คุณป๋าขา : กินไอติม 1

“หนูดา!” สุวรรณาและลีโอเดินเข้ามาภายในห้องโถงบ้านก็เห็นสาวน้อยหน้าตาน่ารักกำลังทานของว่างอยู่ สุวรรณารีบวิ่งเข้าไปสวมกอดบุตรสาวบุญธรรมทันทีด้วยความเอ็นดู ลีโอก็เดินตามภรรยาไปหาบุตรสาวติด ๆ

ดารินมึนงงจู่ ๆก็โดนสวมกอดจากคนใจดีสองคน ถึงจะมึน ๆดารินก็ส่งยิ้มกว้างให้พ่อแม่บุญธรรมทั้งสองคน

“เรียกแม่ กับพ่อสิค่ะหนูดาริน” สุวรรณาบอกลูกสาวคนใหม่

“ค่ะ คุณพ่อคุณแม่”

ดารินพยักหน้างึก ๆตามคำสั่งของมารดา พลางจ้องมองใบหน้าของทั้งสองอย่างครุ่นคิด มิน่าล่ะพี่นาธานถึงหล่อ หล๊อ เพราะได้ส่วนดีของทั้งสองอย่างแน่นอน

“อยากไปนอนพักไหมลูก”ลีโอถามเสียงนุ่ม

“หนูดา ขะ..ขอไปหาพี่นาธานที่ห้องได้ไหมคะ” ดารินเงยหน้ามองบุพการีทั้งสองตาแป๋ว โดยเฉพาะสุวรรณาที่หัวเราะอย่างถูกอกถูกใจที่ลูกสาวคนใหม่ขี้อ้อนเสียจริง

“เจอพี่นาธานแล้วใช่ไหม งั้นขึ้นไปกับแม่ดีกว่า”

สุวรรณาจูงมือเด็กสาวขึ้นไปห้องทำงานของนาธาน ลูกชายที่บ้างานแล้วไม่ชอบที่เธอและลีโอรับเด็กสาวมาเลี้ยงเป็นลูกสาวอีกคน

ก๊อก ก๊อก

“นาธานนี่แม่เอง”

สุวรรณาตะโกนเข้าไปในห้องทำงานอันเงียบสงบของลูกชายผู้รักสันโดษ

“เข้ามาเลยครับ”

พอเปิดประตูเข้ามาในห้อง ร่างน้อย ๆของหญิงสาวก็วิ่งนำหน้าสุวรรณาเข้าไปหาชายหนุ่มที่นั่งทำงานอย่างเคร่งเครียด

“พี่นาธานขา”

เสียงหวาน ๆเจื้อยแจ้ว ทำให้นาธานเลิกสนใจเอกสารได้ครู่หนึ่ง เงยหน้ามองเด็กเจ้าปัญหาที่ส่งยิ้มแป้นมาให้เขา เขาจะทำยังไงกับเด็กคนนี้ดี ฆ่าทิ้งซะดีไหม

“ออกไป ฉันจะทำงาน”

นาธานออกปากไล่โดยไม่เกรงใจสายตาของผู้เป็นแม่ที่มองลูกชายเพียงคนเดียวตาขวาง เธออยากให้นาธานเปิดใจ ยอมรับสาวน้อยกำพร้าอย่างดารินบ้าง

“นาธาน อย่าไล่น้องแบบนั่นสิ น้องอยากจะมีพี่ชาย เราควรเมตตาน้องบ้างนะ” สุวรรณาต่อว่าลูกชาย ก่อนจะหันไปมองสาวน้อยที่ยืนนิ่ง ๆอย่างกลัว ๆ “อย่ากลัวพี่เขาเลยนะหนูดา จะทำอะไรพี่เขาก็ได้ตามใจหนูเลย แม่อนุญาต” สุวรรณายักคิ้วให้ลูกสาว

“แม่!”

นาธานร้องออกมาด้วยความเจ็บใจที่ตนเองไม่สามารถทำอะไรได้ มองแผ่นหลังของมารดาที่เดินออกไปข้างนอกพร้อมกับปิดประตูดังปัง จากนั้นดวงตาคมกริบก็แบนความสนใจมาที่หญิงสาวที่ยืนนิ่งไม่พูดไม่จาอยู่กลางห้อง

นาธานไม่สนใจก้มทำงานต่อ ส่วนดารินก็ยืนบิดไม้บิดมือไปมา พลางครุ่นคิดเธอจะทำอย่างไรดีให้พี่ชายคนนี้รักเธอ สาวน้อยเดินส่ายสะโพกไปหาชายหนุ่มที่นั่งทำงานอย่างเคร่งเครียด

“พี่นาธานขา”

เสียงหวาน ๆรบกวนสมาธิอันแกร่งก้าวของชายหนุ่มอีกหน เขาพยายามเพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่เอกสารตรงหน้า แต่กลิ่นหอม ๆเหมือนแป้งเด็กกลับลอยมาแตะจมูก

เขายังไม่ทันจะอนุญาตใด ๆสาวน้อยก็เบียดร่างอรชรของเจ้าหล่อนมานั่งบนตักแกร่งของเขา นาธานจะทำอย่างไรกับหญิงสาวเจ้าปัญหาคนนี้ เขาต้องขยับตัวให้หญิงสาวเข้ามานั่งบนตักอย่างถนัด

“หนูดาขอนั่งตักได้ไหมคะ” ให้ตายเถอะ นั่งเรียบร้อยแล้วเพิ่งมาขออนุญาต เขาอยากจะจับเธอตีก้นสักป๊าบดีไหม หรือไม่ก็ยิงทิ้งซะ

“ไปนั่งที่อื่น!”