Chapter 16 ต่อบนรถ

Chapter 16

ต่อบนรถ

รถยุโรปคันหรูถูกจอดไว้ที่ใต้ต้นไม้ มีสองหนุ่มสาวเดินฉุดกระชากลากถูกันมา สายใยถูกผลักเข้าไปที่เบาะด้านหลังตามด้วยหมอกรณ์ รถสตาร์ทเปิดแอร์เย็นฉ่ำ และตัวสายใยก็ถูกต้อนจนหลังชิดเข้ากับฝั่งประตู หมอกรณ์คืบคลานเข้ามา แทรกตรงกลางกายของเธอแล้วโน้มตัวลงมาบดขยี้จูบสายใยอยู่ภายในรถ

“อื้ม...” ชุดเดรสกระโปรงสีขาวความยาวเหนือเข่าถูกถลกขึ้นด้วยเงื้อมมือหนา เขาจับที่ต้นขาอ่อนของเธอ หญิงสาวไม่อาจโวยวายอะไรได้เพราะเธอโดนเขาบดขยี้จูบ

“อ่าา~” ความร้อนถูกส่งผ่านเข้าหากันและกันผ่านอุ้งปากอวบอิ่ม พี่หมอกรณ์จับที่ต้นขาของเธอและบีบเบา ๆ พร้อมกับใช้นิ้วโป้งเกลี่ยลูบ สัมผัสได้เลยว่าเจ้าน้องชายของเขาตอนนี้มันโตนูนดันกางเกงขาสั้นใส่เล่นตัวนี้ซะเหลือเกิน

ริมฝีปากหยักหนาบดขยี้จูบ สอดแทรกลิ้นเข้าไปเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ ให้เห็นว่าเขานี้เป็นเจ้าของเรือนร่างเล็กของสายใยแต่เพียงผู้เดียว

ก่อนที่จะถอนริมฝีปากออก

“จูบกับพี่จนปากเจ่อ ยังจะไปบ้านมันอีกไหม?”

“แฮ่ก ๆๆ” เสียงเหนื่อยหอบหายใจของสายใยดังขึ้นพร้อมกับดวงตาคู่สวยที่เหลือบมองพี่หมอกิตติกรณ์

“พี่หมอ...ทำไมทำกับหนูแบบนี้ล่ะ”

เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ในเมื่อไม่คิดอะไร ทำไมจึงให้ความหวังกัน

“มันพาเธอไปบ้านสุดท้ายก็จะพาจบที่ห้องห้องนอน”

เขายกมือจับคางของสายใยให้เชยขึ้น มืออีกข้างยังคงลูบไล้ต้นขาอ่อนภายใต้กระโปรงของเธอ

“จบที่ห้องนอนอะไรกัน พี่หมอคิดไปเองทั้งนั้น”

สายใยไม่เชื่อหรอกว่าเบ็คจะรวบรัดพาเธอไปบ้านเพื่อทำเรื่องอย่างว่า ถ้าจะทำจริงเบ็คพาไปทำที่คอนโดของตัวเองตอนอยู่ที่กรุงเทพไม่ง่ายกว่าเหรอ

“เธอยังอ่อนหัดเรื่องผู้ชายเกินไป”

“อ่อนหัดยังไงกันคะ?”

“ส่งสายตายั่วพี่อย่างนี้ เธอต้องการผลลัพธ์คืออะไรล่ะ”

“ยั่ว? หนูเนี่ยนะยั่วพี่? ไม่มีทางเป็นแบบนั้นแน่” สายใยปฏิเสธเสียงแข็งเธอจะไปยั่วพี่หมอกรณ์ทำไม เขารักเพื่อนสนิทของเธอไม่ได้รักเธอสักหน่อย

“ขาขาว ๆ ของเธอนี่ก็โคตรยั่ว” เขาลูบไล้ไปมาพร้อมกับก้มลงมอง

“พ พี่หมอ อย่าลูบขาหนูสิคะ!” เธอพยายามปัดมือแกร่งนั้นออกแต่ก็ไม่เป็นผล พี่หมอกรณ์ผละมือออกจากต้นขา เลื่อนมือมาจับเข้าที่กระดุมชุดเดรสสีขาวของเธอเม็ดแรกก่อนที่จะค่อย ๆ ปลดกระดุมลงมาทีละเม็ด

“พี่หมอกรณ์...จะทำอะไร”

หมอกรณ์ไม่ตอบ สายตาดูเรียบนิ่งจนเดาความรู้สึกไม่ได้ว่าคุณหมอกิตติกรณ์กำลังคิดอะไร

กระดุมถูกปลดออกจนครบทุกเม็ด เผยให้เห็นบราเซียสีขาวบริสุทธิ์

“พ พี่หมอ... อย่ามอง”

สายใยยกมือปกปิด แต่หมอกรณ์กลับมองเขม็ง เพิ่งเคยเห็นอกอวบของสายใยใกล้ขนาดนี้ ทั้งอวบใหญ่และยั่วยวนสายตาซะเหลือเกิน

“พี่หมอ...อย่าทำแบบนี้ค่ะ”

สายใยพยายามจะปกป้องเรือนร่างสวยนี้เอาไว้ รู้ดีว่านั่นคือสายตาหื่นกามของผู้ชาย แต่ก็ไม่คิดเลยว่าพี่หมอที่ทุกคนต่างขนานนามว่าสนใจแต่เรื่องอนาคต การเรียน และการงาน มีการอ่านหนังสือการเงินควบคู่ไปด้วย ใครจะคิดว่าเขาจะมีมุมนี้แบบผู้ชายคนอื่นอยู่ด้วยเช่นกัน

มือหนาดันบราสีขาวขึ้นไปด้านบนเหนือเต้าส่งผลให้เต้าอวบโดนดันมาด้านล่าง ความอวบใหญ่แทบจะปริแตกอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

หมอกิตติกรณ์ยกมือขึ้นทั้งสองข้างขยำเต้าอวบแผ่วเบา

“พ...พี่หมอหยุดนะคะ อย่าทำแบบนี้”

เธอพยายามจะหักห้ามทั้งที่หน้าแดงซ่านมองคนที่คร่อมตัวเองอยู่ เขาดันหลังของเธอเข้ากับประตูรถ

“พี่จะดูดให้แดง ดูดให้มันซ้ำรอยไม่ได้อีกเลย” เขาก้มหน้าลงมาแล้วจูบเข้าเนินอกก่อนที่จะเลื่อนลงมางับเข้าที่ยอดปทุมถันสีชมพูดูน่ารักของสายใย คนที่เขาบอกว่าเป็นแค่น้องสาว

“พี่หมอกรณ์~” สายใยสะดุ้งโหยงสุดตัวเมื่อหมอกิตติกรณ์งับเข้าที่ยอดปทุมถันแล้วใช้ลิ้นร้อนหยอกเย้าเล่นกับเม็ดนั้น

ขาของสายใยข้างหนึ่งวางยันกับพื้นรถ ส่วนขาอีกข้างทอดตรงยาวอยู่บนเบาะรถโดยมีพี่หมอกิตติกรณ์คร่อมเธออยู่ตรงกลางแล้วดูดเต้าอวบจับฟัดราวกับลูกหมาที่หิวนมแม่ เขาดูหิวโหยและทรมาน

“อู้ยยยย...พี่หมอคะ อย่าทำแบบนั้นเลยนะ” สายใยในตอนนี้รู้ตัวเลยว่าตัวเองนั้นทนไม่ไหวมากแค่ไหน มันเสียวซ่านไปทั้งกาย เธอรู้สึกขนลุกซู่อย่างที่ไม่เคยเป็น ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันเรียกว่าอะไรกันแน่

“อื้ม~” พี่หมอกรณ์ยังคงกินเต้าอวบใหญ่อย่างเอร็ดอร่อยไม่เกรงใจใคร

สลับฟัดกันอยู่สองเต้าราวกับทารกที่กำลังดูดดื่มนมแม่ สายใยหน้าแดงซ่านแม้ว่าอากาศภายในรถจะเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศ

ในที่สุดหมอกรณ์ก็ถอนริมฝีปากออกจากเต้าทั้งคู่

เขาเงยหน้ามองสายใยที่ตอนนี้หน้าแดงแจ๋ ที่เนินอกรวมถึงแม้กระทั่งเต้านมถูกฟัดไปด้วยรอยฟันและรอยแดง

“พี่หมอ...ทำไมทำแบบนี้”

“นมเธอถูกพี่ฟัดจนแดง แบบนี้มันก็กินซ้ำไม่ได้แล้วใช่ไหม?”

สายใยรู้สึกเศร้า

“ในเมื่อไม่เคยรักกัน ทำไมถึงมาทำกันแบบนี้คะ”

“เพราะพี่ไม่ชอบเห็นเธออยู่กับมัน”

“หนูอยู่กับคนอื่นแล้วมันทำไม? เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”

“เป็น”

“เป็นอะไร?” สายใยถามเขา สีหน้าของเธอไม่สบอารมณ์นัก ทั้งที่พยายามจะตัดใจแต่มาทำกับเธอแบบนี้แล้วเธอจะตัดใจได้อย่างไร?

“เป็นผู้ชายที่จูบกับเธอถึงสามครั้ง”

“จูบเผลอ ๆ หนูไม่นับ”

“แต่ครั้งนี้ไม่ได้แค่จูบ พี่ยังได้กินนมเธอ”

“คนเป็นแม่ยังให้นมลูกได้ หนูจะคิดซะว่าให้ลูกนกลูกกามาดูดนมกินจะได้อิ่มท้อง”

“สายใย! เธอคิดว่าตัวเองเป็นแม่วัวพันธุ์ดีที่จะให้ใครดูดนมก็ได้อย่างนั้นเหรอ”

พี่หมอกรณ์ขึ้นเสียง รู้สึกไม่พอใจหญิงสาวเป็นอย่างยิ่ง

“ใช่ค่ะ อยากดูดก็ดูด หรือพี่หมอกรณ์จะดูดซ้ำก็ได้หนูไม่ว่าหรอก...ว๊าย!!” พูดไม่ทันจบประโยคหมอกรณ์ก็โถมตัวเข้าหาบีบเต้าอวบจนแน่นและฟัดอีกครั้ง

ยอดปทุมถันสีสวยบวมเป่งทั้งสองข้างถูกสลับตวัดดูดอย่างรุนแรงมากกว่าเดิม อกอวบใหญ่เกินไป ขนาดมือหนาของหมอกิตติกรณ์ยังกอบกุมไม่หมด

“อ๊า...พี่หมอ”

เธอครางเสียงหวานเมื่อเขาฟัดกับเต้าอวบจนแทบจะไม่มีพื้นที่ให้คนอื่นได้ดอมดมชื่นชมว่ามันสวย อกอวบขาวเนียนตอนนี้เต็มไปด้วยรอยแดงฟกช้ำ พี่หมอกรณ์ฟัดจนมันแทบไม่เหลือสภาพ

“จำเอาไว้สายใย...นมเธอพี่ดูดได้คนเดียว”

คำพูดของเขาทำเอาเธอหน้าแดงซ่าน แต่ภายในใจกลับรู้สึกเศร้า เขาทำกับเธอเช่นนี้แต่ไม่ให้สถานะอะไร บอกว่าเธอเป็นแค่น้องสาว

“พี่น้องที่ไหนดูดนมกันได้” เธอพูดเสียงพึมพำ หมอกรณ์ชะงักไปนิดหน่อย

“ก็เราสองคนไง หรือเธอจะบอกว่าไม่ชอบที่พี่ทำ?”

เขาถามย้ำ

“แต่พี่รักอยู่กับแพรดาวไม่ใช่เหรอ”

เธอไม่อยากขึ้นชื่อว่าทำอะไรลับหลังเพื่อน

“แพรดาวไม่เคยรักพี่” เขาตอบเสียงนิ่ง มันเป็นความเศร้าใจที่บอกไม่ถูก ทั้งที่พยายามอย่างสุด ๆ แล้ว

“ละ แล้วตอนนี้เราเป็นอะไรกันคะ...”

ในเมื่อพี่หมอกรณ์ไม่สมหวังกับแพรดาว แล้วเขามาทำกับเธอเช่นนี้ เขาต้องการมีสถานะไหนกับเธอ? ถามไปพลางใจเต้นตึกตัก

หมอกรณ์นิ่งชะงักไปเมื่อเจอคำถามนั้น เขาเองก็ตอบไม่ได้ว่ารู้สึกอะไรกับสายใย เขามองเธอเป็นน้องสาวมาโดยตลอดแล้วมันเป็นอย่างนั้นไม่เคยเปลี่ยนแปลง แต่จู่ ๆ น้องสาวคนนี้กลับมาถามหาสถานะจากเขา

“เป็นพี่น้องกันไงครับ”

สายใยรู้สึกเจ็บจี๊ดเบา ๆ โอเค พี่น้อง! พี่น้องที่ไหนดูดนมกันได้ เธอได้แต่เก็บความเคลือบแคลงใจเอาไว้ภายในไม่เคยบอกออกไป

“ค่ะ...พี่น้องก็พี่น้อง” เพราะสายใยไม่อาจจะสานต่อหรือทำอะไรได้มากกว่านี้ ผู้ชายไม่ให้สถานะจะให้เธอหน้าด้านขอร้องอ้อนวอนเขามันก็ใช่เรื่อง ต่อจากนี้ไปตั้งปณิธานกับตัวเอง...เธอจะค่อย ๆ พยายามถอนใจออกมาจากพี่หมอกรณ์

เพราะยิ่งอยู่นาน คนที่เจ็บก็คือเธอเอง

หลายวันต่อมา

พี่หมอกรณ์ไม่ได้ติดต่อเธอมาอีกเลย ไม่ได้รับไปเที่ยวที่ไหน มีเพียงเบ็คที่โทรมาหาแล้วบอกว่าจะพาไปเที่ยวที่บ้าน

คำพูดของพี่หมอกิติกรณ์ขึ้นมาในหัว

‘พาไปบ้านสุดท้ายก็จบที่ห้องนอน’

คนบ้า! มองโลกในแง่ร้าย เบ็คไม่มีทางทำแบบนั้นกับเราหรอก ถ้าจะทำก็ทำไปนานแล้ว

สายใยคิดกับตัวเอง

วันนี้เบ็คจะเข้ามารับเธอเพื่อไปเที่ยวที่โรงเหล็กบ้านเบ็คด้วยกัน

“นี่ พี่สายใย! เพื่อนพี่ที่จะมารับไปเที่ยวเห็นว่าเรียนวิศวะนี่ แถมหล่อมากนะ ไม่ชอบเขาเลยรึไง?”

สายใจน้องสาวเดินเข้ามาหาที่ห้อง

“บ้าละ...เบ็คเป็นแค่เพื่อนพี่”

“แหม ก็อย่างว่าแหละนะ...พี่สายใยรักแค่พี่หมอกรณ์คนเดียวนี่”

“อย่าไปพูดให้ใครได้ยินเชียวสายใจ น่าเกลียด”

“ไม่ต้องเขินหรอกพี่สายใย แล้วก็...ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายยังรับรู้เลยว่าพี่สองคนคบกัน อยู่ในกรอบสายตาของผู้ใหญ่ไม่น่าเกลียดหรอก”

สายใจว่าพลางเดินมานั่งที่เตียงนอนของสายใย

“แล้วเธอล่ะ มีหนุ่มมาจีบบ้างหรือเปล่า?”

สายใยเปลี่ยนเรื่องคุยไปถามน้องสาวแทนว่ามีหนุ่มไหนเข้ามาจีบน้องสาวของเธอบ้างไหม

“จะมีใครมาจีบล่ะคะ น้องสาวหน้าตาแบบนี้พี่สายใยก็รู้อยู่”

สายใจน้อยอกน้อยใจในหน้าตาของตัวเองที่ไม่สะสวยและมีผิวขาวเท่าพี่สาว

“สักวันก็จะเจอคนที่รักเองจ้ะ”

สายใยปลอบใจน้องไปอย่างนั้นทั้งที่ตัวเองก็ยังไม่เจอคนที่รักเลย...เพราะไม่ว่าใครจะเข้ามาจีบ ใจของสายใยก็มีแค่พี่หมอกรณ์คนเดียวเท่านั้น พร้อมกับสถานะที่เขามอบให้

เป็นพี่น้องกันไงครับ

อืม...เจ็บดีจริงๆ