บทที่ 6

คำพูดนั้นออกมานุ่มไม่มีความแข็งกร้าว แต่กลับหนักแน่นกว่าตอนมีสติเต็มร้อยในมุมไกล ๆ ใต้แสงไฟสลัว หาญที่ยืนพิงรถมองภาพนั้นเงียบ ๆ สารวัตรหนุ่มไฟแรงที่ปกติเนี๊ยบทุกกระดุมตอนนี้นั่งหลังไม่ตรงนัก แก้วน้ำในมือเอียงนิด ๆ แต่แววตายังซื่อจนอ่านออกหมด

หาญส่ายหัวเบา ๆ มุมปากยกขึ้นที่เจอคนดื้อเมาเหล้า เมาแบบนี้…อันตรายนะ เขาคิดในใจ ไม่ใช่อันตรายต่อใคร แต่อันตรายต่อตัวเอง เพราะสารวัตรเมา คือสารวัตรที่ไม่ซ่อนอะไรเลย

แต่จู่ ๆ สารวัตรโมลุกขึ้นจากโต๊ะไม้ เดินโคลงนิดเดียวก่อนตั้งหลักได้สายตาคมที่ปกตินิ่งเฉียบ ตอนนี้กลับดูซื่อจนอ่านออกหมดเหมือนคนคิดอะไร ก็หลุดออกมาหมดโดยไม่กรองโมเดินตรงไปทางลานจอดรถ ที่ซึ่งหาญยืนพิงรถอยู่ เสื้อปุ๋ยสีหม่น แขนกอดอกท่าทางสบาย ๆ เหมือนเดิมเหมือนคนที่ดูทุกอย่างอยู่…โดยไม่ต้องเข้าไปยุ่ง

หาญเงยหน้าขึ้นเห็นสารวัตรหนุ่มเดินเข้ามาใกล้ก็เลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่ง

“สารวัตรเมาแล้วนะ” หาญ

เสียงทุ้มเอ่ยเรียบ ๆ

โมหยุดยืนตรงหน้าระยะใกล้กว่าที่ควรจะเป็น เขาเอียงคอมองหาญ เหมือนกำลังเพ่งดูอะไรบางอย่าง

“คุณ…” โม

โมชี้นิ้วมาแบบไม่ตั้งใจ

“คุณชอบมองผม” โม

หาญหลุดยิ้มมุมปาก

“คิดไปเองหรือเปล่า” หาญ

โมส่ายหน้าเบา ๆ ผมยุ่งนิดหน่อยจากการยกมือเสย

“ผมเป็นตำรวจนะ…ผมดูออก” โม

แล้วประโยคที่ ไม่ควรหลุดก็หลุดออกมาดื้อ ๆ

“หรือคุณอยากได้ผมเป็นเมียเหรอ” โม

ลานจอดรถเงียบกริบลมกลางคืนพัดผ่าน เหมือนหยุดเวลาไปชั่ววินาที หาญชะงัก ไม่ใช่เพราะโกรธ ไม่ใช่เพราะตกใจ แต่เพราะไม่คิดว่าจะได้ยินคำถามนี้จากปากสารวัตรหนุ่มไฟแรง ในสภาพเมา ๆ แบบนี้

เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอเสียงต่ำ นุ่ม แต่มีแววขำชัดเจน

“สารวัตร…” หาญ

หาญก้มลงนิดเดียว ให้ระดับสายตาใกล้กัน

“ถ้าผมอยากจริง ๆ คุณจะให้ผมเป็นผัวคุณได้ไหมล่ะครับ” หาญ

โมขมวดคิ้วเหมือนกำลังประมวลผลช้า ๆ

“แล้ว…ถ้าผมบอกว่าได้ล่ะ” โม

“กลับไปนั่งก่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมทนไม่ไหวเอานะ” หาญ

เขาพูดเสียงเรียบ

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นมา คุณจะอยากจับผมเข้าคุกข้อหาจับตำรวจทำเมียก็ได้” หาญ

โมนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าอย่างเชื่อฟังเกินคาด

“อืม…ก็ได้ ผมให้คุณทำ” โม

พอสารวัตรพูดจบโดนหาญจับจูบทันที โชคดีทีคนในานมัวแต่ดื่มสัสรรค์จนลืมเจ้าของงานไปเลย เมื่อมอบจูบที่แสนหวานให้คนดื้อเสร็จหาญก็พาสารวัรคนเก่ขึ้นขับออกไปที่เถียน้อยคอยรักขอเขาทันที ซึ่มันไม่ไกลจากสถานีตำรวจมากห่าเพียงห้ากิโลเมตรเท่านั้น

หากถามว่าทำไมจู่ ๆ สารวัตรโมถึได้ถามแบบนั้นออกไป เพราะเขาจับสัเกตการมอของหาญได้หลาย และสายตาที่หาญมองเขามันชัดเจนมากว่าอยากจับเขาทำเมีย พอเหล้าเข้าปากเมาได้ที่อารมณ์ทางเพศของเขาก็เกิดขึ้น นี้จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมว่าเขากับพี่ชายอีกสองคนถึไม่ชอบดื่มเหล้า เพราะมันไปกระตุ้นอารมณืทางเพศนั้นเอง พอได้เห็นสายตาที่หาญมองมาทำให้สารคนเก่งอยากเสียตัวให้ไอ้หนุ่มเสียปุ๋ยคนนี้ และอยากลองโดนท่อนเอ็นของจริงตอกรูดูสักครั้งในชีวิต

เมื่อถึงเถียงนาน้อยคอยรักหาญก็อุ้มโมลงจากรถแล้วพาถึงเถียงนาทันที ถึงจะบอกว่าเป็นเถียงนาแต่ก็มีไฟฟ้าใช้ มีห้องนอนมิดชิดมีเครื่องใช้ไฟฟ้าครบครัน สามารถมานอนแทนบ้านได้เลย ที่สำคัญมีรั่วรอบขอบชิดกันคนนอกเข้ามา เถียงนาหลังนี้สร้างไว้เพื่อมานอนเฝ้ากองข้าว เพราะหลังจากเก็บเกี่ยวข้าวในเสร็จแล้ว ก่อนสีข้าวชาวบ้านมักจะเอาข้าวมากองรวมกันและตากให้แห้งก่อนที่จะสี ถึงแม้จะมีรถเกี่ยวข้าวแล้วแต่บางหมู่บ้านยังคงใช้รถสีข้าว บางหมู่บ้านก็ยังใช้วิธีตีข้าวอยู่ถือเป็นการอนุรักษ์วิถีชีวิตแบบดั้งเดิมไว้