
บทย่อ
เฮ่อรั่ว นางเอกของเรื่อง ประสบอุบัติเหตุตกน้ำ ชีวิตของเธอช่างอาภัพเสียเหลือเกิน นอกจากตกงาน ทำงานทุกอย่างเพื่อมาจ่ายห้องเช่าขนาดเท่ากับรูหนู วันนี้แค่ขึ้นเรือไปเพื่อส่งงานให้ลูกค้าแต่ยังต้องมาตกน้ำอีก โผล่มาอีกทีเธออยู่ในกระโจมโบราณ ดวงตากลมสวยเบิกโพลงเมื่อเห็นใบหน้าของผู้ชายไม่คุ้นตาแต่เขากลับมองเธอราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมขย้ำเหยื่อ เฮ่อรั่วอ่านนิยายมาเยอะทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเธอตายแล้วมาเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณ ถ้าตายแล้วก็ขอย้อนมาเป็นนางเอกของเรื่องเถอะนะ แต่ใครจะคิดเล่าว่า เฮ่อรั่วจะย้อนมาเป็นหลินหลันสาวน้อยอุ่นเตียงของตัวร้ายในนิยายที่เธอเพิ่งอ่านจบ ชะตากรรมของหลินหลันถูกปลิดชีพโดยท่านอ๋องเจ็ดตั้งแต่ต้นเรื่อง งานนี้เธอต้องหนีจากตัวร้ายหน้าเลือดอย่างเขาให้ได้
บทนำ 1
ในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก หญิงสาวร่างเล็กกำลังนอนแผ่หลาด้วยความหนักใจ แม้ท่วงท่าที่หญิงสาวนอนนั้นแสนสบาย สบายแค่กาย ใจของเฮ่อรั่ว คิดอยู่แต่กลับเงินทุกหยวนที่อยู่ในกระเป๋าของเธอ สถานะภาพทางการเงินของเธอนั้นอยู่ในช่วงขาลงเต็มที นอกจากจะตกงานแล้ว เงินก็ไม่มีอีก เฮ่อรั่วอาศัยว่าตนเองนั้นพอมีฝีมือในการทำงานออกแบบอยู่บ้าง
“ไม่เอาเฮ่อรั่ว อย่าเพิ่งยอมแพ้”
เสียงหวานเอ่ยออกมาแบบนั้น พอคิดได้แบบนั้นหญิงสาวก็รีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว
ใครจะคิดว่า เฮ่อรั่ว คนขยันทำงานแห่งปีจะต้องตกงานเพราะพิษเศรษฐกิจ เธอถูกเลิกจ้างอย่างไม่ได้บอกกล่าว พร้อมกับเงินค่าทำขวัญอีกนิดหน่อยเพียงพอกับการเอาชีวิตรอดแค่ไม่กี่เดือนเท่านั้น จะท้อก็ไม่ได้ ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไปเพียงหนทางเดียว....
เฮ่อรั่วสาวน้อยร่างเล็กในวัยยี่สิบเจ็ดยืนอยู่บนท่าเรือพร้อมกับไอแพดเครื่องเล็กที่ใช้เวลาหลายเดือนในการเก็บเงินซื้อ
“แดดร้อนจัง”
ปากเล็กส่งเสียงบ่นออกมา มือเรียวเช็ดเหงื่อตัวเองที่ไหลเปื้อนใบหน้าขาว ถ้าเธอมีเงินอีกสักนิดก็คงใช้เงินเรียกรถไปส่งยังจุดหมายเพื่อเสนองานให้ลูกค้า ไม่ต้องอาศัยเรือขนส่งสินค้าที่จ่ายค่าเรือเพียงน้อยนิด
“อ้าว อิหนู หลีกทางหน่อย คนจะส่งของ มายืนเกะกะอยู่ได้”
เสียงของคนงานที่กำลังแบกของใส่บ่าเอ่ยไล่หญิงสาว เฮ่อรั่วไม่สะทกสะท้านกับคำพูดพวกนี้เพราะเป็นสิ่งที่เธอนั้นเจอประจำ
ไม่นานเรือส่งของก็มาเทียบท่า สาวน้อยร่างเล็กรีบก้าวยาว ๆ ขึ้นเรือ โดยไม่ทันระวังหน้าระวังหลังว่ามีคนงานกำลังเข็นลังใบใหญ่มาทางเธอ
กว่าจะรู้ตัวมีบางอย่างกระแทกเข้าที่ร่างกายของเฮ่อรั่ว ความรู้สึกมึนงง สายตาหรี่เล็กลงเพราะแสงแดดแยงตา หญิงสาวเสียการทรงตัวจนขาเผลอสะดุดกับกล่องเหล็ก ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาที....ร่างกายของเฮ่อรั่วหล่นลงไปแม่น้ำโดยที่เธอเองก็ไม่ทันตั้งตัว
ตุ๊บ......
เสียงดังไปทั่วเรียกความสนใจจากกลุ่มคนงานทันที ทุกคนหยุดกิจกรรมทุกอย่างวิ่งมาดู ก่อนเหตุการณ์จะเต็มไปด้วยความโกลาหล
“มีคนตกน้ำ.....ช่วยด้วย ใครว่ายน้ำได้ ลงไปที”
มีคนงานที่พอว่ายน้ำแข็งกระโดดลงไปช่วยเฮ่อรั่วอย่างรีบร้อน โดย...ไม่รู้ว่าชะตากรรมของหญิงสาวจะเป็นตายร้ายดีเช่นไร.....
หญิงสาวพยายามลืมตาอันหนักอึ้งของตน ความรู้สึกหนาวเหน็บของแม่น้ำหายไปเหลือแต่ความร้อนไอแดดสัมผัสผิวกายเรียบเนียนของเธอ
เฮ่อรั่วค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา เธออยากขอบคุณคนที่ไปช่วยเธอขึ้นมาจากน้ำ.... หญิงสาวพยายามลุกขึ้นจากฟูกนอนนุ่มของใครบางคน ดวงตากลมโตเบิกกว้างไปด้วยความฉงน เมื่อสถานที่ตรงหน้าช่างไม่คุ้นตาเอาเสียเลย
หญิงสาวถามตนเอง เธออยู่แห่งหนใดกัน....
