บทที่ 3 สั่งสอนเด็ก (1)

บทที่ 3

สั่งสอนเด็ก

“คืนนี้ไปต่อกันไหมครับ ถ้าคุณสนใจ” ขณะที่บอกชายหน้าหวานก็เอาแขนของตัวเองมาโอบรอบเอวคอดกิ่วของคนตัวเล็กเอาไว้พร้อมมองไลลาด้วยสายตาหวานเยิ้ม

“ไปต่อพ่อมึงสิ!!” ไม่ทันขาดคำหมัดหนักๆ ของใครบางคนก็ฟาดเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มหน้าหวานอย่างแรง

ผัวะ!!

“ว้าย…พี่ทัพ!!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะหาเธอเจอ และตอนนี้ชายหนุ่มเพิ่งต่อยชายแปลกหน้าจนร่วงลงไปกับพื้น

“เชี่ย!! มึงเป็นใครวะ มายุ่งอะไรด้วย”

“มึงนั่นแหละไอ้สัส…มายุ่งเหี้…ไรกับเมียกู” ดวงตาของกองทัพวาวโรจน์ขณะที่จ้องมองชายร่างเล็กกว่าตัวเองอย่างเดือดดาล

“เมียอะไร ผู้หญิงบอกไม่มีแฟนด้วยซ้ำ มึงอย่ามามั่ว” ชายร่างเล็กลุกขึ้นมายืนแล้วจ้องมองกองทัพอย่างไม่กลัวเช่นเดียวกัน

“ใช่!! มันไม่มีแฟน เพราะมันมีแต่ผัว กูเนี่ยผัวมัน!! ถ้าไม่อยากโดนกระทืบตายห่าก็อย่ามายุ่งกับเมียคนอื่น!!”

“พี่ทัพอย่ามาหยาบคายนะ อีกอย่างไลลาไม่ใช่เมียพี่ด้วย เราเป็นพี่น้องกัน” ไลลาบอกออกไปเพราะกลัวคนที่มองจะเข้าใจผิด

“กูจัดการมึงแน่ที่ทำตัวแรดแบบนี้!!” กองทัพตวัดหางตามองคนตัวเล็กที่ขัดคำสั่งเขาแอบหนีลงมาข้างล่างนี้ “ส่วนมึง ไอ้เวร…กล้าดียังไงมายุ่งกับเมียคนอื่น!!”

“ก็ผู้หญิงเขาบอกว่าไม่มีใคร”

“หึ…” กองทัพไม่ตอบแต่หันไปพยักหน้ากับลูกน้องของตัวเองที่ยืนล้อมอยู่สี่ห้าคนจนไลลาอดขนลุกไม่ได้ ชายหนุ่มน่ากลัวมาก มากกว่าที่เธอเคยเจอ

“ปล่อยกูนะเว้ย รู้ไหมกูลูกใคร!!”

เสียงโวยวายของชายหน้าหวานร้องตะโกนจนไลลาหน้าเสียเพราะเธออาจจะทำให้ผู้ชายคนนั้นเดือดร้อน และใครจะไปคิดว่ากองทัพจะบ้าดีเดือดขนาดนี้ เธอรู้แค่ว่าเขาชอบแสดงมุมร้ายๆ ออกมาให้เธอเห็นเพียงคนเดียว แต่ตอนนี้สิ่งที่ชายหนุ่มทำมันขัดกับลุคที่ชอบแสดงตัวเป็นสุภาพบุรุษของเขาเสียเหลือเกิน

“พี่ทัพจะทำอะไรเขา” หางตาของไลลามองตามหลังผู้ชายที่ถูกหิ้วปีกออกไปด้วยความกลัว

“ไม่ต้องกลัวหรอกว่ากูจะทำอะไรมัน กลัวดีกว่าว่ากูจะทำอะไรมึง ยัยเด็กแรด!!”

น้ำเสียงแข็งกระด้างส่งมาให้ไลลาแล้วมองคนตัวเล็กด้วยสายตาเดือดดาลขั้นสุด นอกจากเธอจะขัดคำสั่งที่บอกให้อยู่ในห้องแล้ว ยังมีหน้าไปเต้นยั่วเยกับผู้ชายคนอื่นอีก ถ้าไม่เพราะเขาตาไวยัยตัวเล็กคงไปต่อไปกับไอ้หน้าอ่อนนั่นแล้ว

“พี่ทัพ!! อย่ามาหยาบคายนะ ไลลาไม่คุยกับพี่แล้ว”

“เออ กูไม่คุยเหมือนกัน เพราะเดี๋ยวคืนนี้กูจะจัดการมึงบนเตียงเอง มานี่!!” ว่าจบมือหนาของกองทัพก็จัดการกระชากเรียวแขนของไลลาเพื่อให้เธอเดินตาม แต่คนตัวเล็กกลับขืนร่างกายเอาไว้เพราะไม่อยากไปไหนกับคนขี้โมโหอย่างกองทัพอีกแล้ว

“ไม่ไป…ไอ้คนเลวปล่อยนะ” สองหนุ่มสาวที่กำลังฉุดกระชากแขนกันอยู่ตรงนี้โดยมีสายตาของคนนับร้อยมองมา จนกองทัพทนไม่ไหวจัดการอุ้มร่างเล็กของไลลาพาดบ่าแกร่งทันที และด้วยความที่หญิงสาวตัวเล็กมากจึงง่ายต่อการอุ้ม

“ใครเอาคลิปที่ถ่ายเมื่อกี้ไปเผยแพร่ ผมจะฟ้องพวกคุณทุกคน และอีกอย่างผมเป็นเจ้าของที่นี่ถ้าไม่คิดจะทำตามผมตามถึงบ้านแน่!!”

กองทัพตวัดสายตามองดวงตานับร้อยคู่ที่กำลังมองเขากำลังไลลา และเขาไม่ได้แค่ขู่แต่จะทำจริงเลยต่างหาก

“ส่วนเธอมานี่ยัยเด็กแรด!! เผลอไม่ได้คิดอยากมีผัวใหม่ตลอด เอาคว…แรกกูให้รอดก่อนค่อยหาผัวใหม่!”

“ไอ้พี่ทัพ!!” ไลลาตะโกนออกมาเมื่อชายหนุ่มทำตัวหยาบคายกับเธออีกแล้ว ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงแสดงความร้ายกาจให้เธอเห็นอยู่คนเดียวด้วย

“พี่บอกแล้วใช่ปะว่าอย่ามาเรียกพี่ว่าไอ้ เธอคงจำไม่ได้สินะว่าพี่จะทำอะไรเธอบ้าง” กองทัพบอกคนที่ตัวเองอุ้มอยู่บนบ่าด้วยความโมโห ยิ่งยัยตัวเล็กชอบทำตัวยั่วอารมณ์แล้วมันยิ่งทำให้เขาของขึ้นทุกที

“ปล่อยนะเว้ย!! ไลลาจะฟ้องคุณพ่อว่าพี่ทำอะไรไลลาบ้าง” เสียงหวานบอกอย่างข่มขู่เพราะหวังให้เขากลัวบ้าง แต่คนอย่างกองทัพเหรอจะกลัวพ่อ

“เอาดิ บอกเลย…มากสุดพี่ก็แค่โดนด่า แต่พ่อจับเธอกับพี่แต่งงานกันแน่!!”

‘แต่งงาน’ มันไม่เคยอยู่ในหัวของไลลาเลยแม้แต่น้อย เพราะไม่ต้องการอยู่กับกองทัพผู้ชายใจร้ายที่ชอบทำร้ายจิตใจของเธอตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้

“ไม่…คุณพ่อไม่มีทางให้ไลลาแต่งงานกับคนเลวๆ อย่างพี่แน่”

“หึ…โดนจิ้มแล้ว ไม่ให้แต่งแล้วจะอะไร”

“กรี๊ด!! เอาไลลาลงเดี๋ยวนี้นะ” กองทัพไม่ตอบแต่เขาเดินดุ่มๆ ขึ้นไปยังชั้นสองของคลับซึ่งมีห้องพักสำหรับผู้บริหารและมันจะเป็นสนามรบชั้นดีของเขาและเธอ

“เอาลงแน่ แต่เดี๋ยวจะทำอย่างอื่นด้วย”

“อะไร”

“เย…ง่ายๆ จบปะ ยังค้างไม่หาย”

“กรี๊ด…”

“หยุดกรีดร้องซะ เก็บเสียงไว้ครางดีกว่ายัยเด็กแรด รับพี่ให้ไหวก่อนจะหาผัวใหม่เถอะ” ขณะที่พูดร่างใหญ่ก็เดินย่ำเท้าเพื่อจะพาคนตัวเล็กไปยังห้องพักของตัวเอง

มือหนาจับลูกบิดแล้วเปิดประตูเข้าไปอย่างรวดเร็ว จนไลลาที่มองกลับหัวอยู่ถึงกับใจหายวาบ

“เราต้องกลับบ้านนะพี่ เดี๋ยวคุณพ่อว่า อีกอย่างเควินรอไลลาอยู่” เธอบอกเสียงสั่น

“ไม่ต้องห่วงไอ้ชู้นั่นหรอก ห่วงตัวเองเถอะว่าคืนนี้จะโดนพี่เอาท่าไหนบ้าง” กองทัพบอกเสร็จก็จัดการเหวี่ยงคนตัวเล็กลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว ทำเอาไลลาถึงกับจุกที่ท้องเนื่องจากน้ำหนักที่โถมลงมา

“เควินไม่ใช่ชู้นะ อึก…” ขณะที่พูดมือบางก็กุมท้องของตัวเองด้วยความเจ็บจุกจากการเหวี่ยงของชายหนุ่ม

“เรียกชู้สิ เพราะพี่เป็นผัวเธอ”

“ไม่จริง!!

“งั้นเดี๋ยวคืนนี้จะย้ำให้ดูว่าเป็นหรือไม่เป็น มานี่” กองทัพพูดพร้อมลากข้อเท้าของไลลาให้มาที่ปลายเตียง ส่วนตัวเขาก็กระโดดขึ้นมาคร่อมร่างบอบบางของไลลาเอาไว้ จากนั้นก็มองใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นดี หน้าสดไลลาเป็นคนสวยอยู่แล้ว ยิ่งแต่งเลยยิ่งสวยมากขึ้น

“กรี๊ด!! ไอ้เลวเอาอีกแล้วนะ” ไลลานึกถึงเรื่องราวในอดีตครั้งที่กองทัพข่มขืนเธอในคืนนั้น มันยังจำฝังใจจนถึงตอนนี้

“เออเอาอีกแล้ว จะเอาหลายๆ ทีด้วย ไหนๆ ก็กลับไทยมาแล้ว พี่รอเธอมานานแล้วไลลา”

กองทัพตรึงมือทั้งสองข้างของไลลาแนบกับที่นอน จากนั้นก็จ้องมองใบหน้าสวยของหญิงสาวด้วยความโหยหา ยอมรับว่าเมื่อสองปีก่อนเขาติดใจน้องสาวคนนี้ แม้ในใจจะยังมีความแค้นที่แม่ของเธอเข้ามาทำลายครอบครัวของเขาให้ย่อยยับ แม่ของไลลาคือต้นเหตุให้แม่ของเขาต้องหนีออกจากบ้านไปและหลังจากนั้นก็มาเสียชีวิต ซึ่งเขาก็รู้พร้อมทุกๆ คนว่าแม่ของไลลาจัดฉากฆ่าแม่ของเขา ความโกรธความแค้นทุกอย่างเลยตกไปอยู่ที่ไลลาทันที

“ไม่เอา…ปล่อย…กรี๊ด!!”

“เอาดิร้องเลย ร้องให้ตายก็ไม่มีใครมาช่วยหรอก เธอคงลืมไปแล้วว่าพี่เป็นเจ้าของที่นี่ ไม่มีใครหน้าไหนกล้าเข้ามาช่วยหรอก เก็บเสียงหวานๆ ของเธอไว้ครางตอนพี่แทงเข้าไปในร่างกายของเธอดีกว่า”

ยิ่งเห็นว่าไลลาอวบอิ่มมีน้ำมีนวลกว่าแต่ก่อนมันทำให้ความต้องการของกองทัพลุกโชน เมื่อก่อนว่าไลลาสวยแล้วตอนนี้เธอยิ่งสวยกว่าเดิมเป็นเท่าทวีคูณ

“ขอร้องอย่าทำ”

“ทำไม บนรถพี่ยังทำเลย ทำไมตอนนี้จะทำไม่ได้”

“ไลลาไม่ได้ต้องการ” ไลลาบอกอย่างแผ่วเบาแล้วจ้องลึกไปที่ดวงตาของชายหนุ่มอย่างอ้อนวอน

“แต่พี่ต้องการ คิดว่าหนีพี่ไปอยู่อเมริกาตั้งหลายปี กลับมาคราวนี้พี่จะปล่อยเราไปเหรอ ฝันไปเถอะ” กองทัพขบกรามแต่สายตายังคงมองใบหน้าหวานของน้องสาวต่างสายเลือดของตัวเอง

ใครบางคนอาจจะมองว่ามันผิดที่เขามีอะไรกับไลลา แล้วยังไงในเมื่อสุดท้ายทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าไลลาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องทางสายเลือดอะไรกับคนในตระกูลของเขาเลยแม้แต่น้อย

“ไม่เอาได้ไหม”

“ขอจิ้มทีเดียว ถ้าไม่เคลิ้มเดี๋ยวให้กลับบ้าน”

“อ๊าย!! ไอ้คนหน้าด้าน!!” ไลลากรีดร้องใส่คนตัวโตที่มาขอกันซึ่งๆ หน้าแบบนี้

“เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ เพราะพี่แค่บอกให้เธอรับรู้ ไม่ใช่สั่งห้ามพี่” มือหนาของกองทัพจัดการเลิกชุดไลลาขึ้น จากนั้นก็ดึงรั้งจนมันหลุดออกจากร่างเล็กทางศีรษะทุยทันที

ดวงตาคมกริบจ้องมองหน้าอกอวบอิ่มที่กำลังขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจของคนตัวเล็ก ยิ่งเธอหอบมากเท่าไหร่ หน้าอกสวยก็ยิ่งพองมากกว่าเดิม และมันก็ไปกระตุ้นความต้องการของชายหนุ่มให้ลุกโชนเช่นเดียวกัน

“นมใหญ่มาก ชอบจังอะไรแบบนี้” มือหนาจัดการคว้าหมับเข้าที่หน้าอกอวบอิ่ม จากนั้นก็ใช้มือหนาของตัวเองเคล้นคลึงความอวบใหญ่พร้อมกับบีบอย่างแรง ถึงแม้จะยังมีบราเซียร์สีดำปกปิดแต่นั่นก็ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขาเลย

“อื้อ…อย่า” มือน้อยพยายามปัดมือหนาที่เข้ามาครอบครองหน้าอกของเธอแล้วยังบีบมันอย่างแรงด้วย

“อย่าอะไร…อย่าหยุดหรือเปล่า”

กองทัพแสยะยิ้มออกมาเมื่อเขารับรู้ว่าไลลากำลังฝืนความต้องการของร่างกายตัวเอง และเขาจะเป็นคนปลดปล่อยความต้องการนี้ของหญิงสาวออกมาให้จงได้

“บอกพี่มาไลลา…ว่าเธอเองต้องการพี่เหมือนกัน” กองทัพพยายามเร่งเร้าเพื่อให้คนตัวเล็กยอมรับความต้องการของเธอว่ามีไม่ต่างจากเขา