บทที่ 4 หลบหน้า (NC)

หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมามันช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้าราวกับหนึ่งปี เขาไม่มั่นใจนักว่าการที่เขาหลบหน้าเด็กสาวอย่างใบตองนั้นมันจะเป็นสิ่งที่ดีเพราะเขากลับไม่มีสมาธิในการทำงานเลยแม้แต่น้อย

มือหนาคว้าโทรศัพท์มือถือรุ่นล่าสุดขึ้นมา ก่อนจะกดดูไลน์ที่มีข้อความส่งเข้ามานับสิบ

‘ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ’

‘คิดถึงคุณกรจักรนะคะ’

‘วันนี้หนูใบตองช่วยป้าศรีทำกับข้าวด้วยนะคะ’

‘คุณกรจักรตอบไลน์หนูใบตองบ้างนะคะถ้าว่าง’

‘คุณกรจักรจะกลับบ้านเมื่อไหร่คะ ?’

ประโยคบอกเล่ามากมายสลับกับประโยคคำถามที่เด็กสาวส่งมาทำให้คนที่เปิดข้อความอ่านเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาเลือกที่จะไม่ตอบมันแล้วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อสูท

มันจะเป็นอย่างไรหากสายตาที่ใบตองมองเขามันจะแปรเปลี่ยนเป็นความผิดหวังระคนเกลียดชัง เมื่อหล่อนรู้ว่าเนื้อแท้แล้วเขาไม่ได้ต่างจากไอ้เฒ่าหัวงูคนนั้นที่คิดบัดสีแล้วทำทีเป็นพ่อพระอุปการะเลี้ยงดูหล่อน

“ลิซ่ามาแล้วค่ะคุณจักร”

วันนี้เขานัดนางแบบเอสเอสเอ็มปกล่าสุดเพื่อควงไปดินเนอร์ก่อนจะปิดท้ายด้วยการโยกขย่มกันทั้งค่ำคืนเพราะเขาคิดว่ามันจะช่วยให้ความรู้สึกโหยหาที่มีต่อเด็กสาวเจือจางลงบ้าง

“ครับ”

กรจักรลุกขึ้นในขณะที่ลิซ่าตรงปรี่เข้ามากอดแขนก่อนจะพากันออกไปจาก Macau Casino จุดหมายปลายทางในค่ำคืนนี้คือโรงแรมหรูระดับห้าดาว

ลิซ่าคือผู้หญิงที่กรจักรควงด้วยนานที่สุดซึ่งมันเพิ่มความมั่นใจให้กับเจ้าหล่อนเป็นอย่างมากว่าจะสามารถหยุดผู้ชายแบดบอยที่เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่นอย่างกรจักรได้

“คุณจักรขา...วันนี้ลิซ่าขอเป็นคนขย่มเองนะคะ”

กรจักรนอนราบกับเตียงสายตาของเขาเต็มไปด้วยความว่างเปล่ามันน่าประหลาดที่เขาควรจะรู้สึกตื่นเต้นกับเซ็กซ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นแต่ไม่รู้ทำไมสมองมันกลับครุ่นคิดถึงแต่เด็กใบตองไม่หยุด

“เอาเลยลิซ่า...อ่า...”

ลิซ่าควักท่อนชายของกรจักรขึ้นมาก่อนจะรูดมันขึ้นลงเพื่อทำให้มันแข็งขืน ซึ่งมันต่างจากตอนที่เขาโดนยัยเด็กบ้านั่นขโมยหอมแก้ม สัมผัสเพียงแผ่วเบาแต่กลับทำให้ท่อนเอ็นแข็งชันจนเขาปวดร้าวไปทั้งร่าง

“คุณจักรเอ็นใหญ่เหลือเกินค่ะ อ่า...”

ลิซ่าจับท่อนเอ็นที่แข็งชันของกรจักรมาจดจ่อที่ปากทางรักก่อนจะค่อยกดตัวลงทิ้งสะโพก

“โอ้ววว....อ่า ทั้งใหญ่ทั้งยาว อ่า...อูยยยส์ ลิซ่าเสียวอ่า...”

กรจักรนอนราบกับเตียงในขณะที่สองแขนนั้นหนุนศีรษะด้วยท่าทางผ่อนคลายก่อนจะหลับตาลง ภาพของเด็กสาวที่ชื่อใบตองผุดขึ้นมาทันที

สะโพกสอบกระทุ้งใส่ร่องสาวไม่ยั้งก่อนจะครางออกมาด้วยชื่อของเด็กสาวที่ตนอุปการะไว้

“อ่า...ใบตอง อ่า...ใบตอง โอ้ว”

ลิซ่าที่กำลังกระสันเสียวไม่ทันได้จับใจความ รู้เพียงแต่กรจักรครวญครางหล่อนก็พึงพอใจแล้ว

ท่อนเอ็นใหญ่ยาวกระทุ้งใส่ร่องสาวไม่หยุดหย่อนจวบจนลิซ่าร้องครางระโหยเพราะความเมามันส์ที่กรจักรสาดซัดเข้าใส่ไม่ยั้ง

“โฮ้วว....อ่า...ซี๊ดดด อ่าจักร จักรขา อ่า คุณเอามันส์เหลือเกินอ่า...”

ลิซ่าอิ่มเอมกับเซ็กซ์ร้อนฉ่าของกรจักรหล่อนรู้ดีว่าค่ำคืนนี้คงอีกยาวไกลมือบางลูบไล้ซิกแพคของชายหนุ่มอย่ายั่วยวนในขณะที่เสียงโทรศัพท์บนหัวเตียงดังขึ้น

กรจักรเหลียวไปมองบนหน้าจอในขณะที่ลิซ่ารู้สึกขัดใจที่กำลังอยู่ในอารมณ์กระสัน

“จักรขาไม่ต้องรับหรอกค่ะเรามาสนุกกันต่อเถอะนะคะ”

กรจักรผลักร่างอวบของลิซ่าให้ออกจากกายแกร่งก่อนจะคว้ามันขึ้นมารับทันทีเพราะปลายสายที่โทรเข้ามานั้นคือป้าทรงศรี

“คุณจักรแย่แล้วค่ะ”

น้ำเสียงของป้าทรงศรีดูร้อนรนกว่าทุกครั้งที่เขาเคยได้ยิน

“มีอะไรหรือครับป้าศรีเกิดอะไรขึ้นครับ”

“คุณหนูใบตองนะสิคะ”

กรจักรแทบตะโกนออกไปโดยที่ไม่รู้ตัวเมื่อได้ยินชื่อของเด็กสาวหลุดออกจากปากของป้าทรงศรี

“เกิดอะไรขึ้นกับใบตองครับป้าศรี”

กรจักรลุกขึ้นยืนทันที

“คุณใบตองยังไม่กลับมาที่บ้านเลยค่ะ”

ป้าทรงศรีแทบอยากจะร้องไห้เพราะความรักและเป็นห่วงเด็กสาว

“แล้วได้ถามลุงทศหรือยังครับว่าใบตองไปไหน”

ปกติแล้วลุงทศจะเป็นคนรับหน้าที่ไปรับส่งเด็กสาว “ป้าถามแล้วค่ะแต่ลุงทศบอกว่าไม่ทราบเหมือนกันแต่ได้ยินคุณใบตองพูดอยู่เมื่อเช้าว่าวันนี้มีสอบวิชาภาษาอังกฤษ หรือว่าคุณหนูใบตองสอบเสร็จจะไปฉลองกับเพื่อนคะ”

ป้าทรงศรีเต็มไปด้วยความร้อนใจพยายามคาดคะเนไปต่างๆ นานา

“ผมพอจะทราบแล้วล่ะครับว่าแม่ตัวดีของป้าศรีไปไหน”

น้ำเสียงของกรจักรดูราบเรียบต่างจากเมื่อสักครู่ ลิบลับที่แทบจะตะโกนออกมาอยู่แล้ว

“จริงหรือคะคุณจักร”

“จริงครับป้าศรีไม่ต้องเป็นห่วง”

“ถ้าอย่างไรบอกป้าด้วยนะคะคุณจักร”

“ครับ”

นิ้วแกร่งกดวางสายก่อนจะคว้าเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ ทำเอาลิซ่าโวยวายทันทีเพราะหล่อนยังอยากโดนกรจักรกระทุ้งต่อ

“คุณจักร คุณจะไปไหนคะ จะไปหานังเด็กที่ชื่อใบตองหรือคะ”

กรจักรคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่ก่อนจะตรงไปหยิบกระเป๋าสตางค์แล้วนับแบงค์สีเทาหลายสิบใบแล้วโยนมันลงบนเตียงให้กับคู่นอน

“ฉันมีธุระด่วนที่ Macau Casino อ่อ...เกือบลืมไปอย่าเรียกใบตองแบบนั้น ต่อจากนี้ระหว่างฉันกับเธอมันจะไม่มีหนต่อไปอีก”

ลิซ่าได้แต่มองตามเขาตาละห้อยทั้งที่ภายในใจเต็มไปด้วยความโมโหเดือดดาลหล่อนเกลียดเด็กสาวที่ชื่อใบตองเพราะกรจักรมักให้ความสำคัญกับนังเด็กคนนี้ กับอิแค่หล่อนเรียกนังเด็กนั่นเขาถึงกับโมโหจนตัดขาดความสัมพันธ์

ลิซ่าทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากกรี๊ดออกมาด้วยความโมโหเพราะสำคัญตนเองผิดไปถนัด