บทนำ ร่ายรักหัวใจไฮเดรนเยีย (2)

“ไม่หรอกไฮท์ ฉันเชื่อว่าสักวันต้องมีคนรักเธอที่เธอเป็นแบบนี้” สิตานันพูดปลอบใจเพื่อนสาวพร้อมดึงร่างอรชรเข้ามากอดประโลมอย่างไม่อายสายตาใคร

“ขอบใจนะ” ไฮเดรนเยียผละออกจากอ้อมแขนเพื่อนสาว ก่อนจะบอกเพื่อนสาวที่อยู่เคีองข้างมาเสมอ

“อือ... แต่ว่าเราไปจากตรงนี้เถอะก่อนที่คนพวกนี้จะหาว่าฉันเป็นดี้กับเธอ” สิตานันบอกเพื่อนสาวเมื่อเห็นสายตาแปลกๆ ที่มองมาทางพวกเธอ ไฮเดรนเยียมองตามก่อนจะหัวเราะคิกอย่างชอบใจเพราะยังไงคนอื่นก็หาว่าเธอกับสิตานันเป็นคู่ทอมกับดี้

“แต่ว่าก็ดีอย่างนะ ฉันจะเป็นทอมอย่างที่กนต์รพีบอก ส่วนเธอก็มาเป็นคู่ดี้ให้ฉันไง” ไฮเดรนเยียเอาคำพูดที่ชายหนุ่มประณามเธอมาล้อเล่นกับเพื่อนสาว นั้นทำให้สิตานันมองค้อนเพื่อนสาวก่อนจะเดินหนีอย่างหมั่นไส้คนอกหัก แต่ยังไม่ทันได้ร้องไห้กลับหัวเราะออกมาชะงั้น สรุปแล้วเธอไม่เข้าใจเพื่อนสาวเอาเสียเลย

“รอด้วยสิ” ไฮเดรนเยียร้องเรียกเพื่อนสาวพร้อมรีบก้าวตามไปอย่างรวดเร็ว

แต่ขณะที่เธอจะเดินถึงตัวเพื่อนสาวสายตาคมสวยกลับมองเห็นตัวเองอยู่ในกระจก ซึ่งสะท้อนเห็นหญิงสาวร่างอรชรที่สวมเสื้อตัวโคร่งและกางเกงยีนสีซีด ผมสีน้ำตาลอ่อนอย่างธรรมชาติถูกรวบเก็บไว้ภายใต้หมวกแก๊ปสีน้ำตาลอ่อน ใบหน้าขาวใสที่ยังอ่อนเยาว์ไม่เหมือนอายุ

“เธอโอเคไหม?” สิตานันที่หันกลับมามองเพื่อนสาวที่หยุดยืนมองตัวเองที่กระจก จึงเดินกลับมาจับไหล่เพื่อนสาวอย่างให้กำลังใจ

ไฮเดรนเยียหันมามองเพื่อนสาวที่คบหากันมาหลายปีที่ดูยังไงก็เหมือนคุณหนูทุกกระเบียดนิ้วจนไม่น่าจะมาคบกับผู้หญิงอย่างเธอได้

“อยากเปลี่ยนตัวเองดูไหม เผื่ออะไรจะดีขึ้น” สิตานันเอ่ยถามเพื่อนสาวที่กำลังมองดูเธออยู่ ไฮเดรนเยียเลิกคิ้วขึ้นสูงกับความคิดของเพื่อนสาวก่อนจะหันไปดูตัวเองในกระจกอีกครั้ง “ถึงชุดจะเปลี่ยนไปแต่นิสัยฉันก็ยังเป็นเหมือนเดิม” บอกตามที่คิดแววตาสวยยังมองดูตัวเองที่กระจกไม่วางตา

“เธอเป็นอย่างนี้น่ารักอยู่แล้วไฮท์ สักวันคงจะมีใครเห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอที่อยู่ตรงนี้” สิตานันบอกเพื่อนสาวพร้อมวางมือตรงตำแหน่งหัวใจของเพื่อนสาว ใครบอกว่าไฮเดรนเยียเพื่อนสาวของเธอโหดร้ายเสมอไปเพียงแค่ว่าความรักในหัวใจของไฮเดรนเยียยังไม่ใช่สีชมพู เพราะผู้ชายคนนั้นยังไม่เข้าถึงหัวใจที่แท้จริงของเพื่อนสาวต่างหาก

“ขอบใจนะ แต่ว่าเราไปช้อปปิ้งกันเถอะ” ไฮเดรนเยียบอกเพื่อนสาวอย่างจริงใจ ก่อนจะพากันจับจูงมือเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ด้วยรอยยิ้ม โดยมีเพื่อนสาวจับเธอลองสวมใส่ชุดแฟชั่นทันสมัย อย่างสนุกสนานและเธอคิดว่าต่อไปนี้จะลองเปลี่ยนการแต่งตัวเองดูบ้างเผื่อชีวิตเธอจะเจออะไรดีๆ เหมือนที่เพื่อนสาวแนะนำ

“เป็นไงบ้างชุดนี้?” ไฮเดรนเยียออกจากห้องลองเสื้อด้วยชุดเดรสสีชมพูจับกลีบอย่างสวยงามและผูกโบว์ตรงเอวอย่างน่ารัก

สิตานันมองเพื่อนสาวอย่างตกตะลึง เพื่อนเธอมีใบหน้าที่สวยดวงตาคมสวยและจมูกเชิดรั้น ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูวาวหลังจากที่เธอจับเพื่อนสาวแต่งหน้า ยิ่งออกมากับชุดเดรสสีชมพูหวานอย่างนี้เพื่อนเธอสวยจนไปเป็นดาราได้เลย

“มัวแต่ยืนตะลึงอยู่นั้นแหละ สรุปแล้วสวยยัง?” ไฮเดรนเยียเอ่ยถามเพื่อนสาวที่มองเธออย่างตะลึง

“สวย สวยมากเลยไฮท์ ตกลงเธอใส่ชุดนี้ไปเลยนะ” ไฮเดรนเยียทำหน้าเอ๋อไปพักใหญ่ก่อนจะเดินไปดูตัวเองที่กระจกอีกครั้ง ทว่าดูกี่ครั้งมันก็ไม่เหมือนตัวเธออยู่ดีแต่เธอตัดสินใจแล้วว่าจะลองเปลี่ยนตัวเองดูบ้างแม้จะยังไม่ค่อยมั่นใจแต่เธอจะพยายาม

“แน่ใจนะว่าฉันใส่สวย ไม่ใช่ใส่แล้วมีแต่คนมองฉันเป็นตัวประหลาด?” เอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ สิตานันหัวเราะคิกกับคำถามเพื่อนสาว ก่อนจะดึงเพื่อนสาวออกห่างจากกระจกแล้วบอกอย่างหนักแน่น

“ใช่ชุดนี้แหละ แต่ที่มีคนมองเธอเพราะเธอสวยไม่ใช่ยัยตัวประหลาด” คำพูดของเพื่อนสาวกลับทำให้ไฮเดรนเยียยิ้มออกมาอย่างมั่นใจตัวเองมากขึ้น จากนั้นก็พากันจัดการจ่ายค่าชุดและเดินหาอะไรกินก่อนกลับบ้าน