บท
ตั้งค่า

ตอนที่ 5 ค่ำคืนที่หาดทราย... กับเส้นฟางที่ใกล้ขาดสะบั้น

ชิลลี่กัดริมฝีปากแน่น ใบหน้าร้อนฉ่าจนแทบระเบิด เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่ตรงต้นคอ และจังหวะหัวใจที่เต้นตึกตักอยู่เบื้องหลัง

ไม่มีคำพูดลามกอนาจาร ไม่มีการลวนลามที่โจ่งแจ้ง มีเพียงการสอนงานช่างที่แนบชิด จนเกินพอดี แต่กลับสร้างแรงสั่นสะเทือนทางอารมณ์ได้อย่างรุนแรง "เข้าใจจังหวะหรือยัง" หินถามเสียงพร่า ขณะที่สายตาคมกริบไม่ได้มองไปที่ชิ้นงานเหล็กเลยสักนิด เขากำลังจ้องมองเสี้ยวหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ และลำคอขาวเนียนที่โผล่พ้นคอเสื้อนักศึกษา

"ขะ...เข้าใจแล้วค่ะ ปล่อยได้แล้ว หนูทำเองได้" ชิลลี่พยายามขืนตัวออก แต่เหมือนยิ่งดิ้น วงแขนแกร่งก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นอย่างจงใจ

หินยอมผละมือออกจากด้ามตะไบ แต่ยังคงยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง เขาโน้มใบหน้าลงมาจนริมฝีปากเฉียดผ่านใบหูเล็กอย่างอ้อยอิ่ง จงใจทิ้งท้ายด้วยประโยคที่ทำเอายัยพริกขี้หนูแทบจะยืนไม่อยู่

"แต่งตัวแบบนี้ก็ดี... น่ารักดี แต่จำไว้ว่ากระโปรงมันบาน เวลาลมพัดหรือต้องก้ม ระวังหน่อย" น้ำเสียงดุดันแปรเปลี่ยนเป็นความเข้มงวดที่แฝงไปด้วยความหวงแหน

อย่างปิดไม่มิด "เพราะถ้าพี่เห็นไอ้หน้าไหนมันแอบมองขาเธออีกล่ะก็... พี่จะสั่งซ่อม มันให้คลานกลับหอไม่ถูกเลย คอยดู"

พูดจบ เฮดว้ากจอมดุก็ผละออกไปดื้อๆ เดินล้วงกระเป๋าไปคุมงานเครื่องกลึงอีกฝั่ง ทิ้งให้ชิลลี่ยืนนิ่งงัน กำด้ามตะไบแน่น หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมาเต้นนอกอก 'ไอ้พี่หินบ้า! มาทำให้อยากทุบหลัง แล้วก็มาทำให้อกสั่นแบนี้ได้ไงเนี่ย!'ยัยตัวแสบเม้มปากแน่น พยายามดึงสติกลับมาจดจ่อกับท่อนเหล็กตรงหน้า แต่รอยยิ้มเล็กๆ กลับผุดขึ้นที่มุมปากโดยไม่รู้ตัว... ดูเหมือนว่าการปฏิวัติลุคใหม่ครั้งนี้ จะได้ผลลัพธ์ที่น่าตื่นเต้นกว่าที่คิดเสียแล้ว

เสียงคลื่นกระทบฝั่งถูกกลบด้วยจังหวะดนตรี EDM ที่ดังกระหึ่ม คืนนี้คือคืนสุดท้ายของ ‘ค่ายรับน้องสานสัมพันธ์’ ที่เหมาพลูวิลล่าริมทะเลจัดงานปาร์ตี้ กฎระเบียบอันแสนตึงเครียดตลอดสามวันที่ผ่านมาถูกปลดล็อกชั่วคราว รุ่นพี่รุ่นน้องต่างพากันปลดปล่อยความเหนื่อยล้า ซุ้มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ถูกตั้งเรียงราย แสงไฟนีออนสาดส่องไปทั่วบริเวณและแน่นอน... ดาวเด่นของค่ำคืนนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ‘ชิลลี่’

ยัยตัวแสบสลัดคราบเด็กปีหนึ่งในชุดนักศึกษาทิ้งไปจนหมดสิ้น คืนนี้เธอมาในชุดเดรสสายเดี่ยวสีแชมเปนแนบเนื้อ คอถ่วงลึกเผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มรำไร ความยาวของชุดสั้นกุดจนโชว์เรียวขาขาวเนียนที่ใส่คู่กับรองเท้าส้นสูงรัดข้อแบบสับๆ ทุกจังหวะที่เธอขยับตัวโยกย้ายไปตามเสียงเพลง ดึงดูดสายตาของหนุ่มๆ ทั้งคณะให้จ้องมองตาเป็นมัน

"แกเบาๆ หน่อยเถอะชิลลี่ ดื่มไปกี่แก้วแล้วเนี่ย" เพื่อนสนิทสะกิดแขนด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นชายหนุ่มแปลกหน้าจากปีอื่นแวะเวียนมาชนแก้วกับชิลลี่ไม่ขาดสาย

"แค่กรึ่มๆ น่า วันนี้พี่ว้ากปล่อยผีแล้ว ขอสนุกหน่อยเถอะ" ชิลลี่หัวเราะร่วน ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ดวงตากลมโตเยิ้มฉ่ำดูเซ็กซี่กว่าปกติ

เธอหมุนตัวกลับไปเต้นต่อ โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าในมุมมืดของปาร์ตี้... มีสายตาคมกริบคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาด้วยความคุกรุ่น หินยืนพิงเคาน์เตอร์บาร์เครื่องดื่ม

นัยน์ตาสีเข้มดุดันจ้องเขม็งไปที่ร่างบางในชุดเดรสสีแดงไม่วางตา แก้วพลาสติกในมือแกร่งถูกบีบจนบี้แบนตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นทุกครั้งที่มีผู้ชายหน้าไหนขยับเข้าไปใกล้ชิลลี่

'ยัยเด็กบ้า... บอกให้ระวังตัว แต่กลับใส่ชุดที่แทบจะปิดอะไรไม่มิดมาเต้นยั่วคนอื่นแบบนี้' เส้นความอดทนของเฮดว้ากจอมเนี้ยบขาดผึงลงในวินาทีที่ ‘พี่ซัน’ รุ่นพี่ปีสี่จอมเจ้าชู้ประจำคณะ เดินเข้าไปประชิดแผ่นหลังบางของชิลลี่ มือปลาหมึกของหมอนั่นกำลังจะเอื้อมไปโอบเอวคอดกิ่วของเธอ! ปึก! หินโยนแก้วในมือทิ้งลงถังขยะอย่างแรง ร่างสูงใหญ่ก้าวฉับๆ ฝ่าฝูงชนเข้าไปกลางฟลอร์เต้นรำ รังสีอำมหิตแผ่กระจายจนนักศึกษาคนอื่นๆ สัมผัสได้และพากันหลีกทางให้โดยอัตโนมัติ

"ขอโทษทีครับพี่ซัน แต่น้องรหัสผมเมามากแล้ว ผมต้องพาเธอกลับไปพัก" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบดังขึ้นขัดจังหวะ หินแทรกตัวเข้าไปขวางระหว่าง

พี่ซันกับชิลลี่อย่างรวดเร็ว มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กของยัยตัวแสบแล้วบีบแน่นชิลลี่สะดุ้ง หันขวับมามองหน้าคนตัวโต

"หนูไม่ได้เมา! แล้วพี่ก็ไม่ใช่พี่รหัสหนูด้วย ปล่อยนะ!"

"อย่าดื้อ ชรินทร์ทิพย์" หินกดเสียงต่ำ สายตาดุดันตวัดมองเธออย่างคาดโทษ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้รุ่นพี่ปีสี่ที่ยืนทำหน้าเจื่อน

"ผมขอตัวพาน้องไปสร่างเมาตรงนู้นก่อนนะครับพี่" ไม่ต้องรอให้ใครอนุญาต หินออกแรงกระตุกข้อมือเล็ก บังคับกึ่งลากให้ชิลลี่เดินตามเขาออกไปจากวงปาร์ตี้ทันที ยัยพริกขี้หนูพยายามขืนตัวและทุบตีท่อนแขนแกร่งตลอดทาง แต่แรงของเธอหรือจะสู้ผู้ชายตัวโตที่กำลังโกรธจัดอย่างเขาได้ เขาดึงเธอเดินลัดเลาะผ่านแนวต้นสน ออกมาจนถึงชายหาดด้านหลังที่มืดสนิทและเงียบสงบ ห่างไกลจากเสียงเพลงและผู้คน มีเพียงเสียงคลื่นสาดซัดและแสงจันทร์สลัวๆ เท่านั้น

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel