บทที่ 2 บนรถก็จะเอา (3) NC25+ จบตอน

“อื้อ” เปลือกตาสีไข่ค่อยๆ หลับลงเมื่อความซาบซ่านมันเข้าครอบงำ จนลืมไปว่าก่อนหน้านี้ตัวเองด่าชายหนุ่มไปมากมายแค่ไหน

กองทัพกระทุ้งท่อนเนื้อจากด้านล่างเข้าใส่โพรงสาวอย่างใคร่รัก สัมผัสที่ห่างหายไปเกือบสองปีมันกลับมาอีกครั้ง และเขาชอบทุกครั้งที่ได้เข้าไปในนี้ มันให้ความรู้สึกดียิ่งกว่าอะไร

“ขยับให้พี่ทีไลลา…ควบพี่ทีคนสวย” เสียงเข้มบอกแหบพร่าแล้วมองคนที่นั่งคร่อมตักของตัวเองเชิงบอกระคนออกคำสั่ง

“มะ…ไม่…อ๊ะ” เธอเสียววาบเมื่อมือหนาของกองทัพจับหมับที่สะโพกสวยแล้วค่อยๆ ขยับสะโพกเธอไปมาตามจังหวะมือของเขา

“ขยับอย่างนี้ไลลา…ทำมันอย่างนี้” กองทัพรู้ดีว่าไลลายังใหม่กับเรื่องแบบนี้ เขาค่อยๆ สอนเธอไปเรื่อยๆ และเธอจะเก่งจนเขากระอักเลยทีเดียว

“อืม…พี่ทัพ” ปากเล็กเผยอขึ้นเพื่อเรียกชื่อคนตัวโตเมื่อเธอเริ่มจับจังหวะได้ก็ค่อยๆ ควบขี่ท่อนเนื้อหนาอย่างห้ามใจไม่ไหว

“อ๊า…อย่างนั้นแหละไลลา…ซี้ด” เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กจับจังหวะได้มันทำให้กองทัพอดพึงพอใจและชมหญิงสาวในใจว่าเธอหัวไวกว่าที่เขาคิด

พลั่บ!! พลั่บ!! พลั่บ!!

เสียงเนื้อกระทบเนื้ออย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในรถ ถึงแม้คนภายนอกจะไม่เห็นว่าสองคนทำอะไรกันบนรถ แต่ความสั่นสะเทือนภายในทำเอารถสั่นไปทั้งคัน

“อ๊า…อย่างนั้นแหละไลลา…เก่งมาก”

ขณะที่ทั้งสองกำลังมัวเมากับการปรนเปรอรสสวาทให้กัน เสียงโทรศัพท์ของกองทัพก็ดังขึ้นจนเขารู้สึกหัวเสียที่มีคนมาขัดจังหวะความสุขของตน เขายังไม่ได้ปลดปล่อยเลยด้วยซ้ำ

“เวรเอ๊ย!!”

“พี่ทัพรับโทรศัพท์” เสียงหวานบอกพร้อมกับหยุดการกระทำของตัวเองแล้วจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่มีร่องรอยของความหงุดหงิดเกิดขึ้น แม้เธอจะอยากปลดปล่อยมากแค่ไหน แต่ไลลาไม่อยากให้กองทัพสุขสม เขาต้องทรมานกับการที่ไม่ได้ปลดปล่อยในตัวของเธอ

“แม่ง…”

แม้อยากจะกระแทกร่างสวยมากแค่ไหนแต่ไอ้โทรศัพท์ก็แผดเสียงดังสนั่นจนเขาต้องจำใจรับสาย และคิดว่าถ้ามันไม่สำคัญจะด่าคนปลายสายให้ลืมโลกไปเลย

“มีอะไร!!”

กองทัพรับสายด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้นดังลั่น ขณะที่ไลลากำลังจะตวัดร่างของตัวเองลงจากตักแกร่ง แต่มือหนาข้างที่ว่างของกองทัพกลับกดร่างเล็กเอาไว้ไม่ยอมให้เธอขยับตัวไปไหนทั้งๆ ที่เอ็นร้อนยังค้างอยู่ในร่างกายของเธอ

(คะ…คือ..ที่คลับมีปัญหาครับ พอดีไอ้ศักดิ์พนักงานที่เราเพิ่งรับเข้ามาทำงานเมื่อเดือนก่อนมันยักยอกเงินของร้านไปครับ) เสียงของผู้จัดการร้านร้องบอกด้วยเสียงสั่นๆ เมื่อรับรู้จากน้ำเสียงว่าผู้เป็นเจ้านายกำลังหงุดหงิด

“แม่ง!! มึงให้คนไปลากคอมันกลับมาให้กูเลยนะ อีกครึ่งชั่วโมงกูจะไปคลับ” เสียงเข้มตะโกนออกมาอย่างหงุดหงิดใจ นอกจากที่มีลูกน้องยักยอกเงินแล้วก็ต้องหงุดหงิดที่ยังไม่ทันได้ปลดปล่อยความต้องการของตัวเองเลยด้วยซ้ำ

ไลลาได้ยินดังนั้นก็ยกสะโพกของตัวเองขึ้นกระทั่งท่อนเนื้อใหญ่ยาวของชายหนุ่มหลุดออกจากโพรงสาว ซึ่งเธอเห็นสายตาของกองทัพมองมาอย่างเสียดายจนไลลาแอบสะใจไม่ได้

“ถ้าพี่จะไปคลับ งั้นเดี๋ยวฉันไปหาไอเอง เดี๋ยวจะเรียกแท็กซี่”

“ไม่!!”

“อะไรอีกพี่ทัพ!!”

“เธอต้องไปคลับกับพี่” กองทัพมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้กลับมานั่งประจำที่ โดยสายตาคมมองไปยังเรียวขาอ่อนที่มีกระโปรงปิดอย่างเสียดาย ยามที่เอ็นร้อนๆ เข้าไปอยู่ในกายสาวมันช่างรู้สึกดีกว่าการนอนกับผู้หญิงคนไหน

“อะไรนะ!! ไลลาไม่ไป ไลลาจะไปหาไอ”

“ทำไมอยากไปหาไอมาก หรืออยากไปเจอไอ้วิคกันแน่” กองทัพตะโกนกลับมาอย่างไม่พอใจ เพราะเขารู้ว่าครั้งหนึ่งไลลาเคยแอบชอบวิคเตอร์ถึงขนาดที่ว่าทั้งสองเกือบจะได้แต่งงานกันด้วยซ้ำ ถ้าไม่มีเรื่องของไอลดาเข้ามาก่อน

“นี่!! อะไรกับพี่วิคนักหนา ฉันไม่ได้คิดอะไรแล้วปะ” ไลลาโวยกลับเมื่อกองทัพเข้าใจว่าเธอยังรักวิคเตอร์ ทั้งๆ ที่งานแต่งงานของไอลดาและวิคเตอร์เธอก็แสดงความยินดีกับทั้งสองแบบไม่ได้คิดอิจฉาริษยาอีกแล้ว

“ไม่คิดดีแล้ว เพราะถ้าเธอคิดพี่ไม่เอาเธอไว้แน่” กรามแกร่งขบเข้าหากันอย่างรุนแรงพร้อมมองคนตัวเล็กที่ยังคงส่งสายตาท้าทายมาให้เขา

“พี่จะทำอะไรฉัน!!”

“จะเอาแรงๆ ไม่ให้มีแรงเดินไปไหนได้เลย จะได้เลิกร่านร้องหาผู้ชายอื่น!!” กองทัพบอกเสียงกระแทกกระทั้นด้วยความไม่พอใจ จากนั้นมือหนาก็จัดการกระชากเกียร์อย่างหงุดหงิด วันนี้ไลลาทำให้เขาอารมณ์เสียหลายรอบแล้ว ไว้ถึงคราวของเขาบ้าง เธอจะได้เปลี่ยนจากพูดมาเป็นครางใต้ร่างเขาแทน

“ไอ้บ้า!!”

หลังจากนั้นทั้งสองก็ไม่ได้คุยกันอีก จวบจนมาถึงคลับของกองทัพที่ตอนนี้ธุรกิจกำลังไปได้สวย มีลูกค้าระดับไฮเอนด์มาใช้บริการเป็นจำนวนมาก จนสร้างกำไรเป็นกอบเป็นกำ แต่กิจการที่คลับมันก็แค่ส่วนหนึ่งของธุรกิจครอบครัว เพราะตระกูลจรัสจันทร์มนตรีมีธุรกิจมากมายที่กองทัพเป็นคนกุมบังเหียนอยู่ตอนนี้

“สวัสดีครับคุณกองทัพ”

“ไหนมันอยู่ไหน” เสียงเข้มร้องถามด้วยความโกรธจัด

“อยู่ในห้องแล้วครับ”

“มันยักยอกเงินไปเท่าไหร่”

“ราวๆ ห้าแสนแสนบาทครับ” ลูกน้องเอ่ยบอก ไลลาหันไปมองคนตัวโตที่กำลังกัดกรามแน่นอย่างโกรธจัด แม้เงินที่อดีตลูกน้องขโมยไปมันแทบจะเป็นเศษเงินของกองทัพ แต่คนโกงพวกนี้ก็ไม่สมควรเอาไว้

“อืม”

ไลลาเห็นว่าชายหนุ่มจะไปจัดการกับคนที่กล้าลองดี คิดดังนั้นหญิงสาวก็เดินเลี่ยงออกมาเพราะไม่อยากไปยุ่งกับงานของเขา จนกองทัพเอ่ยถาม

“จะไปไหน”

“ไลลาจะไปหาโต๊ะนั่ง”

“ไปรอที่ห้องพี่” เจ้าของคลับหนุ่มออกคำสั่ง เนื่องจากตอนนี้เริ่มเย็นแล้ว จึงเริ่มมีคนเข้ามาใช้บริการคลับหนาตามากขึ้น

“ก็ไลลาอยากไปนั่งฟังเพลง” เสียงหวานบอกอย่างขัดใจเมื่อโดนสั่งห้ามไม่ให้ออกไปข้างนอก ใบหน้าหวานงอง้ำเมื่อโดนบังคับให้เข้าไปในห้องทำงานของกองทัพ

“กลับเข้าไป อย่าให้พี่ต้องบังคับ” นิ้วหนาชี้ไปยังประตูห้องทำงานของตัวเองแล้วจ้องใบหน้าหวานของไลลาด้วยความเคร่งขรึมเพื่อเป็นการขู่เธอกลายๆ

“เหอะ…โคตรบ้าอำนาจเลย” ไลลาด่าชายหนุ่มทิ้งท้ายแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของกองทัพทันที ซึ่งเมื่อเห็นดังนั้นเจ้าของคลับหรูก็เดินตามลูกน้องไปเพื่อจัดการกับคนเลวที่กล้าคิดมาโกงคลับของเขา

ขณะที่ไลลาแอบมองแล้วอมยิ้มอยู่คนเดียวเพราะบอกให้เธอเข้ามาแต่ไม่ได้บอกว่าห้ามออกไปนี่ คิดดังนั้นหญิงสาวก็เดินย่องออกมาจากห้องทำงานของกองทัพ ซึ่งต่อให้เวลาผ่านไปกว่าสองปีเธอก็รู้หมดว่าที่นี่เป็นยังไง เธอเป็นลูกสาวมาเฟียเลยนะ จะให้ทำตัวเรียบร้อยเหล้าไม่แตะ เบียร์ไม่ดื่มได้ยังไง ส่วนเรื่องบุหรี่ของดเอาไว้เพราะไม่ชอบกลิ่นของมันเอาเสียเลย

ร่างเล็กของไลลาเดินลงมาจากชั้นสองของคลับแล้วมองลงไปเบื้องล่างก็พบกับนักท่องเที่ยวที่หนาตามากขึ้น เธอชอบแสงสีเพราะมันช่วยปลดปล่อยความเครียดได้เป็นอย่างดี ถึงจะรักสนุกแต่เธอไม่เคยคิดที่จะวันไนท์สแตนด์กับใคร เพราะคิดว่าเรื่องแบบนี้มันฉาบฉวยและเสี่ยงมากเกิน

ไลลาเดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์จากนั้นก็สั่งเหล้าเข้มๆ มาสักแก้วเพราะตั้งแต่ไปเรียนที่อเมริกาก็มัวแต่ตั้งใจเรียนเลยไม่ค่อยเข้าผับสักเท่าไหร่

“ดีครับคนสวย”

ไลลากระดกเหล้าเข้าปากของตัวเองในครั้งเดียวพร้อมกับรับรู้รสชาติความขมปร่าที่มันบาดคอเหลือเกิน คนที่ไม่ได้ดื่มมาเป็นเวลานานอย่างเธอก็อดมึนหัวไม่ได้

“ขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับคนสวย”

เสียงทุ้มของใครบางคนทำให้ไลลาหันไปมองและเห็นใบหน้าสำอางของชายข้างกาย จากนั้นก็พยักหน้าแทนการใช้คำพูด และเมื่อได้รับอนุญาตชายหน้าหวานก็เลื่อนกายเข้ามานั่งใกล้ๆ คนตัวเล็กที่สวยมีออร่าตั้งแต่ไกล

“สวยขนาดนี้มีแฟนยังครับ”

“ยังค่ะ” ไลลาบอกความจริงและเธอก็ไม่ได้สนใจอะไรชายข้างกายอยู่แล้วด้วย

“ว้าว ไม่น่าเชื่อเลยนะครับว่ายังไม่มีแฟน” ชายหน้าหวานบอกอย่างอึ้งๆ เพราะสาวน้อยข้างกายสวยขนาดนี้แต่ยังไม่มีแฟนจนไม่น่าเชื่อ

“ค่ะ”

“เอ่อ…แล้ววันนี้มากับใครเหรอครับ”

“กับพี่ชายค่ะ” ไลลาบอกตามความจริงเพราะสำหรับคนภายนอกเธอและกองทัพคือพี่น้องกัน ถึงแม้ความจริงความสัมพันธ์จะเลยเถิดไปไกลกว่านั้นก็ตาม

“แล้ว…”

“อย่าถามเยอะเลยค่ะ ฉันไม่อยากพูดถึงพี่ชาย เราไปเต้นกันไหมคะ” เพราะความเครียดเรื่องของกองทัพทำให้ไลลาอยากจะปลดปล่อยความรู้สึกของตัวเองโดยการเต้น

“ไปสิครับคนสวย” หนุ่มหน้าหวานยิ้มออกมาเมื่อสาวร่างเล็กเอ่ยชวน เขาจึงไม่รอช้าที่จะเดินตามไป แม้ไลลาจะตัวเล็กแต่เธอกลับมีหุ่นที่เซ็กซี่มากจนผู้ชายทุกคนต้องเหลียวมอง

ร่างเล็กของไลลาโยกย้ายไปมาตามจังหวะเพลงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เธอมีความกล้ามากยิ่งขึ้น เธอเป็นคนชอบเต้นเพราะมันผ่อนคลายและได้ปลดปล่อยความเครียดเป็นอย่างดี

“สวยจังเลยครับ ไม่อยากจะเชื่อว่ายังไม่มีแฟน” เสียงนุ่มของชายหน้าหวานหาใช่สิ่งที่ไลลาสนใจไม่ เพราะเธอกำลังสนใจแต่เพลงมันๆ ที่เปิดเอาใจนักท่องเที่ยว