บทที่ 1 ระบบบเชื่อมต่อ (1)

บางครั้งการได้เริ่มต้นใหม่ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีสำหรับใครบางคน แต่อี้เฟยไม่ได้ต้องการชีวิตใหม่ สิ่งที่หญิงสาวต้องการคือชีวิตของคนตระกูลอี้ ครอบครัวแท้ ๆ ของตัวเอง หลังรับเธอกลับไปเลี้ยง ควรดูแลอย่างดีไม่ใช่ทอดทิ้งเหมือนไม่เคยมีมาก่อน

รอยยิ้มอันขื่นขมถูกเผยออกมาเย้ยหยันตัวเอง ในอดีตเธอคือ อี้เฟย ลูกสาวของคนรวยที่ถูกสลับตัวไปกับลูกสาวแม่บ้านในชนบท ตามพล็อตซีรีส์แนวตั้งของประเทศจีนที่กำลังฮิตในปัจจุบัน

ในอดีตแม่บ้านตระกูลอี้ถูกไล่ออกจากบ้านหลังจับได้ว่าขโมยของในบ้าน ตอนนั้นนายท่านอี้สงสารที่อีกฝ่ายทำงานในตระกูลอี้มานาน ทั้งยังตั้งท้องถึงได้ช่วยจ่ายค่าทำคลอดให้ บังเอิญว่าอีกฝ่ายดันคลอดลูกสาวพร้อมนายหญิง ปีนั้นถึงได้สับเปลี่ยนลูกสาวตัวเองกับคุณหนูน้อย

ลูกสาวแม่บ้านได้ใช้ชีวิตดี ๆ ในตระกูลอี้ แม้ครอบครัวแปลกใจที่ใบหน้าของหล่อนไม่เหมือนใคร ถึงอย่างนั้นเพื่อลบปมด้อยในใจหล่อนถูกส่งไปศัลยกรรมใบหน้าที่ต่างประเทศ

ตอนนั้นเพื่อสร้างความวุ่นวายให้ตระกูลอี้ แม่บ้านถึงขั้นสร้างความปั่นป่วนให้กับโรงพยาบาล จากไปพร้อมลูกสาวที่คือคุณหนูน้อยตระกูลอี้ตัวจริง ในขณะลูกสาวตัวเองถูกเลี้ยงเป็นคุณหนู แม่บ้านตระกูลอี้กลับลงมือทุบตีอี้เฟยเหมือนไม่ใช่ลูกตัวเอง

หญิงสาวเก็บความในใจเอาไว้มาตลอดจนกระทั่งวันนั้นนายหญิงตระกูลอี้บาดเจ็บเสียเลือดมา ลูกสาวที่ควรให้เลือดไม่ได้เพราะเลือดใกล้ชิดกลับเป็นคนให้เลือด

เป็นช่วงเวลาเดียวกับอี้เฟยที่มีใบหน้าเหมือนแม่แท้ ๆ ถูกส่งไปล้างท้องโรงพยาบาลหลังพยายามฆ่าตัวตาย

เรื่องราวในอดีตถูกเปิดเผย อี้เฟยถูกส่งตัวกลับตระกูลอี้ จิตใจที่เคยบิดเบี้ยวควรได้รับการเยียวยา คาดไม่ถึงเลยว่าการไปตระกูลอี้จะทำให้อี้เฟยจบชีวิตตัวเองลงได้

อายุ 20 ปี ในบ้านที่เลี้ยงตัวเองมา ถึงพวกเขาโขกสับ ทุบตี ด่าทอ ที่เป็นผู้หญิงและเป็นภาระของพวกเขา ถึงอย่างนั้นพวกเขายังพาตัวอี้เฟยส่งโรงพยาล อดีตแม่บ้านตระกูลอี้คนที่เลี้ยงมายังมีความเป็นห่วง

ช่างแตกต่างกับตระกูลอี้ที่คิดว่าอี้เฟยไม่ควรกลับมา คุณหนูน้อยพวกเขายังคงเป็นหนูน้อยคนเดิม เพื่อลูกสาวที่เลี้ยงมาอะไรที่ควรเป็นของอี้เฟย กลายเป็นว่าลูกสาวอดีตแม่บ้านได้รับทั้งหมด

คู่หมั้นที่ถูกหมั้นหมายตั้งแต่ในท้องถูกส่งให้กับลูกสาวอดีตแม่บ้าน คนที่ตระกูลอี้รักปานแก้วตาดวงใจ ต่อให้ลูกสาวตัวจริงกลับมาพวกเขากลับไม่ยอมเปลี่ยน

อี้เฟยอยู่ในบ้านตระกูลอี้นานนับห้าปี ไม่ว่าจะทำดีแค่ไหนพวกเขายังมองเธอเป็นคนนอก แถมยังตำหนิเวลาทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ นรกในบ้านที่เกิดมายังไม่เท่านรกในตระกูลอี้

มีเพียงคุณย่าที่เป็นคนเอ่ยปากหมั้นหมายต้องการให้อี้เฟยได้แต่งงาน และมีเพียงคุณย่าที่ยอมรับตัวตนของหลานสาวคนนี้ แต่ว่าทุกอย่างในตระกูลไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณย่าอี้

พวกเขารักลูกสาวที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิด ไม่ยอมเปลี่ยนคู่หมั้นอย่างถูกต้อง ก่อนวันแต่งงานคุณย่าอี้เสียชีวิตปริศนา ไม่มีใครสนใจและยังจัดงานแต่งขึ้นมา

อี้เฟยไม่ยอมรับสืบหาความจริงจนรู้ทุกอย่าง เป็นลูกสาวที่พวกเขาเลี้ยงมาลงมือสังหารย่าอี้อย่างเลือดเย็น เธอนำหลักฐานไปอาละวาดในงานแต่ง ใช้กรรไกรที่พกไปต้องการเอาชีวิตเจ้าสาวในงาน

ใครจะคิดว่าสุดท้ายคนที่นอนจนกองเลือดกลางงานจะเป็นอี้เฟยเอง นอกจากพ่อแม่ที่คิดว่าอี้เฟยเป็นบ้าต้องการแต่งเรื่องให้ลูกสาวสุดที่รักของตัวเอง คนอื่น ๆ ในงานต่างมองหญิงสาวอย่างสมเพช ไม่มีใครสงสาร

และยังจัดงานแต่งงานต่อพร้อมกับร่างไร้วิญญาณของเธอที่ถูกโยนทิ้งหน้าโรงแรม ไร้คนเหลียวแล มีเพียงตำรวจที่ถูกโทรเลือกให้มาจัดการ

“ฮึ”

เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นมาก่อน “จ้าวอี้เฟย”หรือวิญญาณในร่างคืออี้เฟย จะลุกขึ้นนั่งด้วยความปวดหัว แม้อดีตจะลำบากแต่ไม่คิดว่าจะได้รับโอกาสมาลำบากอีก

ความทรงจำในร่างบอกว่านี่คือปี 1975 ของสาธารณรัฐประชาชนจีน หรือก็คือเป็นปีที่ยังไม่มีการพัฒนา เป็นยุคข้าวยากมากแพง

ที่สำคัญจ้าวอี้เฟยแต่งงานแล้ว ปัจจุบันอายุเพียง 28 ปี แต่งกับพ่อม่ายลูกติด นอกจากนี้เจ้าตัวยังมีลูกชายคนเล็กที่ค่อนข้างเอาแต่ใจ แถมลูกเลี้ยงคนโตอายุ 17 ปี ห่างกับเธอเพียงสิบเอ็ดปีเท่านั้น

“ติดตั้งระบบ”

อยู่ ๆ เสียงบางอย่างดังขึ้นในหัว จ้าวอี้เฟยมองไปรอบตัวอย่างตะลึง เธอมั่นใจว่าเสียงนี่อยู่ใกล้ต้องเห็นตัวแน่ กลับไม่ใช่อย่างที่คิด หน้าต่างถูกปิดสนิท ประตูไม่มีคนเปิด

“ดาวน์โหลดระบบแม่เลี้ยง”

“ระบบแม่เลี้ยงติดตั้งสำเร็จ”

“กำลังเชื่อมต่อ”

“เชื่อมต่อระบบ...”

คิ้วเรียวขยับเข้าหากันราวกับจะผูก จ้าวอี้เฟยกำลังมองบางอย่างค้างติ้งในอากาศ เหมือนโทรศัพท์ที่สามารถกดใช้งานได้ แต่มันไม่ใช่โทรศัพท์ ที่สำคัญลอยค้างอยู่ในอากาศแบบนี้ย่อมไม่ธรรมดา

“ระบบแม่เลี้ยงเหรอ” จ้าวอี้เฟยพึมพำก่อนลองกดเลื่อนดูการชี้นำของระบบ “หมายความว่าฉันต้องทำให้ลูกเลี้ยงทั้งสามคนประสบความสำเร็จ ส่วนลูกชายต้องทำให้เขาเป็นผู้เป็นคน ไม่อย่างนั้นตัวตนของฉันจะหายไป”

การเรียนรู้ระบบไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด การมาของอี้เฟยก็ไม่ใช่สิ่งที่คิดอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นจ้าวอี้เฟยต้องทำยังไงก็ได้ให้ลูกทั้งสี่คนมีชีวิตที่ดีขึ้น ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องหายไปจริง ๆ

จ้าวอี้เฟยแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนก้าวเท้าออกมาจากในห้อง ทันทีที่เท้าแตะพื้นหน้าห้องลมร้อนตีกลางแสกหน้าจนต้องหลับตาลง

“โชคร้ายจริง ๆ”