บทที่14 เตรียมแผนการ

"หลงเกอ" เหมยหลินยิ้มเต็มใบหน้าเมื่อเห็นหวงเฮยหลงเป็นแขกของท่านพ่อ ก่อนจะทำความเคารพอีกฝ่ายแล้วมานั่งข้างๆผู้เป็นบิดา

ไป๋หยุนหนานรู้สึกแปลกใจที่บุตรสาวของตัวเองรู้จักฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าหลาง และดูเหมือนว่าลูกสาวเขาจะไม่รู้ถึงฐานะที่แท้จริงของคนตรงหน้า เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยที่อีกฝ่ายขอให้เขาไม่บอกถึงสถานะที่แท้จริงกับบุตรสาว

"เอ่อ....ท่านราชทูตมาส่งของกำนัลให้กับลูกน่ะ"

"อืม...ไม่รู้ว่าถูกใจเจ้าหรือไม่" หวงเฮยหลงพูดขึ้นมาอย่างไม่มั่นใจ ก่อนจะนำของสิ่งนั้นออกมาให้เหมยหลินได้เห็น

ของสิ่งนั้นก็คือแหวนหยกที่เขาซื้อมาจากเทศกาลแห่งความรักนั้นเอง เหมยหลินเห็นแหวนวงนี้ก็เกิดถูกใจขึ้นมาเพราะมีลวดลายสวยงาม

"เป็นอย่างไรถูกใจหรือไม่"

"ถูกใจเจ้าค่ะเหมยหลิน" หวงเฮยหลงรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาเมื่อเห็นว่านางถูกใจของที่เขาให้ ที่จริงของสิ่งนี้เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น ของสิ่งนี้เขาเอามาเพื่อที่จะให้นางโดยเฉพาะ

"พวกเจ้าทั้งสองคนคุยกันไปก่อนนะเดี๋ยวพ่อจะไปทำงานก่อน"

"เจ้าค่ะ" เมื่อแผ่นหลังของท่านพ่อหายไปลับตาแล้ว เหมยหลินจึงเอ่ยชวนหวงเฮยหลงไปที่ศาลาริมน้ำ

แล้วหวงเฮยหลงก็ตอบรับ  ศาลาริมน้ำตั้งอยู่ในสวนดอกไม้ของท่านแม่ มีสระบัวขนาดใหญ่ตั้งอยู่ มีต้นไม้นานาพรรณชนิดปลูกอยู่บริเวณโดยรอบทำให้บรรยากาศ ณ ที่แห่งนี้ ร่มรื่นไม่ร้อนอบอ้าวเท่าที่ควร

"ที่นี่เย็นสบาย" หวงเฮยหลงพูดขึ้นมาหลังจากมาที่นี่ได้สักพัก

"เจ้าค่ะหลงเกอ ที่นี่เป็นที่ที่ท่านแม่ของข้าชอบมากที่สุด ข้าและท่านพ่อก็เลยชอบที่นี่มากเช่นกันเจ้าค่ะ" เหมยหลินรินชากุหลาบให้อีกฝ่ายได้ลิ้มลอง

"ชากุหลาบเจ้าค่ะ หลงเกอท่านลองชิมดูสิเจ้าคะ"

"หอมดี " เหมยหลินยิ้มดีใจที่อีกฝ่ายชอบชาที่ตนเองทำขึ้นมา พวกเขาทั้งสองคนต่างจิบชานั่งชมบรรยากาศรอบๆไปเรื่อยๆจนกระทั่งหวงเฮยหลงพูดถึงเรื่องการแต่งงานออกมา

"อีกไม่กี่วันเจ้าก็จะได้แต่งงานแล้ว มีอะไรขาดเหลือหรือไม่"

"ไม่มีเจ้าค่ะหลงเกอ" เหมยหลินเม้มปากแน่นอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ว่าไม่รู้ว่านางจะขอมากเกินไปหรือไม่

"มีอะไรหรือเปล่าเหมยเออร์" หวงเฮยหลงเห็นท่าทีของนางแล้วดูก็รู้ว่านางอยากจะพูดอะไรกับเขา

"หลงเกอเจ้าคะ เรื่องเข้าหอ" นางรู้ดีถ้าไม่ใช่คืนพระจันทร์เต็มดวงเรื่องเข้าหอมันเป็นเรื่องที่นางลำบากใจเป็นที่สุด

"ทำไมหรือ หรือว่าเจ้าไม่อยากเข้าหอ" ร่างสูงก็ไม่อยากบังคับฝืนใจนางอยู่แล้ว เขาจะรอเวลาให้นางพร้อมเมื่อถึงวันนั้นนางก็จะเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

"ไม่ใช่อย่างนั้นนะเจ้าคะ ข้ารู้ดีมันเป็นเรื่องปกติของการแต่งงาน แต่ว่าอีกไม่กี่วันก็จะแต่งงานแล้วซ้ำยังไม่ใช่คืนพระจันทร์เต็มดวง ข้ากลัวว่าข้าจะทำให้เจ้านายของท่านเป็นอะไรไปซะมากกว่า" ประโยคหลังนางพูดเบาเหมือนไม่ให้หวงเฮยหลงได้ยิน แต่ถ้าว่าไม่อาจรอดพ้นหูของผู้ฝึกวรยุทธของร่างสูง ถึงแม้พูดเบาสักแค่ไหนเขาก็ยังได้ยินอยู่ดี

"ถ้าไม่ใช่คืนพระจันทร์เต็มดวง แล้วจะเป็นอย่างไร"ร่างสูงสงสัยมากว่าถ้าไม่ใช่คืนพระจันทร์เต็มดวงแล้วเข้าหอไปเขาจะเป็นอย่างไร  เหมยหลินถอนหายใจออกมา ถ้าเข้าหอโดยไม่ใช่คืนพระจันทร์เต็มดวง พิษของนางก็จะทำร้ายว่าที่สามีของนางน่ะสิ ถึงแม้ว่าจะไม่อันตรายถึงชีวิตแต่ก็ทำให้ร่างกายชีพจรปั่นป่วนได้เหมือนกัน แล้วก็พิษแค่นั้นนางดูดกลับมาได้อยู่แล้ว แต่เหตุผลที่แท้จริงของนางก็คือ...นางยังไม่พร้อม

"หลงเกอถ้าท่านแต่งงานกับข้า โดยที่ข้าไม่ได้เต็มใจท่านจะบังคับฝืนใจข้าให้เข้าหอร่วมกับท่านหรือไม่" ที่แท้เหตุผลของนางก็คือนางจะไม่พร้อมนี่เอง

"ไม่หรอกข้าจะไม่บังคับฝืนใจเจ้า ข้าจะรอในวันที่เจ้าพร้อมและเต็มใจ" หวงเฮยหลงพูดออกมา ทำให้เหมยหลินรู้สึกสบายใจขึ้น ถึงแม้จะมีเวลา สองอาทิตย์ให้ทำใจแต่มันก็ยังไม่พออยู่ดี

ช่วงเย็นหวงเฮยหลงกลับไปแล้ว เหมยหลินก็มานั่งคิดอะไรในห้องนอน ก่อนหน้านี้นางเขียนจดหมายไปหาสหายนาง ฮุ่ยอ๋องเรื่องที่นางจะแต่งงานกับเรื่องของชิงหยาง  นางไม่รู้หรอกว่าสองฝาแฝดนั่นจะเป็นลูกของใคร แต่พี่นางมั่นใจสุดๆก็คือพวกเขาต้องเกี่ยวข้องอะไรกับสหายนางแน่ๆ 

ส่วนแผนการการแก้แค้นของนางก็เป็นไปได้ด้วยดี แล้วก็อันมี่รู้แล้วว่านางฆ่าแม่ของนาง ถ้าอันมี่จะแก้แค้นนางแทนแม่ของนาง นางก็ยินดี แต่ถึงอย่างไรเราก็ไม่เสียใจที่ฆ่านางเฒ่าอำมหิตนั่น นางเฒ่านั่นฆ่าผู้บริสุทธิ์เพื่อเจ้านายของนางมามากเท่าไหร่แล้ว นางกำนัลและขนมที่ตายไปก็ล้วนเป็นฝีมือของ เจียงฮองเฮากับแม่นมอันทั้งนั้น

ส่วนยาพิษที่นางให้อันมี่มันก็ไม่ใช่ยาพิษร้ายแรงอะไร เพียงแค่มันเป็นยาที่จะทำให้นิสัยส่วนลึกที่ซ่อนอยู่ภายในจิตใจของเจียงฮองเฮาพลอยออกมาทีละนิดทีละนิด ให้นิสัยของนางฆ่านางเอง  แล้วก็อันมี่นางก็รู้สึกถูกชะตาอยู่ นางก็รู้ว่าลึกๆแล้วอันมี่เป็นคนจิตใจดี  ดูอย่างตอนนั้นที่สาวใช้ของนางโดนโบย อันมี่ก็ยังหายามาให้สาวใช้ของนางได้ทาแผล  แล้วอีกอย่างนางก็ไม่อยากให้อันมี่สมหวังกับชายโลเลผู้นั้นเท่าไหร่ แต่ก็อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดนางห้ามพรหมลิขิตไม่ได้หรอก

ส่วนว่าที่สามีของนางหน้าตาเป็นอย่างไรนางก็ยังไม่รู้ ถ้าเขานิสัยดีเหมือนหลงเกอของนางก็คงจะดี