4
“คุณนี่มัน...” หญิงสาวจ้องใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรของเขาด้วยแววตาวาววับ ไม่น่าเชื่อว่าใบหน้าหล่อเหลาของเขาจะซ่อนจิตใจที่ร้ายกาจราวกับซาตานร้ายเอาไว้ได้มิดชิดขนาดนี้! “ไร้หัวใจ! ไร้มนุษยธรรม! น่าจะเห็นใจเพื่อนมนุษย์ด้วยกันบ้าง ว่าถ้าเสียงานนี้ไปชีวิตของเขาคงลำบากแย่ โดยเฉพาะคนที่มีครอบครัวและลูกๆ ที่ต้องดูแลน่ะ!”
“อืม... ถ้าฉันเอาแต่มีมนุษยธรรม คอยเห็นใจคนอื่น... ธุรกิจฉันก็พังแย่น่ะสิ” คนเป็นเจ้าของบริษัทบอกอย่างไม่ใส่ใจนัก ธุรกิจคือความเสี่ยง... ทุกครั้งที่ตัดสินใจอะไรไปต้องเด็ดขาด และไม่มีสิทธิคำนึงถึงเรื่องความมีเมตตาใดๆ ทั้งสิ้น เพราะบางทีความมีเมตตาก็อาจทำให้เกิดผลกระทบร้ายแรงกับธุรกิจได้ เขาไม่อยากเข้าตำราที่ว่า ‘เอ็นดูเขาเอ็นเราขาด’ “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันคงต้องไปก่อนล่ะ”
“เดี๋ยวสิคะ!” อลิสาไม่ยอมให้ร่างสูงของเขาเดินผ่านไปได้ง่ายๆ เมื่อเธอหมุนตัวกลับไปในช่วงที่เขาเดินผ่านร่างเธอไปได้ไม่กี่ก้าว แล้วคว้ามือใหญ่ของเขาเอาไว้ ตั้งใจจะหยุดเขาให้หันกลับมาคุยกันให้จบเสียก่อน ทว่าทันทีที่มือเรียวของเธอสัมผัสกับมือใหญ่ของเขา ชายหนุ่มก็หันมาแล้วสะบัดมือเธอออกแทบจะทันที หญิงสาวหน้าเสียเพราะคิดว่าเขาคงรังเกียจไม่อยากให้เธอแตะต้องตัว “อุ๊ย! ขอ... ขอโทษค่ะ ฉัน...”
หญิงสาวละล่ำละลักขอโทษเขาเพราะคิดว่าการที่เธอถือวิสาสะไปแตะเนื้อต้องตัวเขา อาจทำให้เขาไม่พอใจเธอ ไหนจะยังบอดี้การ์ดร่างสูงที่รีบกรูเข้ามาขวางระหว่างเจ้านายกับอลิสาทันทีที่เจ้านายสะบัดมือหญิงเอเชียออกอย่างรวดเร็ว ตามสัญชาตญาณระวังภัย สาวไทยที่พยายามจะทำทุกอย่างเพื่อรักษางานตัวเองเอาไว้ ก็ยิ่งรู้สึกว่าเธอคงเผลอไปทำอะไรที่เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับเขาเข้า
“เธอมีอะไรอีก?”
“ฉันมีข้อเสนอค่ะ” อลิสาสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาด้วยแววตามุ่งมั่นอย่างที่ไม่เคยคาดคิดว่าจะมีความมุ่งมั่นดื้อดึงนั้นอยู่ในตัว “ถ้า... ถ้าฉันสามารถทำให้ Housewives กลับมาทำกำไรได้ภายในสามเดือน คุณจะยกเลิกคำสั่งที่จะยุบนิตยสารหัวนั้นและคำสั่งที่จะจ้างพนักงานออกหรือเปล่าคะ?”
“หึ!” เสียงหัวเราะในลำคออย่างเยาะหยัน ไม่ใช่คำตอบที่เธออยากจะได้ยิน แต่ประโยคต่อมาของเขานี่สิ... ที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนในชีวิตว่าจะได้ยินจากปากของใคร “สภาพอย่างเธอนี่นะที่จะทำให้นิตยสารนั้นกลับมาทำกำไรได้อีก? ดูสภาพตัวเองเสียก่อนสิ... เชยสะบัด จืดชืด ไร้ซึ่งความเร้าใจอย่างนี้ ไม่ว่าจะปรับปรุงนิตยสารห่วยๆ นั่นกี่ครั้ง มันก็คงหนีไม่พ้นจะจืดชืดเหมือนกับเธอนั่นแหละ”
“วะ...ว่าไงนะ?” อลิสาย้อนถามเสียงสูงอย่างไม่เชื่อหู นี่เขากำลังดูถูกเธออย่างร้ายกาจเลยนะ! มีผู้ชายที่ไหนกันที่จะพ่นวาจาไร้มารยาทอย่างนั้นกับผู้หญิง! เขานี่มัน...!!! เธออยากจะพุ่งเข้าไปบีบคอเขาให้หายแค้นนัก แต่กว่าจะถึงตัวเขาได้ เธอคงถูกเหวี่ยงไปกองกับพื้นด้วยฝีมือบอดี้การ์ดตัวยักษ์ทั้งสี่คนของเขาก่อนแน่ๆ “ถ้าอย่างนั้น... ภายในสองอาทิตย์หากฉันสามารถทำให้คุณพอใจในตัวฉันได้ คุณจะอนุญาตให้ฉันทำนิตยสาร Housewives ต่ออีกสามเดือน เพื่อรอดูผลกำไรหรือเปล่าล่ะคะ?”
“อย่างเธอนี่นะที่จะทำให้ฉันพอใจได้?” น้ำเสียงของเขามันเต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลน เสียจนคนที่กำลังถูกดูถูกอยากตรงเขาไปกระชากหน้ากากเย็นชาหยิ่งยโสทิ้งเสียจริงๆ! ผู้ชายคนนี้เกิดมาเพื่อทำลายศักดิ์ศรีและความมั่นใจของเธอโดยแท้!! “จืดชืดเป็นป้าเฉิ่มอย่างนี้นี่เหรอ?”
“ฉันทำได้! และจะทำให้ได้! ฉันพร้อมที่จะลองเสี่ยงดู แล้วคุณล่ะ?”
“ฉันหรือ?” คนถูกท้าเลิกคิ้วเข้มข้างหนึ่งขึ้นเป็นการตั้งคำถาม
“ใช่” เธอบอก ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะมีมุมเข้มแข็งและมุ่งมั่นอย่างนี้อยู่ในตัว คริสโตเฟอร์สบตากับอีกฝ่ายนิ่ง เขามีสิทธิ์ที่จะไม่รับข้อต่อรองนั้น
กระนั้น... ความมุ่งมั่นในดวงตาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำภายใต้แว่นตาหนาเตอะก็ทำให้เขาลองที่จะทำตามข้อเสนอของเธอดู อยากจะรู้เช่นกันว่าผู้หญิงตรงหน้าจะมีวิธีไหนมาทำให้เขาพอใจ แต่ไม่ว่าวิธีใด... เขาก็มั่นใจว่าคงไม่แพ้เดิมพันนี้ง่ายๆ หรอก นอกเสียจากว่า... เธอจะยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้เขาพอใจ แต่ก็คงจะยากหน่อย... เพราะสภาพของอลิสาตอนนี้ ไม่มีทางที่จะยั่วอารมณ์เขาขึ้นเลยแม้แต่นิด
ก็ดูเอาเถิด... หญิงสาวอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแบบผู้หญิงพิมพ์ลายดอกไม้เล็กๆ สีฟ้า แถมยังกลัดกระดุมทุกเม็ดจนถึงคอ ชายเสื้อถูกเก็บเรียบร้อยไว้ภายใต้กระโปรงสีน้ำตาลบานๆ ทิ้งตัวยาวลงมาคลุมเข่า ผมยาวสีดำสนิทรวบเป็นมวยสูง สวมแว่นหนาเตอะเป็นคุณป้าเฉิ่ม ท่าทางไว้เนื้อไว้ตัวราวกับหลุดออกมาจากสำนักนางชีอย่างนี้ จะเอาเสน่ห์ที่ไหนมายั่วยวนเขาให้พอใจได้ล่ะเนี่ย?
“ตกลง” คำตอบตกลงง่ายๆ จากปากของคริสโตเฟอร์ ทำให้ลูกน้องที่ทำงานด้วยกันมานานหันมองเจ้านายหนุ่มเป็นตาเดียวกัน ปกติคริสโตเฟอร์ เมสัน ไม่ใช่คนที่จะยอมมาเดิมพันอะไรไร้สาระกับใครทั้งนั้น สิ่งใดที่ตัดสินใจทำลงไปแล้ว ไม่เคยที่จะมีเงื่อนไขใดมายับยั้งได้ แต่ตอนนี้... กลับตกลงที่จะรับเดิมพันจากผู้หญิงแสนเชยตรงหน้า
“ขอบคุณค่ะ” อลิสายิ้มกว้าง อย่างน้อยปฏิบัติการรักษางานที่เป็นแหล่งรายได้เดียวของเธอ ก็เหมือนจะเห็นความหวังเรืองรองที่ปลายอุโมงค์ แม้เขาจะยังไม่รับปากว่าจะยกเลิกคำสั่งที่จะยุบ Housewives หรือให้เธอพิสูจน์ว่าสามารถทำให้ Housewives กลับมาทำกำไรได้ แต่อย่างน้อย... เขาก็ยังเปิดโอกาสให้เธอได้ลองโน้มน้าวใจเขา ดีกว่าตัดความหวังทั้งหมดของเธอล่ะน่า
คริสโตเฟอร์ไม่ตอบรับคำขอบคุณนั้น ทำเพียงแต่หันหลังแล้วเดินไปขึ้นรถ โดยมีอีธานทำหน้าที่สารถีส่วนคาร์เตอร์นั่งข้างคนขับ บอดี้การ์ดที่เหลือเดินไปขึ้นรถอีกคัน แล้วขับออกไป ทิ้งให้อลิสามองตามหลังรถยนต์หรูทั้งสองคันด้วยดวงตาเรืองรองพราวไปด้วยความมุ่งมั่น
“ฉันต้องทำได้!” หญิงสาวบอกกับตัวเอง เพื่อเป็นการกระตุ้นเตือนให้ตัวเองรู้ว่าเธอมีศักยภาพมากพอที่จะชนะเดิมพันในครั้งนี้ ขอเพียงเธอตั้งใจ
