7.ค่าเสียหาย

รอยจูบ (รอยดูด) ทำผิวฉันเป็นรอยเต็มไปหมด ต้องบ้าระห่ำแค่ไหนนะเขาถึงทำได้แบบนี้

ภาพความเร่าร้อนเมื่อคืนทำให้ฉันอดหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้ ยิ่งนึกถึงริมฝีปากสีเข้มของเขาที่มีอานุภาพต่อร่างกายฉันจนแทบจะคลั่งตาย

ยามเขาเขากระซิบกระซาบคำที่ชวนใจสั่น อย่างเช่น

"อ้าขากว้างอีกนิด..ได้มั้ยครับ"

"รู้สึกดี แค่ไหนครับ"

หรือคำน่าอายนั่นที่ฟังแล้วอยากเอาหน้ามุดลงดินทันที ว่า

"ขอดูด...ของคุณแรงๆ ได้มั้ยครับ"

อ๊ายยยย.. น่าอายเกินไปแล้ว

เมื่อคิดถึงว่าเขาชอบดูดตรงนั้นเป็นพิเศษ ก็ทำให้ต้องรีบเอาฝักบัวฉีดล้างทันที แต่กลับต้องยู่หน้าทันควันเหมือนกัน เมื่อผิวบอบบางบวมช้ำโดนน้ำ มันก็แสบจนทนไม่ไหว

นึกไปนึกมาก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า เป็นเขาที่ช่างกระตือรือล้นกับการบริการเมื่อคืนนี้เสียเหลือเกิน

เมื่ออาบน้ำเสร็จฉันก็มองตัวเองในกระจกอีกคร้้ง

ภาพที่สะท้อนออกมา คือผู้หญิงที่มีใบหน้าสวยไร้ที่ติ โดยเฉพาะดวงตาที่เป็นประกายระยับจับตา แถมยังมีรูปร่างเซ็กซี่เต็มสิบไม่หัก ข้อเสียเดียวที่มีอยู่ก็คือ

สวย แต่ จน..

แถมเพิ่งจะสร้างหนี้สินก้อนโต

ไม่สิ กำลังจะหาวิธีล้างหนี้ต่างหาก

ฉันหันหลังเดินลิ่วออกมาจากห้องน้ำ เพื่อจะไปคิดบัญชีกับตาโฮสต์หน้าหล่อที่ทำให้ร่างกายฉันบุบสลาย

ฉันยิ้มอย่างเป็นต่อ คิดในใจว่าบริการห่วยขนาดนี้ ควรเรียกค่าเสียหายเท่าไหร่ดีนะ

เมื่อออกมาฉันก็ไม่เห็นเขาในห้องนอนจนต้องเดินหา จึงเพิ่งจะรู้ว่าเปิดประตูออกไปจากห้องนอน ด้านนอกก็เป็นห้องรับแขกกว้างสุดหรูหรา

หูย มิน่าล่ะ ค่าบริการถึงแพ๊ง แพง ที่นี่น่าจะเป็นห้องสวีทของทางคลับอาซูร่า

ฉันเดินออกไปมองหาเขาแต่ไม่เห็น จนเกิดความคิดร้ายๆว่า

แอบหนีไปตอนนี้เลยดีไหม

แต่อีกใจก็บอกว่า อย่าโง่ เขามีเอกสารกู้เงินอยู่ อยากโดนตำรวจจับจริงๆใช่มั้ย

ความฉลาดอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ทำให้ฉันหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟารับแขกที่นุ่มฟู รอคอยเขาอย่างสงบใจ

ไม่นานเขาก็เปิดประตูเข้ามา แถมเปลี่ยนชุดแล้วเป็นเชิ้ตสีเทาฟ้ากับกางเกงสแลคสีขาว ดูไฮโซโก้หรูสุดๆ

เขาดูสูงโปร่งเอวสอบไหล่กว้าง ผิวขาวสว่างตา ผู้ชายคนนี้ ต่อให้ใส่ชุดขอทานก็ยังหล่ออยู่ดีล่ะนะ สงสัยเมื่อกี้เขาก็ออกไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่มาเหมือนกัน

ฉันก้มดูตัวเองในชุดเดิมของเมื่อวานแล้วอดรู้สึกเปรียบเทียบไม่ได้ ความรู้สึกไม่เป็นธรรมทำให้เปิดปากต่อว่าเขาทันที

"ฉันขอร้องเรียนทางคลับค่ะ"

เขาหรี่ตาเล็กน้อย ไม่แม้แต่จะตกใจคำพูดของฉันเลยสักนิด แถมเดินมานั่งไขว่ห้างลงตรงข้ามด้วยบุคลิกเรียบนิ่งคล้ายพวกนักธุรกิจ แล้ววางเอกสารสีขาวลง

"คุณจะร้องเรียนเรื่องอะไรครับ"

ฉันเกิดรู้สึกประหม่าขึ้นมากับสายตานิ่งเรียบของเขา สาบานได้เลยว่าผู้ชายที่สุดแสนจะเซ็กซี่เมื่อคืนนี้คือเขาจริงๆ

ผู้ชายที่แสนเร่าร้อน ช่างเอาอกเอาใจเมื่อคืนนี้หายไปไหนแล้ว หรือว่า เมื่อไม่มีตังค์แม้แต่หมาก็ยังเมิน มันให้ความรู้สึกกันแบบนี้นี่เองสินะ

ฉันพยายามปลุกปลอบใจตัวเองแล้วเชิดหน้าขึ้นสบตากับเขา

"ฉันขอร้องเรียนการบริการค่ะ เมื่อคืนนี้คุณทำให้ฉันได้รับบาดเจ็บ โดยเฉพาะทางร่างกายจนฉันไม่สามารถกลับไปใช้ชีวิตปกติได้อีก ฉันขอเรียกร้องค่าเสียหายสามล้านบาทค่ะ แล้วก็ค่าทำขวัญอีกหนึ่งล้านบาทด้วย"

ฉันพูดรวดเดียวจนจบแล้วรู้สึกมีกำลังใจล้นเหลือขึ้นมาทันที ไม่ว่าที่ไหนๆก็กลัวการถูกร้องเรียนกันทั้งนั้นแหละ ไม่เว้นแม้แต่ที่คลับอาซูร่านี่ก็ด้วยเหมือนกัน

"แล้ว...บาดเจ็บตรงไหนครับ"

เขาถามแล้วใช้สายตาคมๆมองประเมินไปทั่วตัวฉัน จนฉันรู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมา

ตาบ้านี่ สายตามีปัญหานะ ตาคมทะลุทะลวงยิ่งกว่าแสงเลเซอร์ซะอีก

จู่ๆเขาก็ลุกขึ้นแล้วขยับตัวเข้ามาใกล้ ก่อนจะเท้าแขนกับพนักพิงโซฟาที่ฉันนั่งอยู่ คร่อมตัวฉันไว้จนกลิ่นหอมจากตัวเขาลอยเข้ามา ให้ความรู้สึกลึกลับล่อลวงจนฉันเริ่มสับสน

"เจ็บตรงไหนครับ"

ฉันกัดปากแน่น จะบอกเขาว่าเจ็บตรงนั้นก็รู้สึกอายขึ้นมาจนพูดไม่ออก แล้วเขาก็ใช้นิ้วเรียวยาวของเขาแตะมาที่ริมฝีปากฉันเบาๆ

นิ้วของเขาอุ่นพอดีไม่นุ่มไม่แข็งจนเกินไป เสียงทุ้มกระซิบมาเบาๆจนฉันรู้สึกวูบวาบขึ้นมา

"เจ็บตรงนี้หรือครับ"

"มะ..ไม่"

ฉันตอบปฏิเสธไม่เต็มเสียงนัก ความฮึกเหิมเมื่อครู่เหมือนจะปลิวหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

นิ้วอุ่นๆกรุ่นกลิ่นหอมของเขา ลากจากริมฝีปากนุ่มของฉัน ไล่ลงมาเบาๆที่ลำคอบอบบางและลูบไล้เบาๆจนฉันจั๊กจี้จนต้องหดคอหนี

"หรือตรงนี้ครับ"

ฉันส่ายหน้า แล้วเตรียมดันตัวเขาออกไป การอยู่ใกล้เขาทำให้ฉันคิดอะไรช้าลงไปหมด แต่แค่ยกมือขึ้นก็ถูกเขาใช้มืออีกข้างรวบมือนุ่มขาวผ่องของฉันไว้แทน

"อย่าขยับครับ ขอผมดูก่อนว่าคุณเจ็บตรงไหน"

นิ้วมือของเขาลูบลงไปที่หัวไหล่ของฉัน สัมผัสโดนผิวเนื้อเนียนละเอียดที่ชุดเดรสไม่ได้ปกปิด ดวงตาคมดูจริงจังจนตัวฉันอ่อนเหลวแทบละลาย ใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่

อย่าลูบแบบนั้นได้มั้ย ฉันได้แต่ครางประท้วงในใจ

จนเขาขยับเข้ามาใกล้อีกนิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจเบาๆของเขาที่รินรดลงมา ความใกล้ชิดที่ไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้ฉันประหม่า เมื่อใบหน้าเขาอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกชนกัน

ฉันสบตาของเขา และเห็นเพียงดวงตาสีดำสนิทที่ดำจนสะท้อนออกมาเป็นสีเงินได้ มันมีอิทธิพลบางอย่างที่ทำให้คนที่มองเห็นต้องสยบยอมให้กับดวงตาคู่นี้ จนฉันต้องหลับตาลงแล้วกลั้นหายใจ เมื่อเขาเริ่มลากไล้ปลายนิ้วลงไปเรื่อยๆจนหยุดที่เนินหน้าอก ที่หัวใจของฉันกำลังเต้นแรงขึ้นภายใต้ปลายนิ้วอุ่นร้อนของเขา

เสียงทุ้มพร่ากระซิบเบาอีกครั้งว่า

"ใช่ตรงนี้...หรือเปล่าครับ"

**********