Chapter 13

ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงคล้องแขนควงคู่เดินออกงาน แต่นี่อะไรให้ฉันเดินตามหลังจ้ำจ้ำจ้ำ ก้าวขาทีก็ย๊าวยาวใครมันจะไปเดินตามทัน ชุดราตรีก็ยาวบวกกับรองเท้าส้งสูงมันก็เดินไม่ค่อยจะถนัด บอสนะบอสหลอกให้ฉันมาถึงที่นี่แต่กลับไม่ดูแลกัน ให้มันได้ย่างนี้สิ

บอสและฉันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าลิฟท์ ฉันเลยมีโอกาสได้พักหายใจสักแปป ถ้าฉันได้ใส่ผ้าใบนะฉันจะเตะก้านคอบอสให้เคล็ดไปเลย เอาเข้าเฝือกสักเดือนสองเดือน

"บอสเคยชมคนอื่นบ้างไหมคะ" สบโอกาสเลยอยากลองถามดู เห็นมีแต่ด่าๆๆ

"เคย" อ่าว ฉันคือข้อยกเว้นงั้นสิ

"แล้วทำไมไม่ชมวายบ้างหล่ะคะ" บอสถอนหายใจเบาๆก่อนจะหันมามองฉันแล้วไล่สายตาตั้งแต่หัวจรดเท้า

"....." มองเสร็จก็หันหน้ากลับไปที่ลิฟท์ ประตูลิฟท์ก็เปิดออกพอดี บอสจึงก้าวเข้าไปในตัวลิฟท์ ส่วนฉันยืนงงอยู่ที่หน้าลิฟท์ ตกลงสวยหรือไม่สวยเล่าทำไมไม่พูด มอแบบนี้ใครจะเดาออก

"เข้ามาสิ ยืนเอ๋อทำไม" พูดดีไม่เป็นเลยงั้นสิ ยังจะมาทำเสียงดุอีกคนเรา

"ค่ะ ค่ะ" อยากจะกลอกตาใส่บอสสักแปดตลบ เอาอะไรมาเอ๋อ นี่นางฟ้านะคะบอส

พอฉันเดินเข้ามาในลิฟท์ทุกอย่างก็เงียบสงบ เงียบซะจน...อ่าวไม่กดเลขในลิฟท์แล้วจะลงไปได้ยังไงหล่ะ "บอสคะไม่กดเลขหรอคะว่าจะไปชั้นไหน" บอสะดุ้งตกใจเล็กน้อย จึงรีบเอื้อมมือไปกดเลขชั้นที่จะลงไป ตลกเป็นบ้า ไม่เคยเห็นบอสเสียอาการแบบนี้เลย จะมาพลาดตกม้าตายเพราะลืมกดลิฟท์ไม่ได้ป่ะ อยากจะขำให้ท้องแข็ง แต่มันก็ได้แค่ขำในใจ กลั้นไว้ยัยวาย กลั้นขำไว้

"ส่งกระแสจิตให้ลิฟท์ลงไปเองหรอคะ"

"......" เงียบ เขินอ่ะดิ คนเรามันก็พลาดกันได้แหล่ะหน่า

เพียงไม่กี่อึดใจประตูลิฟท์ก็มาจอดชั้นภายในงาน ฉันนี่รีบเดินออกจากลิฟท์ทันทีไม่สิแทบจะวิ่งอยู่แล้ว เพราะกลัวว่าจะหลุดขำต่อหน้าบอสแล้วจะดูเสียมารยาทเกินไป อุตส่าห์กลั้นไว้สุดๆแล้วนะ ยังแทบกลั้นไม่ไหว

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า" โอ๊ย ค่อยยังชั่ว กลั้นขำมาตั้งหลายวิ

หมับ~

"มันน่าขำนักหรือไง" จู่ๆก็รู้สึกเหมือนไหล่ทรุด ฉันจึงเบนสายตาไปมองมือที่อยู่บนไหล่ แล้วค่อยๆจับมือหนาออกแล้วหันตัวหลังไปประจันหน้า เดินตามหลังมาไวขนาดนี้เชียว

"ก็วายไม่เคยเห็นบอสเสียอาการเพียงเพราะไม่ได้กดลิฟท์ ขำๆหน่าบอส มันไม่ได้เป็นเรื่องเสียหาย"

"หึ คุณมองไปรอบๆสิ" ไม่ได้จะเดินมาต่อว่าที่ฉันเสียมารยาทหรอกหรอ แล้วรอบข้างๆทำไม...ว๊ายยยย คุณพระยกมือทาบอกค่ะ หันควับมองซ้ายมองขวาทุกคนที่ยืนอยู่หน้างานกำลังกลั้วขำฉัน หรือเพราะว่าฉันขำเสียงดังไปหรอ ฮืออ ไม่รู้ตัวเลยนะจริงๆ T T

"ใครที่มันน่าขำมากกว่ากัน" บอสตบลงมาที่ไหล่ฉัน2ที แล้วเดินลิ่วเข้าไปภายในงาน

วันนี้ฉันมาขายสวยนะ แต่ไหงกลายเป็นขายขำไปได้หล่ะ ไม่น่าโง่เลยยัยวาย แทนที่จะหามุมหลบตามหลืบ กลับมายืนขำอยู่ตรงกลางหน้าประตูทางเข้างานซะได้

ห้องบอลรูม

บอสเดินไปไหนแล้วเนี่ย ตัวก็สูง ฉันน่าจะมองเห็นบอสสิ แต่นี่กลับไม่เห็นเลย คนละลานตา มองจนตาลายไปหมด แล้วนั่นป้ายชื่อใครที่อยู่บนเวที มีเค้กอยู่ตรงกลางห้องบอลรูม ชัดเลยนี่บอสพาฉันมางานแต่ง แล้วพาฉันมาทำไมกันเนี่ย

"วาย" เสียงคุ้นแต่ที่แน่ๆไม่ใช่เสียงบอสแล้วหนึ่ง ฉันจึงหันไปมองตามเสียงว่าเป็นใคร

"อ่าวยอร์ช"

"วายมางานนี้ด้วยหรอ"

"วายโดนมัดมือชกให้มาหน่ะ" ฉันบอกเพื่อนผู้ชายที่เจอกันตอนอยู่หน้าลิฟท์ชั้นล็อบบี้

"แล้วนี่งานแต่งใครหรอ"

"งานแต่งท่านลูกชายท่านเจ้าสัวเจ้าของโรงแรมที่นี่"

"แล้วเจ้านายวายไปไหนหล่ะ ทำไมถึงปล่อยให้สาวสวยอย่างวายมาเดินคนเดียว"

"พอดีมีเหตุนิดหน่อยหน่ะ วายกำลังมองหาบอสอยู่แต่หาไม่เจอ ไงรบกวนยอร์ชช่วยส่องที่สิ จำบอสวายได้หรือเปล่าที่เจอกันหน้าลิฟท์"

"อือ จำได้ เจ้านายวายใส่ชุดสีอะไร"

"สูทสีน้ำตาล เชิ้ตตัวในสีขาว ทรงผม Slicked back รองเท้าหนังสีน้ำตาล"

"วายบอกแค่สีเสื้อก็พอ"

"ก็กลัวไม่ละเอียดพอไง" ฉันตอบเพื่อนชายที่ยืนอยู่ข้างๆแต่สายตากลับมองหาบอสทรงโหดอยู่

"ใช่หรือเปล่า" ยอร์ชชี้นิ้วไปยังกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆหน้าเวที่ ฉันจึงหรี่ตาลงเล็กน้อยว่าใช่บอสหรือไม่

"ใช่ ใช่ ขอบคุณนะยอร์ช" ฉันไปพูดขอบคุณแล้วฉีกยิ้มให้กว้างๆ

"อย่ายิ้มแบบนี้สิ เดี๋ยวเราหัวใจวายขึ้นมาทำไง" เอ้านี่ยอร์ชกำลังหยอดฉันอยู่หรือเปล่า

"ปกติวายก็ยิ้มแบบนี้ คือวายดีใจหน่ะที่ยอร์ชช่วยวายมองหาบอส"

"วายไปหาเจ้านายเถอะ อ้อ อยากจะบอกอะไรอีกอย่าง วันนี้วายสวยมากเลยนะ"

"ขอบคุณนะยอร์ช วายขอตัวก่อน"

"เดี๋ยว" กำลังจะก้าวขาแล้วเชียว ฉันเลยต้องรีบหันหน้ามาฟังยอร์ชก่อนว่าจะพูดอะไร

"วายจะกลับวันไหนหรอ"

"ไม่รู้เลยอ่ะ เพราะบอสลากเรามาที่นี่โดยที่ไม่บอกอะไรเราเลยสักอย่าง"

"อืมม..วายยังใช้ไลน์เดิมใช่ไหม" ทำไมยอร์ชต้องทำท่าเขินต่อหน้าฉันด้วยหล่ะ

"ใช่"

"งั้นเดี๋ยวคืนนี้เราทักไปหานะ"

"อ้อ อืม ดะ"

"ไม่ได้" เสียงทุ้มติดดุเอ่ยพูดแทรกขึ้น บอสมาตั้งแต่ตอนไหน ทำไมฉันไม่เห็น แล้วมานานหรือยัง

"เพื่อนวายไงคะชื่อยอร์ชคนที่เจอที่ด้านล่างล็อบบี้เมื่อตอนเย็น" ฉันกลัวว่าบอสจะจำเพื่อนฉันไม่ได้เลยอยากแนะนำตัวให้รู้จักกันก่อน

"ไม่ได้อยากรู้จัก" บอสมองหน้ายอร์ชเหมือนเด็กพาลหาเรื่องชกต่อย

"ก็ไม่ได้จะให้รู้จักหรอกค่ะ วายแค่กลัวบอสจะจำเพื่อนวายไม่ได้แค่นั้นเอง" ฉันไม่มีทางแนะนำให้ใครรู้จักบอสหรอกนะ หน้าไม่เป็นมิตรแบบนี้ ใครจะกล้าอยากรู้จักด้วย

"ทักแชทมาคุยดึกๆดื่นๆคงอยากไปเที่ยวกันสองต่อสองหล่ะสิ ผมใช้ให้คุณมางานนี้กับผมนะ ไม่ได้ให้คุณมาเที่ยวกับผู้ชายกลางค่ำกลางคืน"

"บอสคะ นี่เราเพิ่งทักคุยกันเองนะคะ ยังไม่ได้จะชวนกันไปไหนซะหน่อย"

"ตามผมมา" เอ้าตัดบทกันไปดื้อๆแล้วยังมาจูงมือฉันต่อหน้ายอร์ชอีก ฉันจึงต้องจำให้ไอบอสหน้าโหดมันลากฉันไป ฉันเลยหันไปยกมือเดียวขอโทษยอร์ชแล้วทำปากกว้างๆบอกว่าคืนนี้คุยกัน ซึ่งบอสก็คลี่ยิ้มแล้วพยักหน้าลงเล็กน้อย

ก็แค่คุยเอง จะมาห้ามคนอย่างวายได้ยังไง ไอบอสคนหื่น