รักฤาเล่นใจ - บทนำ 1/2
“ไปบริษัทค่ะ”กีตาร์ออกคำสั่งกับโชว์เฟอร์หนุ่มพลางหันมา มองอังคณาที่หลุบสายตาต่ำลงยามเมื่อผู้จัดการสาวจ้องมองเขม็งมา อย่างรู้สึกตัวว่าทำผิด
“อังอังทีหลังจะทำอะไรปรึกษาพี่ก่อนนะคะ”กีต้าร์เอ่ยด้วย น้ำเสียงไม่พอใจมากนัก
“ค่ะพี่กีตาร์” อังอังกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ครั้งนี้ขอให้เป็นครั้งสุดท้ายนะคะเราเป็นระดับซุปตาร์จะมาทำตัวเหมือนคนธรรมดาไม่ได้นะคะ” กีตาร์เอ่ยแกมดุอังคณา ดาราสาวที่กำลังโด่งดังอยู่ในขณะนี้
“ค่ะพี่กีตาร์” อังคณาเอ่ยกับกีตาร์
ค่าย TTY
ค่ายนักแสดงที่ใหญ่ที่สุดในเวลานี้ ภายในค่ายTTY มีดารา
นักแสดงมากมายรวมถึงศิลปินดาราคุณภาพคับแก้วที่กวาดรางวัลเวทีดารานำยอดเยี่ยมมานับไม่ถ้วน
“เอาไปดูซะกีตาร์”เสียงของคุณสมโชคผู้บริหารหนุ่มเอ่ยอย่าง ไม่พอใจนัก
“ดูอะไรคะคุณสมโชค”กีตาร์เอ่ยถามเสียงเบาพลางสบสายตา จ้อมเขม็งมายังเธอ
“ดูเอาเองเถอะ” สมโชคกล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายใจ
มือเรียวของกีตาร์ผู้จัดการสาวส่วนตัวของอังคณาเอื้อมมือมารับซองกระดาษสีน้ำตาลจากมือคุณสมโชคอย่างรวดเร็ว
ผู้จัดการสาวดึงภาพถ่ายออกมาจากซองเอกสารสีน้ำตาลอย่าง เบามือ
ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าของกีตาร์ทำให้หญิงสาวอดรู้สึกหัวเสียขึ้นมาไม่ได้ผู้จัดการสาวรีบเก็บภาพนั้นเข้าไปในซองเอกสารอย่างรวด เร็วราวกับไม่อยากเห็นมัน
แรงโทสะของกีตาร์ปะทุขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แววตาของ หญิงสาววาวโรจน์อย่างที่กีตาร์อดรู้สึกไม่ได้ว่าเวลานี้เธอกำลังโกรธจนจะฉีกเนื้อสวยๆ ของอังคณาได้เลยทีเดียว
“ถ้ามีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นอีกผมจะถอนสัญญาอังอังนะ”สมโชค กล่าวอย่างสุภาพพลางตีสีหน้าบูดบึ้ง
“ค่ะ...คุณสมโชค”กีตาร์กล่าวด้วยแววตากระด้างพลางสาวเท้าออกจากห้องผู้บริหาร ด้วยแววตาพราวระยับ
บ้านติเสกุล
“เธอทำอะไรลงไปรู้ตัวไหมอังอัง”กีตาร์ผู้จัดการสาวเอ่ยกับ อังคณาด้วยน้ำเสียงขุ่นพลางโยนซองกระดาษเอกสารสีน้ำตาลให้อังคณาอย่างไม่ปรานี
มือเรียวของอังคณาเอื้อมหยิบซองเอกสารที่กีตาร์โยนลงบน เตียงมาเปิดดูอย่างสั่นเทา
อังคณาคลี่ซองเอกสารสีน้ำตาลให้เปิดออกพลางหยิบภาพซ่อนอยู่ในซองเอกสารขึ้นมา
ภาพเบื้องหน้าเป็นรูปภาพมุมเสยของหญิงสาวและชายหนุ่ม พลภัค อดีตคนรักหนุ่มที่เป็นนักบินของเธอที่เพิ่งเลิกไปหมาด ๆ “ถ้าอยากกินกับก็บอกกันดี ๆ ไม่ใช่แอบมาทำลับ ๆ แบบนี้”
กีตาร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงวีน
“มันไม่ใช่อย่างที่พี่กีตาร์เข้าใจนะคะ”อังคณาตอบโต้หญิงสาว ด้วยเสียงแผ่วเบา
“ภาพมันออกมาขนาดนี้แล้วนะอังอังยังกล้าปฏิเสธพี่ได้ลงเหรอ” กีตาร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว ดวงตาของกีตาร์จ้องเขม็งมายังเธอ
อังคณาจำได้ว่าในวันนั้นที่พลภัคปลีกตัวออกมาหาเธอจากงาน เลี้ยงซึ่งเธอผิดเองที่แอบนัดพบกับเขาโดยไม่ได้บอกกีตาร์ก่อน
หากแต่หญิงสาวจำได้ว่าในวันนั้นพลภัคบอกเลิกเธอไม่ใช่พลอดรักกันอย่างที่กีตาร์เข้าใจ
หากอังคณาคาดคะเนไม่ผิดมากนักหญิงสาวเดาว่าช่างภาพผู้ประสงค์ร้ายต่อตัวเธอคงจะฉวยโอกาสตอนที่เธอกำลังโรมรันต่อว่าพลภัคภถ่ายภาพของเธอเป็นแน่ไม่เช่นนั้นภาพแบบนี้จะหลุดออกมาในมุม เสยแบบนี้ได้อย่างไร
อังคณากัดริมฝีปากล่าง มือเรียวบางของหญิงสาวจิกเข้าหากัน แน่นโดยที่ดาราสาวไม่ทันรู้ตัว
“อังอัง พี่บอกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าค่ายเรามีกฎอะไร”
กีตาร์ยังคงหัวเสียไม่เลิกเมื่อเธอต้องมาดูแลนักแสดงสาวที่กำลังจะมี ประวัติเสียหายอย่างอังคณา
“อังอังจำกฎได้ค่ะ ในวันนั้นอังไปบอกเลิกพี่ภัคพอดี” อังคณาตอบผู้จัดการสาวเสียงอ่อนเบา
“แล้วทำไมไม่บอกพี่ล่ะ” กีตาร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเต็มที แรงโทสะของผู้จัดการสาวจวนเจียนปะทุได้ตลอดเวลา
“อังอังกลัวพี่กีตาร์ไม่ให้ไป”อังคณาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนจางกว่าเดิม
