พี่คราม

‘เรามาถึงขนาดนี้แล้วนะเกี๊ยว’

‘ไหนบอกว่าได้ไง ไหนบอกให้ได้อะ’

‘ถ้ายังเป็นแบบนี้พี่ก็ไม่ทนแล้วเหมือนกัน’

‘เราเลิกกันเหอะ’

ราวกับถ้อยคำบอกเลิกยังคงดังก้อง โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายที่ทำให้ ‘เกี๊ยว’ น้ำตาไหลลงมาอีกรอบ แม้จะพยายามคิดว่าพี่แพทก็แค่โมโหเหมือนทุกครั้งที่เขาขอมีอะไรด้วยแล้วเธอปฏิเสธเสมอมา

แต่คราวนี้มันแตกต่างออกไป...

มันต่าง... เพราะวันนี้เป็นวันเกิดพี่แพท และเธอก็เป็นคนเรียกเขามาที่ห้องเพื่อจัดงานวันเกิดให้ เธอมีเค้กก้อนหนึ่งที่ลงมือทำด้วยตัวเอง มีของขวัญเล็กๆ มอบให้ แต่สิ่งที่

พี่แพทต้องการไม่ใช่เค้กที่เธอทำ ไม่ใช่ของขวัญที่เธอบรรจงเลือก แต่เป็นเรือนร่างของเธออย่างที่เขาวิงวอนมาตลอด

พี่แพทเป็นคนดี เป็นสุภาพบุรุษ ทุกครั้งที่เขาแตะต้องตัวเธอเขามักจะขออนุญาตก่อนเสมอ และคราวนี้... ในตอนที่เขาขอจูบเพื่อเป็นของขวัญวันเกิด เธอพยักหน้ายินยอม หญิงสาวจูบตอบเขาด้วยซ้ำแม้จะไม่ช่ำชองเท่าไหร่ แต่พี่แพทเป็นจูบแรก และเธอก็วาดฝันอย่างเพ้อเจ้อว่าเขาจะเป็นจูบเดียวของเธอตลอดไป

แต่ทว่าคนที่ดื่มเบียร์เมื่อครู่ไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น

พี่แพทจูบเธอบนโซฟา และซุกไซ้เลยเถิดมายังซอกคอหอมกรุ่นที่เธอเผลอไผลส่งเสียงร้องครางให้ได้ยิน เธอไม่ได้ปฏิเสธว่ารู้สึกดี กระทั่งตอนที่มือหนาลูบไล้เอวคอด เธอก็ราวกับได้สติ แต่พี่แพทที่เป็นคนคุมเกมทั้งหมดกลับตะครุบจูบเธออีกครั้งและใช้ปลายลิ้นตวัดระรัวจนสติของเธอกระเจิดกระเจิง

เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนที่พี่แพทถอนจูบออกมาแล้ววิงวอนด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เธอตอบรับเขาไปว่าอย่างไร

‘เป็นของพี่นะคะ... น้องเกี๊ยว...’

เธอไม่ได้ยินเสียงเขา ทุกอย่างมันอื้ออึงไปหมด

รู้แต่ว่าใบหน้าของเธอเห่อร้อนและแดงก่ำ หัวใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ หญิงสาวหลับตาลงด้วยความรู้สึกวาบหวิวในตอนที่ถูกอ้อมแขนแข็งแกร่งโอบอุ้มและพาร่างของเธอไปนอนบนเตียง ตอนที่พี่แพทวางเธอลงและคร่อมกายตัวเองลงมา เธอก็ยังคงนอนหลับตาอยู่อย่างนั้น หรือแม้แต่ในตอนที่เขาประทับริมฝีปากลงมาอีกรอบ เธอก็ยังไม่กล้าลืมตามอง

และเพราะเธอเงียบ พี่แพทที่เอ่ยคำขอไปแล้วจึงคิดว่าเธอเต็มใจ เขาถอดเสื้อผ้าตัวเองออก ก่อนค่อยปลดเปลื้องชุดของเธอที่ในวันนี้สวมเพียงเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นง่ายๆ เพียงครู่เดียวเท่านั้นทั้งคู่ก็เปลือยเปล่า พี่แพทโน้มตัวเข้าหาเธออีกครั้ง เรือนกายที่ไร้สิ่งใดบดบังทำให้เกิดความร้อนรุ่มไปหมด เสียงครางกระเส่าแหบพร่าดังขึ้นในตอนที่มือหนาได้ครอบครองทรวงอกอวบอิ่มเป็นครั้งแรก อย่างยิ่งในตอนที่ริมฝีปากอุ่นดูดดึงยอดอกของเธอ ก็ราวกับว่าพี่แพทแทบจะขาดใจ

เด็กสาวในตอนนั้นไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว ความรู้สึกแปลกประหลาดที่พี่แพทมอบให้ทำให้เธอรู้สึกวูบไหวและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน พี่แพททำอะไรกับเธอบ้าง เธอแทบไม่ล่วงรู้

จนกระทั่ง... ในตอนที่พี่แพทจับสองขาของเธอแยกออกจากกันและพยายามสอดแทรกแก่นกายของตัวเองลงมา ตอนที่ปลายยอดของตัวตนเขากำลังลุกล้ำเธอ ตอนนั้นเองที่เธอสะดุ้งเฮือก

‘พี่แพท...!’

‘อย่าเกร็งนะคะคนดี’

เธอส่งเสียงห้ามพร้อมกับผลักอกพี่แพทออก แต่อีกฝ่ายไม่รับฟังอะไรอีกแล้ว เขาตอบรับเธอด้วยน้ำเสียงแสนสุภาพ แต่การกระทำหนักหน่วงขึ้นทุกที

เธอขัดขืนในตอนนั้น สองขาของเธอแนบเข้าหากันจนพี่แพทไม่สามารถดึงดันต่อไปได้ ความปรารถนาที่มีถูกแทนที่ด้วยความโกรธ ยิ่งเขาพยายามสอดแทรกตัวเองลงไปเท่าไหร่ หญิงสาวก็พยายามผลักเขาออกมากเท่านั้น จนในที่สุดเขาก็ทำมันต่อไปไม่ได้

‘หนูกลัว...’

น้ำเสียงสั่นระริกดังขึ้นในตอนที่แพทผละออก เขาทั้งหงุดหงิด ทั้งโกรธจัด โกรธจนไม่สามารถอดทนอะไรได้อีกแล้ว

ทนคบมาสี่เดือน คิดว่าอยากได้แค่จูบหรือไงวะ!

แพทคิดแล้วก็หงุดหงิดมากขึ้นไปอีก ทั้งๆ ที่ยอมให้เขาถึงขนาดนี้แล้ว นอนแก้ผ้าอ้าขาให้ถึงขนาดนี้แล้วแท้ๆ แต่พอเขาจะเอาจริงๆ ก็ดันปฏิเสธแล้วบอกกว่ากลัว

อีเกี๊ยวมันเป็นบ้าอะไร!

เพราะแบบนั้น คนที่อดทนมาตลอดสี่เดือน อดทนเพราะคิดว่าวันหนึ่งเขาจะได้เธอง่ายๆ ก็ไม่แบกรับความรู้สึกนั้นอีกต่อไป มันไม่ใช่แค่เขาโกรธ แต่แพทรู้สึกว่าที่เขาทำมาทั้งหมดมันเสียเวลาเปล่า

สี่เดือนกับผู้หญิงแค่คนเดียว มันนานฉิบหาย! นานเกินไป!

แล้วแพทก็บอกเลิกเธอในตอนนั้น ทิ้งให้เธอที่นอนเปลือยเปล่าบนเตียงตัวเองได้แต่ร้องไห้จะเป็นจะตาย หญิงสาวเสียใจจนแทบบ้า เธอรักพี่แพท รักที่เขาเป็นคนดี สุภาพและอ่อนโยนกับเธอเสมอ เธอไม่อยากเลิกกับเขา เธอไม่อยากเสียพี่แพทไป แต่ต่อให้เธอพยายามโทรหาเขาเพื่อบอกว่าเธอขอโทษ พี่แพทก็ไม่ยอมรับสายเธออีกแล้ว

หญิงสาวร้องไห้อย่างหนักหน่วง พลางหยิบกระป๋องเบียร์ที่พี่แพทซื้อมาวางทิ้งไว้ขึ้นดื่มอย่างพยายามระงับความเสียใจ แต่ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์กลับยิ่งทำให้เธอฟูมฟายและกล่าวโทษตัวเอง

เธอคือคนผิด...

มันจริงอย่างที่พี่แพทบอก ระหว่างเขากับเธอมันเลยเถิดมาขนาดนั้นแล้ว พี่แพทก็เป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่รักเธอมาก เขาไม่ผิดที่อยากจะครอบครองเธอ เป็นเธอเองต่างหากที่ทำทุกอย่างพังทลาย

และเพราะคิดแบบนั้น เธอจึงตัดสินใจไปดักรอพี่แพทที่หน้าห้อง เธออยากขอโทษและอยากให้พี่แพทให้อภัย แต่ตอนที่มาถึงและเคาะประตูเรียกอยู่นาน เธอก็พบว่าพี่แพทไม่ได้อยู่ในห้อง ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ไม่ได้เปลี่ยนใจ

เธอนั่งรอ...

และจะรอพี่แพทอยู่ตรงนี้จนกว่าเขาจะมา…

การดื่มเบียร์เพียงไม่กี่กระป๋องทำให้เด็กสาวที่ไม่เคยดื่มเหล้ามาก่อนมึนเมาจนแทบทรงตัวไม่อยู่ และเหมือนกับว่ายิ่งเวลาผ่านไปนานสติของเธอก็ยิ่งพร่าเบลอ เกี๊ยวทิ้งตัวนั่งลงกับพื้น เอนหลังพิงกำแพงตรงทางเดิน นั่งกอดขาก้มหน้าลงบนเข่าตัวเอง น้ำตายังคงไหลรินเพราะกลัวพี่แพทไม่ยอมให้อภัย เนิ่นนานจนได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นตรงทางเดิน กระทั่งเสียงนั้นมาหยุดอยู่ตรงหน้า เธอจึงค่อยๆ เงยหน้ามองขณะที่น้ำตายังคงไหลอาบสองแก้ม

“พี่คะ...”

เสียงร้องเรียกขาดห้วงเพราะเสียงสะอื้น ส่วนคนที่เพิ่งปรากฏตัวได้แต่ก้มมองและสับสนไปหมด

“มาแล้วเหรอ...”

เธอพูดพลางค่อยๆ ยืนขึ้น ฤทธิ์ของเบียร์ไม่กี่กระป๋องยังคงเล่นงานจนร่างเล็กนั้นเซถลาเล็กน้อย แต่คนตัวสูงตรงหน้ากลับยืนนิ่ง เขาไม่แม้แต่จะเอื้อมมือมารับตัวเธอไว้ อีกทั้งยังเอ่ยถามอย่างไร้เยื่อใย

“มาหาใคร”

น้ำเสียงนั้นขุ่นเคืองจนเธอใจหาย

คำพูดคะขาเช่นทุกครั้งหายไปหมดสิ้น…

พี่แพทยังโกรธเธอจริงๆ

และเพราะคิดแบบนั้น ด้วยความเสียใจ รวมถึงฤทธิ์ของเครื่องดื่มมึนเมาจึงทำให้หญิงสาวขยับกายเข้าไปใกล้ หัวใจของเธอเต้นรัวตอนที่เงยหน้ามองอีกฝ่าย จากนั้นก็พูดในสิ่งที่แม้แต่ตนเองก็ไม่คาดคิดมาก่อนเช่นกัน

“ให้โอกาสหนูอีกครั้งนะคะ”

และไม่ใช่แค่พูด เป็นเธอเองด้วยซ้ำที่โถมกายเข้าหาเขาก่อน สองแขนเล็กๆ โอบรอบลำคอเขา เขย่งปลายเท้าเพื่อให้ริมฝีปากทาบทับบนเรียวปากเขาโดยง่าย คนตรงหน้าไม่มีทีท่าขยับหนี ถึงจะไม่ได้โอบกอดเธอกลับ แต่เขาก็ไม่ได้ผลักไส

กระทั่งกลีบปากนุ่มแตะสัมผัสเขา อีกทั้งยังจู่โจมปัดป่ายไปทั่วเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ทำให้อีกคนที่ก็เมาเหมือนกันไม่คิดจะต่อต้านอะไรอีก

ร่างสูงกดจูบหนักหน่วง บดเบียดเรียวปากนุ่มและใช้ปลายลิ้นร้อนตวัดรัวจนคนในอ้อมแขนแทบจะทรุดกายลงอย่างพ่ายแพ้ แต่หญิงสาวไม่คิดจะถอยหนี ยิ่งเขามอบจูบให้ เธอก็ยิ่งจูบตอบ และความไม่ชำนิชำนาญนั้นก็ทำให้อีกฝ่ายราวกับจะขาดใจเหมือนกัน

จุมพิตอันเร่าร้อนรุนแรงยิ่งขึ้นในตอนที่ทั้งคู่ก้าวเข้ามาในห้อง ก่อนที่สองแขนจะโอบอุ้มร่างเล็กพาไปที่เตียง จัดการปลดเสื้อผ้าเธอออกทุกชิ้นรวมถึงของตัวเองด้วย

การเล้าโลมของคนเมาสองคนทำให้ความปรารถนาในกายลุกโชน เกี๊ยวที่รู้สึกหวิวไหวไม่ได้ขัดขืน เธอเพียงส่งเสียงครางแผ่วและโอบกอดอีกฝ่ายไว้แนบแน่น

กระทั่งตอนที่เขาสอดแทรกแก่นกายลงมาตรงหว่างขา หญิงสาวก็รู้สึกเจ็บร้าวราวกับชิ้นส่วนในกายถูกกระชากออกจากกัน และถูกยัดเยียดด้วยของแข็งจนร่างเล็กของเธอสั่นสะท้านไปหมด

น้ำตาที่เหือดหายเพราะความเสียใจในทีแรกไหลรินออกมาอีกครั้ง...

“พี่... แพท... หนูเจ็บ”

เด็กสาวร้องบอกและโอบกอดเขาไว้แน่น ในขณะที่คนฟังซึ่งเพิ่งจะสอดแทรกท่อนเนื้อของตัวเองลงไปอย่างยากเย็นได้แต่นิ่งงัน

“ฉันชื่อคราม”