บทที่ 3 ลูกกวางโดนขย้ำ(3)

พลั่ก!!

เข่าเล็กๆ ของรสากระแทกไปยังจุดยุทธศาสตร์ของผู้ชายตรงหน้าอย่างแรง จนหนุ่มลูกครึ่งถึงกับทรุด และลูกน้องที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดได้แต่ยืนอึ้งด้วยความตกใจ

“อย่ามาดูถูกผู้หญิงอย่างฉันอีก ถ้ายังไม่รู้จักคนอย่างฉันดีพอ!!”

สาวร่างสูงเดินออกมาปล่อยให้เรียวกิทรุดด้วยอาการหน้าดำหน้าแดง จนลูกน้องทุกคนกรูกันเข้ามาเจ้านายของตนด้วยความเป็นห่วง

“ยะ...ยัยตัวแสบ...โอ๊ย!”

“เชอะ!”

“โอ๊ย!!” เรียวกิมองตามแผ่นหลังสวยของรสาไม่ห่าง ก่อนจะรู้สึกเจ็บใจที่ถูกสาวไทยทำร้ายร่างกายแบบนี้ “มาจับทำไมวะ ไปตามผู้หญิงคนนั้นสิ!”

เรียวกิรู้สึกเจ็บใจที่โดนทำร้ายทีเผลอ ถ้าชายหนุ่มไม่เหลิงประมาทผู้หญิงคนนี้จนเกินไปคงไม่ต้องเสียท่าแบบนี้ และจะไม่มีทางปล่อยยัยตัวแสบให้หนีรอดไปได้เด็ดขาด

ทางด้านรสาที่วิ่งหนีออกมาเธอก็พยายามหาที่หลบอย่างรวดเร็วเพราะกลัวถูกจับได้ และสายตาหวานก็แหงมดูก็พบชายฉกรรจ์หลายคนกำลังมองมาที่เธออย่างขะมักเขม้น

“โอ๊ย...ยัยรสา แกจะรอดไหมเนี่ย” หญิงสาวโอดครวญกับตัวเองเพราะเธอเริ่มรู้ตัวเองว่ากำลังเล่นกับผู้ทรงอิทธิพล

“ไปหาทางนู้นสิ...ว่าเธอวิ่งไปทางนั้นหรือเปล่า” เสียงทุ้มตะโกนออกมาเสียงดัง ไอ้ผู้ชายปากดีคนนี้ลุกขึ้นมาได้แล้ว หญิงสาวได้แต่กลั้นลมหายใจด้วยความหวาดกลัวว่าจะโดนจับได้

“ครับคุณเรียว...”

“อย่าให้จับได้นะยัยตัวแสบ จะจัดการไม่เลี้ยงเลย” เสียงทุ้มพูดพร้อมกับกัดฟันพูดด้วยความโมโห

“เจอหรือเปล่า” เสียงของชายลูกครึ่งดังเข้าโสตประสาทของรสา จนเธอต้องอยู่เฉยๆ ไม่ให้เขาเห็นว่าตนกำลังแอบอยู่ในโพรงหญ้าแบบนี้

“ไม่เจอครับ”

“ผู้หญิงตัวนิดเดียวจะหนีไปได้ยังไง”

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันก่อนจะคิดบางอย่างเพื่อล่อผู้หญิงตัวร้ายคนนั้นให้ออกมา

“งั้นกลับกันเถอะ...ไม่ต้องหาแล้ว”

เสียงเข้มประกาศกร้าวทำให้ลูกน้องวัยฉกรรจ์ต่างหยุดการตามหาก่อนที่จะเดินกลับทางเดิน จนรสาที่ได้ยินแบบนี้ก็เป่าปากออกมาด้วยความโล่งอก และเมื่อเห็นว่าคนพวกนั้นไปหมดแล้ว หญิงสาวจึงเดินออกมาจากที่ซ่อนของตัวเองทันที

“เกือบไม่รอดนะยัยรสา” หญิงสาวพูดกับตัวเอง แต่เธอยังไม่รู้ว่าภัยกำลังเข้ามาถึงตัวแล้ว

“ก็ไม่รอดยังไงล่ะ”

เสียงเนิบๆ ของผู้ชายทำให้รสาหันกลับไปแล้วเบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะกลับมาแบบนี้

“คิดจะหนีคนอย่างฉันอย่างนั้นเหรอ” มุมปากของเรียวกิยกขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ จนรสามองเห็นอนาคตที่ริบหรี่ของตัวเอง เนื่องจากเข้าไปกระตกหนวดเสือจนมันตื่น

“เอ่อ...”

“คิดว่าคนอย่างฉันจะปล่อยให้ผู้หญิงที่ทำร้ายฉันลอยนวลอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ มานี่!!!” ว่าจบมือใหญ่ก็ทำการกระชากข้อมือเล็กของรสาอย่างแรง แล้วลากร่างบอบบางให้ขึ้นมาบนรถหรูอย่างรวดเร็ว

“กรี๊ด!! ปล่อยฉันนะ อย่ามาจับ” รสาร้องโวยวายเพราะหวังจะให้มีคนมาช่วย แต่ถนนเส้นนี้แทบจะไม่มีรถคันไหนขับผ่าน

“ร้องไปเถอะยัยตัวแสบ ไม่มีใครกล้ามาช่วยเธอหรอก” เสียงทุ้มตะคอกกลับ

“อย่าจับฉันนะ ฉันไม่มีอะไรชดใช้คุณ เราสองคนถือว่าหายกันก็แล้วกันนะ ปล่อยฉันไป” ทุกครั้งที่เจอเหตุการณ์ฉุกเฉินรสาก็สามารถเอาตัวรอดได้ทุกครั้ง ยกเว้นครั้งนี้!

“คิดว่าฉันจะปล่อยให้คนที่ทำร้ายฉันลอยนวลอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!”

ใบหน้าลูกครึ่งที่แสนหล่อเหลา องค์ประกอบบนใบหน้าเข้มถูกวางอย่างลงตัว ดวงตายาวรีบ่งบอกความเป็นญี่ปุ่นให้เห็นบ้าง จมูกโด่งเป็นสันตามแบบฉบับของชายชาวตะวันตก รวมไปถึงปากหนาที่อิ่มจนรสาเผลอแอบมองด้วยความอิจฉาไม่ได้

“คุณจะฆ่าฉันอย่างนั้นเหรอ...ฆ่าฉันคุณก็ต้องติดคุกนะ มันไม่คุ้มเสียเลย” รสาพยายามเกลี่ยกล่อมชายตรงหน้าให้ปล่อยเธอไป แต่เหมือนจะได้ผลเพราะไม่แม้แต่ชายข้างกายจะไม่ฟังแล้ว เขายังเบะปากเหยียดหยามเธออีก

“คิดว่าคนอย่างฉันจะกลัวคุกเหรอ จะบอกอะไรให้นะคนสวย...ฉันมีอำนาจมากกว่าตำรวจจะจำฉันเข้าคุกได้ ส่วนเรื่องฆ่าคน ฉันก็ทำมามากแล้วไม่เห็นมีใครจะทำอะไรฉันได้เลย”

คำขู่ของชายตรงหน้าทำให้รสาเริ่มหวาดกลัวว่าชายหนุ่มจะทำสิ่งบอก

“ฉัน...ขอร้องปล่อยฉันไปเถอะ”

“เมื่อกี้ไม่เห็นปากเก่งแบบนี้เลย” มือสากจับคางมนของรสาเอาไว้เพื่อให้หญิงสาวมองหน้าเขาอย่างเต็มตา เพราะคนอย่างเรียวกิไม่มีคำว่าปรานี

“เอ่อ...”

“จริงๆ เธอก็สวยไม่เบาเลยนะ” ตาคมเข้มหลุบตามองไหล่เปล่าเปลือยของรสาด้วยสายตาจาบจ้วง จนคนที่ผ่านประสบการณ์ที่ต้องเผชิญหน้ากับผู้ชายมาก่อนอย่างเธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ จนรสาแอบยิ้มด้วยความเจ้าเล่ห์ เพราะเธอจะใช้ความหื่นของเขามาทำให้ตัวเองรอด

“แหม...ชมแบบนี้ก็เขินแย่สิคะ” รสาบิดร่างกายของตัวเองอย่างเคอะเขินก่อนที่จะเอามือบางของตัวเองลูบไปที่อกแกร่งอย่างเย้ายวน จนเรียวกิกระหยิ่มยิ้มที่เธอไม่เล่นตัวให้น่ารำคาญ และอดคิดไม่ได้ว่าผู้หญิงก็เหมือนกันทุกคนต้องการแค่ ‘เงิน’ และ ‘เซ็กซ์’ ซึ่งเขาจะตอบสนองผู้หญิงคนนี้ไม่ให้เสียของเลยคอยดู

“หึหึ...ตอนแรกฉันกะจัดการเธอเสียหน่อย แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจละ เดี๋ยวจะเสียของแย่ถ้าปล่อยไป” สายตาคมจ้องมองอกอิ่มที่ถูกปิดบังด้วยอาภรณ์มิดชิด จนอยากจะเอามือหนาของตัวเองดึงทึ้งมันออกไม่ให้เหลือเหลือ

“จะทำอะไรรสาเหรอคะ” รสาเปลี่ยนจากสาวปากร้ายเป็นสาวปากหวานทันที เพราะผู้ชายชอบผู้หญิงออดอ้อนและเธอจะทำให้เขาได้รู้ว่ามารยาหญิงหลายร้อยเล่มเกวียนมันเป็นยังไง

“ทำยังกับไม่รู้ว่าผมจะทำอะไร...สงสัยต้องสาธิตก่อนละมั้งว่าต้องทำอะไร”

หนุ่มลูกครึ่งโน้มใบหน้าคมของตัวเองเพื่อจะจูบหญิงสาวตรงหน้า แต่รสาไหวตัวหลบทันทำให้ชายหนุ่มพาดเป้าไปจูบที่แก้มเนียนแทน แต่แค่แก้มยังหอมขนาดนี้ทำให้เขาอยากรู้แล้วสิว่าตัวของเธอจะหวานล้ำแค่ไหน คืนนี้เขาจะตักตวงให้สมกับสิ่งที่เธอทำเลยคอยดู

“อย่าสิคะ...ไปต่อกันที่ห้องดีกว่า ตรงนี้รสาอายคนอื่นเขา” เสียงหวานพูดอย่างพะเน้าพะนอจนเรียวกิหลงเคลิบเคลิ้มอยากรู้จักผู้หญิงคนนี้โดยปราศจากเสื้อผ้าให้รกตา

“ได้สิ...ฉันจะทำให้เธอได้รู้จักฉันมากกว่านี้เลยคอยดู” ขณะที่ชายหนุ่มมองรูปร่างเย้ายวนตรงหน้าแต่รสาได้แต่เบะปากด้วยความหมั่นไส้ เพราะไม่คิดว่าผู้ชายปากร้ายคนนี้จะหื่นกามได้โล่

รถคันยาวสุดหรูแล่นมาจอดหน้าคอนโดฯ หรูจนรสามองด้วยความกังวล เนื่องจากรู้ดีว่าที่นี่มีการรักษาความปลอดภัยอย่างดีเยี่ยม จนเธอกลัวจะพลาดท่าเสียทีผู้ชายมาเฟียคนนี้อีกรอบ

“มาสิ...ถ้าเธอบริการฉันดี รับรองฉันจะให้มากกว่าผู้ชายคนไหนเลย” ด้วยความเข้าใจว่ารสาเป็นผู้หญิงอย่างว่าทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะพูดเสนอเงินให้กับสาวร่างเล็กอย่างไม่อายปาก

“ฉันจะรับรองคุณอย่างดีเลยค่ะ...” เสียงหวานลากยาวก่อนที่จะมองไปรอบๆ ตัวคอนโดฯ เพื่อหาทางหนีทีรอดเมื่อเกิดพลาดพลั้ง

มือหนารวบเอวของรสาเข้าหาตัว จริงๆ แล้วคนอย่างเรียวกิไม่เคยหิ้วผู้หญิงจากข้างถนนมาแบบนี้ แต่เพราะความแสบสันและความพยศของเธอทำให้อยากรู้ว่าเวลาที่ผู้หญิงคนนี้ครางบนเตียงของเขาเธอจะเร่าร้อนแค่ไหน