บทที่ 4 หลงเด็ก (2) NC25+

พวงแก้มสวยแดงซ่านเมื่อโดนหอมแบบนี้ ถ้ามันเกิดจากความรักเธอคงดีใจ แต่เธอรู้ว่าสิ่งที่กองทัพกำลังทำกับเธอมันเป็นเพียงความใคร่ เขาอยากจะแก้แค้นและอยากให้เธอต้องเจ็บปวดมากกว่า

“จะเสร็จยัง” เสียงหวานถามเมื่อรู้สึกเสียววาบที่ช่องทางรัก ความแข็งร้อนยังคงกระหน่ำแทงถี่รัวจนเนื้อตัวสาวสั่นเทิ้ม

“จะเสร็จแล้วเหรอ ตอดคว…พี่แรงจัง” ใบหน้าคมคายอยู่ใกล้กับใบหูเล็กจากทางด้านหลัง ทำเอาคนตัวเล็กเสียววาบและก็รู้สึกว่าบางอย่างกำลังจะถูกปลดปล่อยออกมา

“กรี๊ด…” เสียงหวานกรีดร้องจนร่างกายกระตุกถี่รุนแรง ความรู้สึกที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาตลอดสองปีมันรุนแรงมากจนกองทัพถึงกับนิ่วหน้าอย่างเสียวซ่าน

“แม่งเอ๊ย…” กรามแกร่งกัดฟัดกรอดเมื่ออารมณ์สาวรุนแรงมากจนอยากจะแตกในกายสาวทันที

“พี่ทัพ…ไลลาเสร็จแล้ว”

“รู้แล้ว…ขาสั่นขนาดนี้” เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเสร็จสมแล้วต่อไปก็ถึงทีเขาเช่นเดียวกัน กองทัพจัดการยกเรียวขาเล็กจากทางด้านหลังเพื่อที่จะกระหน่ำบทรักได้ง่ายมากขึ้นเพราะช่วงล่างของหญิงสาวมันรัดตัวตนแกร่งแน่นจนแทบหายใจไม่ออก

“ไม่เอาแล้ว ไลลาเหนื่อย” เสียงหวานบอกอย่างหอบๆ เมื่อชายหนุ่มยังไม่ปลดปล่อยตัวเองเสียที

“แต่พี่ยัง…ไม่อยากทบทวนความหลังกันหน่อยเหรอ ห่างไปตั้งสองปีจะให้พี่เอาเธอรอบเดียวฝันไปเถอะ”

กึก!!

ท่อนเนื้อใหญ่เกือบพอๆ กับแขนของเธอยังคงผลุบเข้าออกในกายสาวอย่างรุนแรงจนไลลาแทบจะยืนไม่ไหวจนต้องหันไปบอกคนตัวโต

“พี่ทัพทำบนเตียงได้ไหม ไลลาเหนื่อย” เสียงหวานบอกอย่างวิงวอนเพราะเธอเหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว แต่กองทัพยังไม่มีทีท่าจะปล่อยเธอเลยสักนิดเดียว

“อืม…ได้สิที่รัก งั้นหันมาจูบปากพี่ก่อน” กองทัพบอกอย่างเจ้าเล่ห์เพราะคนอย่างเขาจะไม่ยอมทำตามใจจนกว่าจะได้อะไรตอบแทน

มือใหญ่จับไหล่มนแล้วให้เธอหันกลับมา ไลลามองหน้าของคนตัวโตด้วยอาการสองจิตสองใจที่ต้องทำตามคำสั่งของเขา

“ทำสิ…แล้วพี่จะพาเธอไปทำบนเตียง” ยิ่งเห็นใบหน้ากังวลของไลลาเขายิ่งชอบใจ

“พี่ทัพใจร้าย”

“ทำซะไลลา ไม่งั้นพี่จะยืนเอาเธอตรงนี้จนกว่าขาของเธอจะหมดแรง” คำสั่งที่ออกมาจากปากของคนตัวโตทำให้ไลลาไม่มีทางเลือก เธอรู้ว่ายังไงคืนนี้ก็ไม่มีทางรอดพ้นเงื้อมมือของเขา จะร้องให้คนช่วยก็คงไม่มีใครกล้าเข้ามา

ร่างเล็กทำการเขย่งปลายเท้าของตัวเองขึ้นจากนั้นก็ทำการจูบปากของกองทัพอย่างจำใจ และจังหวะที่ปากแตะเธอก็ถอนปากออกทันที แต่คนตัวโตเร็วกว่า เขาล็อกคอของไลลาเอาไว้จากนั้นก็บดจูบลงมาที่ปากเล็กอย่างดุดัน

“อื้อ…”

“จูบแค่นี้อย่าเรียกว่าจูบเถอะ เดี๋ยวพี่จะสอนเราเองว่าจูบจริงๆ มันเป็นยังไง อ้าปาก!!” เสียงเข้มบอกอย่างออกคำสั่งแต่นิ้วหนาก็บีบปลายคางเรียวเพื่อให้เธอเปิดปากให้กว้างมากยิ่งขึ้น

จ๊วบ!!

ปากหยักบดขยี้ปากเล็กอย่างรุนแรงจนเท้าที่เขย่งอยู่แทบจะทรงตัวไม่ไหว ยังดีที่มือหนาช่วยพยุงเอาไว้ก่อน

ริมฝีปากหยักค่อยๆ ไล้เล็มความหวานจากปากเล็กแล้วดูดดึงอย่างหื่นกระหาย ปากไลลาทั้งหวานทั้งหอมจนเขาอดใจไม่ไหว และมีการใช้ฟันคมๆ ขบงับที่ริมฝีปากเล็กอย่างแรงจนไลลารับรู้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่เต็มปาก

“อื้อ…เอ็บ”

กองทัพปล่อยปากเล็กอย่างเสียดายแต่เขาชอบที่ทำให้เธอเจ็บปวด ยิ่งเห็นปากเล็กมีรอยแตกเขายิ่งชอบ

“พี่มันซาดิสม์”

“เธอชอบพี่รู้”

“ไอ้!!”

“เอาสิ ไอ้อีกคำเดี๋ยวได้รู้ว่าต้องเจออะไรต่อ เดินไปที่เตียงซะ พี่ยังเอาไม่เสร็จ”

“ฮึ่ย”

ไลลามองตาขวางแล้วเดินไปที่เตียงอย่างที่กองทัพต้องการ สายตาราวกับเหยี่ยวมองบั้นท้ายงามงอนที่มีรอยฝ่ามือของเขาเต็มไปหมด มุมปากคมแสยะยิ้มอย่างชอบใจ ก็บั้นท้ายของเธอมันผายใหญ่เหมาะมือจนอดทำแรงๆ ไม่ได้

หญิงสาวเดินขึ้นมานั่งห้อยเท้าที่ปลายเตียงอย่างจำใจ แล้วมองกองทัพที่กำลังเดินยิ้มมา ไม่เข้าใจเขาจริงๆ ทำไมถึงทำแบบนี้แล้วยังยิ้มได้

“อ้าขาสิ…”

“ฮะ…”

“แหกขาออกไลลา นั่งแบบนี้พี่จะเอาเธอได้ยังไง”

“พี่มันบ้า พูดออกมาได้ยังไง ฉันอายเป็นนะเว้ย!!” ใบหน้าหวานแดงก่ำเมื่อคนตัวโตบอกราวกับเธอไม่มียางอาย ใครมันจะกล้าทำแบบนั้นกัน

“เห็นไปถึงไหนต่อไหนละจะอายทำไมไลลา” ร่างใหญ่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาวแต่กายร้อนผ่าวของเขายังไม่มีทีท่าสงบ จนไลลาอดกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้ จนแอบคิดว่าเธอสามารถกลืนกินมันด้วยกายของตัวเองได้ยังไง

“พี่ไม่อายแต่ฉันอายเว้ย!!”

“เร็วๆ อยากแตกแล้ว” กองทัพบอกอย่างเร่งเร้าเมื่อคนตัวเล็กยังคงส่งเสียงแว้ดใส่เขาไม่เลิก ซึ่งไลลายอมทำตามอย่างว่าง่ายทั้งๆ ที่ใจไม่อยากทำแบบนี้เลยด้วยซ้ำ

ชายร่างใหญ่ก้าวเท้าขึ้นไปบนเตียงเพื่อจะกระหน่ำบทรักเข้าใส่คนตัวเล็กอย่างโหยหา เขาคิดถึงเธอทุกคืน ไม่มีวันไหนที่จะไม่คิดถึงไลลา จนบางครั้งเคยมาถามตัวเองว่าทำไมเขาต้องรู้สึกอย่างนี้กับลูกสาวของฆาตกรด้วย

ร่างหนาของกองทัพขึ้นไปคร่อมร่างเล็กของไลลาจนคนที่นอนหงายอยู่ได้แต่หอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เพราะเมื่อครู่กองทัพเล่นสูบพลังจากร่างกายของเธอจนแทบหมดแรง

“พี่ทัพ...ไลลาอยากนอนไม่ไหวแล้ว” เธอบอกด้วยเสียงเหนื่อยอ่อนแต่สิ่งที่ทำให้ไลลาต้องฉงนใจคือร่างหนาล้มตัวลงมานอนซ้อนอยู่ที่แผ่นหลังบาง “พะ...พี่ทัพทำอะไร...” หญิงสาวเอี้ยวตัวมองและก็ตกใจอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มเอื้อมมาซ้อนที่ใต้ข้อพับขาของไลลาจากทางด้านหลัง และก็ทำในสิ่งที่เธอต้องตกใจ

สวบ!!

“อ๊ะ...เจ็บนะ”

ไลลาถึงกับร้องเสียงหลงเมื่อชายหนุ่มเล่นสอดเอ็นร้อนๆ เข้ามาที่โพรงสาวจากทางด้านหลังโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว มือหนาจับที่เข่ามนแล้วยกขาเล็กขึ้นเพื่อให้ตัวตนหนาสามารถสอดเข้ามาในกลีบบางได้ง่ายมากขึ้น ความคับแน่นที่ต้องรองรับแก่นกายใหญ่ทำให้เขาเข้าไปได้ค่อนข้างลำบาก แต่ยิ่งยากมันก็ยิ่งดีเพราะความแน่นทำให้เสียวจนแทบขาดใจ

“อื้อ...พี่...ทัพ...อย่า”

ท่านี้มันลึกมาก ลึกจนเธอเสียวแทบขาดใจ มือเรียวของไลลายกขึ้นทาบทับมือแกร่งที่วางอยู่บนเข่าของเธอ

“เสียวดีจัง...ตัวไลลาหอมมากเลยรู้ไหม...หอมอะไรขนาดนี้” ขณะที่กำลังกระหน่ำบทรักเข้าใส่คนตัวเล็กปลายจมูกโด่งก็ดอมดมความหอมที่ซอกคอและแผ่นหลังบางของไลลา

“พี่ทัพ...เข้ามาแรงเกินไปแล้วนะ” ไลลาร้องเสียงหลงเมื่อความร้อนผ่าวกระทุ้งเข้ามาใส่โพรงสวาทของเธอรุนแรงเกินต้านจนต้องเอามือบางของตัวเองกำผ้าปูที่นอนเอาไว้

“จำรสชาติผัวตัวเองเอาไว้ไลลา จำเอาไว้ว่าผัวของเธอคือพี่คนเดียว ถ้าคิดจะหักหลังพี่แล้วไปเอากับคนอื่นอย่างนี้ พี่จะฆ่ามันด้วยมือของพี่เอง”

กองทัพบอกอย่างข่มขู่ ไลลาคือสมบัติของเขาแต่เพียงผู้เดียว เขาจะทำอะไรกับเธอก็ได้ จะฉุดกระชากเธอขึ้นสวรรค์หรือลงนรกนั่นคือสิ่งที่เขาตัดสินไม่ใช่ใคร

“อื้อ...”

“พี่จะแตกแล้วว่ะไลลา...อยากให้เธอรับน้ำพี่เยอะๆ จัง”

กองทัพชันกายลุกขึ้นมานั่งแล้วดันให้ไลลานอนหงายบนเตียงโดนที่เอ็นร้อนของเขายังไม่หลุดออกจากโพรงสาวเลย ไลลาร้องสูดปากด้วยความเสียวซ่านไปทั้งร่าง