2. เริ่ม

ลูซิเฟอร์คลับ...ประเทศไทย เวลา 20.00 น.

ร่างสูงใหญ่ของหนุ่มหล่อเดินเข้ามาในคลับก็ทำให้สาวๆพากันมองตาเป็นมันส์เลย แต่รอบตัวเขากลับมีคนติดตามอยู่รอบๆทำให้ไม่มีสาวๆคนไหนกล้าเข้าใกล้เขาเลย จนกระทั่งเขาเดินเข้าไปยังโซนวีไอพี เขาก็ทำมือส่งสัญญาณให้ลูกน้องของเขารออยู่รอบๆ แล้วเขาก็เดินเข้าไปหาพวกเพื่อนๆของเขาที่รออยู่

“มาแล้วเหรอวะหยางอี้...พวกฉันดื่มรอแกจนจะเมาอยู่แล้วเนี่ย” ตรินที่เป็นเจ้าของคลับแห่งนี้ก็ทักทายเพื่อนของเขาไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นแล้วอ้าแขนต้อนรับเพื่อน

ด้านหยางอี้ที่ฟังภาษาไทยเข้าใจก็ยิ้มออกมา เพราะสมัยเรียนที่อังกฤษเขาอยู่หอร่วมกับชยุทและตรินจึงค่อยๆซึมซับภาษาไทยมา ทำให้เขาสามารถพูดสื่อสารภาษาไทยได้นิดหน่อย แต่เขาก็เลือกที่จะพูดภาษาอังกฤษ เพราะมันเข้าใจง่ายกว่า

“นี่พึ่งจะสองทุ่มเอง แกจะรีบเมากันไปไหนวะ...ฉันพึ่งจะมาถึงไทย พวกแกก็ให้ฉันมาหาที่นี่เลย ไม่คิดจะให้ฉันพักหน่อยหรือไงวะ” หยางอี้ตอบเพื่อนไปแบบบ่นๆ ก่อนจะเข้าไปโอบกอดเพื่อนอย่างทักทาย

“แกพักตอนอยู่บนเครื่องแล้วไงวะ จะพักอะไรนักหนาวะ มาดื่มกับพวกเพื่อนๆดีกว่า..นานๆพวกเราจะเจอกันนะโว้ย” ตรินก็ตอบเพื่อนเป็นภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็ถอนกอดออกจากเพื่อน

“อย่าว่าแต่แกถูกมันลากมาเลย ฉันก็ถูกมันตามตัวมาตั้งแต่เย็นแล้ว...ไม่รู้มันจะตื่นเต้นอะไรนักหนา...เดือนก่อนก็พึ่งจะเจอกันไปเอง...” ชยุทพูดบ่นไปก็ลุกขึ้นไปหาเพื่อนของเขา

“เดือนก่อนมันก็นานแล้วไหมวะ...อีกอย่างเราไปหามันตลอด นานๆหยางอี้มันจะมาหาเรานะโว้ย...ฉันจะตื่นเต้นหน่อยมันจะเป็นอะไรไปวะ ฉันก็อยากจะอวดคลับใหม่ของฉันไหมล่ะ ฉันอุตส่าห์ตั้งใจไปดูงานจากคลับมันที่จีนมาตั้งหลายรอบ ฉันก็อยากให้มันมาเห็นคลับของฉันบ้างไง” ตรินบอกไป

“เออ งั้นหยางอี้ แกติชมคลับมันหน่อยสิวะ...” ชยุทพูดแบบยอมๆ เพราะคลับนี้ตรินมันลงทุนลงแรงไปมากเลยทีเดียว

“ก็สวย หรู ดูดี สมกับเป็นคลับของแกนั่นแหละ คงจะลงทุนไปเยอะเลยสิท่า...สนใจรับหุ้นส่วนเพิ่มไหมล่ะ...ฉันยินดีนะโว้ย” หยางอี้ชมแล้วถามเพื่อนด้วยรอยยิ้มหยอกๆ

“แกรวยจนไม่รู้จะรวยยังไงแล้ว จะมาเป็นหุ้นส่วนฉันอีกทำไมวะ..รอให้คลับฉันใกล้เจ้งแล้วฉันค่อยให้แกมาเป็นหุ้นส่วนละกัน...ฮ่าๆ....” ตรินพูดไปแบบขำๆ

“กำลังเริ่มเปิดคลับได้ไม่นานห้ามพูดเรื่องเจ้งสิวะ....เดี๋ยวแกก็ได้เจ้งจริงๆหรอก...” ชยุทว่าเพื่อนไปแบบอดไม่ได้

“เออๆ ก็มันเผลอปากพูดไปหน่อยเดียวเอง ไม่เจ้งหรอก..ลูกค้าเยอะแบบนี้จะเจ้งได้ยังไงวะ...” ตรินบอกไป

“อย่าประมาทนะโว้ย ยิ่งลูกค้าเยอะแบบนี้แกก็ต้องยิ่งระวังพวกที่มันขี้อิจฉาเอาไว้ แกมีเส้นสายของตำรวจหรือยัง” หยางอี้ถามไปเพราะทำธุรกิจสถานบันเทิงต้องมีคนในคอยช่วยหากมีปัญหา

“เรียบร้อย...เส้นใหญ่เลยล่ะ รับรองว่าถ้าคลับฉันมีปัญหา เขาจัดการให้ฉันได้แน่นอน..แต่ฉันอาจจะต้องจ่ายเยอะหน่อย” ตรินบอกไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะยักคิ้วให้เพื่อนหนุ่มไป

“อืม...แกก็จ่ายไปเถอะ...ถ้ามันแลกมากับความปลอดภัยของคลับแกน่ะ...ธุรกิจแบบนี้มันมาคู่กับเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว....ถ้าแกอยากให้ธุรกิจนี้อยู่นานๆแกก็ต้องยอม...” หยางอี้บอกไป เพราะเขามีธุรกิจแบบนี้อยู่ทั่วเมืองใหญ่ๆในประเทศจีนเลย และทุกที่ก็ล้วนมีชื่อเสียงโด่งดัง ทำให้เขามีเส้นสายตำตรวจอยู่มากมายเช่นกัน

“เออ ฉันเข้าใจแล้วน่า....ฉันทำตามที่แกแนะนำทุกอย่างแล้ว แกไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก..ฉันว่าแกมาเลือกสาวๆมานั่งด้วยดีกว่า....ฉันคัดสาวๆในร้านมาให้แกเลือกโดยเฉพาะเลยนะโว้ย” ตรินบอกไปด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ฉันไม่ต้องการ แกไม่ต้องเอามาหรอก...แค่นั่งคุยนั่งดื่มกับพวกแกสองคนก็พอแล้ว...ฉันไม่ชอบให้ใครมานั่งออดอ้อนฉัน มันน่ารำคาญ” หยางอี้บอกไปตามตรง

“จะกี่ปีกี่ชาติแกก็ยังเป็นไอ้คนเย็นชาเหมือนเดิมเลย...แกนี่ใช้ชีวิตไม่คุมเลยจริงๆ...เกิดมาทั้งทีมีของดีก็ต้องใช้งานบ้างสิวะ...จะปล่อยให้มันเหี่ยวเฉาตายเลยหรือไงวะ” ตรินพูดไปแบบประชดเพื่อนหนุ่ม เพราะเขาอุตส่าห์คัดเลือกสาวๆมาเพื่อมันเลย แต่มันกลับมาปฏิเสธซะงั้น

“ฉันก็ใช้ตอนที่ฉันอยากใช้โว้ย...ใครจะปล่อยให้มันเหี่ยวเฉาวะ...ฉันแค่ไม่ชอบให้ผู้หญิงมาวอแวตอนดื่มเท่านั้น..” หยางอี้พูดไป

“งั้นให้เด็กของฉันไปดูแลแกคืนนี้ไหมล่ะ เดี๋ยวฉันจะจัดส่งบริการให้ถึงห้องพักของแกเลย...” ตรินพูดเสนอมไปแบบไม่ยอมแพ้

“เฮ้อ...วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์ทำเรื่องแบบนั้น แกหยุดพูดเรื่องหาผู้หญิงให้ฉันได้แล้ว...ฉันไม่ได้อยากเอาใครโว้ย...” หยางอี้บอกไปแล้วมองเพื่อนหนุ่มแบบจดจ้อง

“ฮ่าๆ...ฉันก็บอกแกแล้วว่าหยางอี้มันไม่สนใจหรอก..ทีนี้แกเชื่อฉันหรือยังล่ะ...” ชยุทว่าเพื่อนไปแล้วส่ายหน้าไปมาทันที

“เออ ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ฉันก็คิดว่ามันจะเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างสิวะ นี่อะไร..ยังตายด้านเหมือนเดิม..เฮ้อ...แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะมีเมียกับเขาวะ” ตรินว่าเพื่อนไปแล้วทำหน้างอนๆใส่

“แกยังไม่มีแล้วจะมาหวังให้คนอย่างฉันมีเมียได้ยังไงวะ...ฉันไม่ได้อยากมีสักหน่อย..และไม่คิดที่จะมีด้วย..” หยางอี้บอกไปแล้วยิ้มมุมปากออกไป เพราะเขาไม่คิดจะมีเมียหรือมีครอบครัวเลยสักนิด

“ฮ่าๆ...ชัดเจนขนาดนี้ แกก็อย่าไปจิกจักมันเรื่องนี้เลยว่ะ...ฉันว่าเรามาดื่มกันดีกว่า..พูดเรื่องอื่นบ้างเถอะว่ะ..” ชยุทหัวเราะไปแบบขำๆ ก็ยกเหล้าให้เพื่อนทั้งสองคนที่นั่งข้างๆเขา แล้วก็ยกมาขอชนแก้วทันที

“เออ พูดเรื่องอื่นเถอะ ยิ่งพูดเรื่องนี้ฉันก็ยิ่งจะหมั่นไส้หยางอี้มันว่ะ...มา..ชนแก้ว...แก๊ะ!...” ตรินบอกไปก็ชนแก้วกับเพื่อนๆทันที

หยางอี้ก็ยิ้มออกมาแบบขำๆแล้วเขาก็ชนแก้วแล้วยกขึ้นดื่มทันที เพราะเขาก็ถือว่าเป็นคนที่ดื่มเก่งคนหนึ่งเลย จากนั้นเขาก็นั่งดื่มแล้วก็พูดคุยกับเพื่อนทั้งสองไปอย่างเพลิดเพลิน และครั้งนี้เขาตั้งใจจะมายินดีกับคลับที่เปิดใหม่ของตริน และเขาก็อยากจะมาพักผ่อนด้วย เลยตัดสินใจอยู่ที่ไทยสามวัน โดยพักที่โรงแรมของชยุทเพื่อนรักของเขา