รักฤาเล่นใจ - สัญญา 1/2

“ฉันชื่อ…อังอัง” อังคณาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ผมชื่อธนภัทร”ชายหนุ่มเอ่ยบอกหญิงสาวตรงหน้าที่เวลานี้มีน้ำตาไหลอาบแก้มนวลละเอียดทั้งสองข้าง

“ฉันนึกว่าคุณคือพี่ภัค”อังคณากล่าวอย่างละอายใจเมื่อรู้ว่าเมื่อคืนเธอได้มอบพรหมจรรย์ของเธอให้ชายอื่นไปเสียเเล้ว

“ไม่ผมชื่อธนภัทร…ไม่ใช่ภัค”เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยเน้นชัดถ้อยชัดคำ

“อังอัง” ธนภัทรเอ่ย

“อังคณา ติเสกุล” ดาราสาวกล่าวท้ายประโยคหญิงสาว

จงใจเน้นคำอย่างไม่ชัดเจน

“ธนภัทร เตชาภักดิ์” ชายหนุ่มกล่าว.

ถ้อยคำของธนภัทรอดทำให้อังคณาประหลาดใจไม่ได้ หญิงสาวรีบร้องบอกเขาเสียงหลง

“เดี๋ยว” หญิงสาวเอ่ยขึ้น

“มีอะไรครับ” ธนภัทรเอ่ยถาม

“เธอใช่นายธนภัทรที่เรียนโรงเรียนวัดหนองไข่ไก่ ที่เป็นคนที่ตบหัวเราบ่อย ๆ ป่ะ” อังคณาเอ่ยถามชายหนุ่มด้วยหญิงสาวจดจำชื่อเสียงเรียงนามของคู่ปรับตัวเเสบของเธอได้อย่างขึ้นใจ

“เห้ยคะน้า” ธนภัทรเอ่ยอย่างตกใจไม่แพ้กัน

“อ้าว…ไอ้ต้นกระสัง” อังคณาเอ่ยอย่างยียวน ท้ายประโยคหญิงสาวหลุดคำว่าต้นกระสังออกไป

“เธอ…เดี่ยว เราไม่รู้ว่าเธอไม่ใช่แฟนเก่าเรา” ธนภัทรกล่าว

“อ๋อ” ดาราสาวกล่าว

“กระสัง นายอย่าบอกเรื่องนี้กับใครนะ”อังคณากล่าวด้วยรอยย้มเจื่อน

พลางก้มลองมองเรือนกายขาวโพลนเปลือยเปล่าของเธอเอง

“เอางั้นเหรอ…ยัยคะน้า” ธนภัทรเอ่ยถามอย่างสงสัย

“เอางี้แหละ”อังคณาเอ่ยเสียงแผ่วเบาจนแทบจะกลืนหายไปในลำคอ

“เห้อ” ธนภัทรถอนหายใจออกมาอย่างกลัดกลุ้ม

“ทำไมถอนหายใจ” อังคณาเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงพาซื่อ

“ทำไมถาม” ชายหนุ่มยียวนเธอกลับ

“เราไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ…คะน้า” ธนภัทรเอ่ยอย่างกระอักกระอ่วนใจ

“เออกระสัง...นี่เราเปลี่ยนชื่อแล้วนะ” อังคณากล่าวอย่างเบี่ยงเบนความสนใจของชายหนุ่ม

“เปลี่ยนเป็นไร ลองกองเหรอ” ธนภัทรถามดาราสาว

อย่างยั่วโมโห

“อยากลงไปกองใช่ไหม” อังคณากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ก๊อกๆ”เสียงเคาะประตูด้านนอกดังขึ้นอย่างจัดจังหวะการสนทนาของอังคณา และชายหนุ่ม

“น้องอังอังคะ” กีตาร์เอ่ยเรียกดาราสาวเสียงดัง

ธนภัทรอ้าปากจะพูดต่อทว่าอังคณาไวกว่าหญิงสาวรีบฉวย โอกาสปิดปากชายหนุ่มอย่างรวดเร็วพลางดันร่างอันกำยำของชายหนุ่มเข้าไปในตู้เสื้อผ้าใบใหญ่

“น้องอังอังคะ” เสียงของผู้จัดการสาวดังขึ้นอีกหนึ่งคำรบ

“คะพี่กีตาร์” อังคณาตะโกนผ่านบานประตูในสภาพเปลือยเปล่า

“เปิดประตูให้พี่หน่อยค่ะ”กีตาร์กล่าวพลางเคาะประตูห้องพัก อย่างแผ่วเบา

“พี่กีตาร์คะ พอดีอังอังปวดท้อง ท้องเสียและอังอังกำลังจะอาบน้ำค่ะ”อังคณาแสร้งร้องบอกผู้จัดการ

สาวอย่างรวดเร็ว

“อ้อ” กีตาร์กล่าว

“ถ้างั้นน้องอังอังอาบน้ำเสร็จแล้ว รีบลงมาฟลอร์นะคะ พี่กีตาร์มีคนจะแนะนำให้รู้จักค่ะ”กีตาร์ร้องบอกอังอังด้วยเสียงที่ดังพอที่คนในตู้จะได้ยิน

“ค่ะพี่กีตาร์” อังคณากล่าว

“งั้นพี่ไปก่อนนะ” กีตาร์เอ่ยขึ้น

เสียงฝีเท้าของกีตาร์เดินห่างออกไปเเล้วอังคณารีบเปิดประตูเสื้อผ้าออกเพื่อให้ ‘นายกระสัง’ ออกมาได้อย่างสะดวก

ทันทีที่ปลายเท้าของชายหนุ่มถึงพื้นพรมรีสอร์ทดาหรัน ธนภัทรก็เอ่ยกวนประสาทอังคณาทันที

“แหม…เดี่ยวนี้แกมีผู้จัดการด้วยดังใหญ่เชียว”ธนภัทรเอ่ยอย่างจีบปากจีบคอ

“ยังจะมาพูดอีกนายกระสังถ้าไม่ใช่แกเราไม่เว้นให้นะเว้ย” อังคณากล่าว

“ครับ” ธนภัทรร้องโต้ตอบคู่ปรับสาวในลำคอ

“รีบไปได้แล้วนะไอ้กระสัง”อังคณากล่าวกับเพื่อนชั้นเรียน

วัยประถมที่หญิงสาวรู้สึกไม่ถูกชะตาด้วยอย่างรวดเร็ว

“เราชื่อภัทร” ธนภัทรเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เเรงอารมณ์ทำให้ชายหนุ่มเหลียวค้อนหญิงสาววงโต

“เราต้องไม่พูดเรื่องนี้กันในที่สาธารณะรวมทั้งห้ามภัทรบอกใครด้วย” อังคณากล่าวกับธนภัทรด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด