือนลูกหมาสีขาวที่บอกว่าสีขาวเพราะตัวของเด็กสาวขาวมากเลยให้เป็นหมาสีขาว ใบหน้าก็ขาวโบ๊ะ ตากลมโต ปากชมพูจิ้มลิ้มรับกับจมูก แก้มป่อง ๆ และแก้มโคตรเยอะเหมือนซาลาเปา เห็นแล้วรู้สึกมันเขี้ยวอยากจะบีบแก้มเด็กสาวให้ร้องไห้โทษฐานปากเสียกับเขา

ปกติเขาจะไม่อะไรกับเด็ก

แต่วันนี้รู้สึกไม่ชอบเด็กขึ้นมาทันที

ถ้าไม่ติดว่าเป็นเด็กจะฟาดให้

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel