บอสแสนเถื่อนกับเลขาสุดเร่าร้อน

ตอนที่ 1

ห้องลับของบอส

เสียงส้นสูงคู่สวยกระทบกับพื้นกระเบื้องแกรนิตโต้สีเข้มที่สะท้อนเงาไฟระยิบระยับ ดังก้องกังวานไปทั่วชั้นของอาคารสำนักงานสุดหรูที่เงียบสงัดราวกับไร้ผู้คน ในยามค่ำคืนที่ดึกดื่นเช่นนี้ ลลิตาตั้งใจเพียงแค่จะมาหยิบเอกสารสำคัญที่ลืมไว้ในห้องประชุมชั้นล่าง แต่ด้วยความเร่งรีบและความสับสน เธอจึงเผลอเดินเข้ามาในพื้นที่ชั้นพิเศษนี้ ซึ่งปกติแล้วต้องใช้ คีย์การ์ดเฉพาะ เท่านั้นถึงจะผ่านเข้ามาได้

เธอเดินฝ่าความเงียบอันวังเวงเข้ามาลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งสายตาปะทะเข้ากับประตูบานใหญ่สีดำด้านที่ตั้งตระหง่านอยู่สุดทางเดิน มันปิดสนิทแต่กลับ แง้มออกเพียงเล็กน้อย ราวกับเชื้อเชิญให้ใครบางคนก้าวเข้าไปข้างใน...

ความอยากรู้อยากเห็นที่ซุกซ่อนอยู่ในส่วนลึกของจิตใจเข้าครอบงำอย่างรวดเร็ว เอาชนะความระแวดระวังที่ปกติต้องมี ลลิตาก้าวเข้าไปอย่างลังเลใจ แต่เพียงแค่ก้าวแรกที่ผ่านธรณีประตูภาพตรงหน้าก็ดึงดูดสายตาเธอไว้จนไม่อาจละไปไหนได้

ที่นี่ไม่ใช่ห้องทำงานธรรมดาอย่างที่เธอเคยเห็น บรรยากาศภายในห้องคล้ายกับ เลานจ์ส่วนตัว ที่หรูหราเกินจินตนาการ โซฟาหนังสีดำขนาดใหญ่รูปตัวแอลตั้งเด่นเป็นสง่า ตัดกับหมอนอิงใบโตสีเทาเข้มที่จัดวางไว้อย่างประณีต ผนังด้านหนึ่งถูกบุด้วยวัสดุคล้ายหนังสีเข้ม

ประดับด้วยไฟวอร์มไวท์สีส้มอมเหลืองที่ส่องสว่างนวลตา สลับกับแผงไม้สีเข้มและกระจกเงาสูงจรดเพดาน โต๊ะกาแฟดีไซน์โมเดิร์นทำจากกระจกใสวางอยู่ตรงกลางห้องอย่างลงตัว และที่สำคัญที่สุด...คือกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของ น้ำหอมผู้ชายที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี มันเป็นกลิ่นเฉพาะตัวของ บอสใหญ่ ผู้ทรงอิทธิพล

“กล้าดีนี่ ที่เข้ามาโดยไม่ขออนุญาต”

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ทุ้มลึกเสียจนลลิตาชาวาบไปทั้งตัว เธอหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับต้นเสียงอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองรบ

ร่างสูงใหญ่ของ ธาม บอสหนุ่มผู้เป็นเจ้าของอาณาจักรธุรกิจนี้ ยืนพิงกรอบประตูบานเดิมที่ตอนนี้ดูเหมือนจะปิดสนิทลงแล้ว เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่รัดกุม แต่กลับแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขาม ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งอ่านอารมณ์ยาก แต่ดวงตาคมกริบสีนิลนั้นกลับ จับจ้องเรือนร่าง ของเธออย่างไม่วางตา เสื้อเชิ้ตสีขาวบางที่แนบไปกับสัดส่วนโค้งเว้า กระโปรงทรงดินสอสีดำเนื้อดีที่ถูกผ่าข้างลึกขึ้นไปถึงกลางต้นขา ยิ่งเผยให้เห็นเรียวขาเนียนสวยที่ทอดยาวน่ามอง ความเร่าร้อนบางอย่างฉายชัดในแววตาของเขา จนใจลลิตาร้อนรุ่มตามไปด้วย

“ขะ…ขอโทษค่ะบอส ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ” เสียงของเธอกระตุกติดขัด พยายามอธิบายแต่คำพูดกลับไม่เป็นภาษา

“เธอคิดว่าฉันเชื่อเหรอ” ธามก้าวเข้ามาใกล้หนึ่งก้าว ร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาทำให้ห้องดูเล็กลงถนัดตา

เสียง ล็อกประตู ดัง “กริ๊ก” เบา ๆ แผ่วในความเงียบงัน แต่กลับดังก้องในโสตประสาทของลลิตา ราวกับเป็นสัญญาณแห่งหายนะที่เธอกำลังจะเผชิญ

ก่อนที่เธอจะได้หายใจเข้าปอดเต็มที่ ร่างอรชรก็ถูก รวบเอว เข้าไปกระชับแน่น แรงของธามนั้นเหนือกว่าที่คิด เธอถูกเหวี่ยงเบา ๆ ให้ลงไปนั่งบนโซฟาหนังสีดำอย่างนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยพละกำลัง ดวงตาเรียวโตของลลิตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อบอสหนุ่มโน้มตัวตามลงมาพร้อมรอยยิ้มมุมปาก

ดวงตาคมกริบคู่นั้นฉายแวว ร้อนแรงยิ่งกว่าไฟนรก ที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง

“บอส… อย่าค่ะ!” เสียงร้องห้ามของเธอพร่าสั่น

“ห้ามปาก…แต่ตัวเธอไม่เคยห้ามฉันได้สักครั้ง”

ธามกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตาม ต้นขาเรียว ของเธออย่างเชื่องช้าและเย้ายวน สัมผัสเบาหวิวแต่กลับปลุกเร้าความรู้สึกให้วาบหวามไปทั่วร่าง ลลิตาพยายามจะขยับหนี แต่แผ่นหลังกลับติดกับพนักพิงโซฟาเสียแล้ว...

มือหนาของธามสอดเข้าไปใต้กระโปรงทรงดินสอสีดำอย่างจงใจ ปลายนิ้วแกร่งสัมผัสเข้ากับเนื้อผ้าลูกไม้เนื้อบางเบาของ ชุดชั้นในสีดำ ที่ตอนนี้เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจากความตื่นเต้นและหวาดหวั่นของเธอ เขาค่อย ๆ ดึงมันออกช้า ๆ ช้าเสียจนเธอรู้สึกราวกับกำลังถูกลงทัณฑ์ที่บังอาจก้าวล่วงเข้ามาใน ห้องลับของเขา

เสียงผ้าลูกไม้ที่ลื่นไถลผ่านผิวเนื้อละเอียดดังแผ่วเบาในความเงียบงัน แต่ทุกสัมผัสกลับทำให้ลลิตาสะท้านสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ หัวใจเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก ปลายลิ้นร้อนของธามแตะ ลงบนผิวเนื้ออ่อนนุ่มระหว่างขาอย่างแผ่วเบา ลลิตาสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจและเสียวซ่าน มือเรียวเล็กขยุ้มผ้าบุโซฟาใต้ร่างแน่น พยายามจะต้านทานแรงปรารถนาที่กำลังก่อตัวขึ้น แต่ร่างกายกลับเหมือนถูกเผาไหม้จากภายในอย่างห้ามไม่ได้

“อื้อ… บอส… มัน… แรงเกินไป” เสียงครางหลุดลอดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เป็นการบอกปัดที่อ่อนระทวย

แต่ธามไม่สนใจเสียงร้องปฏิเสธนั้นเลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากหยักบดเบียดลงมาอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนตวัดไล้ไม่หยุดหย่อน สัมผัสเร่าร้อนและช่ำชองทำให้ลมหายใจของลลิตาติดขัด แทบจะขาดห้วง

ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบมองสบเข้ากับดวงตาพร่าเลือนของเธอ ธามรูด ซิปกางเกง ของตัวเองลงในจังหวะเดียวกับที่ลลิตาหลับตาแน่นด้วยความคาดหวังและหวาดกลัว

เสียงรูดซิปที่ดัง “ครืดดด” ขึ้นอย่างชัดเจนในความเงียบของห้อง ยิ่งตอกย้ำถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

ลลิตาเบิกตาขึ้นอีกครั้งเมื่อร่างสูงจับเรียวขาของเธอให้ แยกออกกว้าง และประคองสะโพกของเธอให้ยกสูงขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นช่องทางที่บัดนี้พร้อมแล้วสำหรับเขา

“จำไว้นะ ว่าเธอเข้ามาในพื้นที่ของฉัน…”

ธามกระซิบเสียงต่ำพร่าข้างใบหูของเธอ เสียงนั้นเปี่ยมไปด้วยอำนาจและความต้องการที่ไร้ขีดจำกัด “แล้วทุกอย่างในห้องนี้… เป็นของฉัน รวมถึงเธอด้วย”

สิ้นคำนั้น ร่างกายของลลิตาก็ถูกรับรู้ด้วย แรงกระแทก อันหนักแน่นและกระชับ ธามก้าวเข้ามาภายในตัวเธออย่างรวดเร็วและเต็มที่ แรงเสียดสีที่เกิดขึ้นทำให้เธอต้องจิกเล็บลงบนต้นแขนของเขาด้วยความเจ็บปวดระคนกับความเสียวซ่านที่พุ่งพล่าน

เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ ๆ ๆ”ก้องไปทั่วห้องที่เงียบงัน โซฟาหนังสีดำสั่นไหวไปตามจังหวะการเคลื่อนไหวที่ดุดันและไร้ความปรานีของเขา

“บอส… อ๊า…! มันแน่น… มันใหญ่ไป…” เธอครางออกมาอย่างยากลำบาก

แต่ธามกลับหัวเราะพร่าในลำคอ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความพึงพอใจและเร่งจังหวะการกระแทกให้เร็วและรุนแรงขึ้นอีก จนลลิตาหอบหายใจถี่กระชั้น เนื้อตัวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อแห่งความปรารถนา

เสียงครางต่ำ ๆ ของลลิตาดังสลับกับเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของเขา ความเร่าร้อนเพิ่มพูนขึ้น ทุกจังหวะการกระแทกที่รุนแรงและลึกซึ้ง

“ฉันจะให้เธอจำคืนนี้ไว้จำว่าเธอเคยเป็นของฉันทั้งร่างกายและหัวใจ”

ธามกระซิบเสียงพร่า สอดประสานจังหวะสุดท้ายลงมาอย่างหนักหน่วง และปล่อยให้ความปรารถนาที่ร้อนแรงเข้าครอบงำทุกสัมผัสของทั้งคู่ในห้องลับแห่งนี้