เพื่อนตัวแสบ

เมื่อร่างของทั้งคู่ลับตาไปจากคอนโด ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง ทว่ากลับทิ้งร่องรอยความหงุดหงิดงุ่นง่านเอาไว้ในใจของทิศเหนืออย่างช่วยไม่ได้ มันเป็นความรู้สึกแปลกแยกที่ก่อตัวขึ้นช้า ๆ ลึก ๆ ในอก ซึ่งตัวเขาเองก็ยังดื้อรั้นที่จะปฏิเสธและไม่ยอมรับว่ามันคือความหวงที่กำลังกัดกินความมั่นคงในใจให้สั่นคลอนมากขึ้นทุกวัน

หลังเลิกงาน ทิศเหนือถูกคิริน ธาม และภูผาลากมาที่ร้านประจำเหมือนทุกครั้งโต๊ะมุมเดิมและเพื่อนกลุ่มเดิมที่ชอบหาเรื่องกวนประสาทเขาไม่เปลี่ยน

"ชน!"

เสียงแก้วกระทบกันดังขึ้นคิรินเอนตัวพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์

"ว่าแต่ช่วงนี้คู่หมั้นมึงเป็นไงบ้างวะ"

ชายหนุ่มยกแก้วขึ้นจิบพลางไหวไหล่เบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ

"ก็เหมือนเดิม"

"เหมือนเดิมยังไง" เขาถามพร้อมกับขยับตัวเข้ามาใกล้ด้วยความสนใจที่ปิดไม่มิด

"ก็ต่างคนต่างอยู่"

ธามหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ทว่าแววตากลับวาวโรจน์ด้วยความนึกสนใจอย่างปิดไม่มิด

"นับดาวน่ารักดีนะ "

ทิศเหนือหยุดชะงักไปชั่วขณะ สายตาเลื่อนไปมองธามด้วยความประหลาดใจอย่างที่สุด สีหน้าของเขาบ่งบอกความงุนงงอย่างปิดไม่มิด ราวกับสิ่งที่ธามแสดงออกมานั้นเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายของเขาไปไกล

"น่ารัก?"

"เออ"

ภูผาพยักหน้าเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยพลางปรายตามองทิศเหนือด้วยสายตาขบขัน รู้สึกได้เลยว่ามีเพียงไอ้เพื่อนตัวดีข้างๆ เท่านั้นแหละที่ตาถั่วจนมองข้ามความน่ารักของนับดาวไปได้

"โคตรน่ารักธรรมชาติด้วยไม่เฟกไม่วุ่นวายไม่เรื่องเยอะแถมยิ้มเก่งอีก"

ทิศเหนือเริ่มรู้สึกไม่ชอบบทสนทนานี้ขึ้นมาแปลก ๆ คิรินยกมือขึ้นเสริม

"วันก่อนกูเจอที่บริษัท เธอยังยกขนมมาให้ทั้งแผนก"

"พนักงานรักกันทั้งตึกแล้วมั้งไม่เหมือนเจ้าของบริษัทบางคน"

คิรินหันไปมองหน้าเพื่อนรักแล้วเบ้ปากใส่เบาๆ อย่างหมั่นไส้ สายตาของเขาจ้องมองทิศเหนือด้วยความรู้สึกเอือมระอาเต็มที กับความปากแข็งที่ชอบทำเป็นนิ่งเฉย ทั้งที่จริงๆ แล้วก็นั่งไม่ติดที่จนสังเกตได้ชัด

"หน้าตาดีแต่ปากหมา"

"ไอ้คีย์กูเพื่อนมึงนะ"

"จริงไหมล่ะ"

เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะธามยกแก้วขึ้นจิบก่อนพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ

"ถ้ามึงถอนหมั้นเมื่อไร กูจะจีบนับดาว"

พรวด!

ทิศเหนือสำลักทันที ราวกับมีกระแสไฟช็อตผ่านร่าง ประโยคนั้นของคิรินทำเอาเขาถึงกับไปไม่เป็น ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีด้วยความคาดไม่ถึง ก่อนที่เขาจะรีบเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อซ่อนอาการตื่นตระหนกที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน

"อะไรนะ!"

ภูผาระเบิดหัวเราะออกมาอย่างชอบใจเมื่อเห็นสีหน้าของทิศเหนือที่ดูคาดไม่ถึงจนเสียมาด "โอ๊ยขำว่ะ" เขาพูดไปหัวเราะไปอย่างไม่เกรงใจเพื่อนรักที่กำลังนิ่งอึ้ง เขาสนุกเสียจนแทบจะกลั้นไม่อยู่กับท่าทีที่ดูไม่ออกว่ากำลังโกรธหรือกำลังเขินของทิศเหนือกันแน่จนต้องแกล้งพูดออกมา อยากรู้นักว่าไอ้เพื่อนจอมปากแข็งมันจะทำยังไงต่อ

"งั้นกูต่อคิวด้วย"

"เฮ้ย"

ธามหันไปสบตากับทิศเหนือที่กำลังนั่งนิ่งสนิทพลางหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เขาเริ่มสนุกที่ได้เห็นทิศเหนือเริ่มเสียอาการ

เพื่อนที่กำลังพ่ายแพ้ให้กับความสดใสของนับดาว

"ต่อคิวอะไรกูจะจีบเหมือนกันใครได้ก่อนคนนั้นได้"

คิรินถึงกับตบโต๊ะ

"งั้นกูก็ด้วยนับดาวน่ารักจะตายผู้หญิงแบบนี้หายากนะเว้ย"

ทิศเหนือมองหน้าเพื่อนทีละคนราวกับกำลังดูคนเสียสติ

"พวกมึงบ้าหรือเปล่า"

"บ้าตรงไหน"

ธามยักไหล่ขึ้นน้อยๆ อย่างไม่ใส่ใจ แต่ทว่าดวงตากลับพราวระยับด้วยความถูกใจ เขาไม่ได้ซ่อนความรู้สึกสนุกไว้เลยแม้แต่น้อย ยิ่งเห็นทิศเหนือหน้าเสียและไปไม่เป็นแบบนั้น เขาก็ยิ่งนึกอยากจะเติมเชื้อไฟให้เรื่องนี้มันวุ่นวายกว่าเดิมไปอีก

"ก็มึงไม่ใช่เหรอวะที่เคยบอกเองว่าไม่เอา"

ทิศเหนือชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเสียงเรียบ "เออ ก็ใช่"

"เออ แล้วจะมานั่งหวงก้างทำไมวะ"

"กูไม่ได้หวง" ทิศเหนือยืนยันเสียงแข็ง

เพื่อนของเขายกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ "ถ้าไม่ได้หวงงั้นดีเลย กูจะได้เดินหน้าจีบเต็มที่สักที"

แทนที่จะพูดอะไรมาก ภูผากลับยิ้มกว้างค้างไว้อย่างนั้น รอยยิ้มที่ดูน่าหมั่นไส้ในสายตาทิศเหนือที่สุด เขาสลับมองเพื่อนทั้งสองคนไปมาอย่างคนกำลังดูละครฉากเด็ด ยิ่งเห็นอาการชะงักของ

ทิศเหนือชัดขึ้นเท่าไหร่ ภูผาก็ยิ่งจงใจยิ้มกว้างจนแทบจะฉีกถึงใบหู

"พรุ่งนี้กูจะชวนน้องนับดาวไปกินข้าวมึงไม่ต้องห่วงกูดูแลให้"

คิรินปล่อยเสียงหัวเราะออกมาจนตัวโยน เขารู้สึกสนุกขึ้นมาจริงๆ แล้วเมื่อเห็นทิศเหนือที่ปกติคุมเกมเก่งมาตลอดต้องมาตายน้ำตื้นกับเรื่องของนับดาว "เออแล้วถ้าแต่งงานกันเมื่อไรเชิญมึงมาเป็นประธานงานด้วย"

ปึก!

แก้วในมือทิศเหนือถูกวางลงแรงกว่าปกติจนเพื่อนทั้งสามคนเงียบไปหนึ่งวินาทีก่อนหันมามองหน้ากัน

"อ้าวมึง"

ธามเลิกคิ้วกวนๆ พลางส่งเสียงหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ

"มีอารมณ์ด้วย"

เขากล่าวพลางปรายตาไปทางทิศเหนือที่เริ่มออกอาการเสียทรงชัดเจน

"กูแค่รำคาญ"

"รำคาญเหี้ยอะไร"

"ก็พวกมึงพูดมั่ว"

คิรินยิ้มมุมปาก

"พวกกูมั่วตรงไหนผู้หญิงดี ๆ แบบนั้น มึงไม่เอา คนอื่นก็เอาสิวะมันผิดตรงไหน"

คำพูดนั้นทำให้ทิศเหนือเถียงไม่ออกเพราะจริง ๆ แล้วมันไม่ได้ผิดเลยแต่ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งหงุดหงิดภาพนับดาวที่หัวเราะสดใส

ภาพนับดาวที่เดินคุยกับนภัทรลอยเข้ามาในหัวไม่หยุด แล้วจู่ ๆ เขาก็จินตนาการตามคำพูดของเพื่อน ถ้าธามจีบนับดาวถ้าภูผาจีบ

นับดาวหรือถ้ามีนับดาวเดินควงแขนผู้ชายคนอื่นแค่คิดกรามของเขาก็กัดแน่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

"ไอ้เหนือ"

ทิศเหนือไม่ได้ยินเสียงรอบข้างเลยด้วยซ้ำ ในสมองเขามีแต่ภาพนับดาวที่กำลังยิ้มหวานให้เพื่อนของเขา ความรู้สึกหวงก้างที่พยายามเก็บกดไว้กำลังจะระเบิดออกมา “เฮ้ย! ไอ้เหนือ! กูนั่งเรียกมึงตั้งนานแล้วนะ” คิรินขำเบาๆ ขณะที่ทิศเหนือหันมามองเขาด้วยแววตาที่ยังไม่ค่อยได้สติเท่าไหร่นัก ก่อนจะรีบทำเป็นยกแก้วขึ้นดื่มเพื่อกลบเกลื่อนความวุ่นวายในใจ

"หืม"

"หน้าตามึงตอนนี้ เหมือนคนอยากต่อยใครสักคนเลยว่ะ"

เสียงหัวเราะดังลั่นโต๊ะอีกครั้งส่วนทิศเหนือได้แต่นั่งนิ่ง

ก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวหมดโดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเองไม่ใช่ความไม่พอใจแต่มันคือความรู้สึกของผู้ชายคนหนึ่งที่เริ่มหวงผู้หญิงของตัวเองทั้งที่ยังไม่ยอมรับมันออกมาตรง ๆ เท่านั้นเอง