2.ติวสวาท กับลูกศิาย์คนโปรด NC - 1

ตอนที่ 2

นมพี่นุ่มจังเลยครับ

เอมิกาตอบตกลงไปในทันทีโดยแทบไม่ได้หยุดคิด ประสาทสัมผัสทุกอย่างของเธอจดจ่ออยู่กับความอยู่รอดทางการเงินเพียงอย่างเดียว นาทีนี้ต่อให้รางวัลของเขาจะเป็นอะไร เธอก็พร้อมจะรับปากไปก่อนเพื่อให้สถานการณ์ตรงหน้าคลี่คลาย

"ตกลงค่ะ พี่ตกลง... ขอแค่กายตั้งใจสอบให้ผ่านก็พอ" เธอรีบพูดรัวเร็ว หวังเพียงให้เขาผละออกไปจากระยะประชิดที่ทำให้เธอเริ่มจะเสียการควบคุมตัวเอง

แต่เธอยังไม่รู้เลยว่า รางวัลที่กายหมายถึงนั้นไม่ใช่แค่ขนมหรือของขวัญธรรมดาอย่างที่เด็กวัยรุ่นทั่วไปจะขอ ในหัวของเด็กหนุ่มเจ้าเล่ห์กลับวางแผนไปไกลกว่านั้นมาก สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเอมิกาในตอนนี้คือการรักษาอาชีพติวเตอร์นี้ไว้ให้มั่นคง จนกว่ากายจะเข้ามหาวิทยาลัยได้สำเร็จ และเงินก้อนโตที่จะช่วยต่อลมหายใจให้ชีวิตของเธอจะถูกโอนเข้าบัญชี

กายผละออกมาเล็กน้อย มุมปากหยักลึกยกยิ้มอย่างผู้ชนะ เขามองดูติวเตอร์สาวด้วยแววตาพราวระยับ

"จำคำพูดของพี่ไว้ให้ดีนะครับพี่เอม... เพราะถ้าถึงวันนั้น พี่จะถอนคำพูดไม่ได้แล้วนะ"

ตลอดสัปดาห์หลังจากนั้น กายเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ทำตัวเป็นเด็กเรียนที่ตั้งอกตั้งใจจนพ่อแม่ของเขาแปลกใจ แต่ในทุกครั้งที่เอมิกาก้มลงตรวจงาน เขามักจะลอบมองเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมายแฝงเสมอ เป็นสายตาที่บอกว่าเขากำลังนับถอยหลัง รอวันที่จะได้รับรางวัลที่เขาปรารถนาที่สุด

ในที่สุดก็ถึงวันสอบผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเมื่อประกาศผลออกมา กายก็ทำได้คะแนนท็อป

เย็นวันนั้น เอมิกามาถึงบ้านของกายด้วยความดีใจจนเนื้อเต้น และได้รับคำชมจากพ่อแม่ของกายอย่างดี จนเมื่อเธอก้าวเข้าไปในห้องเพื่อเตรียมสอนตามปกติ กายกลับล็อกประตูห้องทันทีที่เธอเดินพ้นประตู

ความดีใจที่ได้รับคำชมจากพ่อแม่ของเด็กหนุ่มพร้อมกับการยืนยันเรื่องงานทำเอาเอมิกายิ้มแก้มปริ เธอเดินขึ้นบันไดไปยังห้องของลูกศิษย์หนุ่มด้วยหัวใจที่พองโต ความกังวลเรื่องค่าเทอมมหาลัยที่เคยหนักอึ้งดูเหมือนจะเบาบางลงไปทันตาเห็น

"กาย นายเก่งมากเลยนะ พี่ดีใจที่สุดเลยที่นายทำได้" เอมพูดขึ้นทันทีที่เปิดประตูเข้าไป เธอเห็นกายยืนรออยู่กลางห้องด้วยท่าทางนิ่งสงบ

"มาค่ะ วันนี้เรามาเริ่มหัวข้อถัดไปกันเลยดีกว่า พี่เตรียมบทสรุปมาให้กายเพียบเลย"

เธอกำลังจะเดินไปที่โต๊ะเรียนเหมือนทุกครั้ง แต่ฝ่ามือหนาของกายกลับเอื้อมมาคว้าข้อมือเธอไว้เบา ๆ ก่อนที่เขาจะดึงให้เธอหันกลับมาเผชิญหน้า

"พี่ยังไม่ได้ให้รางวัลผมเลยนะ" เสียงทุ้มต่ำของเขานิ่งเรียบแต่กลับทรงพลังอย่างประหลาด

"อ๋อ... ใช่ ๆ พี่เกือบลืมไปเลย" เอมหัวเราะแห้ง ๆ แก้เขิน เธอพยายามทำใจดีสู้เสือ

"แล้วกายอยากได้อะไรล่ะจ๊ะ"

กายไม่ตอบ เขาขยับมือไปถอดแว่นสายตากรอบหนาออกช้า ๆ เผยให้เห็นดวงตาคมกริบที่ไม่มีอะไรบดบัง แววตาของเขาในยามนี้มันมืดมิดและลุ่มลึกจนเอมิการู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เขาขยับกายเข้าหาเธอจนหน้าอกอวบอิ่มเกือบจะชิดกับแผงอกกว้าง กลิ่นกายหนุ่มที่ร้อนผ่าวแผ่ออกมาจนเอมิกาเริ่มหน้าแดงซ่าน

เขาโน้มใบหน้าลงมาจนริมฝีปากแทบจะแตะกับใบหูของเธอ เอมิกายืนนิ่งค้าง หัวใจเต้นระรัวจนแทบกระดอนออกมาข้างนอก เธอตั้งใจฟังคำขอของเขาด้วยความตื่นเต้นและประหม่าไปพร้อมกัน

"ผมขอ... จับหน้าอกพี่เอมนะครับ"

คำพูดที่แสนจาบจ้วงและตรงไปตรงมานั้นทำให้สมองของเอมิกาขาวโพลนไปชั่วขณะ เธอเบิกตากว้าง ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาป ความร้อนแรงจากประโยคเมื่อครู่แล่นริ้วไปทั่วร่างจนเธอยืนแทบไม่อยู่

"กะ...กาย พูดอะไรออกมาน่ะ" เธออุทานออกมาด้วยเสียงที่สั่นพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่

ทว่าสายตาของเด็กหนุ่มกลับไม่ได้ดูล้อเล่นแม้แต่น้อย เขามองต่ำลงมาที่ความอวบอิ่มภายใต้เสื้อนักศึกษาที่กำลังกระเพื่อมไหวตามจังหวะการหอบหายใจของเธอ ก่อนจะเลื่อนสายตากลับขึ้นมาสบตาเธออย่างท้าทาย