บทที่12

.....มิน วันนี้เป็นยังไงบ้าง? ภาคินพูดพร้อมประคองมินตราให้นั่งพิงบนเตียงน้อย..ตลอดเวลาที่มินตราอยู่โรงพยาบาล ภาคินคอยดูแลมินตราไม่ห่าง..โดยมีภาคี โสภิศ มาเยี่ยมมินตราทุกวัน..รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย แต่ก็ยังเจ็บแผลอยู่...อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย? ฉันจะให้ป้าบัวทำมาให้..ภาคินพูดพร้อมกับจัดผมมินตราให้เข้าที่ด้วยความอ่อนโยน..ภาคี โสภิศเดินเข้ามาเห็นภาพนั้นตรงหน้า ต่างก็มองหน้ากัน..ทั้งคู่ยังไม่รู้ว่า ภาคินรู้แล้วว่ามินตราเป็นใคร..อะแฮ่ม! นี่แม่มาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าเนี่ย? ภาคินหันไปมองแล้วยิ้ม มินตราหน้าแดงด้วยความเขินอาย..สวัสดีค่ะคุณป้า..โสภิศเดินเข้ามาลูบหัวมินตราอย่างเอ็นดูและห่วงใย..วันนี้หนูรู้สึกเป็นไงบ้างจ๊ะ?..ก็ดีขึ้นมากค่ะคุณป้า แต่ยังเจ็บแผลอยู่..มินตราตอบ..คุณแม่ไม่ต้องห่วงครับผมดูแลมินตราอย่างดี แม้แต่ยุงสักตัวก็ไม่ได้เฉียดใกล้เลยครับ ภาคินพูดยิ้มๆ โสภิศมองหน้าอย่างแปลกใจ..ลูกแน่ใจนะว่าดูแลอย่างดี ไม่ใช่ชวนหนูมินทะเลาะจนไม่ได้พักผ่อนล่ะ!...แม่ครับจากนี้ไปผมจะไม่ทะเลาะกับมินแล้วครับ ผมจะดูแลมินไม่ให้เธอต้องลำบาก หรือ เสียใจเลยครับ..ภาคินพูดแล้วก็หันไปมองมินตราด้วยสายตากรุ่มกริ่ม จนมินตราเองเขินจนทำตัวไม่ถูก...นี่แม่ฟังผิดไปใช่มั้ย? ลูกไม่รังเกียจหนูมินแล้วเหรอ? โสภิศถามเขา ภาคีที่นั่งอยู่ข้างๆภาคินก็อดแปลกใจกับสิ่งที่ภาคินพูดไม่ได้..นั่นซิ นี่นายเปลี่ยนความรู้สึกได้ไวมากนะ เมื่อก่อนแค่เห็นหน้ามินนายก็แทบจะกัดคอเธอ มาวันนี้บอกจะดูแล..มันยังไงกัน?ภาคีพูด..ภาคินหันไปมองหน้าภาคีแล้วยิ้ม..ใช่เมื่อก่อนผมยอมรับทุกครั้งที่เห็นหน้ามินผมอยากจะกัดเธอ แต่ตอนนี้ผมเห็นหน้าเธอผมอยากจะดูแลเธอแทน..เพราะตอนนี้ผมรู้แล้วว่ามินคือเปียผู้หญิงที่ผมรอ..โสภิศตาโตทันที..ลูกว่าอะไรนะ?ลูกรู้แล้วเหรอ? โสภิศรีบถามด้วยความตื่นเต้นและไม่อยากจะเชื่อ..หันไปถามมินตราเพื่อความแน่ใจ..เป็นเรื่องจริงเหรอหนูมินที่ภาคินรู้แล้ว?...ค่ะคุณป้า เป็นเรื่องจริงค่ะ..โสภิศ ถอนหายใจอย่างโล่งอก..ภาคีนั่งฟังก็ยิ่งไม่เข้าใจทุกคนพูดถึงเรื่องอะไรกัน?ซึ่งเรื่องของมินตราภาคินไม่เคยเล่าให้เขาฟังเลย..เดี๋ยวๆครับนี่พูดเรื่องอะไรกัน? ใครคือเปีย แล้ว มินเกี่ยวอะไรกับเปีย? ผมงงไปหมดแล้ว นี่ผมพลาดอะไรไปใช่มั้ย??จากนั้นภาคินและมินตราก็เล่าเรื่องของพวกเขาในวัยเด็กให้ฟัง..ภาคีถึงกับอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน..อย่างนี้นี่เอง นี่นายมีความรักตั้งแต่เด็กเลยเหรอเนี่ย? ถึงว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันเห็นนายปิดกั้นตัวเองจากสาวๆตลอด เพื่อรักแรกของนายนี่เอง! ฉันเคยคิดว่าฉันน่าจะมีน้องเป็นเกย์ซะอีก! ภาคีพูด แต่ในใจของเขาก็รู้สึกเจ็บปวด ตอนนี้เขาไม่มีหวังแล้วซินะ แต่เขาก็ยังมีความรู้สึกยินดีกับน้องชายของเขา..แล้วลูกรู้ได้ยังไงว่าหนูมินคือเปีย??โสภิศถามอย่างอยากรู้..ภาคินเดินไปนั่งข้างๆมินตราแล้วจับมือของเธอ..ผมสังเกตและเริ่มสงสัยตั้งแต่มินทำอะไรหลายๆอย่างเหมือนที่เธอทำตอนเด็กๆแต่ผมก็ยังไม่แน่ใจในตอนนั้น จนผมไปที่ไร่ป้าโสภาเพื่อไปตามหาเธอที่นั่นว่าเปียยังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า?แต่ก็ไม่เจอเธอ จนวันที่เกิดเรื่องผมถึงมั่นใจว่ามินคือเปีย เพราะสิ่งที่เธอทำในวันนั้น จนผมกลับไปที่บ้านไปที่ห้องของเธอ ผมถึงเจอสิ่งที่ผมให้เธอไว้ในตอนเด็ก..ผมถึงได้คำตอบที่ติดอยู่ในใจของผมอย่างชัดเจน..ภาคินมองไปที่โสภิศ..แม่ก็ร่วมมือกันแกล้งผมนะ ไม่ยอมปริปากบอกผมสักนิด ปล่อยให้ผมเป็นตัวตลก ภาคินพูดกับโสภิศด้วยน้ำเสียงน้อยใจ..ฮ่าฮ่า แม่รับปากหนูมินไว้ว่าจะไม่บอกลูก..ใช่ภาคิน มินเป็นคนขอร้องคุณป้าเอง มินอยากรู้ว่าคุณจะจำมินได้หรือเปล่า?ถ้าจำได้คุณจะรู้สึกยังไงกับมิน?...แล้วตอนนี้รู้หรือยังว่าฉันรู้สึกยังไง?..อืม มินตราตอบสั้นๆเพราะเขินสายตาที่ภาคินมอง..โอ๊ย!!อิจฉาจริงๆ หวานน้ำตาลเรียกพี่ ภาคีแซว..ถ้าพี่อิจฉาก็รีบหาพี่สะใภ้ให้ผมซะทีซิ ป่านนี้แล้วพี่เองก็ไม่ยอมมองผู้หญิงคนไหนเลย หรือว่าพี่รอใครเหมือนผม??หรือว่าผมมีพี่ชายเป็นเกย์!ภาคินแซวกลับบ้าง..หยุดเลยใครเป็นเกย์กันล่ะ!!ฉันก็แค่ยังไม่เจอใครที่ถูกใจ พอเจอที่ถูกใจเขาก็มีเจ้าของไปซะแล้ว!!ภาคีพูด ภาคินรีบมองภาคีด้วยสายตาสงสัย..อย่าบอกนะว่าพี่แอบชอบแฟนผม ภาคินรีบพูด..นายจะบ้าเหรอ..ฉันจะไปชอบแฟนนายได้ยังไงกันคิดไปเรื่อย!!ภาคีรีบพูดเพราะกลัวภาคินจะรู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับมินตรา..งั้นก็แล้วไป คนนี้ผมหวง! ภาคินพูดพร้อมจับมือมินตราไว้แน่น..จนมินตราอายหน้าแดงรีบดึงมือออกแล้วตีเขาเบาๆ..พูดเองเออเองทั้งนั้น มินตราพูดแก้เขิน ภาคินยื่นหน้าไปใกล้ๆมินตรา แล้วกระซิบ..ไม่ให้ผมหวงคุณแล้วจะให้ไปหวงใครล่ะ ก็รักแล้วรอมานานซะขนาดนี้ก็ต้องหวงเป็นธรรมดา หรือมินอยากให้ผมไปหวงคนอื่นล่ะ?..โดนภาคินรุกขนาดนี้ใจเธอยิ่งเต้นแรง...อะแฮ่ม นี่นายคิดว่านายอยู่ในห้องนี้กันแค่2คนเหรอ?ภาคีพูด..แม่ว่าเรากลับกันเถอะ ปล่อยให้พวกเขาอยู่กัน2คน รู้สึกเราจะเป็นส่วนเกินไปซะแล้ว..โสภิศหยอกลูกชายตัวเอง...แล้วก็ขอตัวกลับด้วยใจที่เป็นสุข..

......ตอนนี้มินตราหลับอยู่ ภาคินออกไปรับโทรศัพท์ที่โทรเข้ามาที่ระเบียง...ภาคินนายเป็นยังไงบ้าง?เสียงที่โทรมาหาเขาคือปองพลเพื่อนของเขาเอง..ปลอดภัยดี ฉันไม่เป็นไร!..ฉันเพิ่งรู้ว่านายเกิดเรื่อง เพราะพี่ชายนายโทรมาหาฉันถามฉันเรื่องที่เกิดขึ้น ว่าฉันรู้หรือเปล่าว่ามันเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น? นายพอจะรู้มั้ยว่ามันเกิดอะไร?ทำไมพวกนั้นถึงต้องมาดักทำร้ายนาย? ภาคินบอกอย่างไม่ปิดบัง เพราะปองพลคือเพื่อนสนิทที่เขาไว้ใจได้..ฉันว่าเรื่องนี้อาจจะมาจาก เมญ่า! เมญ่า?เกี่ยวอะไรกับเมญ่า ฉันไม่เข้าใจ นายเองก็สนิทกับเมญ่าไม่ใช่เหรอ?ปองพลถาม..ก็ใช่ด้วยความสนิทนี่แหล่ะ เธอเลยคิดกับฉันมากกว่าเพื่อน พอฉันไม่สนใจ เธอน่าจะไปบอกพ่อเธอ พ่อเธอเลยส่งคนมาเล่นงานฉัน! เพราะหนึ่งใน4คนนั้นฉันจำได้ว่าเป็นคนของพ่อเธอ..แต่นายเงียบไว้นะ แล้วนายก็รู้พ่อเมญ่าเป็นคนที่มีอิทธิพล เขาคงไม่พอใจที่ฉันไปทำให้ลูกสาวเขาเสียใจ!! ภาคินบอก..อืมใช่ พ่อเมญ่าเป็นคนมีอิทธิพล แล้วฉันรู้ข่าวมานะ พ่อเมญ่าทำธุรกิจผิดกฎหมายอย่างลับๆโดยมีธุกิจส่งออกอาหารบังหน้า แต่ยังไม่รู้ว่าข่าวนี้จริงเท็จแค่ไหน..นายต้องระวังตัวให้มากๆนะ คนพวกนี้น่ากลัว..ปองพลเตือนภาคินด้วยความเป็นห่วง..ขอบใจนายมากที่เตือนฉัน ฉันจะระวังตัวให้มากขึ้น..จากนั้นก็วางสายไป..หลังจากวางสายภาคินก็คิด เดี๋ยวก็รู้ รอเวลาอีกสักพัก เขาจะทำลายจอมทัพจนไม่มีที่สำหรับเขาอีกต่อไป..ภาคินเขาอาจจะไม่เก่งในเรื่องชกต่อย เพราะเขาไม่ชอบใช้กำลัง..แต่เมื่อไหร่ที่เขาคิดจะทำลายใครที่มีปัญหากับเขา..ก็ไม่ใช่เรื่องยาก แม้แต่คนเลวที่สมควรตาย เค้าก็เสนอและหยิบยื่นความตายให้แบบไม่ลังเล!! หึ!!นายจอมทัพ ตอนนี้ฉันจะปล่อยให้แกอยู่อย่างสบายไปก่อน ก่อนที่แกจะได้ไปสบายในนรก!! ภาคินภายนอกที่ทุกคนเห็น เขาคือผู้ชายที่ไม่มีพิษสงอะไร นอกจากนักธุรกิจที่เก่งและฉลาดในแวดวงธุรกิจ แต่อีกมุมหนึ่งที่ใครๆไม่รู้คือเขาเป็นชายหนุ่มที่เลือดเย็นคนหนึ่ง!! หากเขาถูกทำร้ายด้วยวิธีสกปรกจากฝ่ายตรงข้าม เขาจะทำลาย และหยิบยื่นความตายให้พวกนั้นทันที เพราะในการทำธุรกิจใหญ่ๆแน่นอนว่าต้องศัตรู และพวกนั้นก็มักจะใช้วิธีสกปรก และทำร้ายเขาได้ทุกเมื่อที่เขาเผลอ!!เขาจึงต้องมีทีมที่คอยเก็บกวาดให้เขา!! จากนั้นภาคินก็เดินเข้ามาในห้อง เขาเห็นมินตราหลับสนิทอยู่บนเตียง สายตาที่แข็งกระด้างเมื่อครู่ ก็อ่อนโยนลงทันที เขาเดินไปห่มผ้าให้เธอ ก้มลงจูบแก้มที่เนียนของเธอเบาๆจากนั้นก็นอนลงบนเตียงข้างๆกับเธอ..