บทที่4

เมื่อเปิดประตูห้องมา พิตตี้ก็พบเข้ากับชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งที่กำลังนอนนวยนาดรออยู่ก่อนแล้วด้วยความสบายใจ บนเตียงขนาดใหญ่สีขาวนวลภายในห้องพักของเธอ

"ทำไมมาช้าจังเลยละครับ คุณพิตตี้ของผม"

ชายผู้นั้นคือศักดาเพื่อนชายของนายปริญนั่นเอง

"แหม จะรีบร้อนไปทำไมละฮ่ะ เรามีเวลาอีกเหลือเฟือ กว่าจะค่ำ"

"อื๊ม!! มันก็จริง แต่คุณไม่อยากรู้เหรอว่าลีลาของผมมันเด็ดขนาดไหนและตอนนี้ผมหิวมากแล้วนะสิ”

แทบไม่น่าเชื่อว่าชายหนุ่มที่ทำตัวนิ่งขรึม พูดน้อย เรียบร้อยราวกับพ่อพระอย่างเขา จะใช้วาจาออดอ้อนได้ถึงเพียงนี้

“ขอชิมสักคำก่อนนะครับ"

จบคำศักดาก็ถึงเนื้อถึงตัวพิตตี้ทันที

ไม่ต้องบรรยายอะไรให้มากความ ผ้าคลุมตัวที่อยู่บนร่างของชายหนุ่ม ไหลเลื่อนลงมากองกับพื้นห้องทันทีที่ร่างสูงของเขายันกายยืนขึ้น

พิตตี้สาวสองที่ยังไม่ผ่านการทำศัลยกรรมใด ๆ แทบจะอ่อนระทวยจะทันที ที่เห็นตัวตนแห่งความเป็นชายของ หนุ่มหล่อที่อยู่ตรงหน้าผงาดค้ำสายตาคู่งามของเธอ

ความรู้สึกร้อนผ่าวปะทะเข้ากลางใจไล่เลื่อนไปจนถึงหน้าท้อง และแทบจะทำให้เธอเองก็หมดความอดทนเช่นเดียวกัน ลำคอของเธอแห้งผาก คล้ายดั่งคนกระหายน้ำขึ้นมาในบัดดล

ทั้งสองร่างโผเข้าหากันและกันด้วยความหื่นกระหาย ที่ถูกเก็บกักซ่อนเร้นเอาไว้อยู่ถึงครึ่งค่อนวันตลอดการเดินทาง

ชายหนุ่มคนนี้ที่กำลังระดมพรมจูบ ซุกไซร้ซอกคองามระหง และราวนมของเธอด้วยความหลงใหลนั้น คือคนเดียวกับที่ทำตัวเคร่งขรึม แลดูไม่มีความเจ้าชู้ต่อหญิงใดที่ชายตาให้ท่าเขาเลยสักคน

แต่เขากลับเลือกที่จะเบนสายตาคมมองเพียงปิติหรือพิตตี้ เพื่อนสาวของนิรินคนนี้เพียงคนเดียวตั้งแต่แรกเริ่มที่พบหน้ากัน เมื่อคนทั้งสองสบตากัน ก็เข้าใจถึงความหมายจากแววตาที่ลึกซึ้งของกันและกันได้เป็นอย่างดี

"อ่าาา ...ซี๊ด"

เสียงสูดปากดังลากยาวด้วยอารมณ์ที่สุขล้นเหลือหลาย เมื่อช่วงล่างของเธอ ถูกปรนเปรอด้วยลิ้นอุ่นนุ่มของชายหนุ่มโลมเลียไล้ลากเลื่อนลงมาด้วยความ เนิบ ช้า เน้น หนัก มาถึงเส้นทางร่องหลืบของรักของสงวนของเธอ

ลมหายใจร้อนผ่าวของเขา ออกมาจากริมฝีปากหนาที่ยังซุกซนต่อเนื่องโดยไม่ทีทีท่าว่าจะเหน็ดเหนื่อย ลิ้นอุ่นนุ่มตวัดรัดเลียไปทั่วแนวสวาท และไม่มีทีท่าว่าจะแผ่วลงเลย

พิตตี้ยังคงไม่ได้ผ่านการตกแต่งศัลยกรรมใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะเธอชอบในความเป็นตัวตนของเธอในตอนนี้ และถนัดที่จะเป็นฝ่ายรับ เหมือนดังเช่นตอนนี้ ที่ฟินจนเล็บแทบจะจิกหมอนใบหนาให้แหลกกระจายคามืองาม เธอผู้นี้ตรงสเปคของศักดาทุกอย่าง

เขาผู้ไม่ชอบความหวือหวาและรักในความโรแมนติคจากความเป็นธรรมชาติโดยไม่ต้องปรุงแต่งแต่อย่างใด

ศักดาปรนเปรอความเสียว ให้พิตตี้อย่างเต็มความสามารถของเขา ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ เขาอยากจะลากเธอไปจัดการให้เสร็จสรรพ ตั้งแต่เมื่อครั้งอยู่บนเรือที่โดยสารมานั่นแล้ว เพียงแต่หาโอกาสที่เหมาะสมไม่ได้เลย เพราะสาวๆบนเรือนั้น จ้องมองเขาแทบจะทุกการก้าวย่าง

"ที่รักครับ ใช้ปากให้พี่นะ"

เขาพูดพร้อมหันมังกรผงาดฟ้าของเขาไปหาพิตตี้ พร้อมกันนั้นปากของเขาเองก็กำลังงับ อม ดูดเลีย ของรักของพิตตี้อย่างเมามันเช่นกัน

"อ่าาาา ซี๊ด เสียวค่ะพี่ขา อ่าาา..."

"ซี๊ด.. พี่ก็เสียวครับ ที่รัก ดูดแรงๆ แรงๆ โอว!!."

“อือออ.. ที่รักเก่งจังเลยครับ”

เสียงของศักดาและการปรนเปรอของหวานของเขาให้เธอ ทำให้พิตตี้ มีความสุข จนน้ำตาซึมเคลือบม่านขนตางาม ไม่น่าเชื่อเลย ว่าเขาจะเก่งถึงขนาดนี้เช่นกัน เธอพบม้าศึกตัวงามเข้าแล้วสินะ

เมื่อได้อารมณ์บรรเจิดขึ้นมาเต็มล้นจนไม่สามารถกักเก็บได้อีกต่อไป เธอจึงพละออกจากอกแกร่งของเขาด้วยความอาวรณ์

“รอน้องก่อนสักประเดี๋ยวนะคะ เดี๋ยวน้องมา”

ศักดายังคงค้างเติ่งกับความอารมณ์ที่ลุกโชน เขาหรือจะยอมปล่อยเธอไปได้ง่ายๆ ชายตัวสูง รีบตามประกบชายร่างเล็กกว่า แล้วแนบผิวกายของตนติดไว้ทางด้านหลังของเธอ มือที่ว่างอยู่ ก็ตะกายก่ายกอด ลูบไล้ไปทั่วทุกอณูพื้นผิวที่เขาพึงพอใจอยากสัมผัส