ภรรยาผู้อ่อนหวานของประธานร้าย

ท่ามกลางพายุคลั่งกำลังกรีดร้องไปทั่วขุนเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ มองไปทางไหนก็เห็นเพียงสีขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา

บนกึ่งกลางหุบเขา เด็กสาวคนหนึ่งกำลังกัดฟันลากเปลสนามที่ดัดแปลงขึ้นชั่วคราวจากเลื่อนหิมะ เธอพยายามก้าวไปข้างหน้าอย่างสุดชีวิต บนเลื่อนนั้นมีร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าห่มอย่างหนาแน่นนอนอยู่

เด็กสาวเดินไปบ่นพึมพำไปว่า "คุณดูสิ ทำไมฉันถึงซวยขนาดนี้เนี่ย อุตส่าห์หาเวลาว่างมาพักร้อนที่เนปาล นึกคึกอยากจะปีนเขาหิมะขึ้นมา ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอหิมะถล่ม เจอหิมะถล่มยังไม่เท่าไหร่ คุณหนูคนนี้ดวงแข็งรอดมาได้ แถมยังโชคดีเจอเพื่อนร่วมทางอีก แต่คุณเถอะ ทำไมถึงไม่ระวังแบบนี้ ทำตัวเองขาหักไปได้"

เด็กสาวอายุเพียงสิบแปดปี แม้น้ำเสียงจะเต็มไปด้วยการบ่นระบาย แต่ดวงตาคู่โตนั้นกลับฉายแววแน่วแน่ แม้ถุงมือจะขาดจนรุ่งริ่งไปนานแล้ว แต่มือที่กำเชือกดึงเลื่อนกลับไม่มีทีท่าว่าจะละวาง

"ขอโทษนะ..." ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเปลเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกผิด น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและอ่อนแรงเต็มที

"ช่างเถอะๆ คุณหนูคนนี้ไม่ถือสาคุณหรอก" เด็กสาวหัวเราะเบาๆ

แม้รอยยิ้มของเธอจะถูกบดบังอยู่ภายใต้หมวกกันลม แต่ชายหนุ่มบนเปลกลับสัมผัสได้ถึงพลังงานที่สดใสเหมือนดวงอาทิตย์ที่แผ่ออกมารอบตัวเธอ มันดูเหมือนจะช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บในขุนเขาหิมะไปได้ในชั่วพริบตา

เด็กสาวเริ่มจะเดินไม่ไหวแล้ว เธอกระหืดกระหอบพลางบ่นติดตลก "ให้ตายเถอะ คุณตัวหนักชะมัดเลย"

"ขอโทษนะ ที่ทำให้เธอต้องมาลำบากด้วย" ชายหนุ่มเอ่ยขอโทษอีกครั้ง ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ เขาพูดคำว่าขอโทษมากกว่าตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาเสียอีก

"ล้อเล่นน่า" เด็กสาวกัดฟัน พยายามขยับตัวไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก "ฉันบอกคุณนะ คุณต้องทนให้ไหวล่ะ ยังไงฉันก็ไม่ยอมแพ้แน่ๆ ฉันยังมีฝันที่ยังทำให้สำเร็จไม่ได้เลย"

"ความฝันเหรอ?"

"ใช่สิ ฉันอยากเป็นนางแบบที่เก่งกาจ ถึงตอนนี้จะเป็นแค่พาร์ตไทม์ แต่สักวันฉันต้องเป็นนางแบบที่ประสบความสำเร็จให้ได้ ฉันไม่ยอมมาตายในที่เฮงซวยแบบนี้หรอก" ดวงตาของเด็กสาวเป็นประกาย แม้ลมหายใจจะติดขัด แต่ก็สัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นในคำพูดนั้น

ชายหนุ่มเงียบไป ในทีมปีนเขา เขาและเด็กสาวคนนี้ไม่ค่อยได้สุงสิงกันนัก หรือจะบอกว่าไม่เคยคุยกันเลยก็ว่าได้ จนกระทั่งมาเกิดอุบัติเหตุครั้งนี้... เขาไม่นึกเลยว่าเด็กสาวที่ดูสดใสเหมือนดวงจันทร์คนนี้ จะมีความกล้าหาญมาช่วยเขา และมีความฝันที่แรงกล้าซ่อนอยู่ในใจ

ในที่สูงซึ่งมีอากาศเบาบาง ไม่ควรเอ่ยปากพูดเพื่อรักษาพลังงานไว้ แต่ความเงียบของชายหนุ่มทำให้เด็กสาวเข้าใจผิด

เธอรีบพูดขึ้นทันที "คุณรีบพูดอะไรหน่อยสิ ห้ามหลับนะ! ถ้าคุณหลับไป ฉันพาคุณออกไปไม่ได้แน่ ช่วยคนต้องช่วยให้ถึงที่สุด คุณจะมาทำให้ฉันทำงานค้างๆ คาๆ ไม่ได้นะ"

ในสติที่พร่าเลือน ชายหนุ่มได้ยินเด็กสาวบ่นพึมพำไม่หยุด แต่เขากลับรู้สึกว่าเสียงของเธอนั้นช่างอ่อนโยนเหลือเกิน...

บนเชือกปีนเขาเส้นหนายาวเหยียดนั้น เต็มไปด้วยรอยเลือดจากมือที่พองแตกของเด็กสาว ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำจากการขาดออกซิเจนและลมหายใจที่หอบถี่ แต่เธอกลับดื้อรั้นลากเขาเดินหน้าต่อไปบนพื้นหิมะ

"ทนอีกนิดนะ เดี๋ยวก็มีคนมาช่วยเราแล้ว ถึงตอนนั้นคุณก็จะปลอดภัย"

"เธอ... ชื่ออะไร?" ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ฉันเหรอ?" เด็กสาวหยุดฝีเท้าพลางหอบหายใจเฮือกใหญ่ "ฉันชื่อ กู้เสี่ยวหรั่น"

...

แนะนำตัวละคร

* กู้เสี่ยวหรั่น (นางเอก) : เป็นนางแบบที่สู้ชีวิตแต่มักจะซวยทำพังตลอด ถูกหลอกให้แต่งหน้าประหลาดๆ (สโมกกี้อายสีม่วง แป้งหนาเตอะ) เพื่อเป็นตัวตลกในงานแต่งงาน

* เซี่ยงฉิงฉ่าย (ตัวร้าย) : แกล้งทำเป็นหวังดีกับนางเอก แต่จริงๆ คือหลอกใช้และตั้งใจให้นางเอกไปขายหน้าในงานระดับชาติ

* ฉินอี้หลุน (พระเอก) : "คุณชายรองแห่งฉินซื่อกรุ๊ป หัวหน้ามาเฟียใต้ดิน" ผู้ทรงอิทธิพลและหล่อรวยที่เป็นเป้าหมายของสาวสังคมทุกคน

..