บทที่ 4 รักทรยศ

สายตาคมเข้มจดจ้องไปยังใบหน้าจิ้มลิ้มที่หลับตาพริ้ม นอนตะแคงข้างหันหน้ามาทางเขา ไล่สายตามองแพขนตาดกดำ จมูกโด่งปลายเชิด ริมฝีปากบางรับคางเล็ก ไหล่ลาดเล็กผิวขาวเนียน เนินอกนุ่มละมุนที่โผล่พ้นผ้านวมผืนหนา ฟาริดาเป็นผู้หญิงที่จัดว่าสวย อคินถูกใจหญิงสาวตั้งแต่ได้พบหน้ากันครั้งแรก ฟาริดาเป็นรุ่นน้องที่เรียนคณะเดียวกันกับเขา เธอเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์จนหนุ่ม ๆในคณะและต่างคณะต่างหมายตา แต่มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นได้ครอบครองหัวใจและร่างกายของเธอ

อคินยังจำวันที่เขาเอ่ยปากของฟาริดาเป็นแฟนได้ วันนั้นเป็นเขาที่รับปากอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะรักและซื่อสัตย์ต่อฟาริดาเพียงคนเดียว แต่ทว่าวันนี้เขากับกลืนคำสัญญาเหล่านั้นไปเสียหมด ทรยศหักหลังต่อความรักของฟาริดาที่มีต่อเขาเพียงเพราะมึนเมากับเซ็กที่แสนฉาบฉวย หาได้ง่ายในที่ทั่ว ๆไป

ยิ่งได้ยินฟาริดาบอกว่ารัก ได้เห็นความใส่ซื่อและความคิดที่ไร้เดียงสาของหญิงสาว เขาก็ยิ่งรู้สึกผิด ไม่อยากจะปล่อยให้ทุกอย่างมันเลยเถิดไปจนอาจจะย้อนกลับมาทำให้เขาเหมือนตายทั้งเป็นทีหลังได้

ถ้าไม่มีฟาริดาอยู่ข้างกาย เขาก็คงไม่อาจมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

“ตื่นนานแล้วหรือคะพี่คิน ทำไมไม่ปลุกฟ่างล่ะคะ”

ฟาริดาลืมตาขึ้นมาก็เห็นใบหน้าของอคินอยู่ห่างจากใบหน้าของตัวเองไม่ถึงคืบ หญิงสาวพลิกกายนอนราบ ยกมือขึ้นมาลูบที่ใบหน้าก่อนที่จะยันตัวขึ้นนิดแล้วหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลา

หกโมงครึ่งแล้ว

“ได้นอนบ้างไหมคะพี่คิน”

อคินส่ายหน้าทั้งรอยยิ้มเห็นฟาริดาเบิกตาโต อ้าปากค้าง เขาก็หลุดเสียงหัวเราะออกมา

“ทำไมไม่นอนแล้วนี่จะไปทำงานไหวเหรอคะ” พูดด้วยน้ำเสียงกึ่งตื่นเต้นและตกใจ ไม่อยากจะเชื่อว่าอคินจะไม่ยอมนอนทั้งคืน รู้ว่าเขาร่างกายแข็งแรง แต่หลายชั่วโมงก่อนเขาก็โหมแรงใช้กำลังในกายไปเยอะ เยอะเสียจน ฟาริดาเองยังคิดว่าอคินคงจะผล็อยหลับไปพร้อมกับเธอ

“ไหวครับ ฟ่างไม่ต้องห่วงพี่นะ ก็ฟ่างนั่นแหละทำตัวน่ารัก พี่ก็เลยมองเพลินจนไม่รู้สึกง่วงเลย” ที่พูดก็เพราะอยากหยอกล้อให้ฟาริดามีความสุข ที่ข่มตานอนไม่ได้เพราะเขากำลังคิดหนักถึงเรื่องคาว ๆที่ทำหลับหลังฟาริดาต่างหาก “คนอะไรขนาดหลับก็ยังสวย”

“ไม่คุยแล้วค่ะ หกโมงครึ่งอยู่เลยพี่คินนอนสักงีบเถอะค่ะ ฟ่างจะไปอาบน้ำก่อน ฟ่างมีประชุมเช้า นอนนะคะ” ฟาริดาโน้มศีรษะอคินให้แนบลงไปบนหมอน ขยับหน้าเข้าใกล้ จูบเบา ๆที่ริมฝีปากหนา

“เย็นวันศุกร์ฟ่างกลับมาค้างด้วยนะคะ” วันเสาร์เธอมีนัดกับเพื่อน ๆตั้งใจจะพาอคินไปแจกการ์ดแต่งงาน คิดเอาไว้ว่าจะเดินสายแจกการ์ดวันเดียวให้เหนื่อยไปทีเดียว เพราะถัดจากนั้นอีกไม่ถึงสามอาทิตย์ก็ต้องรีบเคลียร์งานเพื่อเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวอย่างเต็มตัว

ฟาริดาถลกผ้าห่มออก ก้าวลงจากเตียง เดินเปลือยอวดเรือนร่างงดงามให้คนที่มองตามอย่างไม่มีความกระดากอายใด ๆทั้งนั้น เป็นอคินเองที่ต้องรีบหลับตา ข่มความต้องการที่กำลังปะทุภายในกายลงอย่างยากเย็น ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เห็นโน้ตบอกรักใบเล็ก ๆที่เขียนด้วยลายมือของฟาริดาติดอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า

‘ฟ่างรักพี่คินที่สุด’

อคินยิ้มทั้งใบหน้า อ่านโน้ตของฟาริดาด้วยความสุขที่ล้นใจ พอแล้ว เขาควรจบทุกอย่างลงสักที คิดได้ดังนั้น กายหนาก็เดินโทงเทงเข้าไปในห้องน้ำ ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะจบปัญหาทุกอย่างที่ก่อเอาไว้ให้สิ้นซาก ไม่ให้เป็นหนามกลับมาทิ่มตำได้อีก

“เป็นไงบ้างคุณว่าที่เจ้าสาว”

ฟาริดาเงยหน้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ช้อนตาขึ้นสบตากับชายหนุ่มหน้ายกที่ยืนค้ำหัวอยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มกว้าง

“พี่ชินกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

“เพิ่งมาถึงเมื่อคืน”

“ฟ่างก็นึกว่าพี่ชินจะกลับมาอาทิตย์หน้าซะอีก โชคดีจังที่ได้เจอพี่ชินวันนี้” ฟาริดาเปิดกระเป๋าสะพาย หยิบการ์ดแต่งงานออกมาแล้วยื่นให้กับหนุ่มรุ่นพี่ “การ์ดแต่งงานของฟ่างค่ะ ต้องมาให้ได้นะคะ ถ้าไม่มา ฟ่างงอนจริง ๆด้วย”

เตชินเป็นรุ่นพี่ที่อยู่ในบริษัทเดียวกันที่ฟาริดาสนิทที่สุด ด้วยความที่เตชินเป็นคนง่าย ๆนิสัยดี คอยช่วยเหลือ คอยสอนงานให้เธอตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาในบริษัทฟาริดาเชื่อใจและนับถือเตชินมากด้วยความที่รู้ว่ารุ่นพี่คนนี้ไม่ได้มีใจชอบผู้หญิงเหมือนชายทั่ว ๆไป เธอเลยไม่ได้รู้สึกตะขิดตะขวงใจยามที่ต้องไปไหนมาไหนกับเขาแบบสองต่อสองหรือแม้แต่เคยนอนร่วมห้องเดียวกันยามที่ต้องเดินทางไปไซต์งานต่างจังหวัด

แต่ฟาริดาก็เลือกที่จะไม่บอกให้อคินรู้ เพราะไม่อยากให้มันเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมา เพราะอย่างไรเสียเตชินก็ถือว่ายังเป็นผู้ชาย แม้ว่าเขาจะไม่ชอบผู้หญิงก็เถอะ

“พี่ยินดีด้วยนะฟ่าง พี่จะพลาดได้ยังไงงานแต่งน้องรักทั้งคน เย็นนี้ไปไหนไหม”

“ไม่ค่ะ ฟ่างว่าจะอยู่เคลียร์งานที่เหลือให้เสร็จ เดี๋ยวต้องหยุดยาวอีกหลายวัน” ฟาริดาส่ายหน้าเบา ๆก่อนจะหยุดงานยาวยังมีงานที่ทำค้างเอาไว้อีกตั้งหลายจ๊อบ ทยอยเคลียร์ไปทีละนิดก่อนถึงวันหยุดยาวก็คงจัดการเสร็จทันทุกงาน

“เหลืองานอะไรบ้าง เดี๋ยวพี่ช่วยทำ” เตชินเท้าแขนสองข้างลงบนผนังที่กั้นอยู่ระหว่างโต๊ะทำงานของฟาริดากับโต๊ะของพนักงานคนอื่น “อันนี้แบบร่างไซต์งานไพรด์ วิลล่าใช่ไหม เดี๋ยวพี่เอางานนี้ไปช่วยทำก็แล้วกัน”

เตชินหยิบแฟ้มงานขึ้นจากโต๊ะ เปิดหน้ากระดาษพลิกดูไปมาผ่าน ๆ

“ส่งไฟล์เข้าเมลให้พี่ด้วย”

ฟาริดายังไม่ทันได้พูดอะไร เตชินก็เดินออกไปพร้อมกับหยิบแฟ้มงานติดมือไปด้วย ว่าที่เจ้าสาวได้แต่ยิ้มตามหลัง นอกจากอคินแล้วก็คงมีเตชินอีกคนที่รักและหวังดีกับเธอด้วยความจริงใจ

หญิงสาวจับเมาส์ คลิกเปิดไฟล์งานขึ้นมาดู ไล่สายตาอ่านไปทีละหน้าแล้วจึงแอทแทคไฟล์ส่งอีเมลให้กับเพื่อนรุ่นพี่ต่อจากนั้นก็หันมาสนใจกับงานกองโตที่เหลืออยู่ตรงหน้า