บทที่ 2 หนังสือหย่า 1

“หะ........”

หนิงลี่จูพอจะรู้เรื่องราวมาบ้างว่าภรรยาขอหย่าสามีไม่ใช่เรื่องที่ง่ายนัก ทว่าตระกูลของบิดามิใช่ตระกูลที่ใหญ่นัก แค่มีความสามารถทางด้านค้าขายจนร่ำรวย แต่ฝีปากการเจรจาของอย่างหนิงเจียวมิ่งผู้เป็นบิดาย่อมช่วยนางได้อย่างแน่นอน อีกอย่างที่หนิงลี่จูมั่นใจว่าหยางเหวินไถต้องย่อมแต่โดยดีเพราะเขาไม่เคยรักนางด้วยซ้ำ แม้จะใจหายอยู่บ้าง แต่พอนึกถึงช่วงเวลาคับขันไม่มีสตรีใดมิปรารถนาให้ชายอันเป็นที่รักไม่มาช่วยเหลือตน แต่การรอคอยของหนิงลี่จูกลับเปล่าประโยชน์เสี่ยนี่กระไร สวรรค์กำหนดให้นางย้อนมาอีกครั้ง หนิงลี่จูก็ขอทำตามความปรารถนาตนเอง ในเมื่อไม่รักก็คือไม่รัก ไยต้องยื้อเอาไว้ด้วยเล่า

“เจ้าค่ะท่านพ่อ ลูกต้องการหย่ากับหยางเหวินไถ ลูกไร้คุณสมบัติไม่เหมาะกับการเป็นภรรยาของเขา ลูกเคยปรารถนาจะเป็นสตรีหนึ่งเดียวในใจของเขา แต่ลูกกลับทำไม่ได้ เขาไม่คิดจะเหลียวกลับมามองลูกเลยสักครา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ลูกปรารถนาจะขอตัดความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยากับเขาเจ้าค่ะ ท่านพ่อได้โปรดช่วยลูกด้วยเจ้าค่ะ”

หนิงลี่จูพูดจบก็รีบคุกเข่าขอร้องบิดา ชายชราไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นรีบประคองบุตรสาวลุกขึ้นมาอย่างไรแล้วความรักเป็นเรื่องของคนสองคน ในเมื่อหมดใยรักต่อกันแล้วหนิงเจียวมิ่งคงทำตามปรารถนาของบุตรสาว แต่ก็อดถามกลับไปไม่ได้เช่นกัน

“เจ้าคิดดีแล้วใช่ไหมจูเอ๋อร์” เสียงราบเรียบดังขึ้นเป็นการทวงถามอีกความมั่นใจของนางอีกครา

“เจ้าค่ะลูกคิดดีแล้ว”

หนิงลี่จูตอบเสียงหนักแน่น แม้ในหัวใจจะเต้นรัวเร็วขนาดไหน...... ไม่ต่างจากคนที่ชอกช้ำกับความรัก ไม่ช้านานวันนี้ก็คงมาถึงอย่างไรจุดจบความรักของหนิงลี่จูคือความตายเท่านั้น

กลับมาครานี้ขอใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

“อือ ถ้าเจ้าตัดสินใจดีแล้วพ่อก็ไม่ห้ามเจ้าก็แล้วกัน เดี๋ยวจะให้คนร่างสัญญาแล้วส่งให้สกุลหยางก็แล้วกัน” หนิงเจียวมิ่งเห็นบุตรสาวตั้งใจแน่วแน่เช่นนี้ก็ไม่คิดจะห้ามปราบอยู่แล้ว

หลังจากได้พูดคุยทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หนิงลี่จูไม่ยอมกลับไปสกุลหยาง เพราะอย่างไรเขาก็คงไม่สนใจนางอยู่ดี

หวนคิดถึงครั้นอดีตทุกครั้งเมื่ออยู่เพียงลำพัง ซีซวนก็เป็นคนคอยดูแลนางอยู่ไม่ห่าง ความเจ็บปวดก่อนสิ้นใจหนิงลี่จูยังจำได้ดีกว่าตอนที่เป็นซิ่วอิงประสบอุบัติเหตุเสียอีก ความเจ็บเจียนตายความเจ็บปวดร้าวแล่นเข้ามาเล่นงานร่างกายก่อนจะสิ้นใจตาย เลือดค่อย ๆ ไหลออกมาอาบร่างกาย สิ่งที่หนิงลี่จูเวทนาตนเองเหลือเกิน ตัวใกล้เส้นความตายขนาดนั้นในใจก็ยังรักหยางเหวินไถอย่างสุดหัวใจ

นางมันโง่งมกับความรักที่มีต่อเขาตลอดหลายปีมาเหลือเกิน

สาววัยเยาว์ที่แอบชอบบุรุษหนุ่มบุตรชายของขุนนาง ส่วนนางเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้านธรรมดา มีเพียงบิดาเป็นพ่อค้าแสนร่ำรวย โชคชะตาต้องนำพาให้นางเดินตามหลังเขาต้อย ๆ มาตั้งแต่เยาว์วัย แม้เขาจะไม่ชอบหน้านางเลยสักนิด สุดท้ายไม่รู้ว่าวาสนาของนางนั้นดีแค่ไหนทั้งบิดาของนางและบิดาของหยางเหวินไถเห็นพ้องต้องกันว่าทั้งคู่ควรหมั้นหมายกันเอาไว้ตั้งแต่เด็ก

หนิงลี่จูจึงไม่ละทิ้งโอกาสทั้งหมดให้ลอยไปกับอากาศ นางตามเขาทุกฝีก้าวไม่ว่าเขาจะทำอะไรนางจะคอยตามค่อยมองอยู่ไม่ห่าง สตรีใดก็ไม่อาจขวางหูขวางตานางได้เลย ฤทธิ์เดชของหนิงลี่จูก็ไม่น้อยเช่นกัน พยายามสกัดกั้นสตรีมายั่วยวนอารมณ์หยางเหวินไถ นางไม่อยากให้เขาชอบคนอื่นนอกจากนาง

พอคิดทบทวนถึงตรงนี้แล้วหนิงลี่จูหัวเราะออกมาขำขันกับความไร้เดียงสาของตน

หลังจากปักปิ่นฤทธิ์เดชของคุณหนูผู้เอาแต่ใจก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ สตรีที่คิดจะอ่อยหรือเข้าหาหยางเหวินไถด้วยวิธีการมากมาย ถูกคุณหนูสกุลหนิงดักเอาไว้หมด สตรีในเมืองหลายคนล้วนเป็นศัตรูกับนาง และหวาดกลัวกับฤทธิ์เดชที่นางมี ถึงกระนั้นหนิงลี่จูก็ไม่ถึงขั้นทำร้ายร่างกายผู้ใด ตราบเท่าที่สตรีคนนั้นยังรู้จักถอย

พอกันทีกับการรักเขาข้างเดียวเช่นนี้