รักฤาเล่นใจ ฉบับสมบูรณ์

แสงแฟลชวูบวาบดังขึ้นหลายครั้ง ขณะที่หญิงสาวตรงหน้า ยังคงหมุนตัวไปทางด้านซ้ายอย่างไม่หยุดหย่อน

“ยอดเยี่ยมค่ะน้องอังอัง” กีตาร์ผู้จัดการสาวเอ่ย

ดวงหน้าหวานของดาราสาวแต้มระบายรอยยิ้มเล็กน้อย อังคณาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เพื่อให้ช่างภาพประจำตัวถ่ายภาพเธอออกมาได้สวยงาม

อังคณาเป็นเน็ตไอดอลสาวที่ผันตัวมาเป็นนักแสดงมืออาชีพ หญิงสาวมีใบหน้าหวาน ดวงตาทั้งสองข้างของหญิงสาวกลมโต

นัยน์ตาสีดำสนิทของอังคณาฉายรอยสดใสเปล่งประกายราวดวงดาว

บนฟ้า

เวลานี้อังคณาสวมใส่ชุดเดรสสีน้ำเงินเว้าหลังเผยผิวขาวนวลละเอียด หญิงสาวได้รับเลือกเป็นนางแบบของแบรนด์เครื่องสำอางที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย

“เยี่ยมมากอังอัง” ผู้จัดการส่วนตัวกล่าว

อังคณาโพสต์ท่าสุดท้าย เธอยืนนิ่งให้ช่างภาพถ่ายรูปอยู่นานสองนาน

“เสร็จแล้วครับคอลเล็กชันนี้”ช่างภาพประจำแบรนด์กล่าวกับ เจ้าของแบรนด์อย่างรวดเร็ว

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ”อังอังเอ่ยถามคุณประพตเจ้าของ แบรนด์เครื่องสำอางเกรดพรีเมี่ยม

“เรียบร้อยแล้วครับ”เจ้าของแบรนด์เอ่ยพลางค้อมศีรษะให้ อังคณาเล็กน้อย

“ขอบคุณคุณอังอังมากครับ”เจ้าของแบรนด์เอ่ยกับเน็ตไอดอล สาวด้วยความปลื้มที่ได้ร่วมงานกับดาราสาว

“ยินดีค่ะ”อังคณากล่าวพลางส่งยิ้มให้กับเจ้าของแบรนด์อย่างสุภาพอ่อนหวาน

ห้องแต่งตัวนักแสดง

“เสร็จหรือยังคะ...น้องอังอัง”เสียงเรียกของกีตาร์ดังขึ้นเป็น จังหวะเดียวกันกับที่อังคณาเดินเข้ามาหาผู้จัดการสาวพอดี

“เรียบร้อยแล้วค่ะ” อังคณาเอ่ยพลางส่งชุดราคาเหยียบแสนให้ผู้จัดการสาว

“โอเคค่ะ ถ้างั้นน้องอังอังรอพี่กีตาร์อยู่ด้านนอกนะคะ” กีตาร์เอ่ยกับดาราสาวพลางถือชุดในมืออย่างระวัง

“ค่ะ” อังคณากล่าวกับผู้จัดการสาวของเธอ

กีตาร์เดินจากไปนานแล้ว ทว่าอังคณายังคงอยู่หมุนตัวหน้ากระจกบานกว้าง

ภาพที่อยู่เบื้องหน้าของอังคณาเป็นภาพที่ช่างหาดูได้ยากยิ่งนัก

คิ้วเรียวเข้มโค้งโก่งดั่งคันศรของอังคณางดงามจนหาที่ติไม่ได้ แววตาของหญิงสาวเปล่งประกายสดใส จมูกของดาราสาวโด่งรั้น ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อชวนฝัน

อังคณาอดรู้สึกภาคภูมิใจในความงามของตนเองไม่ได้ เวลานี้หญิงสาวดูสวยโดดเด่นสะดุดตากว่าดาราสาวๆคนอื่นๆ

เธอไม่ใช่อังคณาคนเดิมที่ชอบแต่งตัวเฉิ่ม ๆ เชย ๆ แบบเดิมอีกต่อไป

อังคณาไม่ลืมหยิบหมวกปีกกว้างคู่ใจพร้อมกับแว่นกันแดดมา ใส่ให้ดูเข้ากันหญิงสาวมองสำรวจตนเองในกระจกอีกครั้งเพื่อตรวจดู ความเรียบร้อย

ปลายรองเท้าผ้าใบสาวเท้าออกจากห้องแต่งตัว...หญิงสาวก้าวเดินฉับ ๆ แล้วออกไปยืนรอกีตาร์ผู้จัดการส่วนตัวสาว

ด้านนอกอย่างรวดเร็ว

มือเรียวบางของอังคณาผลักประตูบานกระจกออกกว้าง หญิงสาวแทรกตัวผ่านช่องว่างนั้นออกมาอย่างรวดเร็ว

“กรี๊ด...นั่นพี่อังอังใช่ไหม”เสียงหนึ่งดังขึ้นยามเมื่อในเวลานี้หญิงสาวผมสั้นเสมอติ่งหูเห็นอังคณาเดินออกมาจากบริษัทที่เพิ่งถ่ายงานเสร็จหมาด ๆ

อังคณาไม่ทันได้ตอบเด็กหญิงคนนั้น เธอจึงส่งยิ้มหวานอย่างเป็นกันเองไปให้

“ใช่จริง ๆ ด้วย” หญิงสาวผมสั้นคนนั้น เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดีใจ พลางหันไปกระซิบกับผู้ชายที่มาด้วยกัน

“ว้ายพี่อังอังขาขอลายเซ็นหน่อยค่ะ” เด็กหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียง หวานจัดพลางถลาเข้ามาหาอังคณาอย่างรวดเร็ว

ดาราสาวยื่นมือมารับสมุดของเด็กสาวและเด็กหนุ่มที่ดูจะสาวไม่แพ้กันทั้งสองคน

มือเรียวจรดปลายปากกาเพื่อเขียนลายเซ็นหวัดๆของหญิงสาว

ลงไปบนสมุดการบ้าน

“ขอบคุณที่ติตตามนะคะ”อังคณาเอ่ยขึ้นพลางส่งสมุดคืนให้อย่างรวดเร็วด้วยเห็นว่ากีตาร์ ผู้จัดการของเธอกำลังเดินมาทางนี้

“ขอบคุณค่ะพี่อังอัง พวกหนูรอดูผลงานของพี่อยู่นะคะ” เด็กทั้งสองคนกล่าวแล้วเดินจากไป

รถตู้คันหรูจอดเทียบกับฟุตบาทหน้าบริษัทชื่อดังแห่งหนึ่ง อังคณาสาวเท้าเข้าไปในรถพร้อมกับย่อตัวลงนั่งบนเก้าอี้รถตู้คันหรูอย่างดี

ประตูรถตู้เลื่อนปิดด้วยฝีมือโชว์เฟอร์คนขับรถอย่างรวดเร็ว

คนขับรถรีบขึ้นมาขับ รถตู้คันหรูพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว