เพื่อนบ้าน(4)

ใบข้าว talk

ฉันขับรถออกมาจากบ้าน สิ่งแรกที่ฉันคิดได้คือต้องหาที่อยู่ ฉันจอดรถข้างทางแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นเสิร์ชหาคอนโดที่ไว้ให้เช่า ฉันนั่งเลือกคอนโดที่พอใจแล้วก็จัดการโทรไปที่คอนโดนั้น และไปที่นั่นทันที

"เดือนละ 35,000 จ่ายทุกสิ้นเดือน ไม่รวมค่าส่วนกลางนะคะ"

"โอเคค่ะ นี้ฉันต้องจ่ายทั้งหมดเท่าไหร่ ฉันจะเข้าอยู่เลย"

"จ่ายล่วงหน้าสองเดือน บวกกับ ค่าประกันทั้งหมด หนึ่งแสนบาทค่ะ"

"ได้ค่ะ"พูดจบฉันก็ยื่นบัตรเคดิตให้กับพนักงาน พอจ่ายอะไรเสร็จเรียบร้อย ฉันก็ได้เป็นเจ้าห้องทันที

ฉันนั่งลงที่โซฟาหนังสีดำกริบแล้วกวาดสายตาไปรอบๆห้อง ครั้งแรกในชีวิตที่ฉันได้มาอยู่ข้างนอก ต่อไปนี้ฉันคงต้องใช้ชีวิตคนเดียวแล้ว ทำอะไรด้วยตัวเอง จู่ๆ ท้องก็ร้องขึ้นมา ใช่แล้วตั้งแต่เช้ายังไม่ได้ทานอะไรเลย ดังนั้นฉันจึงติดว่าควรหาอะไรทานชะหน่อย ระหว่างที่ฉันกำลังจะกดปิดลิฟต์

"รอด้วยครับ"เสียงผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ฉันจึงกดลิฟต์เปิดไว้ เพื่อรอเขาเข้ามา และเสียงฝีเท้าก็เดินเขามาในลิฟต์เป็นผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา สูงโปร่ง ใส่เสื้อผ้าดีมียี่ห้อ กลิ่นน้ำหอมที่ตัวเขาจางๆ ชายร่างสูงเดินเข้ามาแล้วยิ้มหวานให้กับฉัน

"ขอบคุณครับ"เขาพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ ฉันยิ้มรับบาง ๆ

ระหว่างที่ลิฟต์กำลังเคลื่อนตัว ชายร่างสูงหันมาคุยกับฉัน

"เพิ่งมาอยู่ใหม่เหรอครับ"

"ใช่ค่ะ วันแรกเลย"ฉันตอบกลับไป

"มิหน้า ถึงไม่ค่อยเห็น"

"ทำไมคะ คุณเป็นนิติฯที่นี้เหรอ"

"ฮ่าๆๆๆ จะว่ายังนั้นก็ได้"ชายร่างสูงหัวเราะแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น

"ผมคิวนะครับ"เขาแนะนำตัวเอง

"ฉัน ใบข้าว หรือเรียกว่าข้าวก็ได้คะ"

"ชื่อน่าชวนหิว เหอะๆ"คิวพูดแล้วแค่นหัวเราะออกมา

"..."ฉันจ้องมองเขาตาแข็ง หนิเขากำลังพูดในเชิงสองแง่สองง่ามหรือเปล่า

"ผมหมายถึงว่า ตอนนี้ผมหิวข้าวอ่ะครับ ไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เข้า"คิวพูดขึ้นราวกับรู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่

"เหรอคะ ฉันกำลังจะไปหาอะไรทานอยู่พอดี"

"ไปด้วยกันไหม"

"เอ่อ..."

"ผมอยู่ที่นี้มานาน พอจะรู้จักร้านอร่อยๆ แถวๆนี้ สนใจไปด้วยกันไหม"

"ก็ได้ค่ะ"ฉันตอบรับกลับไป เพราะเอาจริงๆแล้วฉันก็ไม่รู้หรอกว่ามีร้านอาหารที่ไหนบ้าง แค่ไปกินข้าวคงไม่เป็นอะไร

พอลิฟต์มาถึงขั้นBซึ่งเป็นชั้นที่รถของฉันและของคิวก็จอดที่ชั้นนี้

"ไปรถผมนะครับ"เขาเอ่ย

"อืม. ฉันคิดว่าถ้าทานข้าวเสร็จแล้วจะไปหาซื้อของใช้สักหน่อย"

"งั้นดีเลย ผมกำลังจะไปพอดี ให้ผมพาไปนะครับ ผมจะได้ช่วยถือของให้"

"..." ถ้าเขาจะไปเหมือนกันฉันก็โอเค เพราะของที่ฉันจะซื้อก็เยอะพอสมควร ฉันคงจะถือคนเดียวไม่หมดแน่ๆ มีเพื่อนบ้านไว้ก็ดี

"ได้ค่ะ" ฉันตอบกลับไป

คิวพาฉันมาที่ร้านอาหารหรูซึ่งไม่ไกลจากคอนโดมากนัก พอได้โต๊ะเด็กเสิร์ฟก็ส่งเมนูให้ บอกเลยว่าอาหารร้านนี้น่ากินทั้งนั้น และเป็นอาหารที่ฉันชอบ ถูกใจมากเลย ราคาไม่ต้องพูดถึง คือค่อนข้างแพงอยู่แล้ว

"ตามสบายเลยนะครับ มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง "คิวเอ่ย

"ขอบคุณนะคะ"ฉันกล่าวแล้วสั่งอาหารตามที่ฉันชอบ และที่อยากทาน ระหว่างที่รออาหาร

"คุณย้ายมาจากที่ไหนเหรอครับ"คิวเอ่ยถาม

"ฉัน...ออกมาจากบ้าน"คำตอบของฉันทำให้คิวขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

"ฉันมีปัญหากับที่บ้านนิดหน่อยน่ะค่ะ"

"อ่อ แบบนี้เอง"คิวพูดขึ้นพลางผงกหัวรับรู้

"มีอะไรให้ผมช่วยก็บอกนะครับ ถือว่าผมเป็นเพื่อนบ้านของคุณละกัน"

"ขอบคุณนะคะ"ฉันตอบกลับ

พอทานข้าวเสร็จ คิวก็พาฉันไปซื้อของตามที่บอก แต่ฉันไม่เห็นเขาจะซื้ออะไรเลย เขาคอยช่วยถือของและขับรถมาส่งฉันที่ห้อง

"ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยถือของตั้งเยอะแยะ"ฉันเอ่ยขึ้นก่อนที่เขากำลังจะเดินออกจากห้องของฉัน คิวหันมายิ้มให้

"ไม่เป็นไรครับ"คิวพูดจบก็ยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน

"ผมขอเบอร์คุณไว้ได้ไหม"

"..…"

"เผื่อไว้นะครับ จริงๆแล้วผมไม่ได้อยู่ที่นี้ประจำหรอก"

"แล้วคุณอยู่ที่ไหนเหรอค่ะ"

"ผมอยู่ที่บ้านอ่ะครับ ผมจะสลับมานอนที่นี้บ้าง ที่บ้านบ้าง เพราะต้องคอยช่วยงานพี่ชาย"

"อ่อ งั้นเหรอค่ะ"ฉันพูดจบก็หยิบโทรศัพท์ที่มือของคิวมา คงไม่เป็นอะไรหรอก ก็แค่ให้เบอร์ พอกดเบอร์ให้เขาเสร็จก็ยื่นคืนให้กับเขา

"แล้วเจอกันนะ"คิวพูดขึ้นก่อนที่จะเดินออกไป ฉันมองดูแผ่นหลังชายร่างสูงจนลับตาแล้วก็ปิดประตู เพื่อจัดห้องต่อ ....