Chapter 1 เพราะพี่รักแพรดาว

Chapter 1

เพราะพี่รักแพรดาว

สายใย วารินรัก ลูกสาวของท่านสส. ทางภาคใต้ที่ต่างได้รับขนานนามจากชาวบ้านทั่วสารทิศว่าสวยเหลือเกิน สวยหยดย้อย พวงแก้มชมพูกับผิวขาว ๆ และดวงตากลมโต...

หญิงสาวในชุดมัธยมปลายลงจากรถพร้อมกับน้องสาวที่อายุอ่อนกว่าถึงสองปี

“พี่สายใย แต่งหน้าทำผมยังไงให้เป๊ะแบบนี้ตลอดทั้งวัน ตั้งแต่เช้าจรดเย็นยังสวยเหมือนเดิม”

สายใจ น้องสาวผมหยิก ผิวคล้ำเอ่ยถามพี่สาวที่ผิวขาวอมชมพูและผมตรงสวย สายใยยิ้มแล้วส่ายหน้าน้อย ๆ

“พี่ก็ทำตามปกตินะ”

“ไม่จริงอ่ะ พี่สายใยต้องมีเคล็ดลับแน่...คนอะไรจะสวยเป๊ะเหมือนนางฟ้าทั้งวันขนาดนี้”

“ยัยบ๊อง! เธอก็ชมพี่เกินไป” สายใยตีเข้าทีไหล่ของน้องสาวเบา ๆ

“คุณหนูสายใจ คุณหนูสายใย เข้าบ้านเถอะค่ะ ป่านนี้ท่านสส. และคุณนายสายน้ำผึ้งคงจะรอทานข้าวเย็นแล้ว”

“ค่ะป้าบุญ” สองสาวพยักหน้าให้กับพี่เลี้ยงและแม่บ้านคนสนิท

แต่แล้วในขณะที่ สายใย วารินรัก กำลังจะเดินเข้าไปในบ้าน ดวงตากลมโตก็เหลือบเห็นรถยุโรปคันหรูจอดอยู่ที่รั้วหน้าบ้าน

“เป็นอะไรไปพี่สายใย ไปเร็วสิพ่อแม่รอแล้วนะ”

“สายใจเธอเข้าไปก่อนเลย เดี๋ยวพี่หยุดคุยกับเพื่อนแป๊บนึง”

เธอตอบน้องสาวเสียงพึมพำก่อนที่จะเดินไปด้านหน้าประตูรั้ว

บ้านของเธอเป็นบ้านไม้สองชั้นในรั้วเขตบ้านวารินรักมีสวนแปลงผักอยู่หน้าบ้าน ช่างแสนอบอุ่น...เป็นบ้านที่ส่งทอดกันต่อมาจากบรรพบุรุษหลายรุ่น

“สวัสดีค่ะ เอ่อ...พี่หมอกรณ์มีอะไรหรือเปล่าคะ?”

รถคันหรูนี้เป็นที่รู้กันดีว่าเป็นรถของบ้านกิตติกรณ์ บ้านของตระกูลหมอที่มีชื่อเสียงภายในจังหวัด สังคมที่นี่หลายครอบครัวต่างอยากได้คุณหมอกิตติกรณ์มาเป็นลูกเขยกันทั้งนั้น

“พอดีพี่กลับมาจากกรุงเทพ ฝากของให้น้องแพรดาวหน่อยได้ไหม?”

คุณหมอกิตติกรณ์ยิ้มให้กับสายใย ร่างสูง ใบหน้าขาวเนียนราวกับไม่เคยเจอแสงอาทิตย์ สีผมดำขลับ

เขายื่นถุงโดนัทแบรนด์ดังจากกรุงเทพให้กับสายใย

“โดนัทเนี่ยนะคะ?”

“โดนัทพี่ให้สายใย ส่วนอันนี้...พี่อยากให้แพรดาว”

เขาส่งถุงกระดาษสีขาสลักตัวอักษรสีทองให้เธอ มันเป็นถุงของแบรนด์ดังแบรนด์หนึ่งซึ่งราคาสูงลิ่ว แม้แต่ลูกสาวท่านสส. อย่างตัวสายใยเองยังไม่คิดซื้อใช้

“เอ่อ ไม่รู้แพรดาวจะรับไหมนะคะ”

แพรดาวเป็นเด็กสาวฐานะยากจน แต่สอบติดมาโรงเรียนระดับจังหวัดและเป็นเพื่อนสนิทกับสายใยลูกสาวสส.

“ไม่รับก็ไม่เป็นไร บอกว่าพี่ให้ก็แล้วกัน”

“พี่หมอกรณ์ก็น่าจะสารภาพรักกับแพรไปตรง ๆ นะคะ แอบชอบมาตั้งแต่ตอนเราเรียนมัธยมที่เดียวกันแล้วนี่”

“สายใยก็รู้ว่าแพรดาวเป็นคนยังไง แต่นั่นแหละ...พี่ชอบ”

เขาพูดพร้อมกับคลี่ยิ้ม แต่ใจของสายใยเจ็บเหลือเกินที่ต้องได้ยินพี่หมอกรณ์ของเธอพูดว่าชอบเพื่อนสนิทตัวเอง ดวงตาคู่สวยหลุบต่ำ

“เอาเป็นว่าหนูจะเอาของให้แพรดาวแล้วกันนะคะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับโดนัท”

“พรุ่งนี้ไปเรียนที่โรงเรียนตอนเช้าใช่ไหม?”

“ค่ะ”

“เดี๋ยวพี่จะมารับ”

“เอ๋...”

“พี่จะไปส่งที่โรงเรียน อยากเจอแพรดาว”

พอได้ยินว่าเหตุใดพี่หมออยากจะไปส่งเธอที่โรงเรียนคนตัวเล็กก็ยิ่งรู้สึกน้อยอกน้อยใจ ไม่ได้อยากไปส่งเพราะว่าแอบรักหรือชอบเธอ แต่เขาแค่อยากเจอหน้าเพื่อนสนิทของเธอต่างหาก...แพรดาว

“ได้ไหม? พี่อยากเจอแพรดาว”

“ได้ค่ะ...เดี๋ยวตอนเช้าพี่หมอกรณ์มารับหนูก็ได้”

สายใยรับถุงทั้งสองนั้นมาแล้วเดินเข้าไปในบ้านทันที หมอกิตติกรณ์ยิ้มนิดหน่อยแล้วขับรถกลับไปยังบ้านของของตัวเอง

เช้าวันต่อมา

“วันนี้เดี๋ยวพี่หมอกรณ์มารับนะ สายใจไปกับลุงเอี่ยมได้เลย”

“อะไรกันพี่สายใย นี่คบกับพี่หมอกรณ์จริงจังแล้วงั้นเหรอ? พ่อแม่เองก็พูด ๆ อยู่ว่าดูสนิทกันเกินกว่ารุ่นพี่ที่รู้จักกันนะ”

“บ้าเถอะ พี่หมอกรณ์เป็นรุ่นพี่ที่เรียนห้องสายการเรียนเดียวกันเฉย ๆ เธอก็รู้ว่าพี่เรียนห้องคิง”

“รู้ค่ะ พี่สาวคนสวยทั้งเก่งทั้งเพอร์เฟค”

“อย่ามาปากหวาน ปากหวานแบบนี้จะอ้อนขออะไรพี่หรือเปล่า?”

“เปล่าสักหน่อย! ไปได้แล้ว...พี่หมอมาแล้วนั่น”

สายใจกระแทกไหล่พี่สาวเบา ๆ สายใยพยักหน้าให้น้องสาวก่อนที่จะเดินไปยังรถยุโรปคันหรูซึ่งจอดอยู่ที่หน้ารั้วบ้านวารินรัก

บนรถของนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่สาม นายกิตติกรณ์ กิตติวรกุล ลูกชายของคุณหมอก้องเกียรติที่เปิดคลินิกอยู่ในตลาด ทั้งท่านยังทำงานอยู่ในโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำ

“ปีหน้าก็จะเข้ามหาลัยกันแล้วนี่”

“ใช่ค่ะพี่หมอ”

“แล้วแพรดาว...จะไปเรียนที่เดียวกับสายใยหรือเปล่า?”

“ก็คิดว่าจะสอบเข้าที่เดียวกันนะคะ...แต่หนูก็ดูมหาวิทยาลัยเดียวกับพี่หมอไว้อยู่ เป็นเอกชนชื่อดังพ่อแม่อยากให้เข้า”

“แพรดาวก็จะไปด้วยงั้นเหรอ?”

“แพรดาวก็อยากไปค่ะ... แต่ทีนี้เรื่องค่าเทอม...”

สายใยนิ่งไป รู้ว่าเพื่อนสนิทเธอฐานะไม่ค่อยดี

“เรื่องค่าเทอม คุยกับแพรดาวให้พี่ทีสิ”

“ทำไมเหรอคะพี่หมอ” สายใยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เอียงคอมึนงง

“พี่ยินดีจ่ายค่าเทอมให้แพรดาวนะ”

“พี่หมอกรณ์...” เธอนิ่งชะงักไป รู้ดีว่าคุณหมอกิตติกรณ์นอกจากจะเป็นลูกชายมาจากบ้านตระกูลหมอแล้วยังมีธุรกิจอีกหลายตัว เขาเองก็ร่ำรวยไม่แพ้ไปกว่าเศรษฐีหน้าไหนในจังหวัด

“เพราะพี่รักแพรดาว”

คำพูดของชายตรงหน้าทำเอาเธอเจ็บจี๊ดเข้าที่หัวใจ

รักแพรดาวอย่างนั้นเหรอ... อะไร ๆ ก็แพรดาว

แล้วสายใยล่ะ เธอเป็นตรงไหนในสมการของเขากัน?