5
“นักฆ่าที่จับได้เมื่อวานฆ่าตัวตายหมดพ่ะย่ะค่ะ”
เย่ฉวนขมวดคิ้ว
“ใครส่งพวกมันมา”
“ยังไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ”
ห้องเงียบไปครู่หนึ่ง หลินเฟิงพูดต่อ
“แต่ตอนนี้ข่าวลือในเมืองหลวง ลือกันว่าพระชายาช่วยชีวิตท่านอ๋อง”
เย่ฉวนเลิกคิ้วเล็กน้อย
“ข่าวไปเร็วดี”
หลินเฟิงยิ้ม
“คนในเมืองกำลังพูดถึงพระชายากันมากเลยพ่ะย่ะค่ะ”
ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“ท่านอ๋อง มีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับจวน” เป็นเสียงของหลี่หรูอวี้ แม่บ้านใหญ่
เย่ฉวนอนุญาตให้เข้ามา หลี่หรูอวี้คำนับ
“ช่วงนี้มีข่าวลือเรื่องนักฆ่า บ่าวในจวนเริ่มหวาดกลัว การดูแลจวนเริ่มวุ่นวาย”
เย่ฉวนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูด
“ตั้งแต่วันนี้ไปให้ซูเหยียนหลิน ดูแลเรื่องภายในจวน”
หลินเฟิงชะงัก หลี่หรูอวี้ตกใจ
“ท่านอ๋อง…ให้พระชายาดูแลหรือเพคะ”
เย่ฉวนตอบสั้น ๆ
“ใช่”
ข่าวนี้แพร่ไปทั่วจวนอย่างรวดเร็ว
เสี่ยวอวี่ วิ่งเข้ามาในตำหนักอย่างตื่นเต้น
“คุณหนู! ท่านอ๋องให้ท่านดูแลทั้งจวน!”
เหยียนหลินกำลังดื่มชาอยู่ แทบสำลัก
“อะไรนะ?”
เสี่ยวอวี่พยักหน้าแรง ๆ
“จริงเจ้าค่ะ!”
เหยียนหลินถอนหายใจ
“ข้าแค่อยากอยู่เงียบ ๆ” แต่ยังไม่ทันพูดจบ หลี่หรูอวี้ก็เข้ามาพร้อมบัญชีจวนกองใหญ่
“พระชายา นี่คือบัญชีค่าใช้จ่ายของจวน”
เหยียนหลินมองกองบัญชีสูงเท่าภูเขา
“นี่ทั้งปีหรือ”
หลี่หรูอวี้ตอบเรียบ ๆ
“แค่สามเดือนเพคะ”
เหยียนหลินนิ่งไปสามวินาที ก่อนจะพึมพำ
“อ๋องเย่ฉวน…เจ้ากำลังแก้แค้นข้าหรือเปล่า”
เสี่ยวอวี่หัวเราะ แต่ขณะเดียวกัน อีกมุมหนึ่งของจวน หลิ่วเม่ยกำลังกำถ้วยชาแน่น
“ให้ผู้หญิงคนนั้นดูแลจวน?”
นางพูดด้วยความโกรธ สาวใช้ถามเบา ๆ
“คุณหนูหลิ่ว เราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ”
หลิ่วเม่ยยิ้มเย็น
“ผู้หญิงจากตระกูลตกอับ คิดว่าตัวเองเหมาะจะเป็นเจ้าของจวนอ๋องหรือ” นางวางถ้วยชาลง เสียงดัง
“ถ้าอย่างนั้น เราจะทำให้นางรู้ว่าจวนอ๋องแห่งนี้ ไม่ใช่ที่ที่นางจะอยู่ได้ง่าย ๆ” ดวงตานางเย็นเฉียบ
ลมเย็นพัดผ่านสวนของจวน ในตำหนักพระชายา ซูเหยียนหลินกำลังเปิดบัญชีเล่มแรก แต่สิ่งที่นางยังไม่รู้ก็คือการที่อ๋องเย่ฉวนมอบอำนาจให้นาง ไม่เพียงทำให้นางเข้าใกล้เขามากขึ้น แต่ยังทำให้นาง กลายเป็นศัตรูของคนบางคนในจวน โดยไม่รู้ตัว
พระราชวังต้าหลิง ภายในตำหนักดอกเหมย เสียงพิณแผ่วเบาดังคลอไปทั่วห้อง หญิงสาวในชุดสีเงินกำลังนั่งดีดพิณอย่างสง่างาม นางคือองค์หญิงซูเยว่ น้องสาวคนโปรดของฮ่องเต้ และเป็นสตรีที่หลายคนกล่าวว่า งดงามที่สุดในราชสำนัก
ทันใดนั้น สาวใช้ก็รีบเดินเข้ามารายงาน
“องค์หญิงเพคะ” เสียงพิณหยุดลง ซูเยว่เงยหน้าขึ้น
“มีข่าวอะไร”
สาวใช้ก้มศีรษะ
“เรื่องของจวนอ๋องเย่เพคะ”
ดวงตาขององค์หญิงหรี่ลงเล็กน้อย
“พูดมา”
“ตอนนี้ในเมืองหลวงกำลังลือกันว่า พระชายาของอ๋องเย่ช่วยชีวิตท่านอ๋องจากนักฆ่า”
มือของซูเยว่หยุดนิ่งบนสายพิณ
“พระชายา?” นางพูดช้า ๆ
“อ๋องเย่แต่งงานแล้วจริงหรือ”
สาวใช้ตอบ
“เพคะ พระชายามีชื่อว่าซูเหยียนหลิน”
เสียงพิณดัง “เพี๊ยะ”
สายพิณขาดทันที สาวใช้สะดุ้ง ซูเยว่จ้องสายพิณที่ขาด ก่อนจะพูดเบา ๆ
“ซูเหยียนหลิน หญิงจากตระกูลตกอับคนนั้น” นางยิ้มเย็น
“น่าสนใจดีนี่”
วันต่อมาที่จวนของอ๋องเย่ สวนดอกบัวเงียบสงบ ซูเหยียนหลินกำลังนั่งอ่านบัญชีของจวน สีหน้าเหนื่อยใจ
“ทำไมจวนนี้ใช้เงินเยอะขนาดนี้” ข้าง ๆ กัน เสี่ยวอวี่ กำลังช่วยนับเงิน
“ท่านอ๋องเลี้ยงทหารเยอะนี่เจ้าคะ”
เหยียนหลินถอนหายใจ
“เข้าใจแล้วว่าทำไมครึ่งราชสำนักถึงเกลียดเขา”
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น หลินเฟิงรีบเข้ามา
“พระชายา ท่านอ๋องให้ท่านเตรียมตัว”
เหยียนหลินเลิกคิ้ว
“เตรียมตัวอะไร”
หลินเฟิงตอบ
“พรุ่งนี้จะมีงานเลี้ยงในวัง ฮ่องเต้เชิญท่านอ๋องและพระชายาเข้าร่วม”
เสี่ยวอวี่ตาโต
“งานในวังหรือเจ้าคะ!”
“ฟังดูเหมือนปัญหาจะมาแล้ว” เหยียนหลินพึมพำ
คืนนั้นที่ตำหนักของอ๋องเย่ เหยียนหลินถูกเรียกมาพบ เย่ฉวนกำลังยืนดูแผนที่อยู่ เมื่อเห็นนาง เขาก็พูดตรง ๆ
“พรุ่งนี้เจ้าต้องไปงานเลี้ยงกับข้า”
เหยียนหลินถามทันที
“จำเป็นหรือ”
เย่ฉวนพยักหน้า
“ราชสำนักอยากเห็นหน้าเจ้าสักหน่อย”
เหยียนหลินหัวเราะเบา ๆ
“อยากเห็นหรืออยากหาเรื่อง”
เย่ฉวนมองนาง
“เจ้าฉลาด ในวังมีคนมากมายที่ไม่ชอบข้า และพวกเขาอาจใช้เจ้าเล่นงานข้า” เขาพูดช้า ๆ เหยียนหลินยักไหล่
“ข้าชินแล้ว”
เย่ฉวนเลิกคิ้ว
“กับอะไร”
เหยียนหลินยิ้ม
“กับการถูกคนเกลียด ครอบครัวของข้าตกอับ ใคร ๆ ก็พร้อมซ้ำเติม” คำตอบนั้นทำให้เย่ฉวนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงต่ำ
“พรุ่งนี้อยู่ใกล้ข้า อย่าเดินไปไหนคนเดียว”
เหยียนหลินแกล้งถาม
“ท่านกำลังเป็นห่วงข้าหรือ”
เย่ฉวนตอบทันที
“ฮะแฮ่ม ไม่! ข้าแค่ไม่อยากให้เจ้าสร้างปัญหา”
เหยียนหลินหัวเราะ
“เข้าใจแล้ว” แต่ในใจนางรู้ดี งานเลี้ยงในวัง ไม่เคยเป็นแค่งานเลี้ยงธรรมดา และในอีกมุมหนึ่งของพระราชวัง องค์หญิงซูเยว่กำลังยืนมองพระจันทร์ สาวใช้เอ่ยถามเบา ๆ
“องค์หญิงเพคะ พรุ่งนี้ท่านจะไปงานเลี้ยงหรือไม่”
