Chapter 7

เรย์แทรกกายโตเข้าหว่างขาเรียวแทนแพทริคที่ส่งไม้ต่อให้เขา ทั้งคู่ยังคงไม่สนใจเสียงร่ำไห้ของร่างเปลือยสะบักสะบอมของต้นน้ำและกำลังจะเริ่มกระทำบทเรียนร่วมกันอีกรอบอย่างไม่รู้สึกอะไร

“คว่ำหน้าไป” น้ำเสียงนิ่งของเรย์พูดขึ้นบอกก่อนมือหนาของแพทริคจะช่วยจับท่าทางร่างบางตามที่อีกคนอยากจะให้เป็น

“ฮ ฮึกก พอได้แล้ว ฮือออ ต้นน้ำเจ็บ” น้ำตาหยดใสยังไหลรินออกมาให้เห็นจนทั้งคู่เริ่มรู้สึกนึกรำคาญแต่ก็เลือกที่จะไม่ทำอะไร ต้นน้ำถูกร่างสูงทั้งสองจับให้นอนคว่ำหน้าลงในท่าด๊อกกี้และเรย์ที่ขยับเข้ามาใกล้บั้นท้ายสวยที่กำลังชูเด่นต่อสายตาคมนิ่งของเขา

แก่นกายใหญ่ร้อนขึ้นเส้นเลือดนูนตามความยาวของตัวตนใหญ่ถูกจับจ่อให้ส่วนปลายเข้าถูกับร่องคับแคบสีสดของต้นน้ำตามแรงอารมณ์ก่อนพยายามกดเข้าอย่างเชยชมความนุ่มของโพรงคับแคบด้านใน

สวบบ!

“อื้อออ....อึก!!!” ท่อนเนื้อร้อนสอดเข้าพรวดเดียวอย่างเอาแต่ใจจนร่างบางของผู้ถูกกระทำรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นเข้ามาอย่างรวดเร็วเป็นรอบที่สอง

“แน่นฉิ*หาย” เรย์สบถบ่นออกมาอย่างลืมตัวต่อความอึดอัดที่เกิดขึ้นกับตัวตนใหญ่ที่เขาเพิ่งสอดเข้ามาในตัวคนตัวเล็กเมื่อครู่

“คุณเรย์...อึก...ต้นน้ำจ..จุก...ฮือออ” ต้นน้ำยังคงอ้อนออดขอความเห็นใจจากพวกเขาก่อนที่เอวสอบกลับเริ่มทำหน้าที่ของตนด้วยการขยับดันแก่นกายใหญ่เข้าออกช่องทางรักคับแคบแดงออกสี

มือหนายกขึ้นรั้งเอาเอวบางผิดลักษณะผู้ชายเข้าจับหวังยึดแรงกระแทกที่กำลังรุนแรงขึ้น พร้อมกับแพทริคที่กำลังจะแทรกเข้าใต้ร่างของต้นน้ำที่กำลังโดนกระแทกซอย

“คุณ...อ๊ะ...คุณแพทริค..ช่วยด้วย...อึก” ร่างบางของต้นน้ำสั่นเทาไปตามแรงกระแทกของคนด้านหลังพลางขอร้องคนที่กำลังขยับเข้าใต้ร่าง

“ได้สิ” แพทริครับปากก่อนที่มือหนาจะจับผมนุ่มของต้นน้ำกดลงต่ำเข้าหาแก่นกายใหญ่ของเขาที่กำลังตั้งชูขึ้นอีกรอบหลังจากขึ้นหนังสดตรงหน้า

“อึก!” ริมฝีปากบางเข้าครอบเอาแก่นกายใหญ่ของแพทริคตามแรงกดของร่างสูงแต่มันกลับครอบได้เพียงครึ่งเดียวของท่อนเนื้อใหญ่เท่านั้น

มือเล็กจับดันต้นขาแกร่งของแพทริคไว้หวังลดแรงขยับดันสิ่งของใหญ่เข้าปากเล็กทั้งร่างบางยังคงสั่นเทาจากแรงกระแทกของเรย์ไม่หยุด

ปึก! ปึก! ปึก!

“อ๊อก อ๊อก อ๊อก” เสียงหยาบโลนทั้งสองเสียงประสานกันอย่างลงตัวแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“นุ่มไปหมดทั้งตัวจริง ๆ” แพทริคพูดบอกพลางทำหน้าเหยเกไปด้วยกับการเสพความสุขจากร่างกายของคนที่เขาเกลียดมาตลอดหลายปี

ดวงตาคมนิ่งเรียบของเรย์ก้มมองแก่นกายของตัวเองขยับเข้าออกจากช่องทางสีแดงสดพร้อมกับความปรารถนาที่เพิ่มมากขึ้น เสียงครางหวานที่ดังขึ้นเพียงนิดเล็ดลอดออกมาจากปากบางกลับทำให้อารมณ์ดิบของเขาไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่นิด

“ออแอ้ว...อึก..อ้นอ้ำไอ่ไอวแอ้ว..ฮือออ” ต้นน้ำทรมานกับสัมผัสของพวกเขาทั้งคู่มากจนไม่อยากจะรับรู้อะไรหลังจากนี้อีก ก่อนที่ช่องทางรักบวมช้ำจะเริ่มตอดประท้วงสิ่งแปลกปลอมที่ขยับเข้าออกจนเจ้าของแก่นกายเหยเกใบหน้าหล่อออกมาให้ได้เห็น

“รอพวกกูเสร็จ กูปล่อยมึงแน่” เรย์พูดขึ้นบอกอย่างฟังประโยคก่อนหน้าของร่างบางออก แต่เอวสอบยังคงดันกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้าย้ำจุดกระสันด้านในไม่ยั้งแรง

“อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก!” จังหวะขยับปากบางเข้าครอบแก่นกายใหญ่ของแพทริคเริ่มเร็วขึ้นเมื่อต้นน้ำเริ่มขัดขืนการกระทำของเขา

น้ำตาหยดใสไหลมาเติมเต็มแก้มนุ่มไม่หยุดเมื่อตัวเองเริ่มขาดอากาศหายใจ แต่แพทริคก็ไม่มีท่าทีจะหยุดลงง่าย ๆ กับมือหนาที่กดเอาผมนุ่มของต้นน้ำไว้แน่น

ร่างบางเปลือยของต้นน้ำเริ่มหมดแรงเพราะวันนี้คนตัวเล็กใช้พลังงานเยอะมากจากกิจกรรมบนเตียงที่ยังเกิดขึ้นไม่หยุดมาตลอดหลายชั่วโมง

“อื้ออ อออ...อ๊ะ อ๊ะ...” แพทริคยอมปล่อยให้ต้นน้ำเป็นอิสระในช่วงบนก่อนที่คนตัวเล็กจะขาดอากาศหายใจไปเสียก่อน

“แค่ก แค่ก!” ต้นน้ำรีบกอบโกยเอาออกซิเจนเข้าปอดจำนวนมากพร้อมกับเสียงถอนหายใจไม่สบอารมณ์ของแพทริคที่ดังขึ้นมาให้ได้ยินเพราะตนยังไม่เสร็จปรารถนาจากโพรงปากนุ่มได้ตามที่ต้องการ

“หึ” เสียงเค้นขำอย่างเย้ยหยันของเรย์ดังขึ้นมาติด ๆ

“ขำเหี้*ไร” แพทริคเริ่มไม่สบอารมณ์ไปมากกว่าเดิมอีกที่เห็นหน้าลูกพี่ลูกน้องที่ชอบกวนเขาอยู่ตลอดเวลา

“จะโมโหไปทำไมวะ ถ้าตรงนั้นไม่เสร็จก็เข้าทางอื่นแทนดิ” เรย์พูดขึ้นอย่างเสนอ แพทริคนิ่งไปสักพักอย่างนึกคิดถึงคำพูดของเรย์ก่อนที่ใบหน้าหล่อคมจะยกยิ้มเบา ๆ ขึ้นมาให้ได้เห็น

“พวกคุณจะทำอะไร..อึก..ปล่อยต้นน้ำนะ” ต้นน้ำยังคงดิ้นไม่หยุดทั้งช่วงล่างของตนยังถูกกระแทกเข้าออกซ้ำ ๆ จนกระทั่ง

ร่างสูงของเรย์หยุดขยับและแก่นกายใหญ่ที่สอดเข้าไปเมื่อครู่ก็หลุดออกอย่างว่าง่ายท่ามกลางความดีใจของคนตัวเล็กที่มีความหวังว่าพวกเขาก็ยังมีความเป็นคนหลงเหลืออยู่

“ขอบคุณที่ฟังต้นน้ำนะครับ...ฮ ฮึก” ต้นน้ำพูดบอกด้วยความดีใจอย่างไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองหลังจากนี้

คนตัวเล็กถูกมือหนาของแพทริคและเรย์ช่วยกันจับขยับให้ขึ้นคร่อมร่างสูงของแพทริคอย่างง่ายดาย ก่อนร่างสูงของเรย์จะขยับเข้าใกล้บั้นท้ายสวยเหมือนเดิม

“พวกคุณจะทำอะไรต้นน้ำ!..อย่านะ!!” ต้นน้ำเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตนคิดเมื่อกี้มันผิดทั้งหมดรวมถึงเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเขาหลังจากนี้ด้วย

“เอาถุงยางมา” แพทริคพูดขึ้นบอกเรย์ที่อยู่ด้านบน

“เอาทำไมวะ กูยังไม่ใส่เลย” เรย์พูดบอกอย่างหน้าตาเฉย ยิ่งทำให้ต้นน้ำตกใจมากเข้าไปใหญ่เพราะทุกคนรู้ดีว่าคนตัวเล็กตรงกลางสามารถท้องได้ และถ้าต้นน้ำท้องขึ้นมาก็อาจจะเป็นผลดีกับพวกเขาคนใดคนหนึ่งก็ได้

“งั้นก็ช่วยกู” แพทริคพูดขึ้นอีกรอบอย่างออกคำสั่ง เรย์ไม่ค่อยจะสบอารมณ์มากนักแต่ก็ยอมช่วยกดบั้นท้ายสวยของต้นน้ำให้นั่งทับแก่นกายใหญ่อันล่างที่จับตั้งรอก่อนแล้ว

“พวกคุณมันเลว!..อึก..ต้นน้ำเกลียด..เกลียดพวกคุณ!!!” คนตัวเล็กเริ่มพยศอีกรอบเมื่อแก่นกายของแพทริคจมลงมิดเข้าไปด้านในโพรงคับแคบที่ก็ไม่ได้ง่ายและยากเกินไปเพราะได้เบิกทางก่อนหน้านี้ไปแล้วบ้าง

“เอาของมึงเข้ามา” แพทริคพูดบอกเรย์ที่อยู่ด้านหลังพลางกอดร่างบางให้โน้มลงเข้าหาตัวเองมากขึ้นเพื่อให้อีกคนได้สอดแก่นกายใหญ่ไม่แพ้เขาเข้ามาช่องทางรักเดียวกัน

“ปล่อยนะ..อื้ออ..ยะ..อย่าเข้ามาพร้อมกัน...กรี๊ดดดด” ทันทีที่ส่วนปลายอีกอันของเรย์สอดเข้าไปเสียงกรีดร้องของคนตัวเล็กก็ดังขึ้นมาด้วยความทรมานที่เข้าแทรกไปถึงกระดูกสันหลัง

น้ำตาหยดใสรอบใหม่ที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดไหลมาเติมเต็มอย่างห้ามไม่ได้ ร่างบางหมดแรงจนนอนไปทับอกแกร่งของแพทริคที่อยู่ด้านล่างไร้แรงขัดขืน

“เข้าได้แค่หัวว่ะ” เรย์เริ่มไม่สบอารมณ์กับความแน่นที่ยากจะดันแก่นกายใหญ่ของตัวเองเข้าไปจนมือหนาของแพทริคต้องยื่นไปคว้าหาเจลหล่อลื่นบนหัวเตียงมาโยนให้อีกคนรับไปใช้อย่างรู้งาน

“อึก...ต้นน้ำเจ็บ..ฮ ฮืออออ...” ร่างบางตรงกลางส่ายหัวรัวเมื่อความเย็นของเจลใสป้ายลงที่ปากช่องทางคับแคบและไม่นานความอึดอัดก็เข้าแทรกอีกรอบด้วยความทรมานไม่แพ้กันกับครั้งที่ผ่านมา

สวบบบ!!

“กรี๊ดดดดดดด!!!” แก่นกายใหญ่ทั้งสองสอดเข้าด้านในได้สำเร็จท่ามกลางของพึงพอใจของสองคนและความเจ็บปวดของคนเดียวของต้นน้ำ ความอึดอัดเริ่มไม่สามารถทำให้พวกเขาอยู่เฉย ๆ แบบนั้นได้นาน ก่อนที่ใครบางคนจะต้องเป็นคนขยับเพื่อระบายความแน่นที่มี

“อ๊ะ...อื้อออ...พะ..พอแล้ว” คนตัวเล็กสั่นเทาไปตามแรงสวนของทั้งคู่ที่สลับกันสอดแก่นกายเข้าออกสวนกันในช่องทางคับแคบเดียว

กลิ่นสนิมเลือดโชยมาให้ได้รับรู้ถึงช่องทางฉีกขาดด้านหลังของคนตัวเล็กจากการกระทำของร่างสูงทั้งคู่ จนสายตาคมของคนด้านหลังอย่างเรย์ต้องก้มมองต้นเหตุที่ยังเชื่อมกันอยู่

“ฉีกเลยเหรอวะ” เสียงนิ่งของเรย์พูดขึ้นถามอย่างไม่ได้ต้องการคำตอบหลังจากเห็นคราบเลือดสีสดที่อาบแก่นกายของตนและลูกพี่ลูกน้อง เขาไม่ได้รู้สึกผิดต่อสิ่งที่เกิดขึ้นแต่กลับพอใจมากกว่าที่ได้เห็นอีกคนทรมาน

ปึก! ปึก! ปึก!

เสียงกระทบเนื้อของทั้งสามดังขึ้นมาให้ได้ยินไม่ขาด ท่ามกลางเสียงครางกระเส่าของคนตัวเล็กสลับกับเสียงร่ำไห้ที่ยาวนานที่สุดในชีวิต

มือหนาของเรย์ยื่นขึ้นจับไหล่บางของต้นน้ำไว้หวังยึดแรงกระแทกกระทั้นของตนและมือหนาของแพทริคที่ก็ยกขึ้นจับเอวบางของคนตัวเล็กด้วยเช่นกัน

“กูไม่ไหวละ” เรย์พูดขึ้นบอกด้วยความอึดอัดก่อนรัวกระแทกกระทั้นไร้จังหวะตามแรงปรารถนาของตัวเองเป็นหลัก ใบหน้าหล่อเปื้อนหยดเหงื่อของแพทริคก็ขึ้นสีหน้าเหยเกด้วยเหมือนกันกับจังหวะของอีกคนที่กระทบมาถึงตัวเอง

“อ๊ะ..อ๊ะ..อื้ออ อออ...จะจุก...อึก” ต้นน้ำสั่นเทาไปมากกว่าเดิมจากแรงของร่างสูงทั้งคู่ที่ต่างคนต่างแรง ช่องทางฉีกขาดยังคงทำหน้าที่ตอดรัดแก่นกายใหญ่ที่สลับสอดเข้ามา

“อือ กูด้วย” แพทริคพูดขึ้นเสริมก่อนที่เจ้าตัวก็ขยับดันสวนแก่นกายใหญ่เข้ามาด้วยเหมือนกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

ร่างสูงของทั้งคู่เกร็งกระตุกขึ้นมาพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมายก่อนที่ทั้งคู่จะร่วมใจกดบั้นท้ายสวยของคนตัวเล็กตรงกลางลงครอบแก่นกายจนมิด

“อ๊าาาาาาส์/อื้ออออ” เสียงครางกระเส่าดังขึ้นจากริมฝีปากหนาหยักของแพทริคและเรย์เมื่อตัวเองถึงจุดปรารถนา ก่อนน้ำรักของทั้งคู่จะปลดปล่อยเข้าไปด้านในช่องทางคับแคบที่ไร้สิ่งป้องกัน

“อึก!....อื้ออ ออ” ต้นน้ำเกร็งกระตุกตามเมื่อความร้อนอุ่นของน้ำรักที่ถูกปล่อยเข้ามาในตัวร้อนวูบไปถึงท้องน้อย ก่อนที่เสียงหอบหายใจเหนื่อยของทั้งสามจะดังขึ้นมาให้ได้ยินอย่างไม่มีใครยอมใคร

ความเหนื่อยล้าของร่างบางมีเต็มที่มากพอจะทำให้ตัวเองหลับไปทันทีอย่างไม่รู้สึกตัวเมื่อทุกคนเสร็จกิจ แก่นกายใหญ่ของทั้งคู่ถูกถอดออกก่อนน้ำปรารถนาที่ปล่อยไปจะย้อนกลับออกมาจนเลอะขาเรียวด้านใน

พวกเขามองภาพตรงหน้าด้วยความสะใจก่อนจะปล่อยให้ร่างบางได้นอนหลับอย่างไร้ความสนใจและการชำระล้างสิ่งสกปรกที่พวกเขาสร้างขึ้น ก่อนที่ร่างสูงทั้งคู่จะแยกย้ายเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเอง เหลือเพียงร่างไร้สติของต้นน้ำที่ยังนอนสะบักสะบอมอยู่บนเตียงคิงไซซ์ขนาดใหญ่