1.2

เรณุกาเดินแยกออกจากกลุ่มไปอย่างเร็วและรีบเดินเข้าไปหาอาจารย์สาวที่กวักมือและร้องเรียก

“มานั่งตรงนี้มาเรณุกา”

เรณุกาก้มศีรษะเมื่อเดินผ่านผู้ใหญ่ และนั่งพับเพียบที่พื้น

“ป้าอุ่นถามอาจารย์ว่า นักศึกษาที่มาคุยกับท่านเมื่อเช้าชื่ออะไร อาจารย์เลยใช้ให้เพื่อนไปตามเธอมาแนะนำให้รู้จักท่านไว้ เพราะท่านเอ็นดูเธอตั้งแต่แรกเจอทีเดียวนะ” อาจารย์สาวเอ่ยยิ้ม ๆ

เรณุกายิ้มบางๆ ยกมือไหว้หญิงชราอย่างอ่อนน้อม

“น่ารักจริงแม่คุณ รูปก็งามนามก็เพราะ เรณุกา แปลว่าอะไรรู้ไหมจ๊ะ”

“เป็นนามของมารดาปรศุราม ร่างอวตารปางที่ ๖ ของพระวิษณุเมื่อลงมาปราบกษัตริย์อรชุนค่ะ”

คนสูงวัยยิ้มให้กับคำตอบของเด็กสาวพลางทอดสายตาอ่อนโยนมองเธอด้วยความเอ็นดู

“อย่างนั้นดิฉันขออนุญาตไปคุมเด็กๆ ทางนู้นก่อนนะคะป้าอุ่น” อาจารย์สาวเอ่ยแทรกขึ้น

“ไปเถอะ ป้าขอคุยกับลูกศิษย์เราไม่นานหรอก”

อาจารย์สาวยิ้มและยกมือไหว้ผู้สูงวัย แล้วหันไปทางลูกศิษย์สาว “เดี๋ยวเรย์อยู่คุยเป็นเพื่อนท่านสักครู่ก่อนนะ ท่านเป็นคนที่อาจารย์นับถือมาก ใกล้ๆ เดินทางกลับมหาวิทยาลัย อาจารย์จะให้เพื่อนมาตาม”

“ค่ะอาจารย์” เรณุการับคำและมองอาจารย์คนสวยเดินห่างออกไปก่อนเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้ผู้สูงวัยแล้วชวนสนทนา

บุรุษหนุ่มรูปร่างผึ่งผายที่มีความสูงร่วมสองเมตร ในชุดสูทราคาแพงตัดเย็บอย่างประณีตส่งเสริมบุคลิกภาพผู้สวมใส่ให้ชวนมอง รูปร่างสมส่วน เด่นสะดุดตา ดึงดูดความสนใจผู้คนรอบข้าง โดยเฉพาะสาวๆ แต่ไม่ใช่เพียงรูปสมบัติเท่านั้นที่ทำให้เขาดูน่าสนใจ ยังมีทรัพย์สมบัติจำนวนมากที่ตกทอดจากบรรพบุรุษเชื้อสายผู้ดีเก่าทำให้อัยยวัฒน์ชีวิตสุขสบายหรูหราเป็นที่จับตามอง

อัยยวัฒน์เรียนจบปริญญาโทบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ก่อนกลับมาสืบทอดธุรกิจของครอบครัวในหลายตำแหน่งสำคัญ ทั้งดำรงตำแหน่งประธานฝ่ายบริหารของ EET อิเล็กทรอนิกส์ และบริษัทในเครือ EETต่อจากบิดาที่เสียชีวิตไปเมื่อสามปีก่อน หน้าที่การงานบวกกับความรับผิดชอบในฐานะผู้บริหารระดับสูง หล่อหลอมเขาให้มีบุคลิกสุขุม เยือกเย็น จนบางครั้งดูค่อนข้างกระด้าง เด็ดขาด สร้างความยำเกรงให้กับคนในปกครอง แววตาเฉยชาเป็นนิจของเขาจะอ่อนโยนลงต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าหญิงชราวัยหกสิบปลายที่เป็นคนสนิทของมารดา และเป็นคนที่คอยดูแลเขามาตั้งแต่เด็ก

อัยยวัฒน์เตรียมจะเดินเข้าไปทักทายคนที่ตั้งใจมาหา แต่เห็นท่านยืนสนทนากับหญิงสาวแปลกหน้าจึงชะงักและหยุดยืนมองอย่างสังเกตด้วยความสนใจ ดวงหน้าสวยละมุนอ่อนหวานของหญิงสาว ล้อมกรอบหน้าด้วยเส้นผมสีดำหยักเป็นลอน เครื่องหน้าทุกชิ้นได้สัดส่วนสมบูรณ์แบบ ชนิดที่ไม่จำเป็นต้องแต่งแต้มสีสันก็ชวนตะลึง ดวงตากลมวาวเป็นประกายให้ความรู้สึกอบอุ่นดุจแสงตะวันกลางฤดูหนาว จมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปาก รูปกระจับที่แย้มยิ้ม ราวร่ายมนตร์สะกดเพศตรงข้ามให้หลงใหล รูปร่าง บอบบาง แต่อวบอิ่มในส่วนที่ควรอย่างน่ามอง โดยเฉพาะทรวงอกคู่งามเย้ายวนตา แม้ขณะอยู่ในชุดนักศึกษาทำให้เขาเผลอมองด้วยความสนใจ อยากจะเข้าไปทำความรู้จัก

เธอเป็นหญิงสาวที่มีเสน่ห์ดึงดูดทางเพศสูง สามารถทำให้ผู้ชายตะลึงตาค้างและลืมหายใจได้แต่สบตากัน แต่สำหรับอัยยวัฒน์ ความสวยกับแรงดึงดูดทางเพศไม่เพียงพอให้เขาสนใจเท่ากับพื้นฐานจิตใจของคนคนนั้น ที่สำคัญเธอต้องมีอะไรในสมองมากกว่าสีลิปสติกที่จะเลือกใช้ถึงจะดึงดูดเขาได้

หญิงสาวที่เขาเห็น ดูไม่ได้มีดีแค่รูปร่างหน้าตา เพราะกิริยามารยาทอย่างเป็นธรรมชาติของเธอทำให้เขาเผลอยืนมองเพลิน กว่าจะนึกได้ว่าควรเข้าไปทำความรู้จักเธอเอาไว้ หญิงสาวก็เดินห่างออกไปในทิศทาง ที่เขาได้ยินเสียงชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันร้องเรียกเธอเสียแล้ว