พลาด​รัก​นาย​เพลย์บอย​

เกร้ง !! ~

เสียงแก้วกระทบกันสนั่นดังไปรอบบริเวณที่นั่ง ผับหรูชื่อดังย่านใจกลางเมืองหลวง ผู้คนส่ายสะโพกโยกย้ายไปตามจังหวะเสียงดนตรีอันเร้าใจ หญิงสาวคนหนึ่งยืนขึ้นชูแก้วเต้นตามจังหวะที่เพลงดีเจเปิด สายตาผู้ชายในร้านต่างมองมาที่เธอเป็นสายตาเดียวกันแต่เธอกลับไม่สนใจคนพวกนั้น

เจด้า ลูกสาวเจ้าของบริษัทไอทีชื่อดังอันดับต้น ๆ ของประเทศไทย ความรวยไม่ต้องพูดถึงใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของบ้านไม่มีพี่น้องร่วมสายเลือด ด้วยความที่เป็นลูกคนเดียวพ่อแม่ก็จะตามใจทุกอย่าง อยากได้อะไรเธอต้องได้ห้ามขัดใจ เป็นคุณหนูขี้เหวี่ยงขี้วีนเอาแต่ใจตัวเอง ความหยิ่งเป็นเลิศ ถ้าเจอคนที่ถูกใจไม่จำเป็นต้องรอช้าที่จะเข้าไปทักทาย สำหรับเธอแล้วพร้อมเปย์ทุกอย่างหากคนนั้นโดนใจเธอมากพอ

"ยัยเจด้า" เสียงเพื่อนคนหนึ่งเรียกเธอแข่งกับเสียงเพลงดังกระหึ่ม เจด้าเลื่อนสายตามามองเพื่อนตัวเองนิ่ง

"ว่า" ร่างบางโยกเบา ๆ 

"ผู้โต๊ะซ้ายมือมองแกอ่ะ" หญิงสาวมองไปยังโต๊ะที่เพื่อนตัวเองบอก ชายคนนั้นชูแก้วเหล้าขึ้นเพื่อทักทายพลางส่งสายตาที่ใครมองก็รู้ว่าอีกคนจะสื่อถึงอะไร

"ก็ไม่ได้แย่" รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากสวย 

"เอาไง?"

"งานดีขนาดนี้คิดว่าฉันจะปล่อยเหรอ" เธอทำทีกลับไปเต้นตามเดิม ในเมื่ออีกฝ่ายดูแล้วก็สนใจไม่ต่างจากเธอ ไม่จำเป็นที่จะต้องเข้าหาก่อนหากสนใจจริงเขาต้องเข้าหาเธอเอง

ตึกตึก..

"ขอโทษนะครับ" และก็ตามแผนที่เธอวางไว้ ชายหนุ่มเข้ามาทักเธอพร้อมแก้วเหล้าในมือ

"คะ?" เธอทำทีใสซื่อ ตกใจที่อีกคนเดินมาแนบชิดแผ่นหลังบาง

"ผมสุดขั้วครับ คุณเอ่อ.."  

"เจด้าค่ะ"

"ยินดีที่ได้รู้จักคุณเจด้า" เมื่อรู้ชื่อของกันและกัน สุดขั้วจึงส่งแก้วเหล้าในมือให้เธอเป็นการทำความรู้จักกันในแบบของเขา 

"เช่นกันค่ะ" มือบางรับแก้วเเหล้ามายกดื่ม แต่จังหวะที่สุดขั้วเผลอเธอจึงเทเหล้าลงถังขยะจนหมดก่อนจะรีบนำมาจ่อที่ปากทำเป็นยกดื่มจนหมดแก้ว

"เราไปหาที่เงียบ ๆ คุยกันดีกว่าไหมครับ" เจด้าลอบยิ้มให้ชายหนุ่มเล็กน้อย แผนตื้น ๆ ของพวกผู้ชายล่าเหยื่อ แต่เขาดันคิดผิดที่มาเจอคนอย่างเธอ

"เอาสิคะ" ร่างบางตอบตกลง

"ทางนี้ครับ" สุดขั้วผายมือให้เธอเดินนำไปทางห้องน้ำ

ทว่า..

"ไอ้สุดขั้ว" เสียงผู้ชายคนหนึ่งเรียกชื่อคนที่เดินอยู่ข้าง ๆ เธอ ทั้งสองหันไปมองยังด้านหลังตัวเองพร้อมกัน

"ไอ้โอนิกซ์" เจด้ามองคนมาใหม่อย่างตกตะลึง ความหล่อของเขาพุ่งทะยานจนเธอไม่อาจปิดบังสายตาแพรวพราวนั้นได้ โอนิกซ์ขยับดวงตามองหญิงสาวข้างกายเพื่อนตัวเอง

"ไปเอา?" คำพูดตรงไปตรงมาของเขาทำเอาคำชมของเธอก่อนหน้านี้สลายไปกับอากาศทันที ไม่คิดว่าอีกคนจะปากหมาขนาดนี้

"ปากหมาแบบนี้ไม่น่ามีใครเอา" เธอพึมพำเสียงเบา

"มึงมีอะไร"

"เด็กมึงมา" 

"ใคร?"

"กูจะรู้กับมึงไหม กูไม่ได้ไปนอนเอากับมึง" ไม่รู้ว่าเธอต้องกรอกตามองบนให้กับคำพูดร้ายกาจของเขาอีกกี่ครั้ง

"กูไม่ว่าง"

"ยัยนั่นบอกมีคลิปมึง" จริง ๆ ไม่มีคลิปอะไรทั้งนั้นแหละเพียงแต่อยากให้เพื่อนไปจัดการกับคนของตัวเอง ส่วนเขาดันมีเรื่องใหม่มาให้สนุกพอดี

"แม่งเอ้ย" สุดขั้วเดินออกไปอย่างหัวเสีย เนื้อชิ้นดีกำลังจะตกถึงท้องแล้วแท้ ๆ ดันมามีเรื่องให้หงุดหงิดเสียก่อน เจด้ามองตามชายหนุ่มไปสีหน้านิ่งเรียบแอบเสียดายในใจเล็กน้อย

"ไง เสียดาย?" 

"ไปตายซะ"

__________________________