Chapter 15 เสน่ห์แรง
"ยอร์ชเดี๋ยวเราค่อยคุยกัน" ฉันบอกกับยอร์แล้วรีบเดินตามบอสออกไป โหมดโหดออกจำศีลแล้วสิ ถึงเริ่มเกรี้ยวกราดต่อหน้าคนอื่น
"บอสคะ รอวายด้วย" ฉันตะโกนเรียกบอส เมื่อเดินออกจากงานแล้ว ฉันรำคาญรองเท้าส้งสูงมาก ขอถอดออกก่อนก็แล้วกัน เพราะมันเดินไม่ถนัด เผื่อบอสเดินหนีไปอีกฉันจะได้รีบวิ่งตามทัน
วันๆนึงบอสมีกี่ร่างกันแน่ เดี๋ยวก็นิ่ง เดี๋ยวก็โมโห เดี๋ยวก็โกรธและอีกหลายอารมณ์สารพัด
ทั้งฉันและบอสตอนนี้เราสองคนยืนอยู่ตรงโต๊ะหน้าทางเข้าสำหรับคนที่ลงทะเบียนมางานแต่งงานของลูกชายท่านเจ้าสัว
อยู่ดีๆบอสก็เสียมารยาทเดินออกมาดื้อๆ แล้วเนี่ยงานยังไม่เริ่มเลย ออกมาแบบนี้คนอื่นเขาจะคิดยังไงกันหล่ะ
"กลับเข้างานกันเถอะค่ะบอส ออกมาแบบนี้มันเสียมารยาทต่อหน้าผู้ใหญ่นะคะ" ฉันบอกกับบอสด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม ไม่ได้พูดเสียงแข็งเหมือนก่อนหน้า ไม่รู้บอสจะฟึดฟัดอะไรนักหนา
"อยากกลับห้อง" หรือว่าง่วงเลยหงุดหงิด เพราะบอสขับรถมาหลายชั่วโมงโดยที่ไม่ได้แวะพักที่ไหนเลย อาจจะเพลียก็เป็นได้ แต่จะฉุนเฉียวขนาดนี้เลยหรอ
"บอสคะ แต่งงานยังไม่เริ่มเลยนะ"
"ก็ช่างสิ ไม่ใช่ธุระของผม" อ่าวลืมไปแล้วหรอว่าเป็นคนลากฉันมางานเองแล้วก็มาดื้อไม่อยากร่วมงานซะงั้นอ่ะ
"วายถามตรงๆบอสเป็นอะไร"
"ไม่ได้เป็นอะไร" บอสจ้องหน้าฉันเขม็งแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว อาการแบบนี้มองจากดาวอังคารยังดูออกเลยค่ะ แล้วตกลงบอสเป็นอะไรกันแน่ ทำไมฉันต้องมารับกรรมอยู่กับบอสแบบนี้ แล้วยังต้องมาอยู่ห้องพักห้องเดียวกันอีก ถึงจะคนละห้องนอนก็เถอะ
"วายต้องเชื่อใช่ไหมคะ"
"ก็แล้วแต่คุณ" แล้วแต่ฉัน ก็คือไม่เชื่อไง บอสนี่นับวันๆทำตัวแปลกขึ้นโดยเฉพาะวันนี้แปลกเกินมนุษย์มนา นี่ถ้าบอสเป็นผู้หญิงฉันคงคิดว่าบอสมีประจำเดือนแน่ๆ อารมณ์ไม่คงที่ซะขนาดนี้
"แล้วนี่จะกลับห้องเลยใช่ไหมคะ"
"อืม"
"ถ้ารู้ว่ามาแล้วตัวเองจะเป็นแบบนี้อย่ามาอีกนะคะบอส มันเสียเวลาคนอื่น"
"ใครคือคนอื่น"
"ก็วายไงคะ บอสมัดมือชกให้วายมากับบอสแล้ววายก็ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง จู่ๆก็ได้มางานแต่งของท่านเจ้าสัวเจ้าของโรงแรมนี้ วายไม่รู้จักใครในงานเลยนะคะ ยังไงวายก็คือคนอื่นที่เขาไม่ได้รับเชิญ"
"ก็ดี อย่าคิดว่าตัวเองสำคัญ"
"พูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ" ท่าทางการพูดการจารวมไปถึงสีหน้าแววตาดูเหยียดหยันฉันเหลือเกิน เกลียดอะไรกันก่อน ไปทำอะไรให้
"หมายความอย่างที่พูด" บอสพูดเหมือนตอนอยู่ในรถเป๊ะๆ นี่จำDialogมาหรือเปล่า หรือแอบไปเล่นละครแล้วไม่บอกกัน
"วายเบื่อจะคุยกับบอสแล้ว ถ้าอยากกลับห้องงั้นอันเชิญไปที่ลิฟท์เลยค่ะ"
เอาจริงๆฉันก็เหนื่อยเหมือนกัน มันรู้สึกเพลียๆ ขนาดว่าเผลอหลับไปบ้างก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว คงเพราะนั่งรถมาหลายชั่วโมงด้วย
@ห้องพักโรงแรม
ทั้งฉันและบอสเดินเข้ามาภายในห้องด้วยความเหนื่อยล้ากันทั้งคู่ ไม่เข้าใจเลยว่าอยู่ในงานไม่ถึงชั่วโมงยังเหนื่อยขนาดนี้
"บอสคะ ถ้าท่านเจ้าสัวเกิดถามบอสจะตอบว่ายังไง"
"ผมจัดการเองได้" ถ้าพูดเองขนาดนี้ฉันก็ไม่สนใจอะไรแล้วนะ เพราะงานวันนี้ฉันก็ไม่ใช่คนที่ท่านเจ้าสัวเชื้อเชิญมา จะมีก็บอสนี่แหล่ะ จัดการเองก็แล้วกัน
(เสียงโทรศัพท์แจ้งเตือนของวาย)
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ยอร์ชเป็นคนส่งข้อความไลน์มา ฉันจึงเดินไปอีกทางเพื่อไม่ให้บอสจับผิดอะไรฉัน ในงานบอสก็เสียมารยาทใส่เพื่อนฉันไปทีนึงละ
ยอร์ช : เจ้านายวายเขาเป็นอะไร
วาย : ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ เราขอโทษแทนบอสด้วยนะ
ยอร์ช : แล้วนี่วายพักชั้นไหน เราไปหาได้ไหม
ยอร์ชจะมาหาฉันทำไมกัน
วาย : เราพักอยู่ชั้น××× แต่ว่าห้องเดียวกับบอสหน่ะ
ยอร์ช : อ่อ ชั้นVVIP
วาย : ยอร์ชเป็นหลานของท่านเจ้าสัวหรอเห็นท่านเรียกตัวเองว่าลุง
ยอร์ช : ใช่ๆ ทำไมหรอ
วาย : ป่าวเราแค่ถามเฉยๆหน่ะ
ยอร์ช : วายเราโทรคุยได้ไหม
ยอร์ช : ......
วาย : เรายังไม่สะดวกหน่ะ ไว้เดี๋ยวเรากลับกรุงเทพก่อนแล้วค่อยคุยกันดีกว่านะ
ยอร์ช : ได้ งั้นยอร์ชถามอะไรหน่อยสิ ตกลงวายมีแฟนแล้วจริงๆหรอ
วาย : บ้า ไม่มี โสดสนิท
ยอร์ช : แล้วทำไมคุณลุงถึงบอกว่าวายมีแฟน
วาย : ไว้ค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกันนะ แล้วนี่งานเริ่มหรือยัง วันนี้เสียมารยาทใส่ยอร์ชหลายรอบเลย
ยอร์ช : เริ่มแล้วหล่ะ
วาย : งั้นยอร์ชไปร่วมงานเถอะ ไว้ค่อยคุยกัน
ยอร์ช : เรายังอยากคุยกับวายอยู่เลย
อยากจะคุยอะไรกับฉันขนาดนั้นหล่ะ
วาย : วายเหนื่อยๆอ่ะ ไว้พรุ่งนี้ดีกว่า ฝากแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวด้วยนะ แต่ถึงฝากบอกเขาก็ไม่รู้จักวายอยู่ดี ช่างมันเถอะ ไม่ดีกว่า
ยอร์ช : ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราบอกว่าวายเป็นเพื่อนเรา
วาย : ค่า ไว้คุยกันนะ
เมื่อจบบทสนทนาลงฉันจึงปิดหน้าจอโทรศัพท์ แต่ภายในห้องกลับเงียบผิดปกติ หันมองซ้ายขวาก็ไม่เห็นบอส ไปไหนของเขา เข้าห้องนอนไปหรือยัง
จังหว่ะที่ฉันหันตัว บอสก็มายืนอยู่ตรงหน้าฉัน แต่สายตาฉันมันอยู่ในระดับหน้าอกของบอส ฉันจึงต้องเงยหน้ามองคนตัวสูงที่ยืนชิดแทบจะสิงร่าง
จากนั้นบอสค่อยๆโน้มใบหน้าลงมาใกล้ๆกับหน้าของฉันแล้วพูดขึ้น "เสน่ห์แรงใช่เล่น"
อย่าบอกนะว่าบอสแอบดูแชทที่ฉันคุยกับยอร์ช
