บทนำ

“มีนาครับ พี่ว่าเรามาหาอะไรเล่นกันระหว่างทางดีไหม” ชายหนุ่มละสายตาจากการขับรถมาถามหญิงสาวเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักที่นั่งอยู่ข้างคนขับ ก่อนจะหันกลับไปสนใจเส้นทางข้างหน้าต่อ

“พี่เฮนรี่อยากเล่นอะไรเหรอคะ” เธอถามกลับไปด้วยความสงสัยปนอยากรู้เล็กน้อย

เนื่องจากตอนนี้เขาขับรถอยู่ เธอเองก็ยังนึกไม่ออกว่าจะเล่นอะไรได้ แต่ก็แอบคิดอยู่ในใจว่าเฮนรี่คงมีสิ่งที่อยากจะทำอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่เอ่ยถามเธอขึ้นมาหรอก

เฮนรี่ ชายหนุ่มอายุ 28ปี เป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ทายาทเจ้าของธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆจนเป็นที่น่าจับตามอง สถานะโสด และรอเธอกลับมา...

อมีนา หญิงสาวอายุ 24ปี ตัวเล็กน่ารัก อัธยาศัยดี ปัจจุบันเป็นฟรีแลนซ์รับทำทุกอย่างที่อยากจ้าง สถานะโสดมาก

“เรามาทายกันดีกว่า ว่าไอ้ลีออนมันจะตามตื้อน้องเดมี่ไหม แล้วมีนาคิดว่ามันจะตื้อได้สำเร็จหรือเปล่า”

เฮนรี่ยกให้วันนี้เป็นวันที่โชคดีที่สุดในรอบสองปีเลยก็ว่าได้ งานนี้เขาต้องขอบคุณลีออนเพื่อนรักเลย เพราะว่าลีออนชวนเขามาดูงานถ่ายแบบเพื่อนำไปใช้โปรโมทผลิตภัณฑ์เสริมอาหารตัวใหม่ที่บริษัทของลีออนผลิตขึ้นมาและ เดมี่ แฟนเก่าของลีออนบังเอิญมาเป็นนางแบบให้ ที่สำคัญที่สุดคืออมีนามาคอยดูแลอยู่เป็นเพื่อนตอนเดมี่ถ่ายแบบด้วย

นั่นเลยทำให้เขาได้เจอ อมีนา แฟนเก่า(ที่ใจยังรักเสมอ)และไม่ได้มีแต่เขาคนเดียวที่โชคดี ลีออน เพื่อนสนิทของเขาก็โชคดีเช่นกัน เพราะวันนี้ลีออนก็ได้เจอกับเดมี่แฟนเก่าของลีออน เขากับเพื่อนคือทีมแฟนเก่าของแท้เลย เพราะเลิกกับแฟนในเวลาไล่เลี่ยกัน เรื่องมันเศร้าว่ะแต่เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง

ลีออนโชคร้ายกว่าเขาหน่อยเพราะเดมี่พาตัวเองหนีหายและตัดช่องทางการติดต่อทั้งหมด ส่วนเขาก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่แต่ดีกว่าตรงที่อมีนาไม่ได้เอาตัวเองหนีหาย เพียงแต่ขอร้องไม่ให้เขาติดต่อหรือโผล่มาให้เจอ ไม่งั้นเธอจะไม่ชอบเขาไปตลอดชีวิต

เธอเล่นพูดสะแบบนี้แล้วเขาจะกล้าเข้าไปวอแวได้อย่างไร ทำได้แค่ขับรถไปจอดอยู่ใกล้ๆบ้านอมีนา คอยดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ แอบมองเธออยู่นะจ๊ะมาตลอดสองปี

และวันนี้รู้สึกมีแรงฮึกเหิมเพราะเห็นลีออนไม่รอช้าเดินหน้าลุยตื้อแฟนเก่า เฮนรี่ก็จะทำบ้าง สู้สิวะไอ้เสือ เขายอมลงทุนไปจ้างคนมาปล่อยลมยางรถของเดมี่เลยนะ เพื่อที่เขากับเพื่อนรักจะได้ใช้เป็นข้ออ้างว่า ‘รถน้องยางแบน’ ให้พวกพี่ไปส่งเถอะนะจ๊ะ และทุกอย่างก็เป็นไปตามแผน ไอ้ลีออนได้ไปส่งเดมี่ส่วนเขาก็ได้ไปส่งอมีนากลับบ้าน

‘พี่จะขับช้าๆเลย’ อยากอยู่ใกล้เธอนานๆ

“อืม...มีนาคิดว่าพี่ลีออนต้องตามตื้อเดมี่แน่ๆค่ะ เพราะดูจากท่าทางของพี่ลีออนวันนี้แล้ว เขาคงไม่ยอมปล่อยให้เพื่อนของมีนาหลุดมือไปอีกครั้งแน่” เธอดูจากสายตาของลีออนก็รู้ ในดวงตาคู่นั้นยังคงสนใจแค่เพื่อนรักของเธอเพียงคนเดียว เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

“พี่ก็คิดเหมือนกันครับ ลีออนมันมั่นคงกับน้องเดมี่มากๆเลยนะ มันก็เหมือนกับ...” พี่ที่มั่นคงกับมีนา

“เหมือนกับอะไรนะคะ” อมีนาหันไปถามเฮนรี่ เหมือนกับว่าเขาจะพูดอะไรสักอย่างแต่ยังไม่พูดออกมา หรือว่าเธออาจจะไม่ทันได้ยินว่าเขาพูดอะไรไป

“ปะ เปล่าครับ” เฮนรี่อยากบอกให้อมีนารู้จะตายไปว่าเขาก็เหมือบกับลีออน ที่ยังรักมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงและไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เธอจะเปลี่ยนใจ แต่เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรแบบนั้นออกมาในตอนนี้ กลัวจะทำลายบรรยากาศบนรถเสีย กว่ามีนาจะทำตัวสบายๆลดอาการเกร็งที่ต้องมานั่งอยู่บนรถของเขาเธอก็ใช้เวลาปรับตัวอยู่เกือบชั่วโมงเหมือนกันนะ

“แล้วมีนาคิดว่าน้องเดมี่ จะยอมใจอ่อนให้เพื่อนพี่ไหม จากที่ดูท่าทางของเดมี่วันนี้แล้ว ดูเหมือนน้องจะยังโกรธลีออนอยู่เลยนะครับ”

จะไม่ให้คิดแบบนั้นได้ไง ก็เดมี่ไม่ยอมมองหน้า ไม่ยอมพูดทักทายลีออนเลย เห็นๆอยู่ว่าเธอยังโกรธไอ้เพื่อนรักของเขามาก แต่เขาก็เข้าใจเดมี่นะ เพราะลีออนเล่นพูดว่าขอห่างกันสักพัก แม่ง พูดแบบนี้ก็สมควรโดนบอกเลิกแล้ว ไอ้ฟายเอ๊ย

“ถ้ายังโกรธก็แปลว่าพี่ลีออนมีหวังค่ะ”

“อย่างไงเหรอครับ” โกรธอยู่แบบนั้นแล้วจะไปมีความหวังได้ไงกัน เฮนรี่ไม่เข้าใจจริงๆ

“ก็อาการโกรธแบบนี้แปลว่าลึกๆแล้วเรายังมีความรู้สึกหลงเหลือให้กับคนๆนั้นอยู่ค่ะ มันขึ้นอยู่กับอีกคนแล้วว่าจะสามารถทำให้อาการโกรธนี้แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกดีขึ้นมาแทนได้ไหม แต่ถ้าเราไม่ได้มีอาการโกรธเคืองหรือไม่อยากคุยด้วยเลย แบบนั้นจะน่ากลัวกว่า เพราะมันแปลว่าคนคนนั้นไม่ได้หลงเหลือความรู้สึกกับอีกคนเหมือนเดิมแล้ว”

ชิบหาย!

เฮนรี่ใจแป้วขึ้นมาทันที นั่นเป็นเพราะเขาไม่เห็นอาการโกรธเคืองหรือเหม็นหน้าเขาจากอมีนาเลย อาการของเธอไม่เหมือนกับเดมี่ที่แสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากคุยกับลีออน มีความกระเง้ากระงอด แต่กับเธอ อมีนายังคุยกับเขาปกติเหมือนเราเป็นแค่พี่น้องกัน แล้วแบบนี้...

‘ความหวังกู ริบหรี่มาก’

เฮนรี่ไม่เอ่ยถามอะไรอีกเลยหลังจากนั้น จนกระทั่งเขาขับรถมาจอดอยู่ที่หน้าบ้านของอมีนา

“ขอบคุณพี่เฮนรี่มากๆเลยนะคะที่มาส่งมีนา” เอ่ยขอบคุณเขาทั้งรอยยิ้มพร้อมยกมือขึ้นไหว้

“ไม่เป็นไรครับ พี่เต็มใจมาส่งมีนาอยู่แล้ว” เฮนรี่พูดพลางมองเข้าไปในตัวบ้าน ข้างในดูมืดมากไม่มีไฟเปิดเลยสักดวง

“สิงหายังไม่กลับเหรอ” เขารู้ว่าอมีนาอยู่กับน้องชายสองคน และตอนนี้ก็ดึกมากแล้วแต่บ้านยังมืดอยู่แปลว่า สิงหา น้องชายอมีนาไม่อยู่บ้านตอนนี้

“ค่ะ สิงหามีกิจกรรมที่มหา’ลัย แต่อีกเดี๋ยวก็คงกลับมาแล้วค่ะ” น้องชายของเธอส่งข้อความมาบอกไว้ตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว ว่าวันนี้กลับดึกหน่อยไม่ต้องเป็นห่วง

“ให้พี่อยู่เป็นเพื่อนก่อนไหม พอสิงหามาแล้วพี่ค่อยกลับ” เขาเป็นห่วงเธอจริงๆนะ เป็นผู้หญิงอยู่คนเดียวดึกๆด้วย ถึงรอบๆบ้านจะไม่ได้ดูน่ากลัวอะไรแต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี

“ไม่เป็นไรค่ะ มีนาอยู่ได้ ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่มาส่ง พี่เฮนรี่เดินทางปลอดภัยนะคะ”

เป็นประโยคไล่ที่สุภาพมากแต่พี่ยังไม่ไป จะทำไมครับ

“มีนา” ขอรั้งเธอไว้อีกสักนิดไม่ยอมปล่อยให้หญิงสาวเดินเข้าบ้านไปง่ายๆ

“คะ?”

“คือ...” เฮนรี่ลังเลอยู่ในความคิดของตัวเอง ใจหนึ่งเขารู้ว่ามันไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่เขาจะถาม แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าไม่ถามตอนนี้ เขาอาจจะไม่ได้มีโอกาสได้ถามอมีนาอีกแล้วก็ได้ รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง

“เรากลับมาคบกันได้ไหมครับ”

“...” อมีนานิ่งอึ้งหลังจากได้ยินคำพูดของเขา หัวใจของเธอเหมือนจะหยุดนิ่งแต่แล้วก็กลับมาเต้นรัว เธอไม่ได้คาดคิดว่าเขาจะพูดแบบนี้ออกมา เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้แล้ว...

“มีนาขอโทษค่ะ แต่เราอย่ากลับไปคบกันเลยนะคะ ช่วงแรกมันอาจจะมีความสุขแต่มันจะไม่ใช่ความสุขตลอดไป เรื่องนี้พี่เฮนรี่ก็รู้ไม่ใช่เหรอคะ ให้มีนาทำใจและอยู่แบบนี้ดีกว่าที่จะต้องรักพี่และเจ็บปวดในภายหลัง พี่เฮนรี่เข้าใจมีนานะคะ”

เธอไม่เคยหมดรักเขา แต่เราสองคนไม่ควรรักกัน

“พี่เคยเข้าใจครับ แต่ตอนนี้พี่ไม่อยากจะเข้าใจแล้ว สองปีแล้วนะมีนา พี่อยู่อย่างเดียวดายโดยไม่มีมีนามาสองปีแล้วนะครับ พี่ไม่อยากอยู่แบบนี้อีกแล้ว”

เขาหลอกตัวเองมาตลอดสองปีหลังจากที่เราเลิกกัน คิดว่าจะทำใจได้แต่เปล่าเลย ไม่มีวันไหนที่จะไม่คิดถึงช่วงเวลาที่เราสองคนคบกัน เขาคิดถึงอมีนา

“ที่เราต้องเลิกกัน เหตุผลเพราะอะไรพี่เฮนรี่ก็รู้นี่คะ”

“พี่รู้ พี่เข้าใจเหตุผลของมีนาทั้งหมด แต่พี่...”

“ถ้าเข้าใจแล้วมีนาขอร้องนะคะ พี่เฮนรี่อย่าได้พูดแบบนั้นอีก มีนาจะยังเป็นน้องที่มีความหวังดีให้เสมอแต่ไม่สามารถกลับไปเป็นคนรักของพี่ได้ เดินทางปลอดภัยนะคะ”

พูดจบเธอก็รีบเดินเข้าบ้านทันที ไม่แม้แต่จะหันหลังกลับไปมองสีหน้าและแววตาหมองเศร้าของเฮนรี่ คำพูดเธอทำเขาเจ็บ ใจเธอก็เจ็บไม่ต่างกัน แต่เรื่องของเรามันกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว เธอรักเขาและก็ขอรักเขาอยู่แค่ในใจแบบนี้พอแล้ว เราสองคนไม่มีอะไรที่เหมาะสมกันเลย ความรัก ไม่ใช่ทุกอย่าง แค่รักกันไม่ได้แปลว่าจะต้องสมหวัง

“พี่จะสร้างโอกาสขึ้นมาเอง มีนาเตรียมตัวให้ดีๆก็แล้วกันครับ และครั้งนี้พี่จะไม่ยอมปล่อยให้มีนาเป็นคนเลือกอีกแล้ว”

เฮนรี่พูดในสิ่งที่ตัวเองคิดออกมาและไม่ได้หวังว่าสายลมจะพัดพาข้อความนี้ไปถึงอมีนา รอเวลานั้นมาถึงเมื่อไหร่ เขาจะดึงตัวเธอมาอยู่ในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง และไม่สนใครหน้าไหนทั้งนั้น!