3 พี่ชายอีกคน

เช้าวันสอบ

ชาริณตื่นเช้ากว่าทุกวันเธอรู้สึกตื่นเต้นแม้ว่าจะเตรียมตัวมาอย่างดีแล้วก็ตาม หญิงสาวในชุดนักเรียนมัธยมปลายที่ดูสดใสตามวัย เธอเช็กความเรียบร้อยของอุปกรณ์เครื่องเขียนและบัตรประชาชนเป็นรอบที่สามและเมื่อทุกอย่างพร้อมก็เตรียมจะออกจากแต่ห้องโทรศัพท์ที่ใส่ไว้ในกระเป๋ากระโปรงก็สั่นขึ้นมาเสียก่อน ชาริณรีบหยิบขึ้นมาแล้วยิ้มก่อนจะกดรับ

“ใบชาตื่นหรือยัง” รัฐชาถามน้องสาวเพราะกลัวว่าจะตื่นสายจนไปสอบไม่ทัน

“ชาตื่นตั้งนานแล้วค่ะ แต่งตัวเสร็จแล้วด้วย”

“เอาของไปให้ครับนะ แล้วก็ตั้งใจสอบด้วย ค่าสอบมันแพง”

“ค่า....ชาตรวจไปหลายรอบแล้ว”

“พรุ่งนี้พี่ไปรับไม่ได้นะ แต่พี่บอกพี่แทนให้แล้วเขาจะมาส่งช่วงสาย ๆ”

“พี่ต้น ชาเรียกรถกลับเองก็ได้ค่ะ แค่นี้ก็มารบกวนพี่แทนมากพอแล้ว”

“ชาไปบอกพี่แทนเองก็แล้วกันนะ”

“อือ ชาจะไปสอบแล้วนะ”

“ขอให้น้องของพี่ทำข้อสอบได้ทุกข้อนะ ตั้งสติก่อนตอบพี่เชื่อว่าน้องของพี่ทำได้” รัฐชาอวยพรให้น้องสาวด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น

“ขอบคุณค่ะพี่ต้น ชาไปแล้วนะคะ สอบเสร็จจะไลน์บอกค่ะ” เธอวางสายจากพี่ชายก่อนจะยิ้มให้ตัวเองที่หน้ากระจกแล้ว

ก๊อก ก๊อก

“ใบชา เสร็จหรือยัง ออกช้ากว่านี้รถจะติดเอานะ” เสียงทุ้มต่ำที่ดังมาจากหน้าห้องทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะคว้าทุกอย่างแล้วเดินไปเปิดประตู

“เสร็จแล้วค่ะพี่แทน” เธอยิ้มให้กับแทนคุณในชุดเชิ้ตน้ำเงินพับแขนดูสบาย ๆ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของเขาโชยมาแตะจมูกจนเธอเผลอสูดหายใจเข้าลึกโดยไม่รู้ตัว

“ตื่นเต้นเหรอ หน้าซีดเชียว” แทนคุณทักพลางเดินนำลงไปชั้นล่าง

“นิดหน่อยค่ะพี่แทน ชากลัวทำพาร์ทการฟังไม่ทัน เห็นรุ่นพี่บอกว่าสำเนียงในข้อสอบมันฟังยากมาก”

“ฟังไม่ทันก็ข้ามไป อย่าไปยึดติดกับข้อที่ทำไม่ได้จนเสียเวลาข้ออื่น สติสำคัญที่สุดเข้าใจไหม” เขาบอกอย่างคนมีประสบการณ์เพราะตนเองก็เคยสอบมาแล้ว

“เข้าใจค่ะ” ชาริณพยักหน้ารับคำอย่างตั้งใจ ก่อนหน้านี้แทนคุณก็เล่าถึงประสบการณ์ในการสอบของตนเองให้ฟังบ้างแล้ว

“งั้นไปกันเถอะ”

ชาริณเดินตามไปที่รถเก๋งสัญชาติยุโรปคันสีดำที่จอดอยู่หน้าบ้านแล้วขึ้นไปนั่งข้างคนขับ

“พี่ซื้อข้าวกับขนมมาให้นะ ไปซื้อที่สนามสอบคนน่าจะเยอะ” แทนคุณบอกอย่างใจดีก่อนจะส่งถุงอาหารและน้ำดื่มให้กับหญิงสาว

“ขอบคุณค่ะ พี่แทนใจดีจัง” เธอมองเขาอย่างชื่นชม

การเดินทางไปสนามสอบใช้เวลาเพียงไม่ถึงสิบนาทีเพราะความชำนาญเส้นทางของแทนคุณรถของชายหนุ่มจอดลงที่หน้าประตูรั้วมหาวิทยาลัยที่มีเหล่านักเรียนจำนวนมากกำลังเดินเข้าไปด้านใน

“ใบชาสอบตึกไหน”

“พี่แทนส่งตรงนี้ก็ได้ค่ะ ชาเจอเพื่อนแล้วเดี๋ยวชาเดินเข้าไปพร้อมเพื่อนค่ะ”

“โชคดีนะใบชา สอบเสร็จแล้วไลน์บอกพี่นะ พี่จะมารับ” คำอวยพรและน้ำเสียงอบอุ่นเพิ่มกำลังใจให้เธอได้เป็นอย่างดี

“ขอบคุณค่ะ” ชาริณก้าวลงจากรถด้วยความมั่นใจที่มากขึ้น เธอวิ่งไปหาเพื่อนร่วมห้องที่เดินมาพอดี

“ใบชา พี่ต้นมาส่งเหรอ น่าเสียดายจังเรามาช้าเลยไม่ได้ขอกำลังใจจากพี่ต้นเลย” กุ๊บกิ๊บถามพลางชะเง้อคอมองไปยังรถที่เพิ่งขับออกไป

“ไม่ใช่หรอกพี่ต้นไปทำงานต่างจังหวัด”

“แล้วนั่นใครมาส่งล่ะ”

“เพื่อนพี่ต้นน่ะ”

“อือ เข้าไปข้างในกันเถอะ”

....

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ชาริณเดินออกมาจากตึกเหมือนคนหมดแรง

“ใบชากลับยังไง ไปพร้อมกันเลยไหม” กุ๊บกิ๊บเสนอเพราะบ้านของพวกเธออยู่ไม่ไกลกันมาก

“ขอบใจนะกุ๊บกิ๊บ แต่เดี๋ยวเพื่อนพี่ต้นมารับ”

“งั้นเราไปก่อนนะ แม่มารับแล้วเดี๋ยวโทรหานะ”

“อือ” เธอโบกมือให้เพื่อนก่อนจะไลน์บอกแทนคุณว่าตนเองสอบเสร็จแล้ว

ไม่ถึงนาที ข้อความตอบกลับก็เด้งขึ้นมา

‘พี่มารอแล้ว ออกมาได้เลย’

เมื่ออ่านข้อความแล้วชาริณก็รีบเดินออกมาหน้ามหาวิทยาลัยทันที

“พี่แทนมารอนานแล้วเหรอคะ ชาเกรงใจจังน่าจะรอให้ชาไลน์บอกก่อน”

“เพิ่งมาเมื่อกี้เอง กินน้ำเย็น ๆ ก่อนนะ ทำข้อสอบได้ไหม” แทนคุณยื่นขวดน้ำเย็นเจี๊ยบให้เธอ

“ขอบคุณค่ะ ข้อสอบยากกว่าที่คิดเยอะเลยค่ะ แต่พาร์ทการอ่านชามั่นใจอยู่นะ” เธอตอบพลางเปิดน้ำดื่มรวดเดียวครึ่งขวด

“หิวไหมล่ะ ไปฉลองสอบเสร็จกันไหม ใบชาอยากกินอะไร”

“นาทีนี้ชากินอะไรก็ได้ค่ะ ชาหิวมากเลย ดีนะที่พี่แทนซื้อขนมกับข้าวมาให้ชาเลยไม่ต้องแย่งคนอื่นซื้อแต่ใช้พลังงานเยอะไปหน่อยก็เลยหิวอีกแล้ว”

“ชอบกินอาหารญี่ปุ่นไหม”

“ชอบค่ะ”

“งั้นไปกินอาหารญี่ปุ่นกันนะ”

“ค่ะ พี่แทนใจดีจัง” เธอยิ้มให้เขาจนตาหยี ซึ่งรอยยิ้มนั้นทำให้ชายหนุ่มมาดนิ่งถึงกับต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเล็กน้อย

หลังจากมื้ออาหารที่แสนประทับใจ ทั้งคู่ก็กลับมาถึงบ้านในเวลาเกือบสองทุ่ม บรรยากาศเริ่มสลัวด้วยแสงไฟริมทาง เมื่อจอดรถเรียบร้อย แทนคุณไม่ได้ดับเครื่องยนต์ในทันที

“เดี๋ยวพี่จะออกไปดื่มกับเพื่อนหน่อยนะ อยู่คนเดียวได้ไหม” เขาหันมาบอกชาริณที่กำลังจะเปิดประตูรถ

“ได้ค่ะ พี่แทนไปเถอะค่ะ ชาอยู่บ้านคนเดียวได้"

“อยู่แต่ในบ้านนะ อย่าออกไปไหนล่ะ ล็อกประตูบ้านให้เรียบร้อยด้วยล่ะ ถ้ามีเรื่องด่วนจริง ๆ หรือเกิดอะไรขึ้น โทรหาพี่ได้ตลอด ร้านที่พี่ไปอยู่ถัดไปแค่สองซอยนี่เอง พี่มาถึงในห้านาทีถ้าเราเรียก” เขาหยิบกุญแจบ้านสำรองส่งให้เธอ

“ค่ะพี่แทน บ๊ายบายค่ะ” ชาริณลงจากรถ เธอโบกมือและยืนรอจนรถของแทนคุณขับออกไปอีกครั้งจากนั้นก็กลับเข้ามาในบ้าน