CHAPTER 2 ใครหิวใคร

“สั่งอะไรมั้ย แต่นี่พี่ก็สั่งมาเผื่อเราแล้ว เมนูขึ้นชื่อของร้านเลยนะ”

“ขอบคุณที่สั่งเผื่อนะคะ งั้นรอคนอื่นมากันก่อนค่อยสั่งเพิ่มก็ได้ค่ะ” ว่าแล้วก็ทำท่าว่าจะกดโทรศัพท์ไปถามสายรหัสของตนเอง เธอก็นะ ลืมถามพี่รหัสไปซะได้

แต่ก็ถูกเขาขัดจังหวะด้วยการขอชนแก้วซะก่อน

“ดื่มมั้ย พี่ลืมถาม พอดีให้เด็กที่ร้างชงเหล้าไว้ให้แล้วน่ะ หรือจะดื่มอย่างอื่น?”

“อ้อ พราวดื่มได้ค่ะ” ก็แค่จิบๆ คงไม่น่าเป็นไรหรอกมั้ง

“งั้นเชียสครับ ยินดีที่ได้รู้จักน้องเทคอย่างเป็นทางการ”

“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”

บรรยากาศในร้านเริ่มคลอด้วยเพลงอะคูสติกเบา ๆ เสียงพูดคุยของโต๊ะอื่นกลายเป็นเพียงเสียงพร่าเบลอที่ดังมาจากรอบด้าน ตอนนี้ร้านทั้งร้านเหมือนมีเพียงเขากับเธอสองคน

“ทำไมดูนิ่งจังล่ะครับ หรือว่ายังโกรธพี่เรื่องกลางวัน?” เสียงทุ้มต่ำถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ ทำให้เห็นรอยบุบที่ข้างแก้มของเขา เธอลอบมองใบหน้าเข้มคราม ที่น่าจะพึ่งโกนหนวดมาใหม่ๆ

“โกรธค่ะ ก็พี่เล่นมาขโมยจุ๊บหนู”

“แค่เฉียดปากไปนิดเดียวเองนะครับ ทำอย่างกับไม่เคย”

ก็ใช่นะสิยะ ก็ฉันมันยังไม่เคย!!

“ทีหลังพี่พีทอย่าทำแบบนั้นอีกนะคะ”

อืม จะไม่ทำแบบนั้น แต่รับรองว่าจะทำมากกว่านั้นแน่ เขาครุ่นคิดในใจ ก่อนจะยกแก้วที่มีน้ำสีอำพันอยู่ครึ่งหนึ่งกระดกพลวดในรวดเดียว ทำเอาคนตรงหน้าถึงตาค้าง

“ดื่มแบบนี้ไม่เมาแย่หรอคะ”

“หึ!! พี่คอแข็งน่ะ อะไรๆ ก็ชอบแข็งไปซะทุกอย่าง”

เขายิ้มอีกครั้ง คราวนี้มีแววเจ้าเล่ห์ชัดเจน

เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อน นี่อิตาบ้านี่พูดสองแง่สองง่ามอยู่เรื่อย เขาชวนเธอคุย ชวนดื่ม และกินอาหารที่เขาสั่งมา ผ่านไปได้สักพัก คนที่แทบไม่ดื่มเหล้า ก็คิดว่าตัวเองมีอาการมึนเมา ไหนจะแสงวูบวาบจากผับจนเธอตาลายไปหมด ดีที่มุมที่เขาเลือกเป็นมุมอับหน่อย แสงสีสาดไฟมาไม่ค่อยถึง แต่จะว่าไปร้านแบบนี้มุมอับก็เยอะเหมือนกันนะเนี่ย

เธอพยายามเพ่งดูโต๊ะอื่นๆ และเห็นว่าสาวๆ เริ่มเมาได้ที่และเริ่มออกจังหวะสะโพกโยกย้าย บ้างก็มีนั่งตักกัน ทำเอาคนดูถึงกับใบหน้าร้อนผ่าว เพราะบางจังหวะที่พวกเธอนั่งโยกบนตักพวกผู้ชายเหล่านั้น มันชั่งเหมือน!!

หญิงสาวพยายามสลัดความคิดบ้าๆ นี้ออก แต่แล้วอาการร้อนวูบวาบกับสิ่งที่เธอได้เจอกลับปวดร้าวเข้ามาข้างใน มันเป็นอาการกระตุกของร่างกาย และต้องการตอบสนองจากบางอย่าง

เธอเริ่มมือเกร็งเท้าเกร็ง มีอาการแปลกๆ จนต้องขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

“น้องครับ”

“ครับพี่?”

“เดี๋ยวช่วยหรี่ไฟทางเดินโซนนี้ด้วยนะครับ” ว่าพร้อมยื่นแบงก์สีเทาให้เด็กในร้าน

“ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดให้”

คนตัวโตครุ่นคิดถึงสิ่งที่จะเกิด เขาจ้องมองเรียวขาเนียนของเธอตั้งแต่เข้ามาถึงร้านแล้ว และก็นึกชอบใจที่เธอสวมกระโปรงจีบพีทบานมาในคืนนี้ มันดูเหมาะไปซะหมด ไม่นานนักหญิงสาวก็เดินกลับมาที่โต๊ะ กับท่าทางอิดโรยและเหงื่อที่ซึมตามไรผม เขาเห็นมันไม่ชัดนัก แต่ก็พอจะดูออก

“คนอื่นยังไม่มากันเหรอคะ?”

เธอถามพลางพยายามเก็บอาการเสียงพร่าไว้

“กำลังจะเข้ามาน่ะ เห็นว่าไปผิดร้านกัน” เขาตอบเสียงเรียบ แต่ดวงตายังจ้องเธอไม่ละ

“ผิดร้านเหรอคะ?”

“อืม... พวกมันดันไปสาขาเก่าตรงรามอินทรา กม.4 นี่พี่นัด The Rof สาขาแฟชั่นไอส์แลนด์ ไม่รู้พวกมันไม่อ่านไลน์รึยังไง”

“เอ่อ...ค่ะ” เธอพยักหน้าเข้าใจทันที เพราะสองที่ นั้นอยู่ห่างกันเกือบชั่วโมง

“เป็นไรไม่สบายเหรอ?” เขารู้ทั้งรู้แต่ก็ยังแกล้งถาม

“ค่ะ เหมือนบ้านจะหมุน เหมือนจะมีไข้ หนาวๆ ร้อนๆ แปลกๆ ค่ะ”

“ไหวมั้ย” ไม่ว่าเฉย แต่เขากลับขยับก้นไปนั่งอีกฝั่งข้างๆ เธอ

ตอนนี้พรพริมามีอาการกระตุกส่วนล่างอยู่บ่อยๆ มันมีอาการแปลกๆ มาพักหนึ่งแล้ว ยิ่งได้กลิ่นโคโลญของเขา เธอยิ่งรู้สึกเหมือนมีอาการบางอย่างขึ้นมา ร้ายไปกว่านั้นดันเผลอไปนึกถึงรสจูบของเขาเมื่อกลางวัน

“ร้อนจังค่ะพี่พีท”

“หนูถอดเสื้อคลุมออกก่อนมั้ย มาพี่ช่วย”

ไม่ว่าเปล่า มือปลาหมึกจงใจใช้ปลายนิ้วไปโดนเนื้อขาเรียวสวย ยิ่งเมื่อเธอนั่ง กระโปรงก็ยิ่งถลกสูงขึ้นมาจนเห็นเรียวขาสวย

“พี่ว่าหนูดูท่าไม่ดีเลย กลับก่อนมั้ย เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

เธอพยักหน้าเร็วรัว เพราะรู้สึกว่าตัวเองก็เหมือนอาการไม่ค่อยสู้ดีเช่นกัน

ไม่นานรถยนต์คันหรูก็มาเทียบจอดที่หน้าผับ ภาพที่คนภายนอกมองคือหญิงสาวท่าจะเมาได้ที่ เธอเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่

“ไปครับ ขึ้นรถกัน”

รถตู้ทรงยุโปรที่ห้องโดยสารกว้าง ถูกเขากดปิดสวิตช์กั้นห้องจากพลขับไปโดยปริยาย นายเชิดรู้ดีว่าคุณชายจะต้องไปจบที่ตรงไหน เขาชินและชากับภาพพวกนี้ไปเสียแล้ว

และเมื่ออยู่กันแค่สองคนภายในห้องโดยสาร เธอก็ยิ่งลูบไล้ร่างกาย เหมือนคนคันยุบยิบก็ไม่ปาน

“มานี่ เดี๋ยวพี่ช่วยเกา คันรึไง” ว่าพลางดึงกระชับร่างเธอให้ไปนั่งบนตัก ความแข็งร้าวที่มีก่อนหน้ามันยิ่งปะทุเข้าไปใหญ่ เมื่อก้นนุ่มนิ่มบดเบียดความคับแน่นในร่มผ้าของเขา ยิ่งเธอดิ้นยุกยิก ก็เหมือนกับยิ่งปลุกเจ้ามังกรให้มันตื่น

“ซี้ดดด... ทำไมดิ้นเก่งแบบนี้ล่ะหืม”

สะโพกผายเริ่มส่ายไปมากับเจ้าแท่งลำที่ขึ้นแข็งที่เธอนั่งทับมันที่ด้านล่าง ตอนนี้เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องรู้สึกบ้าๆ นี้ขึ้นมา และข้างในของเธอมันชื้นแฉะไปด้วยน้ำเมือกสีใส ที่แม้แต่ตัวเธอเองยังรู้

ลมหายใจอุ่นร้อนที่เริ่มกระเส่าเบาที่ข้างใบหู ทำเอาเธอสติแทบแตกกระจาย มือหนาเริ่มเขี่ยสะกิดตรงหัวเขา และค่อยๆ เกลี่ยปลายนิ้วขึ้นมาเรื่อยๆ ยังต้นขา มืออีกข้างเริ่มบีบทึ้งที่บั้นเอวคอด กดมันบดลงมากับเจ้าไซซ์ 60 ของตนเอง

เพียงแค่คิดว่าถ้าเขาได้ตอกอัดก้นนุ่มนี่เข้าไป เธอขาจะร้องเสียงหวานขนาดไหนกันแน่นะ

“อยากเหรอ” จู่ๆ เขาก็ถามกันขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

หญิงสาวส่ายหัวรัวๆ แม้จะปฏิเสธ แต่ร่างกายกลับทำในสิ่งตรงข้าม เธอปล่อยให้เขาจับบั้นเอวตัวเองกดแนบลงกับเจ้าแท่งแข็งขึงไซซ์ใหญ่ เพียงแค่คิดลามกว่าถ้ามันเข้ามาอยู่ในกายของเธอ มันจะจุกเจ็บแค่ไหนกันนะ

“อ๊ะ!!”

เธอร้องเสียงหลงทันทีที่เขางับเข้ากับซอกคอหอมๆ กลิ่นของเธอมันเหมือนเด็กที่ยังไม่รู้ประสาอะไร

มือเล็กพยายามปัดป่ายมือหนาของเขาออก แต่ยิ่งเขาเคลื่นมันขึ้นมาเรื่อยๆ เธอกลับยิ่งอยากให้เขาทำมากไปกว่านั้น

มือหนาจับหน้าขาของเธอถ่างออก จับใบหน้าของหญิงสาวให้หันมา ก่อนที่ริมฝีปากจะโฉบจูบกลีบปากเรียวเล็กอย่างหื่นกระหาย ตอนนี้ติของเธอมันพร่าเบลอไปหมด สิ่งเดียวที่ตอบสนองคือความรู้สึกที่ถูกซ่อนไว้ ด้วยตัวยาทำลายระบบประสาท ทำให้ความคิดตื้นเขิน เธอเผยอปากจูบตอบกระหวัดเกลียวลิ้นเล็กเข้าไปดูดดื่มจากโพรงปากหนาด้านใน

จูบที่ไม่ประสาของเธอ ทำเอาเขาแทบคลั่ง