ตอนที่ 6 สวมรอย

เมืองหลวงของต้าถังมีตลาดแห่งหนึ่งเปิดขายของเวลากลางคืน ชาวบ้านเรียกว่าตลาดเดือนเพ็ญ แม้จะเป็นเวลาเที่ยงคืนทว่าผู้คนยังคงออกมาจับจ่ายใช้สอยอย่างหนาตา วัตถุดิบที่นำมาขายที่นี่ล้วนสดใหม่และคุณภาพดีที่สุดในเมืองหลวง

ค่ำคืนนี้พระจันทร์ลอยเด่น แสงจันทราสาดส่องสว่างไสวกว่าที่เคย หญิงชาวบ้านกลุ่มหนึ่งจึงพากันออกมารับลมที่แม่น้ำท้ายตลาด

“พวกเจ้ามาดูนี่สิ ฝูงปลามาจากไหนไม่รู้มากมายเต็มไปหมด” หญิงร่างผอมเดินไปถึงริมแม่น้ำก่อน บังเอิญเห็นความผิดปกติจึงกวักมือเรียกสหาย

“จริงด้วย ข้ามาซื้อของสดที่นี่ทุกวันแต่ไม่เคยเห็นเหตุการณ์ประหลาดเช่นนี้เลย” หญิงร่างท้วมท่าทางภูมิฐานทำหน้าครุ่นคิด นางรู้จักทุกซอกทุกมุมของตลาดเดือนเพ็ญ ตั้งแต่หัวตลาดยันท้ายตลาดไม่เคยรอดพ้นสายตา ปลามากมายเช่นนี้มารวมตัวกันเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

“นั่น..สตรีที่ยืนอยู่ตรงนั้นนางคือผู้ใดกัน” หญิงในชุดสีเขียวเข้มชี้ไปยังร่างระหงที่ยืนไม่ไกล ดูเหมือนว่านางจะอยู่ตรงนั้นมาสักพักแล้ว

“คุณหนูรองจวนเจ้ากรมพิธีการนี่ หรือว่านางจะเป็นสตรีในคำทำนาย” หญิงร่างท้วมเอ่ย นางรู้จักบุตรสาวสกุลเจียงทั้งสองคนดี เพราะเคยติดตามเจ้านายไปงานวันเกิดใต้เท้าเจียงหนหนึ่ง

“สตรีผู้เป็นดาวนำโชคจะปรากฏตัวพร้อมเหตุการณ์ประหลาด หรือว่าคุณหนูรองสกุลเจียงจะเป็นสตรีในคำทำนาย” หญิงร่างผอมอุทานด้วยความตื่นเต้นที่พวกนางคือคนพบเห็นเหตุการณ์และล่วงรู้ก่อนผู้ใด

“แต่ข้าว่าไม่ใช่ เมื่อครู่ตอนเดินผ่านหอดูดาว ข้าได้ยินพวกทหารยามแตกตื่นกันใหญ่ บอกว่าดาวประจำเมืองเคลื่อนไปทางทิศตะวันตก” หญิงวัยกลางคนที่นิ่งเงียบมานานเอ่ยขึ้นบ้าง นางไม่เห็นด้วย การที่ปลาจำนวนมากมารวมตัวเช่นนี้ไม่นับว่าแปลกอันใด อาจมีใครสักคนมาให้อาหารพวกมันก็เป็นได้

“ทิศตะวันตกคือที่ตั้งของวังเว่ยอ๋องนี่ท่านป้า หรือว่าดาวนำโชคจะอยู่ที่นั่น ว่าแต่วังเว่ยอ๋องมีสตรีด้วยหรือ” หญิงชุดเขียวหันไปถามผู้เป็นป้า นางเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่เมืองหลวง จึงไม่ค่อยรู้เรื่องราวของที่นี่นัก

“เหตุใดจะไม่มี ก็พระชายาเว่ยอ๋องอย่างไรเล่า นางเพิ่งให้กำเนิดท่านชายน้อยเมื่อสามเดือนก่อน” หญิงร่างท้วมเห็นผู้เป็นป้าลีลาไม่ยอมตอบ ด้วยความคันปากยุกยิกทนไม่ไหวจึงชิงตอบเสียเอง

“แต่ข้าได้ข่าวว่านางเอ่อ..ประพฤติตัวไม่เหมาะสมนัก” ครานี้หญิงร่างผอมกล่าวขึ้นมาบ้าง

“คำทำนายมิได้กล่าวว่าสตรีนำโชคเป็นคนเช่นไร แค่บอกว่าจะมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นเท่านั้น เกิดมาจนอายุสี่สิบ ข้าไม่เคยเห็นดาวประจำเมืองเคลื่อนย้ายในลักษณะเช่นนี้มาก่อน” หญิงผู้มากอาวุโสที่สุดกล่าว นางเกิดและเติบโตที่นี่ แม้จะแต่งงานไปแล้วก็ได้สามีเป็นคนบ้านใกล้เรือนเคียง ทั้งชีวิตไม่เคยจากเมืองหลวงไปไหน จึงกล้าพูดได้เต็มปากว่าเหตุการณ์ประหลาดมิใช่การรวมตัวกันของฝูงปลา หากแต่เป็นดาวประจำเมืองเคลื่อนย้าย

“ถูกของท่าน เห็นทีว่าข้าต้องรีบไปบอกคนในตลาดเสียแล้ว” หญิงร่างผอมพยักหน้าขึ้นลง เรื่องใหญ่เช่นนี้จะเก็บไว้คนเดียวไม่ได้ ต้องรีบขยายโดยด่วน

“จริงด้วย เรื่องนี้ต้องป่าวประกาศ เจ้าข้าเอ๊ย พระชายาเว่ยอ๋องคือดาวนำโชค” หญิงร่างท้วมเร่งร้อนตามสหายเข้าไปในตลาด โดยไม่ลืมป้องปากตะโกนไปด้วย

พริบตาเดียวหญิงชาวบ้านที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็หายไปจนสิ้น ใบหน้าของเจียงจื่อหลินแปรเปลี่ยนเป็นดำสลับแดง มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันอย่างแน่นหนา

“มารดามันเถอะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกโง่นั่นเชื่อดาวบ้าๆนั่นมากกว่าฝูงปลานับร้อยในแม่น้ำ” เจียงจื่อหลินสบถออกมาอย่างหัวเสีย เพราะนังแก่นั่นคนเดียว เอาเรื่องดาวประจำเมืองมาพูดจนแผนของนางพังยับเยิน “พวกเราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ” สาวใช้เอ่ยถามผู้เป็นนาย

“สร้างได้ก็ทำลายได้ พรุ่งนี้เช้าเจ้าให้คนรีบไปปล่อยข่าว บอกว่าสตรีนำโชคเป็นเรื่องโกหกหลอกลวง มีผู้ไม่หวังดีต้องการปั่นหัวชาวบ้าน ทุกคนอย่าได้หลงเชื่อเป็นอันขาด”

เจียงจื่อหลินสู้อุตส่าห์วางแผนเสียดิบดี เส้นทางสู่ความรุ่งโรจน์ของนางกำลังไปได้สวย ทำไมไอ้ดาวเฮงซวยนั่นต้องมาย้ายเอาตอนนี้ด้วย

คนโง่อย่างเจียงจื่อหลานวันๆแทบไม่ต้องทำอะไร จู่ๆก็มาชุบมือเปิบแย่งความดีความชอบไป นางไม่มีวันยอมยกผลประโยชน์ให้พี่สาวเป็นอันขาด

“ท้องฟ้ามีสิ่งผิดปกติเช่นนั้นหรือเพคะ” ซือหงเห็นพระชายามองท้องฟ้าพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มาสักพักแล้ว นางพยายามสังเกตอยู่นานก็ไม่เข้าใจ จึงได้ตัดสินใจถามออกไป

“ดวงดาวกำลังนำโชคดีมาให้ อีกไม่นานที่นี่จะมีแต่เรื่องน่ายินดี” เจียงจื่อหลานตอบพลางก้มมองทารกน้อยในอ้อมแขน เหวินเอ๋อร์หลับตาพริ้มอย่างมีความสุข ริมฝีปากน้อยๆขมุบขมิบคล้ายกำลังดูดนม

“จริงหรือเพคะ” ซือหงตื่นเต้น มองผู้เป็นนายด้วยสายตาเป็นประกาย นางอยากให้พระชายากับท่านอ๋องรักและเข้าใจกัน ท่านชายน้อยจะได้เติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่น

“จริงสิ เจ้ารอดูก็แล้วกัน”

เจียงจื่อหลานอาศัยความทรงจำจากชาติที่แล้วสวมรอยเป็นดาวนำโชค ใช้ปรากฏการณ์ดาวประจำเมืองเคลื่อนย้ายให้เป็นประโยชน์ โดยให้คนไปประโคมข่าวเพิ่มสักหน่อย เท่านี้แผนการของน้องสาวก็พังลงไม่เป็นท่าแล้ว