ตอนที่7 ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม

บอกตามตรงนึกสภาพชีวิตตัวเองในวันหน้าไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปยังไง ต้องอับอายขายหน้ามากแค่ไหนที่ต้องมาจนตรอกถึงเพียงนี้ราวกำลังจะตายทั้งเป็น ถ้าจะให้ฉันไปบำเรอตาลุงรุ่นพ่อละก็บอกเลยว่าไม่มีทางอย่างแน่นอน ฉันขอยอมจบชีวิตตัวเองให้มันจบๆ ไปเสียดีกว่าจะได้หมดเวรหมดกรรมหลุดพ้นจากเรื่องบ้างๆ พวกนี้สักที ตายก็ตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย ไหนๆ ก็หมดหวังไม่มีที่ให้พึ่งแล้ว รู้อย่างนี้เมื่อตะกี้ฉันน่าจะให้ยัยพวกนั้นเป่าหัวนอนจมกองเลือดไปเลย ทำไมเพิ่งจะมาคิดได้นะ แต่ก็ไม่เป็นไรโอกาสตายยังมีอีกเยอะ ตายด้วยน้ำมือตัวเองนี้แหละดีสุดแล้วจะได้ไม่เสียศักดิ์ศรี

ผู้หญิงอย่างฉันจะไม่ยอมให้พวกป่าเถื่อนพวกนี้มาทำระกำย่ำยีเด็ดขาด ฉันขอยอมตาย!

หญิงสาวเดินตามร่างสูงใหญ่ของชายชุดดำบอดี้การ์ดเข้าไปในลิฟต์ แต่ความอายยังคงกระแทกหน้าจนเธอไม่กล้าจะเงยหน้าสบตาชายชุดดำบอดี้การ์ดที่คอยเดินตามคุมร่างของเธอไม่ให้คิดหนี

ชิ! คนพวกนี้ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเสียเลย ไม่คิดจะหาเสื้อคลุมมาปกปิดร่างกายอันขาวผ่องสุดแสนจะเซ็กซี่ของฉันเลยหรือยังไง ถึงอีกไม่นานฉันจะฆ่าตัวตายแล้วก็ตามเถอะ แต่ตอนนี้ยังไม่ตายฉันก็ยังห่วงเรือนร่างของตัวเองอยู่นะ

ติ๊ง

ประตูลิฟต์ถูกเปิดออกยังชั้นที่สิบของตึกแต่ทว่าในตอนนี้ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างตกตะลึงอย่างหนักกับสิ่งตรงหน้าเมื่อพบว่าแท้จริงแล้วที่แห่งนี้คือบ่อนกาสิโนที่ใหญ่ที่สุดมีแต่คนกระเป๋าหนักทั้งนั้นเข้ามาเล่นการพนัน

“บ่อนการพนันอย่างนั้นเหรอ!” หญิงสาวหลุดปากพึมพำออกมาอย่างแผ่วเบาในขณะที่กำลังตกตะลึง

กาสิโนแห่งนี้แบ่งเป็นโซนของคนแต่ละระดับ ซึ่งชั้นนี้ที่หญิงสาวถูกชายชุดดำบอดี้การ์ดพามานั้นจากที่ดูแล้วก็น่าจะเป็นระดับวีไอพีของพวกคนมีเงินหนาเท่านั้น

บรรยากาศโดยรอบครื้นเครงพวกคนมีเงินต่างพากันนั่งเสี่ยงโชคอย่างเมามัน บางคนได้ บางคนเสียซึ่งนั่นล้วนเป็นสิ่งที่ต้องยอมรับให้ได้และถ้าใครคิดจะเข้ามาเล่นการพนันในที่แห่งนี้แล้ว ล้วนต้องทำตามกฎของที่นี่อย่างเคร่งครัดแต่ถ้าหากพบว่าใครคิดเล่นตุกติกหรือคิดจะโกงแล้วละก็คนผู้นั้นก็จะต้องพบกับจุดจบที่ไม่มีใครคาดคิดอย่างแน่นอน

“ถึงแล้วครับ ตามผมมาทางนี้” เสียงเข้มของชายชุดดำบอดี้การ์ดเอ่ยพูดขึ้นให้หญิงสาวที่กำลังเหม่อลอยกลับมาตั้งสติอีกครั้ง

“อะ อืม” หญิงสาวพยักหน้ารับอย่างไม่เต็มใจก่อนจะก้าวเดินออกจากลิฟต์ตามแผ่นหลังชายชุดดำบอดี้การ์ดจนมาถึงยังโต๊ะวีไอพีซึ่งกำลังบนโต๊ะกำลังมีการแจกไพ่สำหรับขาใหญ่ของที่นี่อยู่

“เชิญคุณเชอรีลนั่งรอนายน้อยอยู่ตรงนี้นะครับ อีกสักพักนายน้อยจะลงมาพบคุณ”

“มะ ไม่นะ นายจะทิ้งให้ฉันอยู่ตรงนี้คนเดียวเหรอ อยู่เป็นเพื่อนฉันก่อนสิอย่าเพิ่งไป” สิ้นน้ำเสียงของหญิงสาวชายชุดดำบอดี้การ์ดกลับเดินหันหลังจากไปในทันทีโดยไม่คิดจะฟังทำขอร้องอ้อนวอนเลยสักนิด ทิ้งให้เธอต้องยืนตัวเกร็งอย่างหวาดหวั่นเผชิญหน้ากับพวกขาใหญ่ที่กำลังเล่นไพ่กันอย่างสนุกสนานตรงหน้า

ไอ้พวกคนใจดำ! พาฉันมาแล้วก็ทิ้งกันไปดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ ตกลงจะพาฉันมายืนอยู่ตรงนี้ทำซากอะไรล่ะเนี่ยแทนที่จะพาไปพบนายน้อยอะไรนั่นให้มันจบๆ อยากจะบ้าตายจริงๆ กับชีวิต

‘ใจเย็นๆ นะเชอรีลเธอไม่ต้องกลัวอีกเดี๋ยวเธอก็จะฆ่าตัวตายไปอย่างสบายแล้ว ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น’

กล้ามเนื้อของหญิงสาวกระตุกทุกตารางนิ้วอัดแน่นไปด้วยแรงโทสะโกรธจนขบเคี้ยวเขี้ยวฟัน แต่เธอกลับทำได้เพียงสูดลมหายใจเข้าออกช้าๆ ระงับความโกรธเหล่านี้เอาไว้ภายในใจก่อน

“นี่ แม่สาวน้อยสนใจมานั่งให้กำลังใจพวกฉันมั้ยจ้ะ”

ในขณะที่หญิงสาวกำลังยืนสงบสติอารมณ์อยู่นั้น จู่ๆ น้ำเสียงของตาแก่หัวโล้นคนหนึ่งก็ได้เอ่ยขึ้นทั้งในมือถือแก้วเหล้า แก้มทั้งสองข้างแดงก่ำดูเหมือนคนเมากำลังได้ที่ดึงความสนใจทุกสายตาของคนอื่นๆ ภายในห้องนี้หันมองมาที่เธอกันเป็นตาเดียว

ซะ ซวยแล้ว…

“มะ...มองอะไร อย่ามองนะ” คุณหนูเจ้าอารมณ์อย่างหญิงสาวตวาดเสียงดังเหวี่ยงใส่คนพวกนั้นที่มองมาทันทีพลางเธอห่อตัวใช้มือปิดบังร่างกายไม่ให้คนบ้ากามเหล่านี้ได้มองทั้งในใจเกิดหวาดหวั่นขึ้นมาไม่น้อย

“จะปิดทำไมล่ะแม่กระต่ายน้อย ของสวยๆ งามๆ แบบนี้ต้องมองให้คุ้มหน่อยสิถึงจะถูก ว่าแต่น้องสาวคนสวยขายเท่าไหร่จ้ะ เดี๋ยวพี่จะช่วยสัมมนาคุณน้องให้เอง” ชายแกหัวโล้นอวดยิ้มฟันที่เหลือเพียงไม่กี่ซี่ออกมาอย่างหื่นกาม

“จะบ้าเหรอ! ทุเรศฉันไม่ได้ขายตัวบอกว่าอย่ามองไง พูดไม่รู้เรื่องเหรอตาแก่”

“ไม่ได้ขายงั้นก็แสดงว่าตั้งใจมาแจกฟรีให้พวกพี่ๆ ใช่มั้ยจ้ะคนสวย” ชายแก่หัวโล้นยังไม่คิดจะหยุดวุ่นวายทั้งใช้สายตาลามกมองร่างสวยในชุดเซ็กซี่ของหญิงสาวทั้งแต่หัวจรดเท้าจนเป็นจุดสนใจของคนภายในห้องมากขึ้น ทำให้เธอรู้สึกทั้งกลัวทั้งโกรธในเวลาเดียวกัน

“น้ำหน้าอย่างพวกแกแม้แต่ขาอ่อนฉันก็ไม่มีวันได้สัมผัสมันหรอก ไอ้พวกบ้าตาแก่ตัณหากลับ กลับบ้านไปเลี้ยงลูกเลี้ยงหลานอยู่บ้านโน้น!”

ตึง!

“มันจะมากไปแล้วนะนังนี่ เป็นแค่เด็กขายบริการคิดจะมาทำปากดีกับพวกฉันเหรอฮะ”

“เฮือก!”

ชายร่างสูงใหญ่หน้าเหี้ยมอีกคนหนึ่งใช้ฝ่ามือทุบโต๊ะอย่างแรงจนเกิดเสียงดังด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ทำเอาหญิงสาวถึงกับสะดุ้งตกใจหายวาบหวาดกลัวจนตัวสั่นก่อนที่เขาจะเดินก้าวขาฉับๆ ปรี่ตรงเข้ามาด้วยความเร็วพร้อมยกฝ่ามือใหญ่หมายจะฟาดลงบนใบหน้าสวยของเธอ

“ปากดีแบบนี้ต้องโดนตบสักทีจะได้หายซ่า”

"กรี๊ด!" หญิงสาวหลับตาแน่นด้วยความกลัว เมื่อฝ่ามือใหญ่นั้นขึ้นสูงต่อหน้า ถ้าหากฟาดลงบนใบหน้าสวยของเธอคงได้เลือดหรือไม่แน่เธออาจจะตายตรงนี้เลยก็ได้

“หยุดเดี๋ยวนี้! พวกแกคิดจะก่อความวุ่นวายอะไรในที่ของฉัน”

แต่แล้วก็มีเสียงของใครบางคนโผล่ดังขึ้นช่วยชีวิตของหญิงสาวเอาไว้ได้ทัน ทำให้เธอกล้าที่จะเปิดเปลือกตาขึ้นมามองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเข้มเดินเข้าตรงเข้ามาทางเธอพร้อมกับบอดี้การ์ดผู้ติดตามของเขาอีกหลายคน  ทำให้คนอื่นๆ รวมถึงชายหน้าเหี้ยมคนเมื่อครู่ต่างพากันถอยหลังไปยืนอยู่ตรงมุมเดียวรีบก้มหน้าก้มตาอย่างหวาดกลัวจนหัวหดเมื่อเห็นว่าเป็นใครและผู้ชายคนนี้มีอำนาจมากขนาดไหน

ชายร่างสูงใหญ่ทรงลูกครึ่งมีใบหน้าหล่อเหลาราวกับดารานักแสดงฮอลลีวูดใช้สายตาคมเข้มดุดันคู่นั้นกวาดมองไปทั่วทั้งห้องโดยที่มีสายตาของหญิงสาวมองใบหน้าของเขาอยู่ก่อนแล้ว

แต่ทว่าทันทีที่ดวงตาสวยเห็นใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มผู้มาใหม่คนนี้แล้วหัวใจของหญิงสาวสั่นคลอนเต้นแรงขึ้นมาหลายจังหวะทันที แววตาของเธอสว่างเจิดจ้าดั่งคบไฟในพริบตารู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างดีเพียงแค่ไม่ได้เจอกันมานานมากแล้วถึงจะผ่านมาหลายปีแล้วแต่เธอก็ยังจดจำใบหน้าหล่อนี้ได้อย่างแม่นยำ

นี่คงไม่ได้ฝันหรือตาฝาดไปใช่มั้ย ทำไมผู้ชายที่เคยเป็นรักแรกสมัยเรียนมัธยมถึงมายืนอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ได้ละ….