ตอนที่ 7 เจอเด็กจีบ

"กลัวเอมไปอเมริกาขนาดนั้นเลยหรอ" ชะเอมหรี่ตามองพร้อมทั้งเอ่ยถามเมื่อเข้ามานั่งในรถสปอร์ตคันหรูของอาชิ แต่เขาก็เอาแต่เมินหน้าหนี ไม่ยอมมองหน้าเธอ

"พูดมาก ขึ้นรถแล้วทำไมไม่คาดเข็มขัด" อาชิไม่ตอบ แต่กับเอ่ยว่าชะเอมแทน ก่อนจะโน้มตัวไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ

"ถ้าเอมไปอเมริกาจริงๆ พี่อาชิจะทำยังไง"

"ฉันก็หาแฟนใหม่"

"จริงหรอ แบบนี่ชะเอมก็เสียใจแย่เลย"

"ก็ถ้าเธอจะทิ้งฉันไปจริงๆ เธอคงไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันแล้ว แล้วเธอก็คงจะไม่รู้สึกเสียใจด้วย แล้วทำไมฉันจะหาแฟนใหม่ไม่ได้" ทั้งน้ำเสียงและสายตาของเขาช่างดูเย็นชาจนคนฟังหัวใจกระตุกวูบ

"เย็นชาจัง... อุ๊บ!" ดวงตาของชะเอมเบิกกว้างทันทีเมื่ออาชิรั้งใบหน้าของเธอไว้แล้วประกบปากจูบเธออย่างดูดดื่ม

"ต้องให้ทำแบบนี้ใช่ไหมถึงจะเรียกว่าไม่เย็นชา" ชะเอมก้มหน้างุด เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเพื่อหลีกหนีสายตาของอาชิ

".........."

"ตอบ"

"เรารีบไปติวหนังสือกันดะ... อื้อออ" เมื่อเธอบ่ายเบี่ยงที่จะตอบ เขาก็ประกบปากจูบเธออีกครั้ง และครั้งนี้ก็เนิ่นนานกว่าเดิม

ก๊อกๆๆ

"ทำไมยังไม่ออกรถกัน มีอะไรหรือเปล่า แล้วทำไมชะเอมหน้าแดงขนาดนั้น ไม่สบายหรอ" ภูเอ่ยถามเมื่อกระจกรถเลื่อนลง

"อะ... เอมไม่ได้เป็นอะไร เรารีบไปกันเถอะ"

"มึงนำไปก่อนเลย" อาชิบอก

"เจ้าของบ้านก็ต้องนำไปก่อนดิวะ"

"มึงพูดเหมือนมึงไม่เคยไปบ้านกู เออๆ รีบตามมาละกัน" พูดจบก็เลื่อนกระจกปิดทันที แล้วเคลื่อนรถออกไปด้วยความเร็วพอสมควร

"ฉันจะมีเธอเป็นแฟนเพียงคนเดียว ถ้าเธอทิ้งฉันไปอเมริกาจริงๆ ฉันก็จะไปตามเธอกลับมา ถ้าเธอไม่ยอมกลับ ฉันก็จะเป็นฝ่ายไปอยู่กับเธอแทน" เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทำให้คนฟังรู้สึกใจชื้นและยิ้มออกมา

"เธอตามติดชีวิตฉันมาเป็นสิบปี นับจากนี้ไปฉันจะไม่มีวันให้เธอออกไปจากชีวิตของฉันอีกแล้ว ถ้าเธออยากออกฉันก็จะขังเธอไว้ จองจำเธอไปตลอดชีวิต"

"ทำไมฟังดูน่ากลัวจัง"

"ฉันให้โอกาสเธอ ถ้าเธอไม่อยากมีฉันอยู่ในชีวิตของเธอก็ขอให้บอก เมื่อบอกแล้วเธอก็เดินออกไปจากชีวิตของฉันได้เลย"

"แฟนของชะเอมชื่ออินทัชค่ะ"

"ฉันถือว่าเธอเลือกแล้วนะ"

"ค่ะ แต่พี่อาชิห้ามจูบเอมอีกนะ"

"ทำไม?"

"เรายังเป็นเด็กนักเรียนอยู่ มันเป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม"

"ถ้างั้นพอเข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็ทำได้ งั้นสิ?"

"มันก็ยังไม่สมควรเหมือนกัน"

"แต่ฉันจะทำ ถ้าฉันอยากจูบเธอ ฉันก็จะจูบ แล้วอาจจะทำมากกว่านั้นด้วย"

"พะ... พูดอะไรเนี่ย"

"หึ"

"แม่พายก็นึกว่ารีบร้อนออกไปไหน ที่แท้ก็ไปรับชะเอมนี่เอง" พรพระพายพูดขึ้นเมื่ออาชิจูงมือชะเอมเข้ามาในบ้าน

"สวัสดีค่ะ" ชะเอมยกมือไหว้อย่างนอบน้อม

"สวัสดีจ๊ะ แล้ววันนี้ภูกับเดลไม่มาด้วยหรอ"

"มาครับ นั่นไง" อาชิบอกพลางมองไปที่รถของเดลที่ขับเข้ามาในบริเวณบ้าน

"สวัสดีครับแม่พาย" เดลกับภูยกมือไหว้พรพระพายพร้อมกันเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน

"สวัสดีจ๊ะ แล้วจะติวหนังสือกันตรงไหน แม่พายจะได้ให้แม่บ้านยกขนมกับน้ำไปให้"

"น่าจะศาลาริมน้ำครับ แล้วแฝดกับอธิไปไหนครับ" อาชิบอกก่อนที่จะถามหาน้องสาวและน้องชาย เพราะรู้สึกว่าวันนี้บ้านดูเงียบผิดปกติ

"ตามบอดี้การ์ดไปส่งป้าแช่มที่สนามบิน พ่อแทนเห็นป้าแช่มบ่นคิดถึงน้องไนท์เลยให้ไปพักผ่อนหาหลานสาวที่ภูเก็ต"

"ครับ งั้นอาชิพาเพื่อนไปติวหนังสือกันก่อนนะครับ รักแม่พายนะครับ" พูดจบอาชิก็เข้าไปหอมแก้มนวลทั้งสองข้างของพรพระพายอย่างที่เขามักทำเป็นประจำทุกวัน

"แม่พายก็รักอาชิค่ะ ตามสบายกันนะเด็กๆ" พรพระพายส่งยิ้มอย่างใจดีให้เพื่อนๆ ของอาชิก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน

"ครับ/ครับ/ค่ะ" ภู เดล ชะเอม พูดพร้อมกัน

"กี่ปีๆ แม่พายของมึงก็ยังสวย" เดลพูดตามความรู้สึก ด้วยสายตาราวกับหลงเสน่ห์ในตัวของพรพระพาย

"มึงไปพูดใกล้ๆ พ่อแทน แล้วมึงก็ทำหน้าแบบนี้ด้วยนะ" ภูพูด

"กูยังไม่อยากตาย ตีนลูกว่าหนักแล้ว ถ้าเจอตีนพ่อกูว่ากูคงจบชีวิต"

"มึงสองคนไปรอที่ศาลาริมน้ำเลย กูไปเอาหนังสือในห้องกับชะเอมก่อน"

"แล้วทำไมต้องให้ชะเอมไปกับมึง เดี๋ยวกูไปกับมึงเองก็ได้" เดลถาม

"เรื่องของกู" อาชิบอกก่อนจะจูงมือชะเอมขึ้นไปบนห้องนอน

"ไปเอาหนังสือนะเว้ย ไม่ใช่ไปเอาอย่างอื่น" เดลพูดตามหลัง ซึ่งอาชิก็ชูนิ้วกลางให้โดยไม่ได้หันกลับไปมอง

"พี่อาชิชอบต่อเลโก้หรอคะ เต็มไปหมดเลย" ชะเอมมองด้วยความตื่นตาตื่นใจ เมื่อเห็นตัวต่อเลโก้ที่ต่อสำเร็จจนเป็นรูปร่างวางเรียงในตู้กระจกหลายสิบตัวตลอดแนวพนังห้องด้านหนึ่ง แล้วยังมีข้างนอกอีกหลายตัว แล้วก็มีที่ยังต่อค้างอยู่

"อืม"

"จริงๆ ต่อเลโก้ได้น่าจะเป็นคนใจเย็นนะ แต่ทำไมพี่อาชิถึงใจร้อนจัง ว๊าย!!"

ตุ๊บ!

"พะ... พี่อาชิจะทำอะไร" ชะเอมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ มือเล็กผลักอกของเขาไว้เมื่อถูกอาชิเกี่ยวรั้งด้วยลำแขนแกร่งเพียงข้างเดียว แล้วเหวี่ยงเธอลงบนที่นอน

"ก็เธอบอกว่าฉันใจร้อน ฉันก็จะใจร้อนให้เธอดูไง"

"ระ... เรารีบออกไปกันเถอะนะ ภูกับเดลรออยู่"

"พวกมันรอได้" ใบหน้าคมค่อยๆ โน้มลงไปหาใบหน้าหวานที่เบือนหลบไปด้านข้างจนปลายจมูกโด่งสัมผัสแก้มนวล

"ตะ... ตะ... แต่เอมว่า..."

"หึ ไปกันเถอะ" ร่างสูงหยัดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะจับดึงแขนเรียวเล็กให้ร่างบางลุกขึ้นจากที่นอนหนานุ่มแล้วเดินไปหยิบหนังสือที่โต๊ะเขียนหนังสือ

"ชอบแกล้ง" ใบหน้าหวานแดงซ่าน หัวใจเต้นโครมคราม

"หรืออยากให้ฉันทำจริง"

"มะ... ไม่อยาก"

"ไม่อยากก็ลงไปกันได้ละ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ"

"ไปสิคะ เอมช่วยถือนะ" ชะเอมเอื้อมมือไปหยิบหนังสือที่มือหนาก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้องนอน

"หึ"

"กูนึกว่าจะได้ติวหนังสือกับไอ้ภูสองคนละ" เดลเอ่ยว่าทั้งๆ ที่สายตายังไม่ละจากหน้าจอสมาร์ทโฟน

"กูเห็นมึงเล่นแต่เกมส์ ยังไม่เห็นมึงอ่านสักตัว" ภูว่า

"ก็กูรอชะเอม กูอ่านเท่าไรก็ไม่เข้าหัว สู้ให้ชะเอมอธิบายให้ฟังยังเข้าใจง่ายกว่าเยอะ ชะเอมมาเดลพร้อมแล้ว" พูดจบเดลก็เก็บสมาร์ทโฟนเครื่องหรูใส่กระเป๋ากางเกง แล้วทำท่าตั้งใจรอฟังชะเอมอย่างใจจดใจจ่อ

"งั้นเรามาเริ่มที่วิชาฟิสิกส์กันก่อนนะ เพราะเดล ภู พี่อาชิจะสอบเข้าวิศวะฯ"

"จัดหนักตั้งแต่วิชาแรกเลยหรอ"

"แล้วเดลอยากติววิชาไหนก่อน"

"พละได้ไหม โอ๊ย! เชี่ยภูกูเจ็บ ป่านนี้ความรู้กูวิ่งทะลุสมองออกไปแล้วมั่ง"

"มึงจะให้ชะเอมติวพละหาพ่อมึงหรอ"

"พ่อกูอยู่บ้าน มึงอยากจะไปหาเมื่อไรก็ได้ โอ๊ย! ไอ้อาชิ" อาชิตบหัวเดลดังป๊าบอีกที เพราะเริ่มจะรำคาญในความลีลาชักช้าของเขา

"ลีลาอยู่ได้ วันนี้จะได้เริ่มติวไหม"

"เออๆ ฟิสิกส์ก็ฟิสิกส์ ชะเอมจัดมาหนักๆ เน้นๆ เดลพร้อม"

"งั้นเริ่มเลยนะเอมสรุปมาให้แล้ว อ่ะคนละชุด เปิดหน้าแรกเลยนะเอมจะอธิบายตั้งแต่หน้านี้"

"เอมทำสรุปมาดูเข้าใจง่ายกว่าที่ครูสอนอีกนะ ทำซะสวยเลย" ภูเอ่ยชมสรุปฟิสิกส์ที่ชะเอมทำมาซึ่งแสดงถึงความตั้งใจของเธอได้เป็นอย่างดี

ชะเอมก็นั่งติวหนังสือให้กับภู เดล และอาชิ ผ่านไปสองชั่วโมง น้องสาวฝาแฝด เอวา เอริน และน้องชายอย่างอธิก็กลับมาถึงบ้าน

"พี่อาชิขา" เสียงหวานๆ ของสองสาวฝาแฝดดังขึ้นทันทีที่ก้าวเท้าลงจากรถแล้ววิ่งตรงไปยังศาลาริมน้ำโดยมีอธิวิ่งตามไปติดๆ

เอรินชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเจอหน้าภูที่กำลังมองเธอนิ่งจนต้องเบือนหน้าหลบสายตาของเขา

"ติวหนังสือกันอยู่หรอคะ พี่ชะเอมก็มาด้วย" เอวาเอ่ยถามเสียงหวาน ส่งสายตาเป็นประกายเมื่อเห็นใบหน้าหวานๆ ของชะเอม

"พี่เดลก็มานะครับน้องเอวา"

"เห็นแล้วค่ะ" เอวาตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก เพราะสายตาจับจ้องแต่ชะเอม

"ไม่เจอพี่ชะเอมตั้งนาน พี่ชะเอมสวยขึ้นเยอะเลยนะครับ แล้วอธิก็คิดถึงพี่ชะเอมมากๆ เลยครับ" อธิโน้มตัวท้าวคางบนโต๊ะส่งสายตากะลิ้มกะเหลี่ยให้ชะเอม

"เอวาก็คิดถึงพี่ชะเอมคนสวยมากๆ เหมือนกันค่ะ" เอวาก็ท้าวคางบนโต๊ะส่งสายตาหวานหยดให้ชะเอม จนเธอรู้สึกปะหม่าทำตัวไม่ถูก ได้แต่มองหน้าอาชิตาปริบๆ

"พี่เอวาชอบพูดตามอธิ"

"พี่เอวาคิดไว้ก่อนแล้ว แค่ยังไม่ได้พูดแค่นั้นเอง"

"อย่ามาตู่ พูดตามอธิก็บอกมาเหอะ"

"เอวากับอธิทะเลาะกันเรื่องจีบผู้หญิงอีกแล้ว" เอรินพูดอย่างเอือมๆ เพราะเอวากับอธิจะทะเลาะกันเรื่องจีบผู้หญิงคนเดียวกันเป็นประจำ

"เอ่อ..." ชะเอมอึ้งไปเมื่อพึ่งรู้ตัวว่าถูกเด็กจีบ

"ชะเอมเป็นแฟนพี่อาชิ จบไหมครับ จะได้ไม่ต้องมาทะเลาะกัน" อาชิบอกเสียงเรียบ

"จริงหรอ!" เอวา เอริน อธิ พูดพร้อมกันด้วยความแปลกใจที่จู่ๆพี่ชายก็บอกว่ามีแฟนแล้ว แล้วยังเป็นแฟนกับพี่ชะเอมอีก

"เรื่องนี้ต้องถึงพ่อแทนกับแม่พาย" เอรินพูดก่อนจะวิ่งเข้าบ้าน

"เอรินฟ้องอีกแล้ว" เอวาเอ่ยว่าพร้อมทั้งวิ่งตามเอรินไปติดๆ

"เอรินไม่ได้ฟ้อง เอรินแค่จะเล่าให้พ่อแทนกับแม่พายฟัง"

"นั้นแหละเขาเรียกว่าฟ้อง" สองสาวก็วิ่งกันไปเถียงกันไปตลอดทาง

"อธิอกหักอีกแล้ว ถ้าพี่ชะเอมเลิกกับพี่อาชิเมื่อไรมาหาอธินะครับ อธิจะเป็นคนดูแลพี่ชะเอมเอง แต่วันนี้อธิคงต้องไปรักษาแผลใจก่อน พูดแล้วเศร้า หัวใจของอธิกำลังร้องไห้" อธิแสร้งตีหน้าเศร้า เดินคอตกเข้าบ้านไป

"น้องมึงแต่ละคนนี่สุดยอดเลยว่ะ" เดลพูดอย่างอึ้งๆ

"แสบๆ กันทั้งนั้น" ภูส่ายหัวเบาๆ

"นี่ก็นั่งนิ่งอึ้งไปเลย เจอเด็กจีบ"

"เอมตั้งตัวไม่ทัน... พี่อาชิ" ชะเอมพูดขึ้นก่อนจะถูกอาชิรั้งไปจูบที่ขมับอย่างแผ่วเบา จนเธอก้มหน้างุดด้วยความเขินที่เขาจูบเธอต่อหน้าเดลกับภู

"เฮ้ยๆ เกรงใจกูสองคนบ้าง" เดลว่า

"เรื่องของกู" อาชิตอบหน้าตาเฉยก่อนจะรั้งชะเอมมาจูบที่ขมับอีกที

"ชะเอมจะมุดลงใต้โต๊ะอยู่แล้ว" ภูเสริม