บทที่ 4 ฉันเป็นหมอนะ

รุ่งเช้า... ภัทรดนัยยังคงนอนกกกอดหญิงสาวปริศนาที่เขาคว้ามาได้เมื่อคืนอย่างแนบแน่น แม้จะรูปร่างเล็ก ตัวบาง แต่นุ่มนิ่มน่ากอดน่าฟัด ชาลิสาซุกตัวเข้าหาร่างกายแข็งแกร่งอันแสนอบอุ่น ก่อนจะค่อยๆ ได้สติขึ้นมา เธอลืมตาขึ้นช้าๆ อย่างงัวเงียและปวดหัวที่สุด พอได้สติก็รับรู้ถึงความเจ็บปวดกึ่งกลางร่าง ทั้งเจ็บและแสบในคราวเดียว จนเธออดสงสัยไม่ได้ว่าประจำเดือนเธอมาหรือไม่ ช่วงที่จะลุกขึ้น เธอรู้สึกเหมือนกำลังกอดหมอนข้างใบใหญ่... แต่มันไม่ใช่... ชาลิสาเบิกตากว้าง เมื่อเห็นคนในอ้อมแขนเป็นชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาหล่อเหลา ขาวล่ำบึก นอนเปลือยกายอยู่

เช่นเดียวกับเธอ ชาลิสาก้มมองสภาพตัวเองที่โป๊เปลือย ไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ใดๆ ปกปิด มีเพียงผ้านวมผืนหนาเท่านั้นที่ห่อหุ้มร่างกายของทั้งสองเอาไว้ ชาลิสาหยิกแขนตัวเองแรงๆ มันเจ็บจี๊ดไปถึงหัวสมอง เป็นอันเข้าใจว่าเธอไม่ได้ฝันไปแน่นอน

“กรี๊ด!”

เสียงกรีดร้องเสียงดัง ปลุกคุณหมอที่กำลังนอนหลับอย่างสบายเนื้อสบายตัวให้ดีดเด้งลุกขึ้นมาอย่างตกใจ เขาลุกขึ้นนั่งเห็นหญิงสาวเอาผ้าห่มรวบเนื้อตัวเอาไว้และมองเขาด้วยสายตาเอาเรื่อง เธอก้มมองผ้าปูที่นอน เห็นรอยเลือดเป็นจุดๆ ก็ใจหายวาบ แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่ามันเป็นแบบนี้ได้อย่างไร

“ร้องทำไม” ภัทรดนัยถาม เขาเอามือปิดปากเพราะหาวอย่างง่วงนอน

“ไอ้คนบ้า นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”

“เอ้า! จำไม่ได้เหรอว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน เมื่อคืนนี้เธอเมามาก ฉันเจอเธอหน้าห้องน้ำ แล้วจู่ๆ เธอก็มากอดมาจูบฉัน ฉันเลยพาเธอมาที่นี่” ภัทรดนัยบอกอย่างไม่ยีหระ ต่างจากหญิงสาวที่ได้ยินแล้วก็ตาโต ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 22 ปี ต่อให้เมาหัวราน้ำแค่ไหน เธอก็จำเหตุการณ์ต่างๆ ได้

“ไม่! ไม่จริง! ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่มีวันทำอย่างนั้นกับคุณแน่ๆ”

“มันคือเรื่องจริง ฉันจะโกหกเธอทำไม” ชายหนุ่มพูดอย่างสบายๆ ชาลิสาได้ยินแล้วก็โกรธแค้น เธอเอามือทุบตีไปทั่วร่างชายหนุ่มจนเขาต้องร้องโอดโอย

“โอ๊ย! เจ็บนะ!” ภัทรดนัยจับมือเล็กเอาไว้ เขาผลักเธอให้นอนลงและคร่อมตัวเธอ

“ปล่อย ปล่อยฉันนะ กรี๊ด!!!”

“หยุด! หยุดร้องได้แล้ว!”

“ไม่ ไม่หยุด ฉันจะแจ้งตำรวจ คุณข่มขืนฉัน!”

“ใครข่มขืนใครกันแน่ เมื่อคืนนี้เธอจับฉันอึ๊บไปตั้ง 8 ครั้ง ฉันอายุ 37 แล้วนะ เรี่ยวแรงก็ไม่ค่อยจะมี เธอก็บังคับข่มขืนใจให้ฉันเกิดอารมณ์ แล้วก็ขึ้นขย่มๆ จนตัวเองเสร็จไปหลายรอบ ดูสิ... ฉันสูญเสียน้ำอสุจิไปตั้งเท่าไหร่”

“อ๊าย!! ไอ้คนบ้า! ไอ้คนโรคจิต! ไม่จริง ฉันไม่เชื่อ ไม่เชื่ออะไรทั้งนั้น คุณมันคนโกหก!” ชาลิสาร้องโวยวายเหมือนคนบ้าคลั่ง ภัทรดนัยเอามือปิดปากเธอ

“ฉันจะบอกให้นะว่าเธอน่ะยั่วฉันตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว เอามือมาลูบๆ คลำๆ น้องชายฉัน พอขับมาจอดในบ้าน เธอก็มาขึ้นคร่อม จะขืนใจฉันบนรถด้วย” เขาเห็นท่าทางสติแตกของเธอแล้วอยากจะแกล้งต่อ ชาลิสากัดมือเขาไปเต็มแรง

“ไม่จริง! ทำไมฉันจำเหตุการณ์อะไรไม่ได้เลย คุณโกหก!”

“ฉันสาบานว่าฉันไม่ได้โกหก”

“กรี๊ด!”

“โอ๊ย! หยุดกรี๊ดสักทีเถอะน่า ในเมื่อเธอเรามีอะไรกันแล้ว ก็แล้วกันไป มันย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว เข้าใจไหม!”

“ไม่! ฉันไม่เข้าใจ! ทำไม มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ครั้งแรกของฉัน ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้เลย บ้าที่สุด!” ชาลิสาเผลอหลุดปากออกไป ทำให้ภัทรดนัยหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ พอเห็นสายตาจ้องเขม็งจากเธอ ทำให้เขาต้องหุบยิ้มลง แสร้งทำหน้าเครียดไม่ต่างจากเธอ

“เอาเป็นว่าฉันขอโทษแล้วกันที่ไม่ยับยั้งช่างใจตัวเอง”

“ขอโทษ... ขอโทษแล้วมันได้อะไรขึ้นมา คุณเห็นฉันเมา ทำไมคุณไม่ปล่อยฉันไว้ตรงนั้น ลากฉันมาที่นี่ทำไม ดูสิ... จะเสียซิงทั้งที ต้องมาเสียให้กับคนที่ไม่รู้จักไม่พอ ยังจำอะไรไม่ได้ด้วย แทนที่ฉันจะได้เปิดซิงกับไบรอัน คนที่ฉันแอบชอบ แต่สุดท้ายต้องมาเสียตัวให้กับคนแก่ที่ไหนก็ไม่รู้ บ้า... บ้าที่สุด!” ชาลิสาลุกขึ้นนั่ง เธอเอาหมอนฟาดๆๆ ภัทรดนัยจนหมดแรง นั่งเหนื่อยหอบตรงนั้น ภัทรดนัยได้ยินที่หญิงสาวพูดก็แอบนึกเห็นใจครามครัน

“นี่... ฉันจะบอกอะไรให้ก็ได้นะ ว่าเมื่อคืนนี้เธอโดนวางยาปลุกเซ็กซ์...” ภัทรดนัยเห็นเธอร้องไห้โวยวายอย่างบ้าคลั่งก็นึกสงสาร จึงตัดสินใจบอกไปตามตรง

“อะไรนะ!”

“เธอโดนวางยาปลุกเซ็กซ์...”

“นี่คุณวางยาฉันเหรอ กรี๊ด! ไอ้คนสารเลว!” ชาลิสากรีดร้อง น้ำตาไหลพราก เธอตบหน้าเขาจนหน้าหันไปหลายที

เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!

“หยุด! หยุดก่อน หยุดเดี๋ยวนี้!”

“ไม่หยุด คุณมันเลว วางยาฉันได้ยังไง ไอ้สารเลว!”

“ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันไม่ได้วางยาเธอ คนอื่นเป็นคนวาง นี่... ฟังฉันก่อน!” ภัทรดนัยทนมือทนเท้าเธอไม่ไหว เขารวบตัวเธอเข้ามากอด เอาขาพาดทับตัวเล็กๆ ของเธอ และใช้อีกมือปิดปากหญิงสาวเอาไว้

“อื้อ... อื้อๆๆๆ” ชาลิสาดิ้นพราด ร้องประท้วงในลำคอ

“เธอฟังนะ... เมื่อคืนนี้ฉันเจอเธอหน้าห้องน้ำ เธอเดินชนฉัน แล้วจู่ๆ เธอก็มากอดมาจูบ ฉันก็นึกว่าเธอเมาแล้วอยากเรื่องอย่างว่า... เลยพาเธอมาที่นี่ ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอถูกวางยาตอนอยู่ที่นี่แล้ว” ภัทรดนัยเล่าให้ฟัง ชาลิสาแกะมือเขาออก น้ำตาเธอไหลไม่ขาดสาย

“ทำไมคุณไม่พาฉันไปหาหมอ!” เธอสวนกลับ ภัทรดนัยกระแอมในลำคอแก้ขัด

“ฉันนี่แหละเป็นหมอ...”

“เอ๊า!” ชาลิสาร้องอุทาน เธองงไปหมดทุกอย่างแล้ว ณ จุดๆ นี้

“เมื่อคืนนี้ ด้วยความที่ฉันคิดว่าเธอแค่เมา เลยมีอะไรกัน แต่พอเรามีอะไรกันแล้วสองสามครั้ง ฉันเห็นว่าเธอผิดปกติ ไม่เหมือนคนเมาทั่วไป เธอคึกมาก เอาไม่ยอมหยุด เลยรู้ว่าถูกวางยา แต่นั่นมันก็คือหลังจากที่เรามีอะไรกันไปแล้วไง จะพาไปโรงพยาบาลให้มันได้อะไรขึ้นมา ฉันก็เลยปล่อยเลยตามเลย พาเธอไปอาบน้ำเย็นๆ แล้วก็ยังไม่หายคึก เลยจัดให้จนเธอนอนสลบเหมือดนี่แหละ” เขาพูดหน้าซื่อตาใส ชาลิสากัดฟันกรอด เขาบอกว่าเขาเป็นหมอ หมอบ้าอะไรจะดูไม่ออก มีแต่แกล้งตีเนียนเท่านั้นแหละ

“คุณมันเลว! สารเลว!”

“โอเค ฉันเข้าใจว่าเธอยังทำใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ เธออยากจะว่าอะไรฉันก็ว่าเลย ฉันไม่โกรธหรอก”

“คุณเป็นหมอ ทำไมคุณถึงไม่รู้ว่าฉันถูกวางยา!”

“ก็ฉันไม่รู้จริงๆ นี่ มันแยกไม่ออกระหว่างคนเมากับคนถูกวางยา” ภัทรดนัยเลือกบอกความจริงไปครึ่งเดียว เป็นความจริงทางเลือก เขาไม่ได้โกหกเธอนะ...

“ไอ้บ้า!”

ชาลิสาตบหน้าเขาไปอีกทีจนเขาหน้าหัน ภัทรดนัยลอบถอนหายใจ ก่อนจะลุกขึ้นยืน หญิงสาวเบิกตากว้าง เอามือปิดตาแน่น เพราะเขาเล่นยืนล่อนจ้อน ไม่เอาผ้าขนหนูมาปกปิดเนื้อตัวเลยสักนิด ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 22 ปี ก็เพิ่งจะมีครั้งนี้เนี่ยแหละ ที่เธอได้เห็นของลับของผู้ชาย ภัทรดนัยเห็นเธอปิดหูปิดตาแน่นก็หัวเราะอย่างเอ็นดู

“อยากจะต่อว่า โวยวาย ด่าทอฉันยังไง เชิญตามสบายเลยนะ ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วจะออกมาคุยเรื่องสำคัญด้วย” เขาบอก ชาลิสาขว้างหมอนใส่เขาไปเต็มแรง แต่เขาก็รับไว้ได้ ภัทรดนัยส่ายหน้าก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป พอเข้าไปในห้องน้ำ เขาก็จ้องมองตัวเองที่กระจก แม่สาวน้อยเล่นตบหน้าจนมีแต่รอยนิ้วมือแดงเถือก ครั้นจะโกรธก็ทำไม่ลง เป็นใครก็คงโมโหขาดสติเป็นธรรมดา

หวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ไอ้หนุ่มที่เดินเข้าไปพัวพันหญิงสาวเอาทิงเจอร์ขาว หรือแมลงวันสเปนใส่ในเครื่องดื่มให้เธอดื่ม ยาตัวนี้เป็นยาที่ไม่มีกลิ่น ไม่มีสี ไม่มีรสชาติ แต่ส่งผลกับอารมณ์ทางเพศที่จะเพิ่มสูงขึ้น ปกติจะใช้สำหรับผสมพันธุ์ม้า แต่พวกก็เล่นพิเรนทร์เอามาใช้กับคนเสียนี่ มีทั้งแบบเกล็ด แบบน้ำใสๆ และยังมีอีกชนิดที่เป็นหมากฝรั่งด้วย

โดยยาพวกนี้จะเป็นยาที่อยู่ในการควบคุม เป็นยาอันตราย เป็นวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทประเภทที่ 2 ห้ามจำหน่าย และเป็นยาที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนตำรับยาในประเทศไทยด้วย แต่ถึงอย่างนั้น... ตามแหล่งท่องเที่ยวกลางคืนของเมืองไทย ยังมียาพวกนี้วางขายกันเกลื่อนกลาด ไอ้เขาเองก็เพิ่งจะลองมีอะไรกับผู้หญิงที่โดนวางยาปลุกเซ็กซ์เนี่ยแหละ ไม่คิดเลยว่าจะคึกฮึกเหิมอะไรขนาดนั้น จะว่าไป... เมื่อคืนก็มันส์ดีเหลือเกิน มันส์... จนหมดเรี่ยวหมดแรง