คุณป๋าขา : บทนำ 1

“นายครับ คุณหนูไม่ยอมมาครับ” เดฟรายเจ้านายที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ นาธาน หนุ่มใหญ่วัยสามสิบสาม และธุรกิจในเมืองไทยที่กำลังไปได้สวย นอกจากนั้นเขายังเป็นทายาทตระกูลมาเฟียเก่าแก่ในอิตาลีอีกด้วย

นาธานอยู่เมืองไทยได้สักพัก มารดากับบิดาเพิ่งตามเขาอยู่ด้วยเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว สุวรรณา มารดาของเขาเป็นคนขี้สงสารและบิดาก็ขัดไม่ได้ด้วย หลังจากกลับมาอยู่กับนาธานได้ไม่ถึงสองวันสองสามีภรรยาก็ออกงานกุศลต่าง ๆ แล้วเผลอไปรับเด็กสาววัยสิบแปดมาเป็นลูกบุญธรรม

พอคิดมาถึงตรงนี้ นาธานยังรู้สึกหงุดหงิดไม่หาย ไม่ใช่ว่าเขาขาดความรักจากพ่อแม่จนเกิดอาการอิจฉาเด็กใหม่ที่กำลังจะมาเป็นคุณหนูของบ้านนี้หรอกนะ แต่เขาอยากให้สุวรรณากับลีโอปรึกษาเขาก่อน เขายิ่งไม่ชอบเด็กอยู่ด้วย แล้ววันนี้เขาก็ให้ลูกน้องคนสนิทไปรับเด็กสาวคนนั้นจากสถานเด็กกำพร้า แต่กลับไม่ยอมมา ร้ายนักนะ

“ทำไมถึงไม่ยอมมา”

นาธานถามคนสนิท ดวงตาคมกริบจดจ้องมองลูกน้องอย่างต้องการคำตอบ

“คุณหนูบอกว่าให้พี่นาธานมารับคนเดียวเท่านั้นครับ”

เดฟรายงานก็ก้มหน้างุด

“ร้ายนักนะ ฉันจะไปรับเด็กนั่นก่อนแม่กับพ่อจะกลับมาก็แล้วกัน” นาธานเอ่ยสั่งเดฟต่อให้เตรียมรถเพื่อไปรับเด็กสาว เขาอยากจะรู้นักว่าเด็กคนนั่นจะหน้าตาสวยน่ารักอย่างที่แม่ของเขาเอ่ยปากชมหรือเปล่า แถมลีโอที่ไม่เคยเอ่ยปากชมผู้หญิงคนไหนนอกจากมารดาของก็ยังบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าน่ารักสุด ๆ

นาธานยิ้มเยาะตัวเอง นึกขันขึ้นมาโตจนจะอายุสามสิบสามเพิ่งจะมีน้องสาวเหมือนคนอื่นเขา เดินลงบันไดผิวปากอย่างใจเย็น จนเดฟเอ่ยเตือนว่าสาวน้อยคงจะรอนานถ้าเจ้านายยังใจเย็นอยู่แบบนี้

ชายหนุ่มหัวเสียเมื่อเขามาถึงสถานเลี้ยงกำพร้าก็ไม่เห็นเด็กสาวที่คิดว่าคงกำลังรอเขาอย่างใจจดใจจ่อ ไหนเดฟบอกว่าเด็กสาวรอจนจะร้องไห้เป็นเผาเต่าอยู่แล้ว โดนลูกน้องอำเสียแล้วนาธานเริ่มหัวเสียอีกครั้งก่อนจะไม่ทันสังเกตว่าเด็กสาวตัวเล็กสูงแค่ร้อยห้าสิบห้าเดินลากกระเป๋าสีชมพูมาหาเขา

“พี่นาธานใช่ไหมคะ”

ดารินถามออกมาด้วยดีใจพลางปาดน้ำตาจากพวงแก้มทั้งสอง หญิงสาวรอให้พี่ชายใจดีมารับแต่กลับมีชายหนุ่มหน้าโหดหนวดเครารุงรังมารับแทน เด็กสาวเลยงอแงจนเจ้าหน้าที่ต้องเขามาเคลียร์แล้วชายคนนั้นก็ขับรถกลับ ถึงเธอจะไม่เคยเห็นพี่นาธานตัวจริงแต่ดารินจดจำใบหน้าหล่อเหลาผ่านรูปภาพจากพ่อแม่บุญธรรมใจดีให้เธอ

นาธานขมวดคิ้วเป็นปมหันไปตามเสียงเล็ก ๆของใครบางคน

แม่เจ้า! นี่มันเด็กอายุสิบแปดจริงเหรอว่ะ ทำไมทรวดทรงอกเอวถึงสิบแปดบวกแบบนี้ ทว่าใบหน้าเด็กสาวดูเด็กราวกับสาวน้อยวัยแรกแย้มก็แน่ล่ะเธอเพิ่งอายุสิบแปด ความคิดของนาธานตีกันไปมาทั้งชื่นชมและต่อต้าน

“ใช่ ฉันนาธาน”

ชายหนุ่มตอบกลับเสียงแข็ง ดวงตาคมกริบหรี่มองเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า หญิงสาวตรงหน้าเขาจัดว่าหน้าตาดีใช่ย่อย แต่อยู่ในสภาพที่ไม่สู้ดีเท่าไหร่ เสื้อผ้าหน้าผมทำให้เจ้าตัวดูหม่อมมองลงเล็กน้อย แต่เขากลับไม่อาจละสายตาออกจากปากบางนั้นได้

“พี่นาธาน จริง ๆด้วย”