ร้านขนมของคุณพ่อลูกติด

เอริคคิดมาตลอดการเกิดใหม่แล้วเข้าไปสิงร่างใครซักคนเป็นเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้ในชีวิตจริงถ้าไม่ใช่ในนิยายหรืออนิเมะ แต่ดูเหมือนมันจะเกิดขึ้นกับเขาแล้ว เอริคมองทารกที่นอนตาแป๋วในเปลขาดๆ

“แอ๊”ทารกตัวน้อยส่งเสียงทักทายเขาอย่างอารมณ์ดี

“นี่มันเรื่องอะไรเนี่ย...”

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ เอริคกำลังเลี้ยงสังสรรค์กับเพื่อนในผับแห่งหนึ่ง เนื่องจากที่เขาพึ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยด้านการทำขนมที่ดังที่สุด

สถาบัน Master cook โรงเรียนสอนทำขนมที่จบยากที่สุดในประเทศ A แล้วก็เข้าไปเรียนยากด้วย...

เพื่อนที่ยังไม่จบและจบแล้วมาฉลองให้เขาที่จบมาได้อย่างปลอดภัยและหน้าไม่แก่เกินวัยไปซะก่อน เพราะด้วยความจบยากและเทคนิคการทำขนมหลากหลายประเทศรวมอยู่ในหลักสูตรอีกทั้งคนที่จบมหาวิทยาลัยนี้ยังทำขนมได้อร่อยทุกคน จึงมีสถานที่รองรับการทำงานไว้รอพวกเขาแล้ว แทบไม่เคยมีใครตกงานถ้าไม่นอนอืดอยู่ที่บ้านเฉยๆ

“เอริค ฉันไปเต้นตรงนู้นก่อนนะ นายเฝ้าโต๊ะด้วย เดี๋ยวมีพวกเมาเดินกลับโต๊ะผิด”วิลสันหลังจากกล่าวจบก็เดินไปเต้นกับสาวๆสวยๆอย่างสบายอารมณ์

แล้วไหนมาฉลองให้เขาไง?

ช่างเถอะ หมอนั่นก็จบพร้อมเขานี่แหละ

เอริคมองบรรดาเพื่อนๆที่ช้ำใจเพราะยังสอบไม่ผ่านเลยดื่มเหล้าแล้วนอนร้องไห้เหมือนอกหักอยู่ที่โซฟา ก็นะถึงจะทำได้แต่ถ้ารสชาติไม่ถูกปากอาจารย์ก็อย่าหวังจะได้จบ หลักสูตร 5 ปีแต่เอริคก็ใช้เวลาไป 7 ปีกว่าจะจบเหมือนกัน

ถึงวิลสันเพื่อนรักเพื่อนเลิฟที่จบมาพร้อมกับเขาจะสั่งให้นั่งเฝ้าโต๊ะแต่เอริคก็ขี้เกียจนั่งเฉยๆและเขาก็อยากเข้าห้องน้ำด้วย เลยจับเพื่อนๆที่นอนกองเป็นศพมาวางพาดให้เต็มโซฟาจนใครมานั่งซ้ำไม่ได้อีก(ถ้าไม่ได้นั่งทับเพื่อนเขาอะนะ)

เพราะผับนี้เป็นผับดังต้องมีการจองโต๊ะล่วงหน้า พวกที่ไม่ได้จองก็ต้องยืน เลยมักจะมีพวกเนียนๆมานั่งโต๊ะคนอื่นอยู่เป็นประจำ โดยเฉพาะโต๊ะที่เจ้าของหายตัวเข้าไปเต้นอย่างวิลสันเมื่อครู่

หลังจากมองดูแล้วว่าคงไม่มีใครหน้าด้านมานั่งทับคนอื่นแน่ๆ เอริคก็เดินไปเข้าห้องน้ำอย่างสบายใจ แต่ด้วยความที่ดื่มเหล้าไปมาก เขาจึงปวดฉี่แบบสุดๆ ห้องน้ำชายคนเต็มตั้งแต่โถสุขภัณฑ์ยันแบบห้องส้วม เอริคไม่มีทางเลือกจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำพนักงานที่อยู่ด้านในลึกสุดทันที

ถ้าไม่ใช่ขาประจำจะไม่มีทางรู้ว่ามีห้องน้ำพนักงานซ่อนอยู่ตรงนี้และถึงรู้แต่ขึ้นชื่อว่าของพนักงานบางคนก็ไม่กล้าเข้าเพราะเกรงใจและเอริคก็เป็นหนึ่งในนั้นแต่ความเกรงใจมันหายไปตั้งแต่รู้ตัวว่า ‘สิ่งนั้น’ มันเริ่มเล็ดออกมา

แต่พอเข้าไปถึงก็พบกับบางสิ่งที่ขวางห้องน้ำนั้นอยู่ เป็นกลุ่มคนที่ใส่ผ้าปิดหน้าหน้าสวมฮู้ดสีดำทั้งกลุ่มกำลังส่งบางสิ่งให้ชายตัวผอมแห้งสวมแมสปิดหน้าและสวมแว่นดำ เอริคจะไม่แปลกใจถ้าไม่ติดว่า ‘บางสิ่ง’ ที่เขาเห็นมันจะคล้ายกับ ‘ยาเสพติด’

“เฮ้ยนั่นใคร!!!”หนึ่งในคนใส่ฮู้ดหันมาหลังจากสังเกตเห็นเอริค

ซวยแล้ว!! เอริครีบหนีอย่างไม่คิดชีวิตจนลืมปวดฉี่ แต่ฝันก็สลายเมื่อ...

ปัง!!!!

“เฮ้ย ลูกพี่ฆ่าคนตรงนี้เราจะไม่ถูกจับเหรอ”

“เราก็รีบหนีสิวะ ทางลับในผับนี้เยอะอย่าบอกใครเชียว เร็ว ก่อนที่พวกตำรวจจะมา”

เอริคที่โดนยิงจุดสำคัญ หัวใจค่อยๆเต้นช้าลงๆ คำพูดพวกนั้นเขาได้ยินหมด แต่ขยับไม่ได้ การหายใจเริ่มติดขัด สิ่งที่คิดอย่างสุดท้ายก่อนจะตายคงเป็น...

‘ยังไม่ได้เข้าห้องน้ำเลย...’

จากนั้นสติเขาก็ดับวูบไป

“เฮ้ เจ้าน่ะ ตื่นได้แล้ว”

เสียงใครน่ะ...

“ตื่นๆๆ”

เฮือก!!!

เอริคลืมตามองบริเวณโดยรอบๆพบว่าเหมือนเขาจะอยู่ในห้องสีขาวกว่างสุดลูกหูลูกตา โดยมีเขานั่งเก้าอี้อยู่กลางห้อง ข้างๆมีบ่อน้ำขนาดหย่อมและตรงหน้ามีชายหนุ่มหน้าสวยผมสีทองยาวลากพื้น ดูงดงามจนเอริคนึกแสบตา

“ข้าคือพระเจ้า ยินดีที่ได้รู้จัก”

“พึ่งรู้ว่าพระเจ้าสวยขนาดนี้นะครับ”

“ข้ามีสามีแล้ว”

“ไม่ได้จะจีบซักหน่อย...”

“พอดีข้าจะลองทดสอบการใช้ชีวิตของคนที่มีพลังพิเศษดู เลยจิ้มๆหาวิญญาณแถวๆนี้มาติดตามดูวิถีชีวิต”

“ติดตามดูวิถีชีวิต??”

“เอาเป็นว่าข้าจะให้มิติที่สามารถเรียกวัตถุดิบทำอาหารออกมาได้ทั้งของหวานและของคาว แล้วข้าจะส่งเจ้าเข้าไปในร่างของคนๆหนึ่งและติดตามดูวิถีชีวิต”

นี่มันโรคจิตถ้ำมองนี่หว่า

“ข้าได้ยิน”

“…”

“เอาละได้เวลาไปเกิดแล้ว!!”ว่าแล้วคนที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้าก็ถีบเอริคลงไปในบ่อน้ำตรงหน้า

“แว้กกกกกกกกกกกกกกกกก”ให้ลงดีๆก็ได้โว้ย!!!

===========================================