ตอนที่ 2 ลงโทษ - 2

“นีรญา เธอกล้าดียังไงถึงให้ผู้ชายถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้”

หญิงสาวเอียงคอมองคนตัวโต มุมปากยกยิ้มน้อย ๆ “ทำไมนีจะไม่กล้าคะ นีโตแล้ว นี่ก็ร่างกายของนี จะให้ใครทำอะไรมันก็เรื่องของนี ไม่เกี่ยวกับคุณอาซะหน่อย”

ความหึงหวงเล่นงานปราบเสียจนขาดสติ ปากก็ทำงานเร็วกว่าสมอง กล่าวเสียงขุ่นว่า “ทำไมจะไม่เกี่ยว อาเป็นผู้ปกครองของหนูนีนะ อาเคยบอกแล้วว่าห้ามมีแฟนก่อนเรียนจบ ทำไมไม่ฟัง”

นีรญาหัวเราะเบา ๆ ราวกับกำลังเย้ยหยันเขา “นีไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ ทีคุณอายังมีแฟนมีคู่นอนได้เลย ทำไมนีจะมีบ้างไม่ได้ แล้วก็เผื่อคุณอาจะลืมไป นีบรรลุนิติภาวะแล้วค่ะ ไม่จำเป็นต้องมีผู้ปกครองแล้ว”

“คุณอากลับไปได้แล้วค่ะ นีง่วงแล้ว จะขึ้นไปนอน” พูดจบก็ลุกขึ้นเดินหนีไปไม่รอให้เขาตอบรับหรือปฏิเสธ

“หนูนี หยุดเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาเดินหนีอาแบบนี้ มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน” เขาก้าวเท้าตามเธอไปอย่างรวดเร็ว แล้วฉุดข้อมือบางไว้

แขนของนีรญาถูกดึงอย่างแรง จนร่างบอบบางเสียหลักเซมาปะทะอกแกร่งอย่างจัง จมูกโด่งแดงช้ำจากการชนเข้ากับอกของเขา “คุณอาจะฆ่านีเหรอคะ อยู่ ๆ มาดึงแขนนีทำไม หากนีตกบันไดตายขึ้นมาจะทำยังไง”

ไม่ต่อว่าอย่างเดียว มือข้างที่ว่างก็ทุบแขนเขาอย่างแรง ตามอารมณ์น้อยใจที่กักเก็บมานาน “คุณอาบ้าที่สุดเลย ตัวเองมีแฟนได้ แล้วทำไมนีจะคบกับบรู๊กไม่ได้คะ”

“หยุดตีได้แล้ว หากยังไม่หยุดอย่าหาว่าอาไม่เตือน” เขาสั่งเสียงขรึม เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาเมื่อได้ยินชื่อของผู้ชายคนนั้น ตลอดหนึ่งเดือนมานี้ เจ้าหน้าอ่อนนั่น ชอบมาหานีรญาที่บ้านบ่อย ๆ แล้วยังออกไปข้างนอกด้วยกันดึก ๆ ดื่น ๆ อีกด้วย เห็นแล้วอยากจะชกหน้าสักหมัดให้หายหมั่นไส้ เจอหน้าเขาทีไร มันก็ยักคิ้วเป็นเชิงท้าทายมาให้ตลอด หนำซ้ำหน้าตาของมันตอนที่เห็นว่าเขากำลังมองอยู่ช่างอ้อนมืออ้อนเท้านัก

แต่คนที่ถูกความโกรธบังตาไหนเลยจะฟังถ้อยคำข่มขู่นั้น นีรญายิ่งระดมกำปั้นทุบเขาหนักมือขึ้นไปอีก

ปราบรวบร่างบอบบางขึ้นมาพาดบ่า แล้วตรงไปยังห้องนอนของหญิงสาว ก่อนจะโยนคนลงไปบนเตียงนุ่ม

“โอ๊ย! นี่คุณอาบ้าไปแล้วเหรอคะ โยนมาได้ นีเจ็บนะ” นีรญาถลึงตาใส่ ลุกขึ้นหมายจะเข้าไปตีคนอีกครั้ง แต่กลับถูกรวบแขนแล้วกดลงติดเตียง ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตกใจ เมื่อเขาขึ้นมาทาบทับตัวเธอไว้

“ไหนลองด่าอีกทีสิ เมื่อก่อนฉันคงใจดีกับเธอมากไปสินะ” พูดจบก็แสยะยิ้มร้าย นัยน์ตาดุจนักล่าจ้องมองเหยื่อสาวอย่างหื่นกระหาย เขาพยายามผลักตัวเองให้ออกห่างจากเธอ เพื่อไม่ให้ตนเผลอทำเรื่องแบบนี้เข้า แต่ดูเหมือนว่าลูกกวางน้อยของเขาจะชอบท้าทายกันเสียเหลือเกิน

วันนั้นที่ต้องเรียกใช้บริการของนางแบบคนนั้น เพราะไปแอบเห็นคนใต้ร่างกำลังเปลื้องผ้าลงเล่นน้ำในสระน่ะสิ พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ก็อยากจะตีก้นหญิงสาวแรง ๆ สักที มีอย่างที่ไหนแก้ผ้าเล่นน้ำกลางวันแสก ๆ อย่างนั้น ชุดว่ายน้ำก็เล็กนิดเดียวจนแทบจะปิดอะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ใครจะรู้ว่าเจ้าหล่อนจะเปิดประตูเข้ามาเห็นเรื่องน่าอายของเขา ด้วยความโมโหตัวเองจึงเผลอต่อว่าเธอออกไป เพื่อกลบเกลื่อนอาการเสียหน้าของตน

เขาก็คิดว่านีรญาจะแง่งอนเล็ก ๆ น้อย ๆ เหมือนที่ผ่านมา แต่เปล่าเลย แม่ตัวดีกลับหายเงียบไป แล้วพาผู้ชายเข้าบ้านมาเสียอย่างนั้น

“คุณอาจะทำอะไรคะ ปล่อยนีเดี๋ยวนี้นะ ไหนว่าไม่คิดเอานีทำเมียไง มาขึ้นคร่อมนีอย่างนี้หมายความว่ายังไง” นีรญาสบสายตาเขานิ่งงัน อย่างต้องการค้นหาว่าปราบกำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมคนที่เย็นชาใส่เธอมาตลอดหลายปี อยู่ ๆ ก็จับเธอโยนขึ้นเตียงอย่างนี้

‘เอ๋? หรือว่าจะจริงอย่างที่นางบรู๊กมันบอกมา คุณอาเองก็ชอบฉันเหมือนกัน...ไม่ ๆ นีรญา อย่าเพิ่งคิดไปไกล นิ่ง ๆ ไว้ เดี๋ยวไก่จะตื่นซะก่อน รอดูท่าทีไปอีกสักหน่อยละกัน’

เมื่อจัดการกับความคิดของตัวเองได้แล้ว ก็งัดมารยาที่เพื่อนชายสั่งสอนออกมาใช้ทันที “ปล่อยนะ นีจะไปอาบน้ำ อีกเดี๋ยวบรู๊กก็จะโทรมาแล้ว”

ใบหน้าหล่อเหลาเขียวคล้ำขึ้นมาทันที ที่ได้ยินชื่อของชายอื่นหลุดออกมาจากปากจิ้มลิ้มนั้น ปราบโน้มใบหน้าลงไปฉกชิมเรียวปากของนีรญา อย่างไม่ต้องการให้เธอเอ่ยถึงสมบูรณ์อีก มือหนาบีบคางมนเบา ๆ เพื่อให้เธออ้าปากออก เรียวลิ้นอุ่นชำแรกผ่านกลีบปากอิ่มเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กของคนใต้ร่าง แล้วเข้าสำรวจจนทั่วโพรงปากสาว

“อื้ม...” นีรญาครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ยามปราบดูดเรียวลิ้นเธอ มืออุ่นของเขาลูบไล้ตามต้นขาเธอขึ้นมาผ่านหน้าท้องแบนราบ เขาสอดมือเข้าไปในเสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋ว แล้วลูบวนสะดือเธอเบา ๆ