ข้อตกลง

"ไปเช็คตารางงานคนนี้มาให้กูหน่อย" ผมยื่นไอแพคให้ไอ้ติวเตอร์ ลูกน้องผมดู

"นายเปลี่ยนรสนิยมใหม่เหรอครับ" ดูมัน

"ไปไกล ๆ ตีนกู" เปลี่ยนบ้านมันสิ ให้ไปทำอะไรแต่ละอย่างมันก็ขยันถามผมเหลือเกิน

"หยอกครับหยอก"

"ไปจัดการมาให้เรียบร้อย" ผมสั่งมันเสร็จก็เดินไปนั่งโต๊ะทำงานตัวเอง ไม่วายหางตายังเหลือบเห็นมันยืนนิ่งมองภาพอยู่

"นายจะให้ผมเช็คทำไมครับ" ยังไม่หยุด

"มึงจะเลิกถามกูได้ยัง" ไม่รู้ว่าตอนเด็กแม่เอาอะไรให้กิน ถามเก่งฉิบหาย

"ผมแค่สงสัย" เคยมีใครบอกมันไหม เวลาที่มันทำหน้าอ้อนแบบนี้ มันไม่ได้น่ารักอะไรเลย มันกลับดูอ้อนตีนมากกว่า

"ออกไปได้แล้ว กูขอภายในวันนี้" ถ้าช้ากว่านี้ ผมกลัวจะเตรียมทุกอย่างไว้ไม่ทัน ผมเลิกสนใจมันแล้วก้มหน้าเซ็นเอกสารต่อ

ก็อก ก็อก

นานนับชั่วโมงที่มือปืนนั่งทำงานอยู่ในห้องคนเดียว เสียงประตูดังขึ้น ใบหน้าคมคายเงยขึ้นไปมอง บานประตูถูกผลักเข้ามาตามด้วยหญิงสาวที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีเดินมาหยุดฝั่งตรงข้ามกับโต๊ะทำงานเขา

"มีอะไร" เขาถามพลางก้มลงไปทำงานที่ค้างต่อ

"สรุป..นายหานักแข่งได้ยัง" เธอเอ่ยถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ รู้ว่ามือปืนไม่ชอบสักเท่าไหร่ที่เอาแต่ถามเรื่องเดิม แต่เธอก็อยากให้ทุกคนเข้าใจเธอด้วยเช่นกัน

"ถามทำไม" มือปืนยังคงทำงานตัวเองต่อ เขารู้จุดประสงค์ของน้ำหนึ่งดีว่าจะสื่ออะไร

"ฉันแค่.."

ปัง! เสียงฝ่ามือหนากระทบกับโต๊ะทำงานอย่างแรง น้ำหนึ่งยืนอยู่ถึงกับสะดุ้งตัวโหยง มือปืนยกมือขึ้นคายเนคไทออกให้รู้สึกไม่อึดอัดเหมือนอารมณ์ที่ปะทุอยู่ตอนนี้ เขาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างหงุดหงิด ดวงตาคมลอบมองใบหน้าสวยผ่านกรอบแว่นตานิ่ง เขาคิดว่าเธอจะเข้าใจแล้วซะอีก ทำไมเธอยังเอาแต่พูดเรื่องนี้ไม่จบไม่สิ้นสักที หรือต้องให้เขาขายสนามทิ้งไปเลยจะได้เลิกพูดเรื่องพวกนี้สักที

"ต้องการอะไร" เขาจ้องหน้าถามกลับไปน้ำเสียงดุดัน อย่าคิดว่าใจดีแล้วเขาจะใจร้ายไม่เป็น ในเมื่อคุยไม่รู้เรื่องสักที คงต้องจริงจังขึ้นมาบ้าง อย่าหาว่าเขาใจร้ายก็แล้วกัน

"อึก!.." น้ำหนึ่งใช้เล็บจิกมือตัวเองจนเกิดรอยแดง เธอประหม่าขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของคนตัวสูง

"พูดสิ อยากพูดก็พูดมา" เขายังคงรอคอยคำตอบจากเธอ

"...."

"เงียบทำไม ตอนเดินเข้ามายังดูมั่นใจอยู่เลยว่าต้องการอะไร"

"...."

"ถ้านึกได้ค่อยบอกก็แล้วกัน" เขาเมินเธอ น้ำหนึ่งมองมือปืนที่นั่งทำงานท่างทางเคร่งขรึม เธอยืนคิดอยู่นานว่าจะเอายังไงดี สรุปเธอก็เลือกที่จะหมุนตัวเดินไปทางประตูทางเข้ามาเมื่อกี้ ทว่ายังไม่ทันจะก้าวเสียงอีกคนก็ดังขึ้นซะก่อน

"หยุด"

"...." ก้มหน้ามองมือตัวเอง

"นั่งลง" ปากหนาสั่งโดยที่เขาก็ไม่ได้เงยหน้าไปมองแต่อย่างใด

"ฉันไม่กวนนายดีกว่า" ขืนอยู่ต่อต้องโดนดุแน่ ๆ สู้ไปกวนพวกด้านนอกดีกว่า

"นั่ง" เขาสั่งเสียงเยือกเย็น ทำเอาคนฟังถึงกลับเสียวสันหลัง เท้าเล็กค่อย ๆ ก้าวเดินไปนั่งยังเก้าอี้ที่ว่าง

"ฉันยังรอคำตอบ"

"พูดไปนายก็ไม่เห็นด้วยอยู่ดี" มือปืนมองใบหน้าบึ้งตึงของคนตัวเล็ก เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ พอจะดุจริง ๆ เขาก็ทำไม่ลง

"ไหน ลองบอกมาสิ" น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลในชั่วพริบตา เขาไม่อยากเห็นเธอโกรธจนหนีกลับบ้านไปเหมือนครั้งก่อน

"ก็ฉันเห็นว่าไหน ๆ ก็จะจัดแข่งที่สนามนายอยู่แล้ว" เขารู้คำตอบดีว่าเธอจะพูดอะไร แต่ก็ตามน้ำไปก่อน

"อืม แล้ว?" เขาเลิกคิ้วถามพลางเคาะปากกาในมือเล่น

"นายรู้อยู่แล้วจะถามทำไม" มือปืนเงียบคิดไปพักหนึ่ง

"ถ้าฉันยอมให้เธอลงล่ะ" ใบหน้าหล่อนิ่ง แต่แววตาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ น้ำหนึ่งมองไม่เห็นสีหน้าของเขาในตอนนี้ เพราะเธอเอาแต่ก้มหน้ามองมือตัวเอง

"นะ นายต้องการอะไร" ถ้าเขายอมให้เธอลงแข่งจริง ๆ เธอจะยอมเขาทุกอย่างเลย ขอแค่เขาอนุญาต

"แน่ใจ?" เขาถามลองเชิงอีกครั้ง

"อืม แน่ใจ" รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้นมาทันที เธอจะมาร้องเอาทีหลังไม่ได้นะ หากให้เขาเป็นคนเลือก

"โอเค~" มือปืนวางทุกอย่างลง เขาเอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย

"สรุป" น้ำหนึ่งรอคอยคำตอบจากคนตัวสูงอย่างใจจดใจจ่อ

"ฉันยอมก็ได้" สุดท้ายเขาก็ทนลูกตื้อของเธอไม่ไหว มือปืนยอมให้เธอลองทำในสิ่งที่ชอบสักครั้ง แม้ว่าเธอจะแอบทำอยู่บ่อย ๆ ก็ตาม แต่ครั้งนี้มันต่างที่เธอได้ลงสนามจริง ไม่ใช่แค่แข่งเล่นกับเพื่อนเหมือนเมื่อก่อน

"จะ จริงนะ!"

"อือ" เขาพยักหน้าครางในลำคอ เป็นเครื่องยืนยันว่าเขาพูดจริง

"เย้!!" ร่างบางกระโดดดีใจไปทั่วห้อง พร้อมเสียงหวานที่ร้องขึ้นอย่างเก็บไม่อยู่ มือปืนมองภาพนั้นยิ้ม ๆ เขายกมือถือมาส่งข้อความสั่งงานลูกน้องก่อนจะวางไว้ที่เดิม

"แต่มีข้อแม้" น้ำหนึ่งวิ่งกลับมายืนตรงหน้าคนตัวโต เธอกระพริบตาปริบ ๆ จนมือปืนอดที่จะยื่นมือไปตีปลายจมูกเล็กไม่ได้

"ว่ามาเลย~"

"เปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนะ"

"ครับผม!" ความดีใจครอบงำเธออยู่ในตอนนี้ ไม่สนใจว่าเขาจะพูดอะไรออกมา เขาส่งกระดาษเอสี่ให้เธออ่านข้อตกลง มือปืนรู้อยู่แล้วว่ายังไงเธอก็ต้องเข้ามาอ้อนวอน เขาเลยเตรียมทุกอย่างเอาไว้เสร็จสรรพ รวมถึงเรื่องที่เขาแกล้งเคร่งขรึมก่อนหน้านั้นอีก น้ำหนึ่งรับมาอ่าน

ข้อตกลง

ข้อ1. ต้องใช้รถฉันเท่านั้น

ข้อ2. ฉันจะเป็นคนดูแลเธอทุกอย่าง (ไม่มีข้อยกเว้น)

ข้อ3. เธอเจ็บ ทุกอย่างจะยุติในทันที

"ข้อสี่.." ทั้งสองสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย หลังจากที่มือปืนพูดขึ้น น้ำหนึ่งมองใบหน้าดูดีแววตาสงสัย

"..เธอต้องมาเป็นแฟนฉัน"